Memoirs of a Geisha (2005)

Na het prachtige boek valt deze film me toch wel een beetje tegen. japanners die door chinezen gespeeld worden en het engels gebabbel stoorden me meer als verwacht. ook werden enkele belangrijke stukken uit het boek achterwege gelaten en was de film te druk qua muziek en snelheid dat nam een beetje de sfeer van het geishagebeuren weg.ook moesten er weer een dosis amerikanen in verwerkt worden wat het weer tot een waar hollywoodfilmpje maakte. erg jammer..een krappe 3*

Ik heb het boek niet gelezen, maar soms vraag ik me toch af ...

Deze film gaat over geishas (duh). Statige, mooie dames. Een toonbeeld van elegantie, klasse en erg kunstzinnig. Zoals ze in de film zélf zeggen, een zwevend en levend kunstwerk. Een waar stukje Japanse cultuur.

En dan zit er zo'n moviecrew te denken hoe ze dat het best op het scherm kunnen weergeven. Het resultaat is een film met vreselijk luide, dramatische en zenuwachtige muziek, trillend nerveus camerawerk, nodeloze pans, veel cuts en blurs. De halve cast is Chinees en de voertaal is blijkbaar Engels.

Je moet al een paar keer tegen een lantaarnpaal zijn gelopen om te niet zien wat een dom idee dit is. En effectief, het werkt ook voor geen meter. Met dezelfde instelling gemaakt als de gemiddelde Braveheart. Totaal geen respect voor het onderwerp.

Wel één mooie scene, de dans van Chiyo. Maar waar die eigenlijk een rustpunt vormt in de film, had het het hoogtepunt moeten zijn.

1*. Mentaal gehandicapt kindje, als resultaat van een Amerikaanse verkrachting van een Japanse schone.

Memoirs of a Geisha, kan niet zeggen dat ik geheel onbevooroordeeld aan de film begon. Dat de voertaal engels is is nog tot daar aan toe, maar het idee om japanse karakters door chinezen te laten spelen in een historische setting vind ik erg vreemd. Vraag me nog steeds af wat de makers heeft bewogen dit te doen. Het zou hetzelfde zijn als een film over de bv de VOC met spaanse acteurs, zo'n film verliest gelijk een groot gedeelte geloofwaardigheid. Dat is ook het probleem wat ik met Memoirs... had, ik geloof het niet echt. De film is een hollywood-product gemaakt om filmkijkers te plezieren verder niets cultuurhistorisch verantwoord, en dat is jammer.

Toch ben ik niet alleen maar negatief over de film, de film is profesioneel gemaakt en oogt gewoon erg aangenaam. Ziyi Zhang mag dan geen authentieke japanse zijn, een erg mooie vrouw is het wel. Haar dansen en bewegingen zijn elegant en niet verkeerd om naar te kijken. Ook verveelt de film me, ondanks de niet commercieel verantwoorde speelduur van bijna 2.5uur, niet. Alhoewel ik het verhaal niet bijster intressant of origineel vind (de zoveelste versie van Assepoester, ik vraag me serieus af of het boek nu echt wel zoveel beter is) zit er wel genoeg ontwikkeling in om je bezig en bij de film te houden.

Conclusie; Typisch hollywood-product, weinig authentiek of oorspronkelijk maar dan wel weer zo in elkaar gezet dat het toch mooi oogt en niet verveelt. 2.5*

Ik vond het een hele mooie film en de verste verte niet lijken op het waar gebeurd drama van rtl4. Heel ingetogen, geen overdreven drama, maar wel heel mooi in beeld gebracht. Ze zijn ook dicht bij het boek gebleven. Zo mooi als het boek hebben ze het niet kunnen weergeven, maar dat is meestal een onbegonnen verhaal.

Wat een mooie landschappen en mooie Japanse tinten.

Ik heb deze dvd ook ik dacht dat ze het in Japan hadden opgenomen, Amerika had ik niet verwacht. Maar om mijn stem te verminderen........nee. Ik zou hem eigenlijk moeten verhogen het is je toch niet opgevallen tijdens de film waarom dan minpunten geven als je het naderhand hebt gezien.

De geishawereld is een mooi onderwerp om te verfilmen. Je ziet dan ook voortdurend prachtige settings en kostuums wat de sfeer zeer aangenaam maakt. Het verhaaltje is geromantiseerd zoals je van Hollywood kan verwachten. Minpuntjes waren de gesproken taal. Niet superstorend maar ik weet zeker dat het in de originele taal veel beter zou klinken. En de film duurt net een half uurtje te lang.

Het zou ze zwaar gevallen zijn Japans te praten, want volgens mij is de cast voornamelijk van Chinese afkomst! En dat vind ik toch het grootste minpunt van deze film: de hele tijd had ik het idee van 'er klop iets niet?'

Inderdaad, toen ik de DVD-hoes erbij pakte zag ik het, de cast is voornamelijk van Chinese afkomst!!! Wat ook wel te zien is, men ziet er totaal niet Japans uit!

Verder qua verhaal -om het maar even plat te zeggen- een ontzettende wijven-film!

Zo, dat waren de minpunten, nu de plussen! De muziekscore van John Williams is weer geweldig. En Gong Li speelt erg goed de (al wat verlopen) valse schoonheid.

Verder valt er visueel (zowel de decors als de actrices!) natuurlijk enorm veel te genieten!

Een enorme slaapverwekkende film, een echte tip als je niet kan slapen. Een Amerikaanse film over Japanse geisha's met Chinese acteurs en in het Engels gesproken is al niet meteen goed voor de geloofwaardigheid, wat de geloofwaardigheid ook aantast is dat de geisha's in de film niet op echte geisha's door te weinig schmink. Oscar voor beste kostuums? Verder een weinig boeiend verhaal met bedenkelijke acteerprestaties. De film zelf heeft ook maar een raar einde vind ik. Soit de puntjes zijn voor de prachtige decors waar de film wel verdiende de oscar binnen te halen en dat ook deed.

1,5

Altijd wel een fascinatie gehad voor vreemde culturen (liefst nog zo ver mogelijk hiervandaan), dus deze film moest wel een keertje aan het rijtje toegevoegd worden.

Grootste pluspunt was duidelijk de cinematografie. Elk shot is gedenkwaardig, mooi en zorvuldig gemaakt op de prachtige sets en locaties met een aardig verhaal daaromheen geweven. Prachtig kleurgebruik ook, zeer helder, maar niet kistcherig.

Echter, het probleem van deze film is het feit dat hij in de verkeerde hand is gevallen, niet bij de mensen die uit deze cultuur of streken voortkomen. En nog jammerlijker is wel het feit dat er Engels wordt gesproken, wat de authenticiteit niet bepaald ten goede doet.

Al met al een zeer aardige film die ik (helaas) vooral zou onthouden vanwege de prachtige beelden.

3,5*

Prachtig gefilmd en leuk om eens iets van het (relatief) oude Japan te zien dat niet met samurai en ninja's te maken heeft. Verder zijn dit soort dramaverhalen met vrouwen niet erg aan mij besteed.

3.5 sterren

In een recensie over deze film heb ik ooit dit zinnetje gelezen: '' zo Oosters als de plaatselijke afhaal-chinees''. En hoewel ik het enigszins overdreven vind, zit er wel een kern van waarheid in. Er is iets heel verkeerds aan als Hollywood zich waagt aan de rijke geschiedenis van de Aziaten. Eeuwenoude tradities en gebruiken worden banaal gemaakt of geheel uit hun context gerukt. Zo wordt er wel een erg westers en veroordelend beeld geschetst over het fenomeen Geisha, alsof het een soort veredelde hoeren waren. De film zelf heeft ook een beetje te lijden aan een cast bestaande uit Aziatische acteurs. Het steenkolenengels werkt nogal eens op de zenuwen, temeer ik een niet-ondertitelde versie zag en zo de helft niet kon volgen. Wel weer imposant zijn de schitterende sets van het feodale Japan.

Persoonlijk een erg mooie film.

Prachtige romantiek, gemixt met mooie (en soms erg pakkende) Drama. De scenes in opleiding geisha vond ik het mooist. Ook het optreden van Chiyo was prachtig. Visueel ook erg mooie film. Natuurlijk ook supergeacteerd. Eigenlijk niks op aan te merken ( behalve misschien de latere scenes met de amerikanen, die de traditionele sfeer een beetje verpestte.

* 4,5

Mooie film.

Regie wel oke.

De aankleding is prachtig, decors en kostuums allebei in orde. En daarnaast is de score fenomenaal.

De film kampt wel met enkele puntjes: dat het in grote lijnen voorspelbaar is, dat onze geisha jaren ouder wordt terwijl de rest er hetzelfde uit blijft zien en dat de helft gebrekkig Engels spreekt. Alleen deze dingen storen me zelden in een film, laat staan als de film zo geslaagd is.

Vooral het gebrekkig Engels maakt verder niet uit als het acteerwerk verder goed, pakkend en vaak zelfs leuk is. Vooral Ziyi Zhang was lekker op dreef, alhoewel iedereen het goed deed.

Erg fijn 4*

Mooie plaatjes en betoverende muziek maken Memoirs een erg genietbare film.

Verhaal wordt redelijk saai verteld, er zit weinig pit in, en het krabbelt maar een beetje voort. De film duurt ook net wat te lang, en sommige momenten zijn wat overbodig. Eerste helft is best te pruimen. De regisseur laat ons een aantal erg mooie shots zien, en de sfeer zit er ook goed in. De tweede helft begint leuk, maar wordt op den duur wat saai. De romance komt nooit echt goed uit de verf, en ook het vele gezwets werkt niet mee om je volle aandacht erbij te houden. De film geeft je wel een goede kijk in de wereld van de geisha's, toch wel interessant om te zien wat er allemaal aan vooraf gaat. Zal wel geromantiseerd zijn maar dat maakt het er niet minder boeiend van.

Sterk acteerwerk van cast, mooi camerawerk en een leuke eerste helft. Tweede helft is vooral erg saai.

2.5*

Ik vond een mooie Drama film...

Heel goed verhaal...

Prachtig mooi muziek achtergrond...

Prachtig af en toe mooi omgeving...

Uitstekend acteerwerk...

Mooi kostuums...

Moeite waard...

Ben blij mee voor prachtig HD kwaliteit voor zenders Net 5!

Het is lastig om Rob Marshall's Memoirs of a Geisha op emotioneel vlak serieus te nemen. Niet alleen castte hij Japanse actrices voor een klassiek Chinees verhaal, ook voert hij diverse karakters op als eenzijdige karikaturen en dikt hij met (overigens prachtige) muziek en visuele stijl de Chinese cultuur aan.

Het meeleven met de situatie van deze geisha's wordt dan ook lastig, aangezien de film aanvoelt als een Amerikaanse interpretatie van Aziatisch cultuurgoed. En hoe kan een onwetende outsider dieper doordringen tot de kern van het geisha-zijn? De invasie van diezelfde opdringerige Yanks in de laatste akte is daarmee vooral ironisch.

Uiteraard is de hevige stilering een bewuste keuze, en het levert ook wel een fijn, klassiek sprookje op waarbij de kijker aardig wat feitjes en weetjes meekrijgt over de geisha-cultuur (de andere opvattingen over seks worden aangestipt, en dat een geisha niet gelijkstaat aan een prostituee wordt ook wel duidelijk), maar deze stilering had niet ten koste hoeven gaan van authenticiteit.

ik vind het jammer dat mensen geisha's alsnog met hoeren vergelijken, in de film word duidelijk gemaakt dat het absoluut geen hoeren zijn, hoewel ze wel verkocht word is het toch haar eigen keuze om om daadwerkelijk een geisha te worden.
de vertaling van geisha is kunstenaar, en geen hoer.
ik zelf zie het ook als een kunst, of als levensvorm, wat ook weer duidelijk gemaakt word in de film, of je gaat er voor of je word het niet,
in de film verkoopt ze haar maagedlijkheid, ik begrijp dat dat mensen de link met een hoer laat leggen, maar in de film word ook duidelijk gemaakt dat het om grote bedragen geld gaat, en dat een geisha haar schuld na vele jaren pas afgelost heeft. ik begrijp dan wel dat ze dit als een afkoop methode gebruiken, wat ook duidelijk 1x in je leven kan en gedaan word, een duidelijk verschil met hoeren geisha's zijn vrouwen met hoog aanzien wat niet helemaal duidelijk gemaakt word in de film, dat is jammer, wat ook jammer is is dat de film snel verslechterd na de komst van de amerikanen, hoewel het wel een duidelijke link legt met de geisha's van tegenwoordig, er word duidelijk gezegt dat de geisha's hun aanzien zijn verloren en iedere hoer zich een geisha gaat noemen ,ik vind daarom deze film niet alleen goed maar ook een stuk recht zetten van misverstanden

Het is zonder meer mooi plaatjeskijken in deze film, maar het verhaal is teveel veramerikaanst en te weinig japans gebleven. Er blijft weinig meer over dan een te mooi, te veel geromantiseerd deeltje boeketreeks. Als het alleen om het plaatjeskijken zou gaan, dan zijn er nog wel wat films te vinden die daar nog beter in geslaagd zijn - en sommige daarvan hebben wél een behoorlijk verhaal.

Qua acteerwerk is dit ook niet echt een aanrader wat mij betreft. De enige acteur die nog ietwat indruk op me maakt is Nobu-san, Koji Hashimoto. Maar zo'n grote en mooie rol heeft hij nou ook weer niet.

En dan nog, als ik dan in de aftiteling Yo-Yo Ma én Itzhak Perlman zie staan. De meeste mensen zijn tevreden, gelukkig als ze een van beiden ooit hebben mogen zien spelen, en dan allebei in één film? Teveel pretenties, dat is wat deze film nekt.

mooie muziek, geweldige sfeer, ziyi zhang is beeldschoon en prachtige beelden.

vond het een betoverend film en men dvdspeler heeft deze film al meer dan eens gespeeld

Eens bekeken en ondanks de redelijke lengte van de film verveelde hij niet.

Een interessante film met een mooi einde.

Uitmuntende vertelling. Als liefhebber van Oosterse films heb ik met genoegen mogen vaststellen dat Rob Marshall met behulp van subliem camerawerk, schitterende decors en prachtige muziek (van John Williams) een superieure film heeft gemaakt, daarbij heel erg geholpen door het voortreffelijke spel van de wonderschone Chinese actrices Ziyi Zhang en Gong Li.

Een absolute topfilm met een weliswaar sentimenteel, maar o zo passend einde.

Visueel een juweeltje.

Nou deze film toch maar een keer aangezet, stond al tijdje op mijn pc. Niet eerder gekeken omdat ik bang was dat het een vrouwenfilm was..en dat is het inderdaad ontzettend!!

Ik snap werkelijk niet waarom deze film zo'n hoge rating heeft. De personages blijven allemaal typetjes, vooral het opperhoofd Geisha bitch en dan die ouwe met die pijp met ontzettend gefaked stemmetje...blegh. Ik vind dat stemmetje echt tenenkrommend.

Voor mij allemaal te zoetsappig en te oppervlakkig verhaal. Leuk voor avondje met vriendinnen waarbij je af en toe blik werpt op tv. (dan kun je verhaallijn ook prima volgen)

Ik had eigenlijk hetzelfde, ook nooit gekeken omdat ik dacht dat het een typische zoetsappige vrouwenfilm zou zijn of een langdradige drama.

Uiteindelijk vorig jaar voor het eerst gezien.

Maar wat ben ik blij verrast door deze film en wat heb ik spijt dat ik de film nooit eerder heb bekeken!

Ik vind het een schitterende film. Juist één van de weinige romantische drama's die mij heeft weten te boeien.

Het verhaal ademt sfeer, mysterie, historie en heeft een diepere laag. De acteurs en aankleding geven het verhaal wat mij betreft extra kracht en eer.

Zeker een aanrader!

Opnieuw bekeken en opnieuw van deze prachtige film genoten.

Puike vertolkingen van de ganse cast, met het kleine meisje voorop.

Zo Amerikaans als deze Japanse vertolking aanvoelt is het toch genieten van schitterende plaatjes die kunstzinnig aanvoelen voor het zintuigelijke vermogen van de mens. Sommige keuzes zijn te gemakkelijk en haast jammer maar over het algemeen is het toch een vrij nette film die voor het grotere publiek op deze manier vrij toegankelijk blijkt te zijn.

Uitstekend drama en bijzonder mooi gefilmd. Het plot is aardig in elkaar gezet, maar verder ook niet zo heel bijzonder. Het boek telt 461 pagina's, dus ja al met al best wel lastig te verfilmen. Met 2.5 uur denk ik toch knap gedaan. Vond 'm hier en daar wel wat lastig te volgen. Vooral in het begin. Aziaten lijken op elkaar wat zij ook weer van ons vinden. En de vele Japanse namen helpen je daarmee ook niet. En dan zie ik in de extra's dat sommige namen weer anders betekenen, dan ik verwachtte. Het Japans woordenboek is dan misschien wel handig erbij te hebben. Overigens men spreekt Engels. Gekke is dat de acteurs ook uit China kwamen en Amerika. Afijn vond dit niet zo heel erg. Wel vond ik het jammer dat de tijd niet overal duidelijk was. Ze begonnen ergens begin jaren 30 en eindigen volgens mij eind jaren 40. Wat jaargetijden in beeld was wel handig geweest. Maar de film is echt fantastisch mooi gemaakt kan niet anders zeggen. Jammer dat Japan met al zijn cultuur zo gemoderniseerd is, dus zul je er verder weinig meer van zien behalve in Kyoto geloof ik en Nara. Opvallend in deze film is dat de filmregisseur vooral inspiratie heeft opgedaan bij de enige buitenlandse Geisha. Een Amerikaanse dus dat kwam wel mooi uit. Verder wist ik weinig van Geisha's spreek uit Geesja. Een kimono bestond in die tijd overigens uit wel 5 lagen. Dacht altijd dat ze een soort van rijke prostitué was, maar dat ligt toch veel genuanceerde. Maar ik vond het een prachtfilm om te zien met de mooie dans als absolute hoogtepunt. Bovendien fijn gespeeld. Opvallend het jonge meisje sprak geen woord Engels. Dus daar zijn alle tolken lang mee bezig geweest

Film 4.0

Beeld 4.5 (Blu ray)

Geluid 4.5

Extra's 4.5

Een Amerikaanse film met Chinese acteurs in Japan die Engels praten. Eigenlijk maakt het niet zoveel uit, misschien los van de soms de wel verschillende filmstijl uit Hollywood of Aziatische studio's. Zolang het maar een boeiende film oplevert. Memoirs of a Geisha volgt een vrij braaf stramien en ondanks de mooi beelden die we te zien krijgen, mist het wel wat sfeer. Het verhaal zelf is best zoet, zelfs voor dit genre. De film is zeker niet slecht, maar slaagt er niet in om echt iets bijzonder te worden en blijft wat op de vlakte hangen.

Weet je wat, dacht de regisseur, we laten een hele rits Japanners gewoon door Chinezen spelen. Allemaal Aziaten, moet kunnen. Ik zou dit toch lichtjes wel racistisch durven te noemen. Sowieso stoort het want je ziet gewoon dat de meesten geen Japanner zijn. Je laat 14e-eeuwse Scandinaviërs ook niet door Zuid-Europeanen spelen. Wat nog meer stoort is dat men Engels spreekt met accent. Het is a) nep en b) worstelen de acteurs er zichtbaar mee waardoor ik me nooit echt verbonden met de personages voelde. De diepgang die ze nodig hebben krijgen ze niet daardoor. Al helpt het ook niet bepaald dat alle dramatiek nogal in your face wordt gebracht. Nee, subtiele cinema is dit niet maar dan wel op de verkeerde manier.

Maar goed, de film is niet helemaal een gedrocht. De film ziet er wel mooi uit, vaak in prachtige kleuren en met weelderige aankleding in decors, kostuums en make-up. Ook is het eerste uur prima door te komen. Maar al snel blijkt de film vrij leeg te zijn en zeker het laatste halfuur gaat echt slepen. Met moeite 2,0*.

Film die al heel lang op mijn lijstje stond, maar de speelduur zorgt er wel voor dat je er even goed voor moet gaan zitten en hem niet zo gauw tussendoor meepakt. Uiteindelijk vond ik het een alleraardigste film, hoewel ik er ook niet zwaar van onder de indruk ben. Je moet er doorheen prikken dat iedereen in de film (soms zichtbaar met moeite) Engels spreekt en dat de nationaliteit van de cast niet klopt met de setting. Voor mij zelf was dat niet zo'n probleem. Ik had er meer moeite mee dat ik vond dat de film bij vlagen best ging slepen. Er zitten genoeg interessante wendingen in die me telkens weer terug bij de les brachten, maar ik kan niet zeggen dat ik niet af en toe een beetje ben afgedwaald. De film heeft veel te danken aan het spel van Ziyi Zhang en Gong Li, de schitterende decors en kostuums en de prachtige muziek van John Williams. Alleen al omwille van die factoren vind ik het zeker de moeite waard om de film een kans te hebben gegeven.

3*

Chinezen die Japanners spelen en Engels met een accent ...als dat de kritiekpunten zijn over deze film dan moet het toch een goede film zijn hé

Neen , ga hier dus helemaal niet mee akkoord want ik zou zonder de naam te weten niet altijd weten of dat nu een Chinees of een Japanner is. En dat accent, komaan hé Maar oké zo heeft iedereen zijn maatstaven. Gezien de duur niet zo voor de hand liggende film om naar te kijken en voor sommigen kan het verhaal op bepaalde momenten slepen. Maar als je mee getrokken wordt in het verhaal is dat gevoel helemaal niet aanwezig. Mooi opgebouwd verhaal over het leven van een geisha van kind tot volwassenheid geïnspireerd op ware gebeurtenissen. De film heeft een aandoenlijkheid en je leeft mee met de personages wat te danken is aan het uitstekende spel van de cast. Vooral Ziyi Zhang ( Sayuri ), Gong Li (Hatsumomo) en Michelle Yeoh (Mameha) spelen hun rollen zeer overtuigend. Ook de kinderen weten hun rollen goed in te vullen. Uiteraard staat het verhaal bol van dramatiek gezien het leven van een geisha om te overleven in hun cultuur. De romantiek zit mooi verscholen achter al de dramatische gebeurtenissen in het leven van Sayuri. De aankleding en de locaties zijn bijzonder mooi wat een extra troef is. Buiten het vele egoïsme om te kunnen overleven in deze wereld is er ook plaats voor een warme menselijkheid. Er zit ook nog een fantastische dansscène in de film met prachtige choreografie wanneer Sayuri voor de eerste keer als geisha zal optreden voor de rijke, oudere mannen. Mooie film ! 8/10

Goed verhaal, onderhoudende film. Sfeer ademt Japans, dus dat is goed ondanks dat de spreektaal vaak Engels is. Op de één of andere manier stoor ik me daar bij Aziatische talen helemaal niet aan omdat ik dat toch maar een gejangel van klanken vind. Bij Europese talen irriteer ik me daar gek genoeg wel aan als in oorlogsfilms Duitsers Engels spreken bijvoorbeeld onder elkaar. Je merkt wel dat er Chinese actrices tussen spelen ook, maar dat heeft me ook niet gestoord. Het verhaal was misschien nergens extreem boeiend of ontroerend om een meesterwerk te zijn maar het is een oerdegelijke film.

Een mooi Kroniek met in de kern een op waarheid gebaseerd verhaal van een Japanse Geisha. In basis is een prachtig gemaakte film, met een fantastische soundtrack van John Williams. Voor alles hebben ze het beste van het beste gecontracteerd: uitstekende actrices, Yo-Yo Ma voor de cello soles, Itzhak Perlman op de viool, Spiegberg heeft de productie mede geproduceerd. Dus het mag niet verbazen dat in basis alles in deze film wel goed zit: prachtige beelden, een mooi verhaal en ondanks de lange speelduur ging de film niet vervelen. Daarnaast heb ik wat geleerd over Japanse cultuur en met name de plek die de Geisha daarin inneemt. Het laat de mooie kant zien (bewaren van cultuur, de kunst) maar de duistere kant (de mizuage, het gebrek aan vrijheid, het bezit worden van iemand anders).

Uiteindelijk ben ik geen 'fan' geworden van deze film. Ik kon het verhaal soms niet helemaal goed volgen (waarom bepaalde acties werden ingezet in het steekspel om de ander schaakmat te zetten). Wat me ook tegenstond: je kijkt feitelijk 2,5 uur naar list en bedrog binnen de Geisha gemeenschap. Hoe kun je elkaar het leven zo zuur maken, zoveel haat ontwikkelen, zoveel afgunst in je hebben, de ander het licht niet in de ogen gunnen. Het is niet altijd een aangename film als je daar gevoelig voor bent.

Maar goed, het is ontegenzeggelijk een uitstekende film en daarom 3,5 ster.