ad
  • 139.756 films
  • 6.652 series
  • 20.184 seizoenen
  • 434.315 acteurs
  • 281.270 gebruikers
  • 8.104.646 stemmen
Avatar
 
banner banner

Kona fer í Stríð (2018)

Drama / Komedie | 101 minuten
3,23 97 stemmen

Genre: Drama / Komedie

Speelduur: 101 minuten

Alternatieve titel: Woman at War

Oorsprong: IJsland / Frankrijk / Oekraïne

Geregisseerd door: Benedikt Erlingsson

Met onder meer: Halldóra Geirharðsdóttir, Jóhann Sigurðarson en Juan Camillo Roman Estrada

IMDb beoordeling: 7,4 (8.520)

Oorspronkelijke taal: IJslands

Oorspronkelijke titel: Kona fer í stríð

Releasedatum: 22 mei 2018

  • On Demand:

  • Netflix Niet beschikbaar op Netflix
  • Pathé thuis Niet beschikbaar op Pathé Thuis
  • Videoland Niet beschikbaar op Videoland
  • Amazon Prime Niet beschikbaar op Amazon Prime
  • Disney+ Niet beschikbaar op Disney+
  • Google Play Niet beschikbaar op Google Play

Over Kona fer í Stríð

Halla is een vijftig jaar oude, onafhankelijke vrouw. Maar achter de schermen van een stille routine leidt ze een dubbel leven als een gepassioneerde milieuactivist. Alleen bekend onder de naam "The Woman of the Mountain" strijdt ze tegen de lokale aluminiumindustrie. Naarmate Halla's acties krachtiger worden, van klein vandalisme tot regelrechte industriële sabotage, slaagt ze erin de onderhandelingen tussen de IJslandse regering en het bedrijf te onderbreken om een nieuwe aluminiumsmelterij in de bergen te bouwen.

imageimageimageimageimageimageimage

Externe links

Video's en trailers

Reviews & comments


Gast

  • berichten
  • stemmen

Let op: In verband met copyright is het op MovieMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.
zoeken in:
avatar van kappeuter

kappeuter (crew)

  • 59678 berichten
  • 4963 stemmen

Vanaf 27 december in de bioscoop (Imagine Filmdistributie Nederland)


avatar van badfans69

badfans69

  • 1885 berichten
  • 4026 stemmen

Jodie Foster Finds Passion Project In Iceland, Plans To Direct & Star | Deadline

Two-time Oscar winner Jodie Foster will direct, co-produce and star in an English-language remake of Woman at War, the spirited and eccentric eco-thriller that Iceland has officially submitted for the Foreign Language competition at the upcoming 91st Academy Awards.


avatar van De filosoof

De filosoof

  • 1322 berichten
  • 944 stemmen

Meestal zijn de films in de filmhuizen weinig vermakelijk want serieus maar hopelijk wel goed als in diepzinnig (of origineel). Maar deze film is niet bepaald diepzinnig maar wel vermakelijk, tenzij je politieke betrokkenheid diepzinnig vindt.

De politieke betrokkenheid spat namelijk van de film af: de film gaat over een oudere vrouw die in haar vrije tijd ecoterrorist is en zij wordt als een ware heldin afgebeeld in de film want als mens zeer sympathiek (en ze redt ook nog kindjes uit oorlogsgebieden) en als strijder voor de goede zaak zeer moedig. Om haar zaak te ondersteunen wordt in de film nog uitdrukkelijk de aandacht gevestigd op de gevolgen van klimaatverandering om twijfelende kijkers nog even te overtuigen van haar goede zaak of zo. Ook het argument dat het niet erg democratisch is om op eigen houtje de industrie te saboteren en met belastinggeld opgebouwd infrastructuur te vernielen wordt in de film onderuit gehaald, want de suggestie is dat het volk wel degelijk achter ecoterrorisme staat – het oude vrouwtje heeft in ieder geval opvallend veel handlangers in het dorp die haar stiekem helpen met haar terrorisme – maar dat de democratie is gecorrumpeerd door het grootkapitaal. De film lijkt aldus wel een heel lang verkiezingsspotje van GroenLinks of zo. Voor mij hoeft dat niet. En tot overmaat wordt er ook nog de hele tijd – als een soort runing gag – de enige buitenlander in het dorp gearresteerd op verdenking van het terrorisme terwijl die er niets mee te maken heeft: zo wordt ons ook nog fijntjes gewezen op ons racisme c.q. etnisch profileren door de politie. Het politieke activisme van de filmmaker had wel een tandje minder gemogen…

Maar zoals gezegd: het positieve is dat de film wel vermakelijk is. De oude vrouw speelt een leuk kat-en-muis-spel met de autoriteiten en weet in de wildernis van het platteland als een ware Rambo uit de handen te blijven van het legertje agenten en soldaten dat achter haar aan zit. Ze heeft een tweelingzus en het zal dan ook niet verbazen dat er nog een leuke wisseltruc komt om opnieuw de autoriteiten om de tuin te leiden. Ze wordt overal gevolgd door een paar muzikanten die de film zo ‘live’ van achtergrondmuziek voorzien hetgeen een leuk absurdistisch effect geeft. Wel vind ik het einde dan weer wat zwak: je zou denken dat ze nu als haar zus door het leven moet maar waarom stelt ze zich dan toch weer onder haar echte naam voor aan het adoptiekind?

De actie van de film is aldus weinig origineel, ofschoon de combinatie met klimaatactivisme waarschijnlijk nieuw is. De politieke inhoud van de film vond ik weinig diepzinnig maar de film verdient toch een voldoende omdat hij zo vermakelijk is. Afrondend naar boven – ik zie het politieke activisme daabij enigszins door de vingers – kom ik uit op 3 ½ sterren.


avatar van parcivalis

parcivalis

  • 284 berichten
  • 338 stemmen

Woman at war voedt de onjuiste voorstelling van zaken die de milieubeweging ons graag voorschotelt, namelijk dat het milieuprobleem een zaak van de goeden tegen de slechten is. De aluminium-industrie is fout, dus aluminiumindustrie moet weg!

Wat die lieve wereldverbeteraars maar niet willen inzien is dat het niet de aluminium-industrie is die slecht voor de natuur is, maar het complete westerse systeem van verlichting, technologie en consumentisme. Ze zullen het vast goed met de wereld voor hebben maar ook zij maken gebruik van elektriciteit, aardgas, verkeer, luchtvaart etc. Je kunt wel naar vuile bedrijven wijzen tot je een ons weegt maar dat maakt je niet minder medeplichtig. Het voornamelijk linkse filmhuis publiek zal er evenzogoed van smullen.

Het zou meer recht hebben gedaan aan de waarheid (en een interessantere film hebben opgeleverd) wanneer mevrouw Halla de kabels van de hoogspanningsmast zou doorsnijden om haar energieleverancier te saboteren. DAT zou het probleem werkelijk bij de horens vatten. Maar ja, het zal nog wel even duren voor dat kwartje gaat vallen.


och ja, wat een domme vrouw. gelukkig weet jij het ons uit te leggen.

en omdat ze vecht voor de verkeerde zaak, is de film een ½ punt.

logisch.


avatar van frans123

frans123

  • 2057 berichten
  • 528 stemmen

parcivalis schreef:

Woman at war voedt de onjuiste voorstelling van zaken die de milieubeweging ons graag voorschotelt, namelijk dat het milieuprobleem een zaak van de goeden tegen de slechten is. De aluminium-industrie is fout, dus aluminiumindustrie moet weg!

Wat die lieve wereldverbeteraars maar niet willen inzien is dat het niet de aluminium-industrie is die slecht voor de natuur is, maar het complete westerse systeem van verlichting, technologie en consumentisme. Ze zullen het vast goed met de wereld voor hebben maar ook zij maken gebruik van elektriciteit, aardgas, verkeer, luchtvaart etc. Je kunt wel naar vuile bedrijven wijzen tot je een ons weegt maar dat maakt je niet minder medeplichtig. Het voornamelijk linkse filmhuis publiek zal er evenzogoed van smullen.

Het zou meer recht hebben gedaan aan de waarheid (en een interessantere film hebben opgeleverd) wanneer mevrouw Halla de kabels van de hoogspanningsmast zou doorsnijden om haar energieleverancier te saboteren. DAT zou het probleem werkelijk bij de horens vatten. Maar ja, het zal nog wel even duren voor dat kwartje gaat vallen.

Het kwartje is bij jou niet gevallen....Met jou als wereldleider , was het snel gedaan met de Mensheid.


avatar van mrklm

mrklm

  • 3143 berichten
  • 5469 stemmen

Geen film met een (milieuvriendelijke) boodschap, maar een wat vreemde combinatie van zwarte humor en drama, op prachtige locaties in IJsland gefilmd. Halldóra Geirharðsdóttir speelt Halla, een eco-terrorist van tegen de 50, die stroomstoringen veroorzaakt in de hoop zo de aluminiumindustrie lam te leggen en te verjagen uit de prachtige natuuromgeving. Haar acties leveren veel publiciteit op, maar dat betekent dat er wel een klopjacht is gestart op 'De Bergvrouw'. En net op dat moment krijgt ze na lang wachten het nieuws dat ze een kind mag adopteren.

Scenarist/regisseur Benedikt Erlingsson is er niet op uit een conventionele film te maken, maar de stijlmiddelen die hij gebruikt zijn eerder frustrerend dan intrigerend. Met grote regelmaat verschijnen de leden van een jazz-trio (die een groot deel van de soundtrack 'live' spelen) in de film, evenals een trio in traditionele kledij gehulde zangeressen. Het is jammer dat de zang niet werd ondertiteld, want ik kon daardoor niet met zekerheid vaststellen of ze als een soort Grieks chorus fungeerden. Waarom de muzikanten verschijnen, alsmede waarom Halla rechtstreeks met ze communiceert is mij niet duidelijk. Diergelijke momenten verstoren in ieder geval de dramatische opbouw van het verhaal, waardoor het niet altijd even goed te volgen is en je je moeilijk kunt laten meeslepen. Het is technisch allemaal goed gemaakt en de fotografie is prachtig, maar beklijven doet het nauwelijks.


avatar van Cinsault

Cinsault

  • 243 berichten
  • 516 stemmen

Licht absurdistisch drama dat vermakelijk is maar ook wat naïef. In Woman at War kruipt Halldóra Geirharðsdóttir in de huid van Halla, een alleenstaande vrouw die een niet al te opvallend bestaan leidt en hooguit opvalt in haar rol als dirigent van het lokale koor. Halla heeft echter diepere verlangens: het behoud van de ongerepte IJslandse natuur en moeder worden. Het mooie van Woman at war vind ik de twee gezichten van Halla die we daarmee te zien krijgen: enerzijds de strijdvaardige vrouw die letterlijk als een geoefend krijger te werk gaat om hoogspanningsmasten te saboteren (om daarmee de zware industrie te treffen en zo onrust te zaaien teneinde te voorkomen dat die industrie - met interesse en bemoeienis vanuit China - zich uitbreidt), anderzijds de zachte, kwetsbare vrouw als zij hoort dat zij op korte termijn een jong meisje uit Oekraïne kan adopteren en in de voorbereidingen die zij dan treft. De film voelt daarmee op het ene moment als een thriller, het andere moment meer als een drama, met steeds weer terugkerende absurdistische elementen. Toch begint daar ook wat twijfel te rijzen: hoe naïef is het om serieus werk te maken van het adopteren van een beschadigd kind (want al haar dierbaren kwijtgeraakt), terwijl je zelf bezig bent met het plegen van idealistisch gedreven misdrijven en op de hielen wordt gezeten door de autoriteiten? Dat kun je mijns inziens niet afdoen door te wijzen op het absurdistische; daarvoor is de film toch ook weer te serieus. Een zelfde soort tegenstrijdigheid schuilt voor mij in het gegeven dat Halla zich (extreem) vergaand inzet voor de IJslandse natuur, terwijl zij vervolgens zonder enig bezwaar, zo lijkt het, met het vliegtuig op en neer gaat naar Oekraïne. En zo zijn er nog wat (onaannemelijke) gebeurtenissen in het script die het allemaal wat ongeloofwaardig maken. Misschien is het de bedoeling van de regisseur om de onvolmaaktheden en tegenstrijdigheden in de persoon van Halla daarmee simpelweg te tonen en het oordeel daarover aan de kijker over te laten.

Al met al weet Woman at Wat voldoende te intrigeren en vermaken. De (originele) keuze om de filmmuzikanten onderdeel van de film te laten uitmaken door hen steeds letterlijk in beeld te plaatsen, vond ik vermakelijk. Woman at War had voor mij, tot slot, wat korter mogen duren door de laatste scene (het ophalen van het adoptiemeisje uit Oekraïne) weg te laten. Die voegde voor mij niet zo veel meer toe, al was het eindshot dan wel weer treffend en in stijl.


avatar van Capablanca

Capablanca

  • 742 berichten
  • 1136 stemmen

Huisvrouw voert acties uit die een Navy Seal niet zouden misstaan. Maar verder wel vermakelijk.


avatar van Baboesjka

Baboesjka

  • 892 berichten
  • 1377 stemmen

Een vermakelijke film. Goed gespeeld, een boeiend verhaal en leuk gedaan met de muziek en de zang tussendoor. Dat voegt iets toe en past er wel bij, vind ik. Ik vind het altijd knap, hoe één persoon twee personen kan spelen in één film, en de hoofdrolspeelster is letterlijk door het slijk gegaan voor de rol. Het is licht komisch, wat ik ook fijn vond. Het duurde even voor ik erin kwam, maar toen keek het vlot weg en had ik een prima tijd. Voldoende. 3,5*


avatar van tbouwh

tbouwh

  • 5005 berichten
  • 3491 stemmen

Deze film is niet alleen buitensporig eenzijdig, ze is zich daar ook nog eens veel te sterk van bewust. Politieke oogkleppen worden gevierd door verzet te omlijsten als een komisch-dramatisch schouwspel. De tegenstander? Een politiestaat vol anonieme zwarte pakken en zonnebrillen (en één dame- namaste!). Alles voor Gandhi, Buddha en Mandela.

De festivalgang, de Lux-nominatie en de relatief brede arthouserelease laten zien dat er grote publieken zijn voor dit lichtzinnige linkse pamflet. Áls je zo'n film maakt, heb dan het lef je eigen positie te bevragen en je politieke uitgangspunt in een breder kader te plaatsen.

In plaats daarvan krijgen we een belerend einde, dat ook nog eens het sentiment wil beroeren.

Het is dat ik pas ook Capharnaüm zag, anders kon Woman At War met groot gemak op voor de meest tenenkrommende titel in tijden.


avatar van Movsin

Movsin

  • 5972 berichten
  • 7283 stemmen

Met een ernstig onderwerp als de teleurgang van onze planeet, toch een vermakelijke film gezien met droge, zwarte humor, die wat aarzelend begint maar dan zeker, met die spectaculaire operatie en even spectaculaire redding, toch gensters slaat.

Talrijk zijn de voorbeelden in literatuur en film waarbij een onopvallend personage stiekum optreedt tegen misdaad en onrecht, maar deze "Woman at War" is in dat genre toch wel een buitenbeentje, waarbij de "visuele soundtrack met backup-singers" toch een gesmaakt en grappig onderdeeltje vormt.

In de knappe slotscène krijgt Halla gelijk met haar beweringen dat er iets mis is met ons klimaat.


avatar van Fisico

Fisico (moderator films)

  • 3151 berichten
  • 2471 stemmen

Degelijke film over ene onderwerp rond milieuactivisme, maar wel eentje die niet boven de middelmaat uitstijgt en al snel uit het geheugen zal gewist worden. Mileuactivisme is één zaak, maar er zullen ook andere meningen zijn die het eerder als milieuterrorisme zullen catalogeren. Het is een film waarvan ik noch warm noch koud van krijg, hoewel ik milieu en klimaat een erg belangrijk maatschappelijk thema vind. Het is een film met contrasten - een rol als activiste en een rol als zorgzame moeder - en met nogal wat eenzijdige tegenstellingen zoals de boze egocentrische overheid/concerns.

Ik begrijp de filmtitel ook niet zo goed. Enfin, begrijpen wel, maar "Woman at war" neemt een duidelijke stelling in en duidt op controverse. Bij momenten ook wat tegenstrijdig waneer het ecobewuste hoofdpersonage haar economische voetafdruk wel enorm de hoogte injaagt. De filmmuziek en de letterlijke weergave ervan was speciaal, maar toch verfrissend. Het einde eindigt is een sentimenteel gedoe en was overbodig (wat ook zo was voor de gehele zijplot).


avatar van blurp194

blurp194

  • 3042 berichten
  • 2777 stemmen

Eco warrior woman op het oorlogspad.

Ja, het is een oversimplistisch en thematisch verhaal, en bovendien veel te groenzoeterig. Maar als boodschap in de richting is het wel sort-of ok en sympathiek. Zelfs met de wat flauwe en foute running gag met de rasta tourist. De mevrouw van middelbare leeftijd doet het best goed als ecoterrorist, en de manier waarop ze op een brede steun mag rekenen - in tegenstelling tot wat de democratisch verkozen regering probeert aan beleid uit te zetten - komt onaangenaam dicht in de buurt van de praktijk van alledag. Prettig bijdetijds in de tegenstelling tussen high tech law enforcement met hun drones en helicopters en de plattelanders met hun hondjes en schapen. Niet heel realistisch misschien - daar is de surveillancemaatschappij toch al een redelijk tandje te ver voor doorgeslagen. Of wellicht moet je de schapen als een allegorie voor de gewone mens zien, dan kan het wel weer.

Qua eco boodschap, ik weet het niet zo - ik ben er volstrekt van overtuigd dat de maatschappij die we nu kennen naar de afgrond rent, zal crashen als het spreekwoordelijke vliegtuig van het piramidespel. Maar of deze film helpen gaat om die boodschap over de buhne te brengen? ik denk het zomaar niet. Maar daarmee is het nog wel steeds prettig kijkvoer. En als promotiefilm voor het IJslandse toerismebureau werkt het ook best aardig. Jammer dat dat dan met alle vliegreizen weer een enorme milieubelasting oplevert...


avatar van Boenga

Boenga

  • 2009 berichten
  • 1226 stemmen

parcivalis schreef:

Het zou meer recht hebben gedaan aan de waarheid (en een interessantere film hebben opgeleverd) wanneer mevrouw Halla de kabels van de hoogspanningsmast zou doorsnijden om haar energieleverancier te saboteren. DAT zou het probleem werkelijk bij de horens vatten. Maar ja, het zal nog wel even duren voor dat kwartje gaat vallen.

Ik heb haar net getelefoneerd. Ze heeft er weet van, maar wacht tot jij het goeie voorbeeld geeft.


avatar van Boenga

Boenga

  • 2009 berichten
  • 1226 stemmen

Robin Hood trekt ten strijde tegen de multinationals. David tegen Goliath.

Het is een simpel verhaal, dat vooral blijft rechtstaan op de pilaren van een aantal 'extraatjes'.

Bijvoorbeeld Halla, het excentrieke, strijdvaardige, maar ook soms naïeve hoofdpersonage.

Of het artistieke en surreële hoekje met het overal aanwezige 6-koppige ensemble dat voor de filmmuziek zorgt.

En uiteraard een portie droge humor, die er voor zorgt dat het geheel niet te belerend overkomt.

Leuke zit, die met z'n beperkte verhaallijn zeker niet langer mocht duren.

Ik zag de film trouwens in open lucht, op het binnenplein van een gemeenschapscentrum, en dat zorgde meteen ook voor de meest komische noot: een seconde nadat Halla de elektriciteitsmast naar beneden haalt, rijdt er een wagen met sirene door de straat. Wanneer ze even later de drone uit de lucht haalt, volgen er onmiddellijk drie of vier wagens met sirenes. het leek even op de slotfase van Monty Pythons Holy Grail...


avatar van shrink

shrink

  • 1606 berichten
  • 1831 stemmen

Erg leuke film en verveeld voor geen seconde. Leuke die band die steeds op de achtergrond speelt en ik vond het einde ook erg sterk. Verrassend goed!!


avatar van qwatje

qwatje

  • 269 berichten
  • 704 stemmen

Werkelijk een heerlijke film. Absurdistisch, zoals sommige reaguurders al omschreven is inderdaad een goede benaming. Ik heb vooral veel gegniffeld om 'bijrol' van de band. Maar ook zeker van de muziek die zij speelden. Het verhaal is gewoon mooi. Het is prima geacteerd in een werkelijk fantastisch mooi landschap.

Een heerlijke film 4*