De Battre Mon Coeur S'est Arrêté (2005)

Schitterende film. Rauw in beeld gebracht, misschien niet altijd even genuanceerde maar toch interessante personages, goed geacteerd (Franse acteurs in vorm vind ik altijd super, zeker als ze elkaar mogen uitschelden ) en met een fascinerende thematiek. Film is eigenlijk remake van Amerikaans origineel (titel ken ik niet) maar hij straalt wel de aangename 'moderne Franse film-stijl' uit. En de benadering van pianospelen in deze film vind ik ook al erg interessant. Dus een goede film, en dus 4.5 sterren.

De film is een losse remake van de film ''Fingers" uit 1978 van regisseur James Toback.

Misschien een hele domme vraag maar wat zijn immobiliën?

Een immobilienbedrijf verkoopt en verhuurt vastgoed (huizen en appartementen en dergelijke) In deze film gaat het om het verhuren van krottige flats aan armoezaaiers die ze in elkaar gaan slaan als ze niet kunnen betalen.

http://www.vandale.nl/opzoeken/woordenboek/?zoekwoord=immobili%EBn

Belgisch woord dus. Had er ook nog nooit van gehoord. Ik vervang het even in de synopsis door 'vastgoed'.

Als je van de neonlichten van het louche nachtleven van Parijs houdt en ook van klassieke muziek mag je dit zeker niet missen. Prachtig hoe Tom ontdekt dat hij altijd maar één passie heeft gehad en besluit om daar helemaal voor te gaan. Zijn Oosterse pianolerares 'temt' hem. Voorlopig 4,5*

Volgens mij ga ik deze film ook heel goed vinden.

Wat een titel ook, wow.

De hoge verwachtingen zijn uitgekomen; dit is eindelijk weer eens een Franse film die indruk maakt!

'Battre' is een grillige film met met een fenomenale Romain Duris! Hij speelt een man die continu door een achtbaan van emoties raast. Een film over de strijd om los te komen van (de verwachtingen van) zijn vader en de onmogelijkheid daarvan omdat vader niet zonder de zorg van zijn zoon kan.

Alexandre Desplat zorgt weer eens voor een voortreffelijke soundtrack. Hij begint een van mijn favoriete componisten te worden.

De Battre Mon Coeur s'est Arrêté is een 'remake' van de Amerikaanse film Fingers uit 1978 met Harvey Keitel. Tussen aanhalingstekens, want het scenario schijnt behoorlijk aangepast te zijn.

Het thema van de arrogante en macho man met gevoelige en breekbare kant - die piano speelt - is overigens eerder ook mooi weergegeven in Five Easy Pieces. Ook die film gaat over de worsteling los te komen van vastgeroeste familiebanden en voorbestemde cariere.

Klinkt goed zeg, ik krijg spontaan zin in deze film.

Sterke film.

Leuk hoe Tom's personage voor mij veel dichter bij het pianospelen staat dan het klassiek cliché. Een wandelende brok zenuwen. Steeds dieper plooien maar nooit breken. Zenuwachtig en schichtig, erg nerveus.

De film straalt dit ook erg goed uit. Scenes die erg plots afbreken, vluchtige glimpsen, snelle onaffe verhaallijnen. Enerzijds de passie voor klassieke muziek, maar ook het electrowereldje dat Tom evengoed tot rust kan brengen.

Visueel knap. De camera is al even nerveus als Tom, maar nergens lijkt het nog maar het minst op een Dogme film. Vaak mooie shots, schijnbaar geschoten door een caffeineverslaafde. En ook de soundtrack is sterk. Erg sfeervol, poppy maar realistisch. Geen reeks nummertjes op een hoopje gegooid, maar geloofwaardig.

En daar is de film misschien nog het sterkst in. In al zijn gebrek aan nuance een realistisch tijdsbeeld schetsen. Niet zozeer inhoudelijk, met moraallesjes en uitvergrootte karakterschetsen van de gebreken van onze huidige maatschappij, maar gevoelsmatig de wereld van een normale man openbreken, en dat stylistisch perfect verwoorden.

Erg sterk uitgewerkt drama, met nog een extra plusje voor de scenes in het Frans/Chinees. Ik blijf het magisch vinden, scenes waar personages twee verschillende talen spreken en elkaar niet kunnen verstaan. Gevoel over semantiek als communicatiemiddel, leunt wel aan bij mijn wereld denk ik.

Dikke 4*, best indrukwekkend. Laat de volgende film maar komen.

Staat al een tijdje op m'n nog te zien lijstje. Morgen dan maar...

En zo gezegd zo gedaan.

Zonder meer de beste film die ik dit jaar heb gezien! De prachtige titel doet niet enkel dienst als lokinstrument, maar lost z'n verwachtingen ruimschoots in.

Muziek en film worden samengesmolten tot één brok emotie. Zelden heb ik deze opwekkers van emoties zo mooi zien samengaan. Beeld en geluid reflecteren Tom's gemoedstoestand, zijn manier van doen. Prachtig om zien hoe Tom in strijd is met zichzelf, om op een gegeven moment rust te vinden, maar toch steeds weer terugvalt. Hoe zijn piano enerzijds een bron van genoegdoening kan zijn en anderzijds een bron van frustratie vormt. Iets waar veel mensen in één of andere vorm mee te kampen krijgen.

De Battre Mon Coeur S'est Arrêté is een harmonieus meesterwerk dat zonder twijfel 5* verdient.

Is deze film al te huur/koop?

Te huur en te koop.

Nu slechts 9,99 bij Rodisc!

Ook bij Van Leest voor die prijs.

De huurdvd datum staat trouwen bij het tabblad 'statistieken'.

Bedankt. Voor dat geld kunnen we het wel een keer blind doen.

Ik zou de film trouwens wel bij Ro-disc bestellen, want bij Van Leest duurt het verschrikkelijk lang voordat je hem binnen hebt.

Hij ligt gewoon in de winkel..

Aha, toen ik hem kocht nog niet namelijk. Toen moest ik hem via Internet bestellen, en dat is over het algemeen geen aanrader bij Van Leest.

Knappe film, waar ik toch iets meer van verwacht had, vreemd genoeg, want het is een stuk beter dan de meeste films die ik zie.

Het komt denk ik vooral omdat de film je toch redelijk koud laat vanwege het (geforceerd lijkt het) niet benadrukken van emotie. Op zich lovenswaardig, maar met zoveel klootzakken als personages wordt het soms wat lastig.

Misschien een film om wat vaker te zien, want juist de details in de film laten de meeste indruk achter.

Ja, ik had precies hetzelfde. Zag nog geen post van mij hier, raar.

Wat mij toch wel wat irriteerde is dat het uiteindelijk uitdraait op standaard maffia-afrekening en daarmee voor mij, zijn originaliteit prijsgeeft, desalniettemin zit ik wel op 4*

Mooie film, alleen het einde vond ik iets te vluchtig. Toch een dikke 4 sterren

Iemand een idee van wie het nummer is tijdens de aftiteling ?

The Kills - Monkey 23

Vele malen beluisterd inmiddels.

Bedankt, lijkt me inderdaad een geweldig nummer !

Het mooist om te zien is ongetwijfeld het personage Tom, enorm gepassioneerd neergezet door Romain Duris (ik kwam er later achter dat hij Manu speelt in Dobermann).

En passie is voor mij toch wel het keyword van deze film. Tom (her)vindt zijn passie, voor hem sterk gerelateerd aan zijn overleden moeder; piano spelen. In zijn strijd voor deze passie dient hij zich los te maken van zijn vader en zijn huidige baan, maar leert hij vooral zijn eigen nervositeit, frustraties en faalangst de baas te zijn.

Een (af en toe erg herkenbare) strijd/zoektocht naar levensvervulling die eigenlijk de rode draad vormt in vele scenes/verhaallijnen die bij een eerste kijkbeurt vrij willekeurig overkomen. Toch lijkt iedere scene een illustratie van het groeiproces waarbij hij zich verheft boven zijn eigen fragiliteit.

De audiovisuele invulling behoort tot de beste die ik ooit heb gezien. Stijlvolle montage en een haast observerende cameravoering, beiden vaak even nerveus neergezet als Tom zelf. De muziek is al even veelzijdig, en geeft wederom de innerlijke conflicten van Toms belevingswereld perfect weer. Alles wordt in feite geintegreerd in het geheel dat De Battre Mon Coeur is geworden; een gevoelig en gepassionneerd meesterwerk binnen de huidige Franse cinéma.

Absolute pluspunten zijn dus vooral de fenomenale prestatie van Duris, die haast niet genoeg benadrukt kan worden, maar vooral ook de scenes waarin Tom pianoles van de Chinese vrouw krijgt. Hoogtepunt in deze scenes is ongetwijfeld de wederzijdse uitbarsting, waarbij beide, onverstaanbaar voor de ander, hun emoties uitschreeuwen. Allebei maken ze iets los bij de ander door zichzelf te laten gaan. Zoals OH mooi verwoordde: gevoel boven semantiek. Erg charmerende scenes.

Ik probeer het nu al enkele regels, maar hoe beschrijf je een film die je in de eerste instantie sprakeloos laat? 5* en in de top 10 (3).

Wel, precies zo. Prachtig omschreven remorz .

Ik verbaas mezelf moet ik toegeven . Je hebt er trouwens een erg mooie rij films opzitten moet ik zeggen. Ben jaloers