menu

Kona fer í Stríð (2018)

Alternatieve titel: Woman at War

mijn stem
3,22 (67)
67 stemmen

IJsland / Frankrijk / Oekraïne
Actie / Thriller
101 minuten

geregisseerd door Benedikt Erlingsson
met Halldóra Geirharðsdóttir, Jóhann Sigurðarson en Juan Camillo Roman Estrada

Halla is een vijftig jaar oude, onafhankelijke vrouw. Maar achter de schermen van een stille routine leidt ze een dubbel leven als een gepassioneerde milieuactivist. Alleen bekend onder de naam "The Woman of the Mountain" strijdt ze tegen de lokale aluminiumindustrie. Naarmate Halla's acties krachtiger worden, van klein vandalisme tot regelrechte industriële sabotage, slaagt ze erin de onderhandelingen tussen de IJslandse regering en het bedrijf te onderbreken om een nieuwe aluminiumsmelterij in de bergen te bouwen.

TRAILER

https://www.youtube.com/watch?v=gamsxxCVK9c

Wanneer je deze, als ook andere ingevoegde media op de site wilt zien, dan moet je hier even toestemming voor geven.

Met het tonen hiervan wordt er mogelijk door een andere partij cookies geplaatst en/of wordt je ip-adres geregistreerd, zonder dat MovieMeter hier invloed op heeft. Lees ons privacybeleid voor meer informatie over hoe MovieMeter met je privacy omgaat.

zoeken in:
avatar van kappeuter
kappeuter (crew)
Vanaf 27 december in de bioscoop (Imagine Filmdistributie Nederland)

avatar van badfans69
Jodie Foster Finds Passion Project In Iceland, Plans To Direct & Star | Deadline
Two-time Oscar winner Jodie Foster will direct, co-produce and star in an English-language remake of Woman at War, the spirited and eccentric eco-thriller that Iceland has officially submitted for the Foreign Language competition at the upcoming 91st Academy Awards.

3,5
Meestal zijn de films in de filmhuizen weinig vermakelijk want serieus maar hopelijk wel goed als in diepzinnig (of origineel). Maar deze film is niet bepaald diepzinnig maar wel vermakelijk, tenzij je politieke betrokkenheid diepzinnig vindt.

De politieke betrokkenheid spat namelijk van de film af: de film gaat over een oudere vrouw die in haar vrije tijd ecoterrorist is en zij wordt als een ware heldin afgebeeld in de film want als mens zeer sympathiek (en ze redt ook nog kindjes uit oorlogsgebieden) en als strijder voor de goede zaak zeer moedig. Om haar zaak te ondersteunen wordt in de film nog uitdrukkelijk de aandacht gevestigd op de gevolgen van klimaatverandering om twijfelende kijkers nog even te overtuigen van haar goede zaak of zo. Ook het argument dat het niet erg democratisch is om op eigen houtje de industrie te saboteren en met belastinggeld opgebouwd infrastructuur te vernielen wordt in de film onderuit gehaald, want de suggestie is dat het volk wel degelijk achter ecoterrorisme staat – het oude vrouwtje heeft in ieder geval opvallend veel handlangers in het dorp die haar stiekem helpen met haar terrorisme – maar dat de democratie is gecorrumpeerd door het grootkapitaal. De film lijkt aldus wel een heel lang verkiezingsspotje van GroenLinks of zo. Voor mij hoeft dat niet. En tot overmaat wordt er ook nog de hele tijd – als een soort runing gag – de enige buitenlander in het dorp gearresteerd op verdenking van het terrorisme terwijl die er niets mee te maken heeft: zo wordt ons ook nog fijntjes gewezen op ons racisme c.q. etnisch profileren door de politie. Het politieke activisme van de filmmaker had wel een tandje minder gemogen…

Maar zoals gezegd: het positieve is dat de film wel vermakelijk is. De oude vrouw speelt een leuk kat-en-muis-spel met de autoriteiten en weet in de wildernis van het platteland als een ware Rambo uit de handen te blijven van het legertje agenten en soldaten dat achter haar aan zit. Ze heeft een tweelingzus en het zal dan ook niet verbazen dat er nog een leuke wisseltruc komt om opnieuw de autoriteiten om de tuin te leiden. Ze wordt overal gevolgd door een paar muzikanten die de film zo ‘live’ van achtergrondmuziek voorzien hetgeen een leuk absurdistisch effect geeft. Wel vind ik het einde dan weer wat zwak: je zou denken dat ze nu als haar zus door het leven moet maar waarom stelt ze zich dan toch weer onder haar echte naam voor aan het adoptiekind?

De actie van de film is aldus weinig origineel, ofschoon de combinatie met klimaatactivisme waarschijnlijk nieuw is. De politieke inhoud van de film vond ik weinig diepzinnig maar de film verdient toch een voldoende omdat hij zo vermakelijk is. Afrondend naar boven – ik zie het politieke activisme daabij enigszins door de vingers – kom ik uit op 3 ½ sterren.

avatar van parcivalis
0,5
Woman at war voedt de onjuiste voorstelling van zaken die de milieubeweging ons graag voorschotelt, namelijk dat het milieuprobleem een zaak van de goeden tegen de slechten is. De aluminium-industrie is fout, dus aluminiumindustrie moet weg!

Wat die lieve wereldverbeteraars maar niet willen inzien is dat het niet de aluminium-industrie is die slecht voor de natuur is, maar het complete westerse systeem van verlichting, technologie en consumentisme. Ze zullen het vast goed met de wereld voor hebben maar ook zij maken gebruik van elektriciteit, aardgas, verkeer, luchtvaart etc. Je kunt wel naar vuile bedrijven wijzen tot je een ons weegt maar dat maakt je niet minder medeplichtig. Het voornamelijk linkse filmhuis publiek zal er evenzogoed van smullen.

Het zou meer recht hebben gedaan aan de waarheid (en een interessantere film hebben opgeleverd) wanneer mevrouw Halla de kabels van de hoogspanningsmast zou doorsnijden om haar energieleverancier te saboteren. DAT zou het probleem werkelijk bij de horens vatten. Maar ja, het zal nog wel even duren voor dat kwartje gaat vallen.

avatar van KillingFields
och ja, wat een domme vrouw. gelukkig weet jij het ons uit te leggen.
en omdat ze vecht voor de verkeerde zaak, is de film een ½ punt.
logisch.

parcivalis schreef:
Woman at war voedt de onjuiste voorstelling van zaken die de milieubeweging ons graag voorschotelt, namelijk dat het milieuprobleem een zaak van de goeden tegen de slechten is. De aluminium-industrie is fout, dus aluminiumindustrie moet weg!

Wat die lieve wereldverbeteraars maar niet willen inzien is dat het niet de aluminium-industrie is die slecht voor de natuur is, maar het complete westerse systeem van verlichting, technologie en consumentisme. Ze zullen het vast goed met de wereld voor hebben maar ook zij maken gebruik van elektriciteit, aardgas, verkeer, luchtvaart etc. Je kunt wel naar vuile bedrijven wijzen tot je een ons weegt maar dat maakt je niet minder medeplichtig. Het voornamelijk linkse filmhuis publiek zal er evenzogoed van smullen.

Het zou meer recht hebben gedaan aan de waarheid (en een interessantere film hebben opgeleverd) wanneer mevrouw Halla de kabels van de hoogspanningsmast zou doorsnijden om haar energieleverancier te saboteren. DAT zou het probleem werkelijk bij de horens vatten. Maar ja, het zal nog wel even duren voor dat kwartje gaat vallen.


Het kwartje is bij jou niet gevallen....Met jou als wereldleider , was het snel gedaan met de Mensheid.

avatar van mrklm
3,0
Geen film met een (milieuvriendelijke) boodschap, maar een wat vreemde combinatie van zwarte humor en drama, op prachtige locaties in IJsland gefilmd. Halldóra Geirharðsdóttir speelt Halla, een eco-terrorist van tegen de 50, die stroomstoringen veroorzaakt in de hoop zo de aluminiumindustrie lam te leggen en te verjagen uit de prachtige natuuromgeving. Haar acties leveren veel publiciteit op, maar dat betekent dat er wel een klopjacht is gestart op 'De Bergvrouw'. En net op dat moment krijgt ze na lang wachten het nieuws dat ze een kind mag adopteren.
Scenarist/regisseur Benedikt Erlingsson is er niet op uit een conventionele film te maken, maar de stijlmiddelen die hij gebruikt zijn eerder frustrerend dan intrigerend. Met grote regelmaat verschijnen de leden van een jazz-trio (die een groot deel van de soundtrack 'live' spelen) in de film, evenals een trio in traditionele kledij gehulde zangeressen. Het is jammer dat de zang niet werd ondertiteld, want ik kon daardoor niet met zekerheid vaststellen of ze als een soort Grieks chorus fungeerden. Waarom de muzikanten verschijnen, alsmede waarom Halla rechtstreeks met ze communiceert is mij niet duidelijk. Diergelijke momenten verstoren in ieder geval de dramatische opbouw van het verhaal, waardoor het niet altijd even goed te volgen is en je je moeilijk kunt laten meeslepen. Het is technisch allemaal goed gemaakt en de fotografie is prachtig, maar beklijven doet het nauwelijks.

3,0
Licht absurdistisch drama dat vermakelijk is maar ook wat naïef. In Woman at War kruipt Halldóra Geirharðsdóttir in de huid van Halla, een alleenstaande vrouw die een niet al te opvallend bestaan leidt en hooguit opvalt in haar rol als dirigent van het lokale koor. Halla heeft echter diepere verlangens: het behoud van de ongerepte IJslandse natuur en moeder worden. Het mooie van Woman at war vind ik de twee gezichten van Halla die we daarmee te zien krijgen: enerzijds de strijdvaardige vrouw die letterlijk als een geoefend krijger te werk gaat om hoogspanningsmasten te saboteren (om daarmee de zware industrie te treffen en zo onrust te zaaien teneinde te voorkomen dat die industrie - met interesse en bemoeienis vanuit China - zich uitbreidt), anderzijds de zachte, kwetsbare vrouw als zij hoort dat zij op korte termijn een jong meisje uit Oekraïne kan adopteren en in de voorbereidingen die zij dan treft. De film voelt daarmee op het ene moment als een thriller, het andere moment meer als een drama, met steeds weer terugkerende absurdistische elementen. Toch begint daar ook wat twijfel te rijzen: hoe naïef is het om serieus werk te maken van het adopteren van een beschadigd kind (want al haar dierbaren kwijtgeraakt), terwijl je zelf bezig bent met het plegen van idealistisch gedreven misdrijven en op de hielen wordt gezeten door de autoriteiten? Dat kun je mijns inziens niet afdoen door te wijzen op het absurdistische; daarvoor is de film toch ook weer te serieus. Een zelfde soort tegenstrijdigheid schuilt voor mij in het gegeven dat Halla zich (extreem) vergaand inzet voor de IJslandse natuur, terwijl zij vervolgens zonder enig bezwaar, zo lijkt het, met het vliegtuig op en neer gaat naar Oekraïne. En zo zijn er nog wat (onaannemelijke) gebeurtenissen in het script die het allemaal wat ongeloofwaardig maken. Misschien is het de bedoeling van de regisseur om de onvolmaaktheden en tegenstrijdigheden in de persoon van Halla daarmee simpelweg te tonen en het oordeel daarover aan de kijker over te laten.
Al met al weet Woman at Wat voldoende te intrigeren en vermaken. De (originele) keuze om de filmmuzikanten onderdeel van de film te laten uitmaken door hen steeds letterlijk in beeld te plaatsen, vond ik vermakelijk. Woman at War had voor mij, tot slot, wat korter mogen duren door de laatste scene (het ophalen van het adoptiemeisje uit Oekraïne) weg te laten. Die voegde voor mij niet zo veel meer toe, al was het eindshot dan wel weer treffend en in stijl.

avatar van Capablanca
3,0
Huisvrouw voert acties uit die een Navy Seal niet zouden misstaan. Maar verder wel vermakelijk.

avatar van Baboesjka
3,5
Een vermakelijke film. Goed gespeeld, een boeiend verhaal en leuk gedaan met de muziek en de zang tussendoor. Dat voegt iets toe en past er wel bij, vind ik. Ik vind het altijd knap, hoe één persoon twee personen kan spelen in één film, en de hoofdrolspeelster is letterlijk door het slijk gegaan voor de rol. Het is licht komisch, wat ik ook fijn vond. Het duurde even voor ik erin kwam, maar toen keek het vlot weg en had ik een prima tijd. Voldoende. 3,5*

avatar van tbouwh
1,5
Deze film is niet alleen buitensporig eenzijdig, ze is zich daar ook nog eens veel te sterk van bewust. Politieke oogkleppen worden gevierd door verzet te omlijsten als een komisch-dramatisch schouwspel. De tegenstander? Een politiestaat vol anonieme zwarte pakken en zonnebrillen (en één dame- namaste!). Alles voor Gandhi, Buddha en Mandela.

De festivalgang, de Lux-nominatie en de relatief brede arthouserelease laten zien dat er grote publieken zijn voor dit lichtzinnige linkse pamflet. Áls je zo'n film maakt, heb dan het lef je eigen positie te bevragen en je politieke uitgangspunt in een breder kader te plaatsen.

In plaats daarvan krijgen we een belerend einde, dat ook nog eens het sentiment wil beroeren.

Het is dat ik pas ook Capharnaüm zag, anders kon Woman At War met groot gemak op voor de meest tenenkrommende titel in tijden.

3,5
geplaatst:
Met een ernstig onderwerp als de teleurgang van onze planeet, toch een vermakelijke film gezien met droge, zwarte humor, die wat aarzelend begint maar dan zeker, met die spectaculaire operatie en even spectaculaire redding, toch gensters slaat.
Talrijk zijn de voorbeelden in literatuur en film waarbij een onopvallend personage stiekum optreedt tegen misdaad en onrecht, maar deze "Woman at War" is in dat genre toch wel een buitenbeentje, waarbij de "visuele soundtrack met backup-singers" toch een gesmaakt en grappig onderdeeltje vormt.
In de knappe slotscène krijgt Halla gelijk met haar beweringen dat er iets mis is met ons klimaat.

avatar van Fisico
3,0
geplaatst:
Degelijke film over ene onderwerp rond milieuactivisme, maar wel eentje die niet boven de middelmaat uitstijgt en al snel uit het geheugen zal gewist worden. Mileuactivisme is één zaak, maar er zullen ook andere meningen zijn die het eerder als milieuterrorisme zullen catalogeren. Het is een film waarvan ik noch warm noch koud van krijg, hoewel ik milieu en klimaat een erg belangrijk maatschappelijk thema vind. Het is een film met contrasten - een rol als activiste en een rol als zorgzame moeder - en met nogal wat eenzijdige tegenstellingen zoals de boze egocentrische overheid/concerns.

Ik begrijp de filmtitel ook niet zo goed. Enfin, begrijpen wel, maar "Woman at war" neemt een duidelijke stelling in en duidt op controverse. Bij momenten ook wat tegenstrijdig waneer het ecobewuste hoofdpersonage haar economische voetafdruk wel enorm de hoogte injaagt. De filmmuziek en de letterlijke weergave ervan was speciaal, maar toch verfrissend. Het einde eindigt is een sentimenteel gedoe en was overbodig (wat ook zo was voor de gehele zijplot).

Gast
geplaatst: vandaag om 18:16 uur

geplaatst: vandaag om 18:16 uur

Let op: In verband met copyright is het op MovieMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.