Frágiles (2005)

Meevallertje. Ik vond de spanning er aardig inzitten en het verhaal vond ik best boeiend. Ik dacht tot vlak voor het einde aan toe dat Charlotte het kleine meisje in de rolstoel was. Aangename verrassing dus toen dat niet zo bleek te zijn.

Ook vond ik de echte Charlotte er best freaky uitzien. In elk geval die kop.

Voor de rest eigenlijk niet veel op aan te merken. Alleen wat weinig schrikmomenten maar daar stoorde ik me nu niet aan.

Vier sterren.

Spannend filmpje met een goede sfeer en goed acteerwerk van Flockhart. Alleen jammer dat het een verhaaltje was waarvan we al zoveel gezien hebben. Ik vond Darkness beter maar toch een 3,5* omdat deze film nog wel vermakelijk was

Beetje doordeweeks.

Toch heel wat minder dan Darkness vond ik dit. Kan er mijn vinger niet opleggen, maar terwijl ik die film nog oprecht spannend vond, was dit filmpje wel sfeervol maar nergens echt spannend.

Komt misschien omdat het verhaaltje nu echt wel al verteld is, en het ook qua sfeer redelijk braaf binnen de lijntjes blijft. Eén van de zaken die mij bijvoorbeeld irriteerde was het feit dat Flockhart een verleden met zich meedroeg. Had even geen zin om weer stukje voor stukje zo'n heel verhaal uit te doeken te zien gaan terwijl het relevant blijkt voor de film.

Visueel aardig, dat wel, ook wel sfeervol, maar er zijn er ondertussen zoveel die beter en meer bieden.

Wel onderhoudend, dus 2.5*, maar Darkness vond ik heel wat beter.

Wat een saaie film zeg!

Totaal niet spannend, er gebeurd zeer weinig en het acteren was ook niet heel goed.

Vond er echt weinig aan, en was heel snel afgeleid van de film wat dus geen goed teken is.

Het idee was leuk, maar totaal niet goed uitgewerkt naar mijn mening.

1* (voor de moeite)

Redelijke horrorfilm, sfeervol en bij vlagen spannend. Mooi camerawerk, prachtige production design en passende dramatische muziek. Goed gespeeld ook, met een zeldzame dramatische rol van Flockhart. Zakt her en der een beetje in en origineel is het allemaal niet, maar al met al wederom een goed te genieten horrorfilm van expert Balaguero (Los Sin Nombre, Darkness).

Niet echt veel beter als Darkness. De twee hebben vooral beiden een niet al te boeiend verhaal gemeen , maar effectief en spannend is het wel. 3 sterren

zeker top film met zeer angstige stukken

goed acteerwerk en ook van de kids.

4,5 ster

Voor mij Balaguero's beste. Lang geleden dat ik nog zo verrast ben geweest door een horrorfilm. Zoals vaak heb ik weer heel de hype rond Spaanse spookfilms gemist, maar ik ben me nu beetje bij beetje doorheen dit genre aan het worstelen. En dit is gewoon de beste die ik tot nu toe heb gezien. Veel beter dan Balaguero's Darkness en ook een stuk beter dan pakweg El Orfanato of El Espinazo del Diablo. De sleutel ligt voor mij in het mooie scenario. Ontroerend en gruwelijk tegelijkertijd. Niet erg vernieuwend tegenover gelijkaardige horrorfilms, maar de balans is wel beter in evenwicht. Het tempo waarmee de achtergrondinfo rond de mysterieuze gebeurtenissen wordt prijsgegeven is juist goed en gaat samen met spanning, sfeer en een paar echt enge scènes crescendo naar de finale. Die finale duurde me net iets te lang en had wat mij betreft gerust wat ruwer en groffer gemogen, vb. alle kindjes dood door gebroken beenderen, maar behalve dit kleine minpuntje is Fragile een uitstekende horror/thriller met een ijzersterke Calista Flockhart in de hoofdrol.

Nog best geslaagd in zijn genre, al wordt ook hier weer een overdaad aan speciale effecten ingezet om het eng te houden.

Prima spookfilm. Ik was sceptisch na veel negatiefs te hebben gehoord maar Balaguero bewijst over genoeg horrortalent te beschikken. Fragile is geen [REC] maar weet een prima sfeer te scheppen en introduceert een intrigerend horrorpersonage. De mysterieuze tweede verdieping zag er bijzonder sfeervol uit en dat was over de rest van de set ook wel te zeggen. Het script vond ik wel wat gelikt en het acteerwerk niet meer dan voldoende maar de spanning blijft er in en Fragile verveelt geen seconde. Geen hoogvlieger maar zeker meer dan ik had verwacht.

3,5*

Aardige horrorfilmpje dat, zoals hier ook al gezegd wordt, wel een beetje aan Dark Water doet denken. Het verhaal komt rustig op gang, om uiteindelijk nog best spectaculair te eindigen. Ik vond de effecten in de film behoorlijk goed. De Mechanical-girl is goed gemaakt en ziet er best eng uit. Daarnaast bevat de film een hoop sfeer en weet behoorlijk lang vrij mysterieus te blijven. Jammer was dan wel weer dat het einde erg voorspelbaar en dertien in een dozijn was. Ook het acteerwerk was niet super, maar dat vind ik bij een film als deze niet het belangrijkste. Frágiles is in feite een vrij standaard verhaal dat sfeervol en met goede effecten uitgewerkt is en daardoor gewoon lekker wegkijkt.

3,0*

Na beide Rec delen gezien te hebben was ik benieuwd naar andere werken van de regisseur. Deze viel me een beetje tegen. Zit allemaal goed in elkaar, maar een zwak middenstuk en einde zorgen voor een algemeen middelmatige indruk. Ook vond ik de drama elementen in de film overbodig. 2.5 sterren dus....

Calista Flockhart, een actrice die ik altijd gehaat heb vanwege haar rol in Ally McBeal. Wat zeg ik, haar rol? Ze was Ally McBeal. Ik had dan ook niet al te hoge verwachtingen van een film waarin zij de hoofdrol speelt. Toch had Fragile iets wat me aantrok. Een oud kinderziekenhuis waarin het kwaad huist en wat kinderen belaagt, dat klonk toch wel erg spannend. En niets is minder waar.

De openingscène waarin het jongetje op onverklaarbare wijze botbreuken oploopt zorgde er voor dat de spanning en de sfeer er direct goed in zat. Langzaamaan maak je kennis met de nieuwe verpleegster Amy en je krijgt te zien hoe ze ingewerkt wordt en de zieke kinderen leert kennen. De kinderen spelen erg overtuigend. Haar samenspel met deze jonge acteurtjes en actrices is dan ook prima, niets op aan te merken. Verpleegster Helen mag er trouwens ook wezen. Elena Anaya is een prachtige verschijning in deze film. Mooie vrouw met een hele lieve uitstraling. Toch wel fijner om naar te kijken dan naar Flockhart, die ik toch nog steeds erg mager vind.

Kinderen die met doden kunnen praten geven me nog steeds de bibbers. Zeker als ze die overleden mensen ook nog eens mechanisch zijn. Toch vraag ik me altijd af hoe het voor zo’n jong kind moet zijn om zo’n rol te kunnen spelen. Ze moet zich er toch duidelijk bewust van zijn wat ze neer zet? Ik ben altijd bang dat deze jonge acteurtjes er iets aan over houden, als ze zo’n angstaanjagende rol weten neer te zetten.

Zeer krachtige lift scène ook. Lekker onheilspellend en ik zag het niet aankomen. Sowieso een voordeel van deze film, ik vond helemaal niet zo voorspelbaar. Oké, de climax hing natuurlijk wel al een tijdje in de lucht, maar zonder deze sloeg de hele film nergens op. Dus dat vergeef ik ze graag. Hoewel ik toch al flink wat van dit soort films gezien heb, doet Balagueró het toch net iets anders. Duistere sfeer, genoeg spanningsmomenten en angstaanjagende geluiden die er voor zorgden dat ik af en toe toch eens mijn kamer rondkeek om te zien of alles nog in orde was. Dat maakt het al tot een goed onderhouden horror-avondje waarbij ik op sommige momenten even lekker heb kunnen griezelen.

Goede horrorfilm met een lekker creepy sfeertje rond het ziekenhuis (het ziekenhuis alleen al was creepy). De film wist mij vanaf de eerste tot de laatste minuut te boeien en was ook regelmatig spannend (zaten ook veel schrikmomenten in). Er werd overigens goed en overtuigend in geacteerd vooral door Calista Flockhart.

Meet the Mechanical Girl

Op zondag zie ik meestal met mijn broer een film en vermits hij nogal graag horror ziet, wordt het meestal een film van dat genre en bijna altijd uit zijn collectie. Ik had echter ooit eens deze Fragile gekocht in de 5 voor 5 euro actie bij de Blokker dus werd er eens voor een keer een horror uit mijn collectie gekozen. Fragile sprak me wel wat aan maar om eerlijk te zijn, ik had de film alleen maar gekocht om aan 5 films te geraken dus de verwachtingen waren redelijk laag.

Die komen dan ook grotendeels uit. Fragile is een vroege film geworden uit het oeuvre van Jaume Balagueró en die regisseur heeft het bij mij zeker een goede naam weten te maken door zijn film [REC]. Ik verschiet er dan ook van in hoeverre dit een saaie film is geworden. Balagueró bleek de kneepjes van de spanningsopbouw toch nog niet onder de knie te hebben en dat is jammer want de film kent hier en daar toch wel een aantal sterke scènes, al is het alleen allemaal net niet goed genoeg om er een interessante film van te maken. Het plot is op zich boeiend genoeg maar de uitwerking laat teveel wensen over waardoor ik mijn aandacht nogal snel verloor. Het blijft jammer want volgens mij was de kans er al wel om hier een goede film van te maken. Het einde had trouwens ook wel serieus bij de haren geslepen. Oké, het idee van de brekende botten en het kinderziekenhuis is ietwat angstaanjagend maar voor mij had je het 'monster' niet perse hoeven zien. En als je het dan wel laat zien, zorg er dan voor dat het er indrukwekkender en geloofwaardiger uitziet dan dit hier. Geen idee wat de bedoeling was van het raar gevormde gezicht maar het werkte in ieder geval niet. Het einde was trouwens echt wel te mierzoet voor woorden.

Net zoals Calista Flockhart trouwens. Ik ken haar alleen maar van Ally McBeal, ik denk dat dat wel voor iedereen geldt, maar wat is ze een slechte actrice! Geen greintje geloofwaardigheid en ronduit vervelend in alles wat ze doet. Geen wonder dat ze voor de rest nooit een deftige filmrol heeft gekregen... Ik weet wanneer een actrice slecht acteert, wanneer de kinderen in de film geloofwaardiger overkomen. Toegegeven, er zijn ook sterke kindacteurs (o.a. in Orphan of de originele Omen) maar over het algemeen heb ik een redelijk grote degout van zo'n rollen. Het deed me dan ook deugd om te zien dat daarin wel enige geloofwaardigheid schuilt. De rest van de cast is ook niet echt al te memorabel doordat het drie dagen geleden is dat ik de film heb gezien, en ik me al met moeite gezichten bij namen kan plakken.

Misschien eens leuk voor gezien te hebben maar over het algemeen is dit toch wel een mindere film van Balagueró. Het verhaal heeft enige potentie maar de uitwerking is futloos en Flockhart is ronduit vervelend. Jammer, maar voor die 1 euro ga je me niet horen klagen.

2*

Helaas niet zo sterk als darkness.

Oorzaak is volgens mij dat de spanning ontbreekt.

Het acteerwerk was ook verre van overtuigend.

Vond de mechanical girl oma er wel tof uitzien trouwens.

2.5 *

Helemaal niet slecht voor een griezelfilm. Ik hou van deze genre, maar heb al zoveel gezien dat je me echt moet verrassen wil het me boeien.

Frágiles is niet veel bijzonderder dan andere horrorfilms, het script is vrij eenvoudig, en toch is het een hele aardige. De spanning weet het heel goed vast te houden, en het mysterie blijft ook vrijwel tot het eind intact. Alleen de "dader" vond ik niet overtuigend genoeg overkomen, desondanks toch wel een goede film.

Ben benieuwd naar de nieuwste van Balagueró in deze genre, Mientras Duermes (letterlijk vertaald: Terwijl je slaapt) komt over twee weken uit in Spanje, met Luis Tosar (Celda 211) in de hoofdrol.

Spaanse horror, in de loop der tijd heb ik er wel ervaring mee gekregen. Zo zag ik een tijdje terug El Orfanato (3*), een soortgelijke spookfilm die af en toe erg eng werd, maar nooit echt wist te overtuigen als absolute topfilm. Ook zag ik [Rec] (3*) van de regisseur van deze Fragile, dat was wel een behoorlijk originele horrorfilm die af en toe érg sterk te noemen was. En daarnaast zag ik nog Nos Miran (3,5*) en Tesis (3,5*), beide goede horrorfilms! Tijd voor Fragile.

Tot mijn verbazing was Fragile een Engels gesproken film, geen probleem eigenlijk, maar ik had de snellere, moeilijkere Spaanse taal verwacht. Ik hoefde mij nu dus niet volledig te focussen op de ondertiteling, hartstikke prima!
Fragile bevat een mooie setting in een oud kinderziekenhuis met een 'lege' 2e verdieping. Als je het plot op de DVD al leest weet je dat het natuurlijk de 2e verdieping is die voor de horror zorgt in Fragile.
De film opent sterk en een klein jochie zien wij spontaan een botbreuk krijgen, niet al te prettig om te zien. De sfeer zit er prima in vanaf dat moment, en blijft gedurende de hele film er lekker in zitten! Nergens wordt het saai, de niet erg lange speelduur zorgt voor een aangenaam tempo in Fragile.

Het acteerwerk is prima en enkele angstaanjagende scènes ondersteunen de gehele film erg goed. De liftscène was hartstikke sterk en naarmate de film vordert wordt het enger en enger. The Mechanican Girl is een tof gegeven welke ook optimaal benut wordt.
Echt voorspelbaar wordt het nergens, al is de 'twist' nou ook niet écht verbluffend sterk. Wel is Fragile een geweldige horrorfilm die ik absoluut nog een keer ga bekijken, ik houd wel van dit soort (Spaanse) spookfilms.

Zeer goede sfeervolle horrorfilm van Balagueró hoewel het toch niet in de buurt komt van [Rec], die ik toch wel een stukje heftiger vind. Echt griezelig werd het in deze film nergens. Maar ja, hoe meer horrorfilms je ziet, hoe groter je incasseringsvermogen wordt. Niettemin heb ik mij prima vermaakt met dit spookhuisfilmpje. De volgende keer van Balagueró zijn film Darkness maar eens gaan bekijken. Zijn films liggen mij wel.

3,5*

Bijzonder flauw.

Heb wel een hoge pet op van de Spaanse horror, bij vlagen. Het is weliswaar een Britse locatie, en een grotendeels Britse cast, de spookhuis thematiek heeft de laatste jaren toch wel vooral in Spanje doorgeleefd. Vond dit echter weinig.

Het is geen razend slechte film, maar het mist een wat inventiever plot, en is gewoon niet zo heel spannend. Visueel is het redelijk, de 'tweede verdieping' ziet er wel cool uit, maar voor de rest valt het wat tegen.

Zo'n filmpje wat eigenlijk geen moment verveelt, maar ook nergens indruk weet te maken. Ik zag hem twee dagen geleden en merk eigenlijk al dat ik moet nadenken wat ik er van vond, dat zegt eigenlijk wel genoeg.

2*

Tja, 'k vond het geen misse film, maar zeker ook niet waw. Het verhaal wist me wel te boeien, maar super verrassend werd het allemaal niet. Echt griezelig werd het nooit, maar saai evenmin.

De cast wist me wel te overtuigen.

Verder zaten er op de dvd nog wat interessante extra's: vooral de digitale effecten waren interessant en de funny takes waren ook leuk.

Vond dit een heel goede film. Het was niet zo heel eng maar er zit een goede spanningsopbouw in. Vooral Calista Flockheart vond ik heel goed acteren net als het meisje dat Maggie speelde. De chemie tussen hen beide was sterk, vertederend. Zo een ziekenhuis heeft op zich al een creepy sfeertje zeker als het gaat om een wat vervallen verdiep met een duister verleden. Leuk om Ivana Baquero vóór ze haar sterke prestatie in Pan's Labyrinth in het rolletje van de mechanical girl (zij het dan op archiefbeelden) te zien. Ben blij dat ik deze heb gekocht en vond deze bij een herkijkbeur nog beter is.

Alweer een spookhuisfilm van Balagueró en die is bekwaam genoeg om zoiets over de streep te trekken. Narratief iets vloeiender dan z'n voorganger, met de mechanische meid ook net wat minder tam dan Darkness en zo gaat het van de gebruikelijke plaagstootjes tot aan enkele kippenvel momentjes.

Serieus imponeren is er daarentegen lange tijd niet bij. Pas in het slot dat Balagueró in de buurt komt van de energie die Wan met dit materiaal aan de dag weet te leggen. Hij had daar ook best nog wat groffer tekeer mogen gaan, maar het laatste half uur is het de horror die het zo ongeveer hoort te zijn.

Wat me niet zo aanspreekt, is het achterliggende drama dat Flockharts personage meesleurt. Niet dat het een erg storende factor is, het is zelfs uiterst functioneel, maar in dit soort films vaak een onderdeel dat nogal wat tijd opslurpt, terwijl het tegelijkertijd weinig impact weet te genereren. Zo ook hier.

Dat kan je ook besteden aan meer sfeer en spooky perikelen. Ik pak een titel als deze toch vooral mee voor de blokken en de breuken, daarbij stelt de film zich ook direct voor als een onvervalste horror. Dan is al het andere al gauw bijzaak. Of hooguit een manier om bij die tweede verdieping uit te komen.

Ik heb inmiddels, als horror-/mysterie-/thrillerfanaat, al tig films in dit genre bekeken. Maar er is er geen één die kan tippen aan 'Fragile'. Zowel de sfeer als de spanningsopbouw zijn zó goed, dat je dik anderhalf uur constant in spanning zit. De schikmomenten zijn ook zo cliché niet dan bij andere horrorfilms.

Deze film verdient absoluut vijf sterren en ik raad iedere horrorfanaat aan deze film op een zaterdagavond bij kaarslicht te bekijken....om daarna zonder omkijken in slaap te vallen! Super!

Deze derde film van regisseur Jaume Balagueró ([Rec], Darkness) is een goede onderhoudende horrorfilm. Vooral de goed gekozen locatie van het oude kinderziekenhuis, weet een heerlijke duistere sfeer te creëren. Donkere gangen en angstaanjagende geluiden wekken voldoende spanning op om de aandacht van de kijker vast te houden. Toch zijn er een paar manco's in de film. Zo zien we aan het begin van de film een jongen op onverklaarbare wijze een dubbele botbreuk oplopen. Waarna het eigenlijk gedaan is met zo'n beetje elke fysieke dreiging van het kwaad naar de kinderen toe. Het verhaal richt zich dan veel meer op het wel en wee van nachtzuster Amy (Calista Flockhart) Anders dan een commerciële keuze, waarom er gekozen is voor Ally McBeal-ster Calista Flockhart kon ik ook niet bedenken. Een toegevoegde waarde was ze zeker niet en deed het verhaal ook minder recht aan. Een Amerikaanse die haastig is opgetrommeld om als nachtzuster te komen werken klinkt niet erg logisch.Enfin... dit kan ook komen omdat ik niet zoveel heb met deze actrice. Amy is de heldin van het verhaal en daardoor was de uitkomst van de spannend bedoelde lift-scène waarin Amy met een patiëntje vast komt te zitten,vanaf het begin al duidelijk. Ook ontging mij een goede reden waarom de 2e verdieping (wel prachtig vormgegeven) vanaf eind jaren vijftig leeg is blijven staan. Gelukkig maakte de horror die zich concentreerde in de climax met het tonen van de ‘Mechanical Girl’ nog een hoop goed. Deze horrorfilm is verder vakkundig gemaakt en goed genoeg voor een avondje griezelen.

Een oud en bouwvallig ziekenhuis met schemerige gangen, krakende leidingen, een haperende lift en een geheimzinnige tweede verdieping die al jarenlang is afgesloten, vormt de sfeervolle setting in deze onvervalste griezelfilm. Onvervalst, inderdaad. Een ouderwetse griezelfilm met alles erop en eraan. Van legende tot duister verleden. Van verdachte personages tot geestverschijningen. Ouderwetse ingrediënten voor aangenaam gotisch griezelwerk.

De film kent een langzame opbouw maar bevindt zich wel direct in een gespannen atmosfeer. Het ziekenhuis staat bijna leeg door een verhuizing. Het is er chaotisch en het personeel is druk en geïrriteerd. Alleen een kinderafdeling resteert nog. ‘s Nachts gebeuren er onverklaarbare dingen. Dingen die in eerste instantie door het personeel worden weggewuifd. Daarmee is de kous natuurlijk niet af. Het blijft sudderen. De spanning neemt toe en toe. De onverklaarbare gebeurtenissen worden halsstarriger. De effecten heftiger. De schroeven der spanning worden bij de kijker en de personages flink aangedraaid tot bijna onverdraagzame hoogte om na anderhalf uur film in hoge versnelling te exploderen in een pandemonisch en duister slotakkoord. Pfoe.

Tot het slotakkoord beweegt de film zich in een trage cadans voort. Een oase van gespannen rust en zinderende sereniteit met slechts hier en daar een snauwende uithaal. Saai, denk je dan misschien. Nee hoor, want binnen de trage gang der dingen loopt het verhaal lekker door. Het verhaal heeft blijvende zuigkracht. Het is boeiend en gedrenkt in spanning van een constant niveau.

De reden dat de film niet vastloopt in saaiheid door traagheid is dat het verhaal zich zich amper met randgebeurtenissen bezig houdt. Er is wel wat afleidende menselijke interactie, maar die is niet belangrijk en wordt ook met de nodige terughoudendheid behandeld. De soapachtige ingrediënten zijn functioneel. Ze zijn nodig voor het verhaal en leiden slechts miniem af. De soap staat de hoofdzaak nooit in de weg. De hoofdzaak is de kijker lekker te laten griezelen. En dat lukt blijvend.

Niet met grootse effecten en gore, maar met suspense en uitgekiende schrikjes. Gewoon goed passend binnen het sudderende en sfeervolle griezelverhaal. Pas aan het eind knalt het even krachtig als de trukendoos der effecten iets wordt geopend en het einde van de film wordt ingeluid. Ach, dat mag. Op dat moment is het ook wel fijn om even de intense onderhuidse spanning te kunnen luchten met hel en verdoemenis. Het voelde ok. Ik eindigde in ieder geval zeer tevreden.

Schitterende thriller van Balaguero. Ik heb hier echt van genoten. Fragile staat bol van de suspense en de paranoia die toeslaat bij een aantal personages.

Het verhaal zit mooi in elkaar. Niet super complex, maar ook niet eenvoudig. Dat houdt het ook boeiend en ik zat de hele tijd aan het scherm gekluisterd, zeker de laatste helft van de film. Het einde vond ik zeer, zeer sterk. Ik had zelfs de tranen in mijn ogen. Eerlijk gezegd ken ik geen andere horror/thriller die me dat al gelapt heeft. What Lies Beneath en La Cara Oculta (niet voor niets in mijn top 10) zijn inderdaad aanraders. Gothika is misschien ook wel wat voor liefhebbers hiervan.

Een paar aardige momentjes en een best interessante horrorverschijning (waar eigenlijk wel wat meer mee gedaan had mogen worden), maar verder vond ik dit vooral uiterst voorspelbaar (kindertjes die iets hebben gezien, niemand gelooft de hoofdpersoon, een onverwerkte gebeurtenis uit het verleden enz.), en die Calista Flockheart heeft een uiterst irritant mondje (hoewel die hier nog niet half zo erg is als ná haar facelift).

Matige Balaguero.

Hij heeft toch al wat sterke titels op zijn naam staan, waardoor je zou kunnen verwachten dat alles wat hij aanraakt in goud veranderd. Fragile lijkt echter door iemand anders gemaakt te zijn.

Voelt als een inwisselbaar filmpje. Weinig origineel verhaal, visueel mat (behalve de 2e verdieping) en weinig horror te bekennen. Dit zijn toch dingen waar Balaguero normaal gesproken in uitblinkt. Het is wel onderhoudend, en het acteerwerk is verder ook prima, maar van de man die Rec en Darkness op zijn naam heeft staan verwacht ik toch meer.

2,5*

Erg standaard spookfilm, die zich in een kinderhospitaal afspeelt op een Brits eiland. Geen mislukking maar doordat het volgens een inmiddels overbekende formule in elkaar is gezet, is er van suspense niet veel sprake. Het is zelfs een film die zich sterk focust op dramatische sequenties. De twist is dan nog wel aardig maar echt lang blijven hangen zal Fragiles niet.

“A ghost story.”

Dit is een eerdere film die ik van ‘Balagueró’ heb gezien, eigenlijk een beetje onverwachts want mijn kameraad kwam hiermee aanzetten. ‘Balagueró’ kennen we bijna allemaal (van wie de films heeft gezien) van de ‘[REC]’ reeks, waar hij deel één, twee en vier op zijn naam mocht zetten en zeker de eerste twee echt fantastisch zijn. Een eye-catcher voor de Spaanse horrorscene (die namelijk hierna veel meer films kent in dezelfde setting), en zeker een must-see voor alle zombiefans. Ikzelf heb de films al meermaals mogen zien en, heb me ook meermaals vermaakt met de serie. Nu dan toch eindelijk een film gezien voor het succes van de films waar ‘Balagueró’ laat zien dat hij best een oog voor details/setting heeft, echter vond ik dit ‘geesten’ filmpje toch matig naar buiten komen. Dit kwam denk ik puur omdat het ook erg aanvoelde alsof ‘Balagueró’ hier toch wat meer experimenteert met zijn filmstijl, waar helaas te veel stiltes vallen waardoor de film eigenlijk steeds minder interessant werd, en ook al was het einde een ‘spektakel’, het boeide niet meer.

En dat is eigenlijk het gene wat er verkeerd gaat bij deze film. De film is een standaard spookhuis filmpje, waar wederom een oud gebouw bezeten is door een geest en waar de hoofdrolspelers uit moeten komen, een standaardverhaal die we langzamerhand ook wel kennen en niks speciaals in. In mijn ogen had er véél meer mee gedaan mogen worden, er zijn scenes die nauwelijks tot erg slecht afgemaakt worden en ‘Balagueró’ brengt de spanning veelte laat in. We zitten ruim een uur te kijken naar ‘ghost events’ die eigenlijk overal vrij slapjes zijn, en totaal niet boeiend. Ja, zeker wel het moment waar de benen van dat jochie op meerdere plekken breken was zeker een goede scène, alleen daarna zakt ‘Balagueró’ weer totaal in.

Het verhaal is hierdoor ook wat aan de saaie kant om te volgen, en dat vond ik oprecht best jammer. De setting is verder best leuk, niet bijzonder of vernieuwends (aangezien we meer films in deze setting kennen) maar, de thriller elementen die je vaak in dit soort ruimtes krijgt, zeker als het zo oud en verlaten is zoals in deze film, dan biedt dat toch aardig wat leuke speelstijlen op waar veel uitgehaald had kunnen en moeten worden, wat beiden niet gebeurd is.

De film is (zoals ik al eerder zei) continu vrij dood, de acteerkunsten zijn niet altijd even bijzonder en de cast brengt het redelijk maar, niemand stak daardoor echt er bovenuit. Wel, vonden we allebei ‘Calista Flockhart’ een prachtige vrouw om te zien, dus qua looks hield ze de film aardig staande, al was dat simpel weg gewoon niet genoeg, want het gaat uiteindelijk om de acteerkunsten.

Horror was er niet veel aanwezig, en ook de geest zag er wel erg matig uit in mijn ogen. Bloed was er nauwelijks, de spanning was benedenmaats en vaak ook niet bijzonder genoeg en ja, deze film valt eigenlijk op alle vlakken wel wat tegen. Scenes waar de spanningsopbouw erg goed wordt gebruikt, worden slecht afgewerkt waardoor je weer met legen handen thuiskomt, en dat maakt het toch altijd weer wat saai. De film is hierdoor echt niet bijzonder, standaard en vaak saai, de zit duurde op een gegeven moment erg lang, en het einde leek nog lange niet in zicht. Toch jammer, ik had er wel wat meer van verwacht.