Walk the Line (2005)

Prachtig verhaal en wat kan reese zingen. deze film had alles om te slagen

Mooi drama 3.5*

Natuurlijk is de verhaallijn van deze film niet echt origineel, het rise-fall - comeback principe is ook hier weer van de partij. Goed, daar kan je met Cash ook niet omheen maar je zou het wel een keer anders kunnen brengen. Wel vind ik het goed uitgevoerd, Phoenix en Witherspoon hebben een aanstekelijke chemie met elkaar, maar ook hun individuele prestaties zijn uitstekend. Zij dragen de film en vooral in het deel waarin Cash in een diep dal zit vind ik zeer overtuigend geacteerd.

De muziek in de film was best goed al kan Phoenix bij lange na niet tippen aan de echte Cash, maar dat mag je hem niet verwijten. Witherspoon deed het ronduit goed qua zang.
Soms wel irritant dat veel nummers niet afgemaakt werden of ingekort waren.

De artiest Cash zou ik sowieso 5 * geven. De film over deze artiest vind ik helaas iets minder, maar zeer zeker niet slecht. 3.5*

nog een voorbeeld: Johnny Cash staat bekend als 'the Man in Black'. Hij heeft tijdens concerten dan ook altijd een zwart costuum aan. in zijn tweede autobiografie 'Cash' legt hij uit dat hij maar één keer een wit kostuum aan heeft gehad tijdens een optreden, en de reden daarvoor was, dat zijn moeder die voor hem gemaakt had.

In de film echter, zie je Johnny Cash constant in kleurige pakken: donkerrood, donkerblauw, donkergroen... maar niet zwart!

zo'n simpel detail hebben ze verwaarloosd en dat is niet het enige detail...

Het boek is moeilijk te vinden, maar als je 't leest dan zie je wel dat hij alleen maar positieve dingen over zijn vader zegt. Op één keer na dat hij dronken was, maar dat is echt maar één keer, niet 'elke zaterdag' zoals in de film. Als je het boek leest zie je dat er ontzettend veel dingen zijn verdraaid.

Niet altijd even vermakelijke bio, van de schitterende country-legende Cash, die nogal wat kansen laat liggen. Leuker voor fans dan voor niet-fans. Schommelt van matig naar goed en weer terug. Redelijk.

als film vind ik het zeker geslaagd ookal klopt hij mss niet helemaal(ken het echte verhaal niet) zeker geslaagd.!

Super film, muziek drama romantiek en een mooie verhaallijn

Vind dat er niks is laten liggen.

Is gewoon prachtig verhaal, excellent vertolkt zo echt gezongen dat de meeste niet merken dat het niet de originele Cash songs waren.

Snap niet dat je zo'n lage score geeft voor deze prachtfilm.

Heb enkele weken geleden Donnie Darko gezien die in jouw Top 10 staat en die vond ik helemaal niks.

Tja, smaken verschillen

Vind de wendingen in het verhaal te veel gericht op mainstream. Had wel meer gefocust mogen worden op de verslaving, het gevangenisverhaal (mythe of waarheid), de ontmoeting met (de hier belachelijk afgeschilderde) Presley. Meer verdieping omtrent de voor Cash zo belangrijke verhouding met zijn vader. En ga zo maar door.

Wat je zegt over de soundtrack is lachwekkend. Er is niemand op deze aardbol die zo klinkt als Cash. Vind het een belediging van deze film dat de originele tracks niet worden gebruikt. Ook vind ik Phoenix een niet overtuigende Cash.

Wbt het Donnie Darko-verhaal. Begrijp de vergelijking niet. Dit is een totaal andere film.

Vriendelijke groet.

Leuke film waar je echt van geniet.

Schitterende muziek.

Zingt Phoenix echt of is het de echte stem van Cash die we horen?

Idem Witherspoon.

Phoenix en Witherspoon zingen beidde zelf in deze film en doen dat niet eens onverdienstelijk vind ik (de stem van Cash zelf is natuurlijk niet te overtreffen maar dat zou ook teveel gevraagd zijn).

Ik denk inderdaad ook dat , zoals eerder al genoemd is, het personage van Cash ietwat gekleurd is (in positieve zin voor Cash).

Maar zijn muziek is top en de film is een must have voor de liefhebbers.

Ik vind de stem van Phoenix schrikbarend veel op die van Johnny Cash lijken. De stem van Witherspoon is ook prachtig, waarschijnlijk een stuk mooier dan de stem van June Carter. Een kleine popcarriere zou voor deze dame nog makkelijk in het verschiet kunnen liggen. Ik vond dit ook een stuk realistischer dan bij Ray, waarbij je de stem van Ray Charles uit de mond van Jaimie Fox ziet verschijnen.

June Carter was dan ook niet de meest briljante zangeres ooit maar de stem van Phoenix mist toch wel wat diepte als je hem met die van Cash vergelijk.

Wat was die Elvis slecht zeg! Hij zag er niet uit en kon van geen meter zingen!

Ik vond Jerry Lee trouwens wel leuk gedaan.

Helemaal geweldig !!!! Hoef ik niet te veel woorden aan vuil te maken. een 5 dus

Aanrader voor de mensen die 'em nog niet gezien hebben! Deze film geeft een prima beeld van de man in het zwart.

Wat een aardige mensen in dit topic! Maar zo goed zing ik niet hoor.

Twijfel een beetje of ik deze moet gaan kijken. Geen fan van Cash, moe, reclame en cliché's... Beter van niet.

Bij die grap (iets van) "Take some coke, Elvis does it." ga ik iedere keer weer plat.

Halfje erop, 3.5 was toch net iets te mager.

Wat een mooie film.

Ik ben geen kenner van het leven van Johnny Cash, maar het lijkt me een zeer waardige verfilming. Allereerst is de casting al erg goed. Joaquin Phoenix is een zeer geloofwaardige Johnny Cash en Reese Witherspoon i zelfs nog beter als Carter. Maar ook andere grote sterren als Elvis en Jerry Lee Lewis lijken erg goed. Verder ziet de film er ook erg authentiek uit qua tijdgeest en zo, visueel goed verzorgd met mooie kleuren, camerawerk en montage.

Het verhaal is erg meeslepend en wordt op een prettige manier verteld. De film duurt vrij lang nog, maar ik heb er elke minuut van genoten. Niet in het minst door de erg fraaie soundtrack. En er wordt vooral door de tweede hoofdpersonen, maar eigenlijk door iedereen sterk tot heel sterk geacteerd. Ook bevat de film wat aardige dialogen, en het einde is prachtig.

Dit is zeker geen waarheidsgetrouwe biopic ; meer een liefdesdrama waarin goed wordt geacteerd.

Vooral bakvisjes zullen deze film geweldig vinden, voor mij waren de te lange scenes met gebakkelij in de relatiesfeer en de afgekapte nummers [die erg goed zijn gedaan] een afknapper.

De onwaarschijnlijkheden stapelen zich op: bijv. in het echt trad Cash al lang op en heeft vele audities gedaan, in de film spreekt 'ie de baas van Sun records aan, mag gelijk auditeren en heeft prompt een platencontract; da's bijna belachelijk.

Tevens worden er nogal wat vreemde sprongen genomen waarbij jaren worden overgeslagen om dan weer wel zeer uitgebreid bij Thanksgiving stil te staan; uiterst merkwaardig en voor de niet -Cash kenner vermoedelijk niet te volgen.

Als je je film een Biopic noemt, moet het gewoon kloppen en niet ''gebaseerd op ware gebeurtenissen'' wat een betere en eerlijke omschrijving van deze lange film zou zijn.

Er zitten zeker goede stukken in, maar het gaat nogal op en neer en er zit te weinig muziek in wat mij betreft.

In hoeverre we de echte Johnny Cash zien, zal denk ik onbeantwoord blijven. Walk the Line toont eerder het filmverhaal van deze legendarische zanger en dat verhaal staat als een huis. De beeldtaal spreekt meer en mooier dan boekdelen. Phoenix en Witherspoon zetten een prachtig geloofwaardig liefdesverhaal neer, met een mooi eind, zoals het soms dus in de werkelijkheid ook gebeurt. In deze liefde kan ik niet anders dan geloven.

Viel me tegen, hoewel goed geacteerd en prima muziek (Cash was gewoon goed) niets bijzonders. Het standaard rise en fall verhaal, degelijk verteld, maar nooit verrassend en er wordt veel te veel gefocused op de liefdesstory tussen Johnny en June.

dikke 2,5*