Walk the Line (2005)

Iets te gladde, veel te brave biografie over het turbulente leven van countrylegende Johnny Cash. De muziek én Reese Witherspoon (in een van haar beste rollen) maken het niettemin de moeite waard, maar over het kleurrijke leven van Cash had volgens mij een veel betere film gemaakt kunnen worden.

Heerlijke film met fantastische muziek! In het midden dutte het verhaal een heel klein beetje in, maar wat maakt de muziek dat goed zeg! 4,5.

Echt één van mijn all-time favorieten. Geweldige film door het mooie verhaal, de geweldige muziek en het fantastische acteerwerk en de chemie tussen Witherspoon en Phoenix. Absoluut niet te langdradig, gewoon heel goed.

Ik heb t verkeerd aangepakt. Eerst heb ik 37x Walk Hard: The Dewey Cox Story gekeken, daarna pas deze. In Walk Hard worden de fouten in deze film briljant uitvergroot. Maar dat leidt er wel toe dat ik deze film moeilijk serieus kon nemen. Er zijn teveel zaken in het verhaal die ik echt niet reeel vind, waardoor het moeilijk was om de rit uit te zitten.

Wel een groot compliment voor de manier waarop de songteksten in de film zijn verwerkt.

Prima film, en als ik het net mag geloven ook redelijk waarheidsgetrouw. Zeer veel credits voor Joaq en Reese voor het feit ( wederom, als ik het net moet geloven ..) dat ze alles zelf hebben gezongen!

Mooi.

Als 14-jarige snotaap was ik vrij veel bezig met muziek, maar dan vooral met hedendaagse muziek die ook nog eens in niets te vergelijken is/ was met de muziek van Johnny Cash, van wie ik enkel 'Walk The Line' en 'Ring Of Fire' ken(de).
Maar een biopic van tijd tot tijd kan al eens leuk zijn en zeker als één van mijn favoriete acteurs de hoofdrol speelt.

Walk The Line duurt relatief lang (de uitgebreide versie duurt de volle 2,5 uur) en is volgens het Hollywoodboekje ineen geflanst. Johnny Cash heeft klaarblijkelijk een leven gehad dat aan alle standaarden van Hollywood voldoet: jeugdtrauma, slechte vader, verslaving, huwelijksperikelen, noem maar op.
In dat opzicht is Walk The Line weinig verrassend. Maar de film heeft iets wat een hele hoop andere rise and fall-films missen en dat is overtuigingskracht. Alle clichés ten spijt is de film er vlotjes in geslaagd me mee te krijgen. Het parcours van Cash heeft me zelfs tijdens de doorgaans stroperige dipmomentjes kunnen boeien. Het einde waarin June eindelijk 'ja' zegt tegen Cash is dan ook erg mooi.

Joaquin Phoenix is trouwens fenomenaal. Dat geldt niet alleen voor z'n acteerprestatie, maar zeker ook voor zijn zangkwaliteiten. Tijdens de credits is er een lied van de echte Johnny Cash (en June Carter) te horen en ik moet zeggen dat hij niet moet onderdoen voor Cash' stem.
Reese Witherspoon zingt niet zo denderend (al past het ook bij haar rol) maar verrast in positieve zin en zet een zeer verdienstelijke rol neer (het kan!), zelfs met een bij momenten verschrikkelijk accent.

James Mangold tovert weinig verrassingen uit z'n hoed, maar slaagt er met verve in om de boel van begin tot eind boeiend te houden en dat verdient pluimen op diezelfde hoed. Visueel is Walk The Line alleszins interessant genoeg: de optredens zijn erg goed in beeld gebracht en het tijdsbeeld van eerst de jaren 40 en nadien de 50s en 60s staat als een huis.
En om te eindigen met het intrappen van een open deur: muzikaal valt hier natuurlijk ook niet te klagen. Country is niet meteen een genre waar ik uren naar zou kunnen luisteren, maar tijdens deze film doet het niettemin wat het moet doen.

4

Nailed it, Sergio Leone. Sluit me volledig aan bij jouw verhaaltje!

Tijd om deze te herzien. Walk the line is uiteraard een biografie rond de zanger Johnny Cash, maar in de eerste plaats een muzikaal liefdesverhaal tussen Johnny Cash en June Carter. Die kapstok werkt wonderwel en met het geweldig sterk acterend duo wordt deze biopic beter een aangenamer dan we van het genre gewoon zijn. Verder volgt het natuurlijk de rise & fall zoals gewoonlijk, maar hier wordt het toch sfeervol gebracht. En vooral is er ook aandacht voor de muziek wat de liefhebbers van Cash zeker graag zullen zien en horen. Het lijkt evident, maar het is eerder uitzondering dat m'n zoveel aandacht aan zowel muziek als tekst spendeert. Naar het einde toe wordt het toch wel wat vervelend en is het de vraag of dat wel de juiste climax is. Dat is altijd moeilijk bij een biografische film natuurlijk.

Walk the line is zeker één van de betere biopics en blijft zelfs na herziening stevig overeind. Ladies en gentlemen... Johnny Cash!

Wat een fijne film. De muziek van Johnny Cash krijgt voor mij nog een extra dimensie door het zien ervan. Imposante rollen van Joaquin Phoenix en Reese Witherspoon die hiervoor een Oscar ontving. Met name de chemie en aantrekkingskracht tussen de twee is sterk weergegeven. In feite draait het hele gebeuren daar ook om.

Onvoorstelbaar dat de vertolkers ook het zang gedeelte voor hun rekening hebben genomen. Ik verheugde mij ook steeds weer op de muzikale optredens, voor mij het mooiste onderdeel van de film.

Of de jonge jaren en de klim naar de top van Cash realistisch worden weergegeven kan ik niet beoordelen omdat ik te weinig van de man weet. In ieder geval is het een meeslepende film geworden met sterk acteerwerk, mooie muziek, interessante personages en een fraaie aankleding.

Aanrader, zeker voor muziekliefhebbers.

Goeie vertolkingen van zowel Joaquin Phoenix en Reese Witherspoon! Interessante biografie met prachtige(!) muziek.

Psychologie van de koude grond

Sterke Joaquin Phoenix, maar toch bestaat de film uit niet heel veel meer dan een serie fragmentarische hoogte- en dieptepunten uit Cash' leven, waarvan de makers dachten dat deze wel voor zichzelf konden spreken door alles te linken aan een tragische gebeurtenis uit zijn jeugd.

Fun fact: vervang bovenstaande namen met respectievelijk Jamie Foxx en Ray Charles en deze recensie slaat ook op Ray van het jaar ervoor.

Lastig om deze film te beoordelen als Cashfan. Aan de ene kant top, maar ook weer erg jammer dat er zoveel hoogtepunten zijn weggelaten.

Naast de overbekende hits (walk the line, ring of fire, jackson,...) heb ik me nooit verdiept in Johnny Cash zijn ouvre, maar bleek toch een pak meer nummers te kennen zonder te weten dat het van de man kwam. Weet de muziek wel enorm te appreciëren.

Deze film dan: ik begrijp perfect dat verschillende mensen dit een magere biopic vinden, het is een typisch rise and fall verhaal, en blijft overal erg braaf en clean. Realistische, echte mensen kan je de personages nauwelijks noemen. Maar om eerlijk te zijn: dat kon mij geen hol schelen. Misschien is het een gemiste kans als biografie van meneer Cash, maar deze film gebruikt gewoon een bekend charismatisch zanger om de hele setting niet te moeten verklaren. En gebruikt dat goed. Had dit verhaal met een fictieve muzikant geweest, zou er veel tijd verloren zijn gegaan naar dit te settten, en had de impact of geloofwaardigheid wrang geweest. Ergens is het een makkelijke start voor de film: het personage moet niet enorm geïntroduceerd worden omdat iedereen de naam kent, de grenzen van geloofwaardigheid zijn best groot omdat we weten dat de man heeft bestaan. Terzelfdetijd ook de ideale omstandigheden om een liefdesverhaal neer te zetten.

Walk The Line is voor mij een van de betere romantische films die ik zag, de muziek die de personages verbindt en de gevoelens die worden geuit zijn fantastisch, de film volgt de typische Hollywood-trucjes,,maar ze zijn wel verdomd goed uitgewerkt. Joaquin Phoenix en Reese Witherspoon staan er, je gelooft ze als koppel. Het kon me ontroeren, was mee in de vibe. Zelfs het typische jeugdtrauma was heer scenarieel gewoon goed en evenwichtig in verwerkt. Fijne film om naar te kijken.

De dwaze verliefde kloot die Phoenix speelt is ook gelaagd en goed neergezet. In zekere zin moest ik achteraf aan The Notebook denken, zie beide films ook in diezelfde lijn. Alleen is deze film in zijn romantiek een pak sterker, minder clef, betere one-liners en de meligheid in dialogen voelt ook realistischer aan. Een pareltje in de lijn van Hollywood, niets vernieuwend. Maar een mooi verhaal neergezet.

"You can't walk no line"

Goede film die een kijkje geeft in de meest interessante periode uit het leven van een van de grootste artiesten die er op deze wereld heeft rond gelopen. Het is aan deze film te danken dat ik af en toe graag naar Johnny Cash luister en ik heb me nadien zelfs weleens een beetje in zijn leven verdiept. Het moge duidelijk zijn dat deze grootse muzikant een interessant leven heeft geleden en hoewel deze film er best mag wezen had ik wel het idee dat er veel meer mee gedaan had kunnen worden.

Walk the Line is een vrij deprimerende film. Eigenlijk zien we vooral de negatieve dingen die Cash meemaakte. Dat is meteen ook het grootste probleem. Die hele negatieve periode had best iets meer gerelativeerd mogen worden. Het gaat hier natuurlijk over zijn drugsperiode, zijn scheiding en al het geneuzel wat daarbij hoort, maar in de tussentijd is de beste man toch gewoon platen blijven maken en trad ie veelvuldig op. In de film komen ook zijn optredens voorbij maar telkens loopt het uit de hand (eigenlijk verloopt alleen zijn optreden in de gevangenis zonder gedonder...) en dat ging me steeds meer tegenstaan.

Grote voordeel van de film is natuurlijk de muziek. Het was, mijns inziens, een goede keuze Phoenix en Witherspoon zelf de nummers in te laten zingen. Volgens mij komt het op deze manier veel sterker over dan wanneer bij hun optredens zou worden geplaybackt op de officiële versies van de nummers. Beiden doen ze het overigens erg goed, zowel wat het zingen betreft alsook betreffende het acteren.

het is jammer dat ik de film geen 10 sterren kan geven.

Goede film voor een Cash fan

mooie film over het leven van de man in black

Phoenix speelt weer fantastisch

whiterspoon ook

de muziek van cash is voor mij tijdloos en blijft helemaal overeind!!!

Super film erg goed gespeeld zeker het kijken waard voor de Cash fans !

De countrymuziek van Johnny Cash is legendarisch. De biografie vertelt het verhaal van de man die door zijn vader veracht werd en het desondanks tot de grote ster van de countrymuziek schopte. De film (aangrijpend en zwaar op de hand maar dat past hier) concentreert zich, naast de muzikale loopbaan, op de dieptepunten uit zijn (privé)leven en op de man die gedurende jaren heimelijk verliefd was op dezelfde vrouw. Een pracht van een muziekfilm die indruk maakt, met uitstekende hoofdrolspelers (Joaquin Phoenix "is" Johnny Cash); bijzonder knap is dat zij de liedjes zelf zongen.

Prachtige film, en geweldige rollen neergezet door Phoenix en Witherspoon. Ik werd echt in het verhaal gezogen!

Ook deze film nog eens opnieuw bekeken.

Het is en blijft een uitstekende film, met naar mijn bescheiden mening nog steeds Joaquin Phoenix zijn beste vertolking ooit.

Mijn eerste 5,0 ooit die ik gegeven heb op mm.

Wat een verhaal.

Wat uiteindelijk gaat over liefde.

TIP: kijk de film met je koptelefoon en geniet van de country&western muziek, waar ik niet van wist dat dit zo fucking goed kan zijn……

flabbergasted nadat ik zojuist klaar ben met kijken.

WAUW

Ik vond het een prachtige film met heerlijke muziek.

Acteerwerk is van grote klasse vooral de rol van Cash zelf.

Erg genoten.

Hier is het vooral het "personage" cash dat sterk is en ook nog eens overtuigend wordt neergezet door Joaquin Phoenix. Bovendien zingen hij en Reese Witherspoon het werk van Cash volgens de credits allemaal zelf wat niet alleen bewonderenswaardig is, maar ik had ook niet snel verwacht dat Phoenix zo'n zangstem zou kunnen neerzetten. Het maakt hem als acteur weer even nét dat stapje intrigerender. Hij is sowieso altijd goed, soms net te veel bezig met maniertjes (in the Master op het randje denk ik), maar als hij ook dit soort dingen uit zijn hoed kan toveren is hij toch wel écht goed.

De film zelf kent een nogal simpele opzet waarbij een trauma in de jeugd als rode draad gebruikt wordt die alle andere gebeurtenissen uit het leven van Cash netjes bij elkaar brengt tot een mooi verhaal met alle bekende hoogte- en dieptepunten. Zoals gezegd is dit een boeiend leven, maar het roept bij mij een soort oscar-gevoel-weerstand op die misschien moeilijk uit te leggen is... het is goed, maar eigenlijk toch ook weer niet.

Heb ook nu dan deze eindelijk gezien. Misschien moet ik Ray, van het jaar daarvoor, ook nog even inhalen? of kan ik gelijk door naar Walk Hard: The Dewey Cox Story? Ben zéér benieuwd naar die film die ik recent getipt kreeg!

Een mooie film. Waar ik bang was voor een oeverloos liefdesverhaal, bleek de vork toch net iets anders in de steel te zitten. Phoenix doet waar hij goed in is: hij verandert in een menselijk wrak, en dan zodanig dat het geloofwaardig is. Zijn fenomenale acteerwerk zorgde ervoor dat ik van begin tot eind op het puntje van m´n stoel zat, en gegrepen werd door dit verhaal. Ik had me nooit eerder echt verdiept in de persoon Johnny Cash of in zijn muziek, en zodoende had ik ook niet echt vergelijkingsmateriaal of veel voorkennis. Deze muziek was niet direct mijn ding, maar in de film worden de nummers mooi gebracht. Ze passen goed in het tijdsbeeld en zijn mooi ingetogen.

Met een ruime 2 uur ( ik bekeek de reguliere versie ) was de film zeker niet te lang: ik vond juist dat er wat slordig is omgegaan met de tijdsspanne. In het begin van de film zien we een 12-jarige Cash, en na 10 minuten zien we Joaquin Phoenix. Dat de film toch ergens op gang moet komen snap ik, maar Phoenix werd mij toch net iets te snel en te makkelijk de ster Johnny Cash.

Op muzikaal gebied deed Phoenix het aardig en karakteristiek; ik ben niet helemaal fan van zijn stem maar hij lijkt Cash goed neer te zetten. Witherspoon vond ik vocaal erg goed in deze film, maar het is vooral de zichtbare chemie tussen deze 2 die de film een boost geven. Deze chemie maakt de film erg geloofwaardig en zorgt ervoor dat je benieuwd blijft naar het verloop van het verhaal en de afloop.

Al met al een goede film, die terecht in de top 250 staat en later zeker nog eens op de nominatie zal staan voor een herziening. Na wat getwijfel toch 4,5*

Sterk acteer werk, prachtige muziek!

Mooie film!

Kende behalve 'Walk the line' en 'Ring of Fire' weinig over Johnny Cash. In dat opzicht biedt de film wel een interessante inkijk in 's mans leven. Maar los van het biografische karakter is dit ook een mooi liefdesverhaal. De chemie tussen Phoenix en Witherspoon is geweldig. Was ook oprecht blij toen ze eindelijk als koppel door het leven gingen. Echt een uitstekende rol van Witherspoon. Verder mooie muziek uiteraard.

Walk The Line is een biopic van de legendarische countryzanger Johnny Cash, één van de meest iconische zangers van de VS. Hij wordt hier briljant neergezet door Joaquin Phoenix, die geboren was om deze rol te spelen. Samen met de eveneens uitstekende Reese Witherspoon brengt hij deze verder formulematige biopic tot leven. Beiden werden hiervoor genomineerd voor een Oscar en Witherspoon mocht het beeldje ook daadwerkelijk in ontvangst nemen.

Wanneer de film om hun relatie draait is ze op z’n sterkst! De film bevat sterke bijrollen van Robert Patrick als de vader van Johnny Cash en Ginnifer Goodwin als de eerste vrouw van Cash.

Het plot van Walking Tall doet wat clichématig aan maar wordt uitstekend ondersteund door de aanstekelijke muziek van Johnny Cash (hier perfect nagespeeld door Joaquin Phoenix).

Een film die vooral boven de middelmaat uitstijgd dankzij het briljante acteerwerk van Phoenix en Witherspoon, waarbij de chemie tussen beiden van het scherm af spettert.

heerlijke film.

was bekend met het fenomeen johhny cash en zijn muziek.

maar dat het zo mooie film werd.

wat een byzonder leven.

en dat hij en zijn vrouw zo voor elkaar gemaakt waren.true love.

geweldig.

Goeie film, prima muziek.