Frágiles (2005)

“A ghost story.”

Dit is een eerdere film die ik van ‘Balagueró’ heb gezien, eigenlijk een beetje onverwachts want mijn kameraad kwam hiermee aanzetten. ‘Balagueró’ kennen we bijna allemaal (van wie de films heeft gezien) van de ‘[REC]’ reeks, waar hij deel één, twee en vier op zijn naam mocht zetten en zeker de eerste twee echt fantastisch zijn. Een eye-catcher voor de Spaanse horrorscene (die namelijk hierna veel meer films kent in dezelfde setting), en zeker een must-see voor alle zombiefans. Ikzelf heb de films al meermaals mogen zien en, heb me ook meermaals vermaakt met de serie. Nu dan toch eindelijk een film gezien voor het succes van de films waar ‘Balagueró’ laat zien dat hij best een oog voor details/setting heeft, echter vond ik dit ‘geesten’ filmpje toch matig naar buiten komen. Dit kwam denk ik puur omdat het ook erg aanvoelde alsof ‘Balagueró’ hier toch wat meer experimenteert met zijn filmstijl, waar helaas te veel stiltes vallen waardoor de film eigenlijk steeds minder interessant werd, en ook al was het einde een ‘spektakel’, het boeide niet meer.

En dat is eigenlijk het gene wat er verkeerd gaat bij deze film. De film is een standaard spookhuis filmpje, waar wederom een oud gebouw bezeten is door een geest en waar de hoofdrolspelers uit moeten komen, een standaardverhaal die we langzamerhand ook wel kennen en niks speciaals in. In mijn ogen had er véél meer mee gedaan mogen worden, er zijn scenes die nauwelijks tot erg slecht afgemaakt worden en ‘Balagueró’ brengt de spanning veelte laat in. We zitten ruim een uur te kijken naar ‘ghost events’ die eigenlijk overal vrij slapjes zijn, en totaal niet boeiend. Ja, zeker wel het moment waar de benen van dat jochie op meerdere plekken breken was zeker een goede scène, alleen daarna zakt ‘Balagueró’ weer totaal in.

Het verhaal is hierdoor ook wat aan de saaie kant om te volgen, en dat vond ik oprecht best jammer. De setting is verder best leuk, niet bijzonder of vernieuwends (aangezien we meer films in deze setting kennen) maar, de thriller elementen die je vaak in dit soort ruimtes krijgt, zeker als het zo oud en verlaten is zoals in deze film, dan biedt dat toch aardig wat leuke speelstijlen op waar veel uitgehaald had kunnen en moeten worden, wat beiden niet gebeurd is.

De film is (zoals ik al eerder zei) continu vrij dood, de acteerkunsten zijn niet altijd even bijzonder en de cast brengt het redelijk maar, niemand stak daardoor echt er bovenuit. Wel, vonden we allebei ‘Calista Flockhart’ een prachtige vrouw om te zien, dus qua looks hield ze de film aardig staande, al was dat simpel weg gewoon niet genoeg, want het gaat uiteindelijk om de acteerkunsten.

Horror was er niet veel aanwezig, en ook de geest zag er wel erg matig uit in mijn ogen. Bloed was er nauwelijks, de spanning was benedenmaats en vaak ook niet bijzonder genoeg en ja, deze film valt eigenlijk op alle vlakken wel wat tegen. Scenes waar de spanningsopbouw erg goed wordt gebruikt, worden slecht afgewerkt waardoor je weer met legen handen thuiskomt, en dat maakt het toch altijd weer wat saai. De film is hierdoor echt niet bijzonder, standaard en vaak saai, de zit duurde op een gegeven moment erg lang, en het einde leek nog lange niet in zicht. Toch jammer, ik had er wel wat meer van verwacht.

Prima film.
Het moet zich vooral hebben van de sfeer en setting.Ik heb een zwak voor horror films die zich afspelen in een ziekenhuis.
Het verhaal weet redelijk toe boeien, maar ik miste toch de nodige spanning. Ook jammer dat je pas tegen het eind van de film de geest pas echt in beeld te zien krijgt. en dan helaas maar heel kort en weinig. Hier had ik veel meer van willen zien.

3,0*

Je slaat de plank helemaal mis omtrent de acteerprestatie van Flockhart Zij draagt grotendeels de hele film. Haar acteren is boeiend, natuurlijk en overtuigend. , zoals anderen hierboven ook schrijven.

Helemaal niet mijn genre maar in zijn soort gewoon goed. Het boeit , het is onderhoudend, maar wordt nergens echt spannend. Er zijn honderden van dit soort films ,maar deze springt er uit. Geen goedkoop effectbejag, maar een constante mysterieuze sfeer. Een geweldige chemie tussen de sterk acterende Flockhart en Maggie ( wat een ontzettend mooi kind is dat) is een sterk onderdeel van de film..Dit soort films lijden vaak aan langdradigheid , zo ook deze soms;eindeloos door gangen, kamers etc lopen, angstig om je heen kijken. Kortom, de moeite waard om te kijken ook al is het je genre niet. .En de 'mechanic" kwam overtuigend over., meestal bij het zien van een entiteit /geest/spook werkt het op je lachspieren.