Alien (1979)

In space no one can hear you scream

Ik ben al een tijd van plan om Prometheus eens te zien. De enige reden waarom ik dat nog niet heb gedaan is vanwege de link met de Alien films, althans ik heb toch gehoord dat er een link zou zijn. Ik ben zo iemand die erg verzot is op kleine verwijzingen dus was ik van plan om de Alien quadrilogie (al heb ik het 4e deel zelfs nooit gezien) eens terug te zien. Het was alweer een aantal jaar geleden (ik geloof zo'n 4) en ik was benieuwd of de reeks me deze keer wel kon bekoren.

Al heb ik dit eerste deel altijd wel vermakelijk gevonden maar in mijn opzicht is de film de status die hij heeft verworven in de loop der jaren niet waard. En nu ga ik waarschijnlijk tegen wat schenen shotten maar het oeuvre van Ridley Scott in het algemeen vind ik nu niet zo enorm boeiend. Het grote probleem bij Alien is dan ook dat de film gewoonweg te lang duurt. De opbouw naar de aankomst van het mysterieuze wezen is dan ook redelijk saai te noemen maar wordt vooral gekenmerkt door een gebrek aan tempo. De cast lijkt het merendeel van hun dialoog maar te improviseren en het is precies altijd even wachten of de tegenspeler nog iets gaat zeggen of dat het tijd is om hun tekstje op te zeggen. Eenmaal de alien zelf op de proppen komt trakteert Scott ons wel op een aantal iconische scènes (heerlijk moment wanneer het beest uit de borstkas komt gekropen) en ook de twist dat Ash een robot is kon ik nog waarderen. De climax was dan alweer wat minder doordat de alien wel erg snel wordt verslagen maar hetgeen me nog het meest irriteerde is dat Scott de kijker dan toch nog even op het verkeerde been wilt zetten en de alien mee laat ontsnappen in het ruimtetuig van Ripley. Tot hier nog vrij goed maar wat had het toch veel beter geweest als Ripley dan het loodje had gelegd. Had sowieso voor een halfje extra gezorgd.

Als je dit leest, dan moet je je zonder twijfel afvragen waarom ik er toch nog 3.5* aan geef. Wel, de reden is voornamelijk het magnifieke design van de alien zelf. Mijn God, wat ziet dat beest er toch geweldig uit en het is voor mij het hoogtepunt qua aliens in de sci-fi wereld. Ook de technische snufjes en het design van het ruimteschip voelt erg geslaagd al blijf ik het jammer vinden dat Scott er voor kiest om in de scènes buiten het schip toch gebruik te maken van geluid. Dat is gewoon puur onmogelijk en dat stoorde me toch wel wat. Hoewel het schip zo'n 7 man herbergt, is er toch maar één iemand die vandaag de dag nog altijd met de film wordt geassocieerd. Ik heb het natuurlijk over Sigourney Weaver en eerlijk gezegd, ik vind ze niet zo'n fantastische actrice. Ook hier heeft ze aan aantal goede scènes maar komt ze even vaak tenenkrommend over. Dan vond ik Ian Holm als Ash (onvoorstelbaar dat dat dezelfde acteur is die de kleine Bilbo in de LotR trilogie speelde) veel beter tot zijn recht komen.

Degelijk? Ja maar er zijn toch echt wel wat ruwe kantjes aan. De spanningsboog is vrij ver te zoeken en de film is redelijk voorspelbaar. Het einde is een teleurstelling maar verdomme, wat is het design toch enorm goed geslaagd. Vanavond deel 2 nog eens opzetten.

3.5*

Ridley Scott mag dan wel over deze film gezegd hebben : "It has absolutely no message. It works on a very visceral [instinctief, onbewust] level and its only point is terrror and more terrror", maar wat die zuiver ambachtelijke aanpak in de praktijk blijkt te hebben opgeleverd is een qua sfeer en ritme perfecte film, met zó veel aandacht voor de gedetailleerde karaktertekening in gedrag en dialoog dat de personages stuk voor stuk tot leven komen, met fraaie en zeer herkenbare muziek (vooral het "fluit-themaatje", heel simpel maar effectief op–neer–op–neer, net als John Williams' thema voor Jaws), minstens één onnavolgbare rol (van Ian Holm) en met een briljante scène die qua impact naast de douchescène van Psycho kan staan. Een absoluut meesterwerk dat ook na meerdere malen kijken niet verveelt omdat de film zoveel meer behelst dan alleen maar het verhaaltje van Ten little niggers in space.

Me nog eens aan deze gewaagd en de Director's Cut eens bekeken. De vorige keer was hij me een beetje tegengevallen, maar dit keer kon hij me meer bekoren. Misschien omdat 'k nu meer wist dat het tempo iets trager ligt en je de alien eigenlijk niet zo vaak in beeld ziet.

De speciale effecten kunnen er nog zeker door en zeker ook het alien zelf ziet er na meer dan 25 jaar nog altijd angstwekkend uit.

Het verhaal is niet zo bijzonder, maar toch te moeite om te volgen. Er zitten ook een aantal klassieke scènes in die je zeker eens moet gezien hebben.

De cast zelf was goed, al is het toch vooral Sigourney Weaver die het meeste opvalt.

'k vond de dvd-versie zeker het bekijken waard en de beelden waren ook wat opgepoetst. De film heeft z'n glans na al die jaren nog niet verloren.

Bombastische, ongeloofwaardige, duistere film die me vrijwel op geen enkel vlak wist te raken, wellicht enkel en alleen de diversiteit aan muzikale composities en decor. Ongeloofwaardig doordat veel van de conversaties aan boord totaal niet bij de dreigende situatie passen zoals deze zich voordoet en vooral door het zoeken naar een motherfuckin' kat aan boord van een ruimteschip, wat tot twee keer toe een belangrijke rol speelt in het plot. De 'dreiging' waar iedereen het over heeft zit hem vooral in de muziek, maar in het visuele aspect blijft dit erg achter, waarbij het tempo van de film ook nog eens tergend langzaam is.

Toegegeven, bovenstaande genres zijn verre van mijn favorieten, veelal omdat ik tijdens het bekijken van een film geraakt wil worden door mooie beelden, sterke dialogen en prettige muziek. Die drie zaken zullen voor diegene wat dit positief beoordelen wellicht aanwezig zijn, maar ik beoordeel dat geheel anders.

1* en de eerste negatieve recensie bij deze fenomenale film.

Best tof.

Eerste half uur zelfs heel erg goed. Optimale sfeerschepping, een paar trage shots, mooi gedesignd ruimteschip goed in beeld gebracht. Ook het gecrashte ruimteschip en de inhoud daarvan was erg knap. Dan stokt de film toch wel een klein beetje. Het wordt nergens echt slecht, maar de alien (fantastisch design!) komt net wat te weinig in beeld en de kills vallen tegen. Ik miste ook het gevoel dat er elk moment wat kon gebeuren. In plaats daarvan wordt elk schrikmomentje mooi opgebouwd en wordt het zo toch wel erg voorspelbaar, al is de film wel vlot en wordt het nergens vervelend. Film was op weg naar een solide 3.5*, maar het einde laat toch wel een zure nasmaak achter. Dezelfde alien die zich een hele film lang een oppermachtig, intelligent dier toont wordt plots een belachelijk dom ding dat zich zonder weerstand laat afmaken. Hij was misschien net als mij onder de indruk van het lichaam van de 30-jarige Sigourney Weaver, maar dat kon toch echt niet. Half puntje eraf daarvoor en dus kom ik uit op 3*.

Ik begon de Alien reeks te kijken met lage verwachtingen sinds ik al gauw afknap op slechte special effects etc.

Ik moet zeggen dat het me heeft verbaast, want het was echt een goeie film, en heb me zeker niet verveeld(zelfs 1x nog geschrokken ) haha, als je het zo bekijkt zien de aliens etc er echt spectaculair uit, met een goede verhaallijn die jammer genoeg wel wat uitgemolken en slapper word in de delen die volgen, veel herhaling ook, maar dit eerste deel vond ik toppie hoor, en ook zeker voor die tijd is het een brilliante film geweest, hij krijgt van mij een 4, en dat geef ik niet vaak aan oude films, dat zal toch wel wat zeggen

Klassieker herzien en hij viel me beter mee dan ik mij herinnerde. Ik herinnerde me Alien als een wat sloom kat-en-muisspel in de tweede helft die vrij langdradig overkwam, maar de vlotheid van de montage moet me toch ergens ontgaan zijn. Het opus magnum van Ridley Scott kent meesterlijk opgebouwde spanning, met een combinatie van verontrustende sounds en op-het-huid camerawerk, waardoor de schrikmomenten heel goed uit de hoek komen. Die van de kat die uit de locker springt herinnerde ik me nog wel en dat kwam net omdat ik me een bult geschrokken was de eerste keer. De alien zelf komt (tot mijn spijt) niet vaak in beeld, en het is geloof ik ook de enige film waar een acteur van meer dan 2m. in een pak kroop. Als ik het goed voorheb waren ze in de sequels mechanisch. Ook knap om nog een extra vijand te voorzien in de crew zelf , waardoor de spanning nog verder op de spits gedreven wordt. Veel lof ook voor de technische kant : belichting, design van de ruimtetuigen, geluidseffecten, special effects.

Wat een klassieker van sfeermeester Scott.

Ik heb van de week de eerste twee films nog maar eens teruggekeken en ik moet toch tot de conclusie komen dat dit een meesterwerk is. De sfeer zit er gelijk al goed in met de rondleiding in een op het oog verlaten ruimteschip. Als dan vervolgens de s.o.s. melding komt kan het feest beginnen. Alles is lekker mysterieus en zo wordt het gelukkig ook gehouden. Deze film roept een hoop vragen op, die je gelukkig zelf kunt invullen. Typisch zo'n film waar je heerlijk over kunt discussiëren.

Dan moet ik het natuurlijk ook nog even hebben over de Alien zelf. Het design is fantastisch, de levensfasen van het 'beest' zijn intrigerend en de acties van de Alien zijn bruut.

Gelukkig valt de cast ook niet tegen. Als kijker heb je wat mij betreft, ook door de geleverde acteerprestaties, echt het gevoel dat je één van de crewleden bent. Knappe prestatie die van deze horrorfilm een echte klassieker maakt.

Toch maar eens gezien met het idee dat dat moet als je jezelf een filmliefhebber wilt noemen. Ach, vervelend is het niet, maar afgaande van de status van deze film had ik wel wat meer verwacht van Alien. De verouderde effecten en dergelijke stoorden me nog niet eens zo (ik heb ook geen problemen met Star Wars) en daaraan kan ik mijn lichte teleurstelling niet wijten. Het is denk ik vooral dat ik had verwacht dat er meer spanning zou zijn. Niet zozeer meer schrikmomenten - vooral de kat heeft me genoeg laten schrikken - maar meer spanning in het verhaal zelf. Er gebeurt eigenlijk heel weinig, vooral voordat de alien aan boord komt. Daarom kon ik ook niet zo meeleven met de bemanning. Ze hadden onderling wel wat meer spanningen mogen hebben, hoewel de twist dat Ash een robot is die de rest zonder problemen op wil offeren wel leuk gevonden is.

De kat vond ik trouwens ook een leuke toevoeging, hoewel het me een heel vreemd idee lijkt om een kat mee te nemen in een ruimteschip. Net zoals ik het een gek idee vind dat de bemanningsleden zonder morren een onbekende planeet gaan onderzoeken en daar rustig gaan rondscharrelen, en niet zo snel mogelijk weer richting moederschip terugkeren. En zoals ik het vreemd vind dat de bemanningsleden wel heel vaak in hun eentje op pad worden gestuurd terwijl ze weten dat er ergens een alien rondzwerft. Zo waren er nog wel meer dingetjes waarbij ik de wenkbrauwen moest fronsen.

Goede punten zijn er ook. Sigourney Weaver acteert goed en haar personage is een heel sympathieke heldin. Ian Holmes is ook goed, helemaal in zijn laatste scène. De schrikmomenten pakken vaak goed uit. Het einde was goed. Verder ben ik hier echter niet razend enthousiast over. 2,5 sterren, meer kan ik niet geven.

Wow, het is alsof je uit het boek stapt joh. Wat een geweldige tekst zet je hier neer. Ebenezer Scrooge De film is met mij begonnen in boekvorm en dat duurde niet lang voor ik hem uit had. De rimpelingen lopen me over het lijf als ik daaraan terug denk. De Film volgde al snel met paps en mams op de bank. En ik wist precies wat er komen ging , dat was was wel unieke belevenis. Film is altijd wedervatbaar.

Alien is een enorm spannende en leuke film.

Deze eerste film uit de reeks is niet echt een actie film. Het is veel meer een horror film. Deze film moet het vooral hebben van de spanning. Gelukkig zit het op dat vlak wel goed. Want de spanning is in de film voor een groot deel om te snijden. De film weet op een briljante manier de spanning op te bouwen. Ook heeft deze film de nodige schrikmomenten.

De beste scene van de film vond ik de scene dat Kane de Alien baard, deze scene vond ik meesterlijk. Ondanks dat je zo iets wel verwacht, schrik je toch wel even. Vanaf dit moment word de film heel spannend met de Alien die systematisch iedereen in het schip vermoord. Intussen probeert de steeds kleinere groep ruimteleden zich van de Alien te ontdoen. Heel erg spannend allemaal.

We worden in de film nog getrakteerd op een verassende wending. De wetenschapper van dienst blijkt een robot te zijn. En die robot word plotseling gevaarlijk. Ik zag deze wending niet aankomen. In ieder geval zorgt ook dit voor een spannend stukje film.

De special effects die we in deze film voorgeschoteld krijgen vond ik erg goed. Ook erg goed vond ik in deze film de muziek van Jerry Goldsmith. Ook wat betreft het acteerwerk zit het met deze film goed. Iedereen acteert in deze film naar behoren.

Al met al vond ik Alien een erg goede en spanende film.

4 sterren voor deze film.

Al vele malen gezien en nu eindelijk eens op bluray. Ondanks dat de film alweer uit 1979 komt ziet alles er werkelijk schitterend uit. De decors zitten vol met detail en zijn fantastisch belicht waardoor de binnenkant van de Nostromo authenticiteit uitstraalt.

Zodra de bemanning van de Nostromo buitenaards leven ontdekken wordt de spanning om te snijden. De facehuggers zijn zo smerig vormgegeven dat ze door de jaren heen een status van afgrijzen hebben verworven. Knap gemaakt van echte dieren-ingewanden en visresten. De daaropvolgende scene waarin Kane de alien baart is legendarisch. De cast is sowieso sterk met een Weaver als de dappere Ripley die hiermee haar doorbraak forceerde. Ook leuk om een jonge Ian Holm aan het werk te zien, die men vooral kent als Bilbo. De meeste aandacht gaat natuurlijk uit naar de alien van H. R. Giger, moge de beste man rusten in vrede.

De alien is één van 's werelds meest iconische horrorfiguren en de belichaming van al het kwaadaardige buitenaardse. Als iemand 'alien' zegt, dan zal de gigantische schedel met een bek vol bijtend zuur in hun gedachtes opdoemen. In plaats van gebruik te maken van CGI is een Nigeriaanse man van straat geplukt en in het overtuigende alien-pak gehezen, met als resultaat een angstaanjagende en emotieloze killer. De bodycount is niet hoog, maar het is vooral de spanning van de zoektocht naar de alien die om te snijden is.

Het einde is behoorlijk spectaculair. Maar in space, no one can hear you scream, maar blijkbaar maakt een drietal over de top ontploffingen een hels kabaal. Aliens vind ik in mijn herinnering nog iets sterker, maar die moet ik binnenkort nog eens herzien. Terechte klassieker die vele (zwakke) kopieën voortbracht.

Ik heb alien eindelijk eens voor de eerste keer gezien. En het was spanning tot op de laatste seconde. Je kwam in dit deel wel niet veel te weten over de alien, maar dat maken ze goed in het tweede deel. Deze film is heel goed voor toen ook al kon je op bepaalde momenten zien dat de alien eigenlijk een man in een pak was. (als je goed keek)

4 sterren

Mijn vriendin heeft laatst de Alien Quadroligy box aangeschaft op dvd. Mooi moment om deze klassieker weer eens een kijkbeurt te geven. Was lang geleden dat ik deze film gezien heb. Ik was verrast over de special effects, vooral als je bedenkt dat de film uit 1979 is. Ziet er voor die tijd allemaal behoorlijk goed uit. In deze film draait het allemaal om de sfeer en suspense. En dat is zeer sterk gedaan. Daar kunnen heel veel nieuwe releases niet aan tippen. Het ruimteschip Nostromos met al die smalle gangetjes en ruimtes...alleen dat geeft me al de kriebels. Laat staan als er een monster op je jaagt. De Alien zelf is niet zo veel en vaak in beeld, maar ook dat vind ik juist sterk aan de film en draagt bij aan de suspence. Enige minpuntje...hoe kan de Alien ineens zo groot zijn. In een paar uur zal die niet uit kunnen groeien van baby tot volwassen. Maar goed, het is een buitenaards wezen, dus misschien kan die dat wel Het ontstaan van de Alien vind ik ook goed uitgewerkt. Doormidden van de eieren en de spinachtige wezens die zich vervolgens op iemands gezicht vasthechten....brrr! En daarna groeit de Alien in het lichaam van de gastheer, om er vervolgens 'uit te breken' op een vrij onorthodoxe manier. Geweldig bedacht! Het camerawerk vind ik ook verbluffend goed. Je hebt vaak shots die bijna vanuit het gezichtsveld van de acteurs komen, waardoor het allemaal nog claustrofobischer lijkt. En je elk moment de Alien achter de bemanning kan verwachten. Dus ik heb wederom genoten van deze klassieker van Ridley Scott. Dikverdiende 4 sterren.

Alien is een regelrechte klassieker voor zowel horror- as sciencefictionbegrippen. Mijn ouders hebben nog leuke verhaaltjes over toen deze net in de bios uitkwam en wie er zoal uit de vriendenkring nachtmerries overhield aan de film. Het schijnt bij veel lui een behoorlijk angstaanjagende bedoening te zijn geweest. Een aantal jaren geleden stuitte ik toevallig op James Cameron's opvolger getiteld 'Aliens' en die ken ik dan ook inmiddels vrij goed. Ik geloof zelfs dat ik ooit eens het derde of vierde deel ergens gezien heb. Het origineel ontbrak echter nog..

Wat ik na afloop wel kan zeggen is dat ik het moeilijk vind om nu te zeggen of Alien of Aliens beter is. Aliens ben ik min of meer gewend, terwijl dit een geheel nieuwe kijkervaring was. Veel maakt het eigenlijk ook niet uit, want beide films zijn erg vermakelijk en maken tot op heden een sterke indruk. De sfeer, de belichting, de locaties etc.: ronduit luguber en dus zeer goed. Het is duidelijk merkbaar dat deze film zich wat minder richt op het actiegenre als de sequel, maar daar had ik geen problemen mee. De spanning bouwt zich langzaam op en heeft hierdoor genoeg ruimte om in te werken en te bezinken. De film lijkt een langzame start te maken, maar vanaf het moment dat het ruimteschip de landing maakt en John Hurt voor de eerste keer kennismaakt met de alien is het van het ene op het andere moment geweldig interessant. De ontwikkelingen die zich voordoen zich voordoen zijn imponerend en angstaanjagend: Kane die eerst genezen lijkt te zijn, maar gewoon als gastheer van een afschuwelijk uitziend wezen blijkt te fungeren. Dit wezen dat zich op een onbekende plaats aan boord verborgen houdt, ontzettend gegroeid is en willekeurig slachtoffers uitkiest voor een bloederige dood. En daarboven ook nog de onbetrouwbare rol die Ash blijkt te hebben aangenomen.

Sigourney Weaver weet haar hoofdrol op een goede wijze te brengen. Ze voelt niet aan als een typische held (wel iemand met veel durf en kennis), die eerder op goed geluk goed handelt, dan dat ze precies weet wat ze moet doen. Ook brengt ze de angst over die een dergelijk persoon gewoon moet hebben zonder dat het een te schreeuwerig personage wordt. Overig acteerwerk van onder meer de eerdergenoemde John Hurt, Tom Skerrit en Ian Holm is ook prima in orde. Wat me erg beviel was de look van de alien zelf. Ook erg grappig dat het gewoon een man in pak is. Ik zag het er in ieder geval niet in en vond 'm veel angstaanjagender dan veel van de hedendaagse computercreaties. Hij is ook helemaal compleet: een akelig, groot gestalte, de vreselijk vlijmscherpe tanden, het kwijl en het bloed bestaande uit zuur. Uiteraard zie je dat bepaalde special effects wat gedateerd zijn, maar daar heb ik me helemaal niet aan gestoord. Het werkt namelijk nog steeds. Geen moment heeft het me uit de film gehaald. Je voelt je gewoon betrokken bij de crew en gebeurtenissen en dat is precies wat me de bedoeling lijkt. Bepaalde plaatjes vond ik zelfs erg mooi.

Tja, wat moet ik hier nu nog op aanmerken? Het zit allemaal prima in elkaar en boeit van begin tot eind. Ridley Scott heeft een heel andere aanpak dan James Cameron, maar ik kan me ook niet voorstellen dat het anders zou moeten zijn. Scott werkt meer naar een climax toe, maar aangezien we de alien al kennen zou het niet werken in de sequel deze opbouw overnieuw te gaan doen. De films sluiten daardoor naar mijn mening goed op elkaar aan. Alien is een geweldige film die zijn cultstatus dubbel en dwars verdient. Een erg knap staaltje film dat behoorlijk sterk in elkaar steekt en ook binnen de verschillende genres op elk vlak slaagt.

4,5*

Een fantastische film met een geweldige opbouw. Het is eigenlijk simpel: een moordlustig wezen en een paar mensen in een claustrofobische omgeving. Dat levert een fantastische film die zoveel jaar na dato nog steeds staat als een huis. Ook zijn de designs van Giger fantastisch en de sfeer is subliem.

Deze film heb ik jaren geleden voor het eerst in de bioscoop gezien! Nu ben ik later geboren dan de film is uitgekomen; het betrof dan ook een eenmalige vertoning vanwege het uitbrengen van de director's cut.

Nu weer eens herzien, en ondanks dat de film op bepaalde vlakken erg gedateerd oogt, blijft hij voor een groot gedeelte rechtovereind. Met name de sfeer is erg goed, de spaarzame muziek voelt weliswaar grootst aan, maar is niet overdreven episch. Maar vooral is de film sterk wat suspense en het ontwerp van de alien betreft.

De komst van de led-lamp heeft plotsklap een hoop sf-films doen verouderen, en daar is deze film geen uitzondering op. Met name het ruimteschip ziet er gedateerd uit, ook wat MS-Dos achtige computers betreft. Wel mocht het buitenaardse ruimteschip op de asteroïde er zijn qua ontwerp.

Eindscène is vrij ongeloofwaardig. Hoezo is die alien zo lethargisch op het einde? Alle tijd op Ripley af te maken. Weaver zien we nog even schaars gekleed. Ik weet nog dat bij het bioscoopbezoek destijds het enige meisje van ons gezelschap vol interesse keek hoe wij, de jongens, op deze beelden reageerden. Welnu, het deed me toen weinig, en het doet me nog steeds weinig. En eigenlijk vind ik dat best wel verfrissend, een film waar een keer niet overdreven knappe mensen in spelen.

Niet helemaal de tand des tijds doorstaan, maar qua sfeer nog steeds behoorlijk sterk. 3,5*.

Gek genoeg was dit ook al zo'n klassieker die ik nog nooit gezien had. Wel zag ik de drie vervolgen en losse scènes waar je niet omheen komt, dus een deel van de ervaring is voor mij sowieso verloren. Wat over blijft is bij tijd fantastische film, met ook een aantal mankementen en een regelmatig tegenvallend tweede uur.

Vooral het eerste uur is ijzersterk, met trage shots en een fijn bewegende camera waardoor je ook kan blijven genieten van de sets vol lichtjes en knoppen, lichtjes gedateerd maar niettemin wel mooi. Sowieso is de opbouw verrassend, met nauwelijks tekst of verklaringen in wat voor tijd men leeft. Alles moet je halen uit de beelden en uit enkele vrij banale gesprekken. Ook opvallend is de rol van Weaver. Inmiddels, ook door de vervolgen, weet je dat zij de hoofdrol speelt, maar daar lijkt het het eerste gedeelte helemaal niet op. Leuk dat. Maar die sfeerzetting werkt wel, langzaamaan wordt de spanning opgebouwd en aanmerkelijk soepel gaat de tijd voorbij. Dat is dus een regisseur die precies weet hoe lang een shot of scène moet duren om te blijven boeien. Knap regiewerk.

Maar het tweede deel is wel minder. De film slaat om in een - weliswaar spannende - kat-en-muisfilm, die wel veel valkuilen weet te ontwijken maar ook enigszins gewoontjes aandoet. Dan mag die scène zo tegen het eind met die epilepsie oproepende lichteffecten wel lichtjes fantastisch zijn, de rest is toch meer middelmaat. En dat is nog niet het ergste, maar dat men ineens dom gaat handelen -uit elkaar op zoek gaan naar de alien, nog net de kat proberen te redden, dat soort dingen- stoort me gigantisch. Net als vriend Alien die in de ontsnappingsmodule zit. Serieus? Als iets wel voorspelbaar was, dan was dat het wel. En zo kakt de film toch nog in dat tweede deel. Jammer, want het beloofde heel veel aan het begin. 3,5*.

Deze film eens opnieuw bekeken, op blu-ray ditmaal.

Ik heb over de film niets toe te voegen aan mijn eerdere commentaar, maar wel dat deze blu-ray uitgave zeer de moeite loont.

De beelden zijn iets beter, maar het is vooral het geluid dat indrukwekkend is, een grote verbetering dus !!

Fijne klassieker, die vooral uitblinkt in de decors (met geweldige scherptediepte in de shots) en in het effectief gebruik van traagheid en stilte. De scene waarin een van de zeven ruimtereizigers in z'n zoektocht naar de kat water op z'n gezicht laat druppelen vond ik geweldig sterk. Tegelijk is de kat op zichzelf een matig plotelement, waar omheen de personages tot hun meest ongeloofwaardige handelingen komen. Niettemin een stijl- en sfeervolle sci-fi horror.

Alien

Ik kan denk ik wel met zekerheid zeggen dat Alien een van de klassiekste Horror / Sci-Fi films is uit de jaren '70 en daarbij zijn de Sci-Fi momenten bij lange na nog zo slecht niet als je kijkt naar het jaar van uitgifte. De Alien (Xenomorph, wat trouwens wel een moeilijke naam is) is, zoals hier boven al gezegd word, een van de engste en naar mijn mening beste Alien die ooit verzonnen is. Erg gaaf gedaan! De film Alien is best gaaf om te volgen, soms kan ik wel zeggen dat er iets wat meer pit in gemogen had qua spanning en ik kan zien dat ze rond de jaren '70 niet de slimste waren in een film, haha!

Het verhaal van Alien is complex en leuk om te volgen. Het is niet groot en / of moeilijk dus het kon je aandacht prima vast houden. Het concept is erg vet!! Heb zelf erg genoten van de film, en bij een film als Alien kun je natuurlijk niet de Sci-Fi verwachten als een 2015 Marvel film. Sommige vergeten dat en dat is jammer. Misschien een slecht voorbeeld maar qua Sci-fi verhouding is dat een heel groot verschil. Toch heeft Alien zoals al vermeld helemaal geen slechte Sci-Fi en alles zag er prima uit. Acteer prestaties waren voldoende. Kom maar op met deel twee!

4.0*

Ongetwijfeld zullen er véél mensen het oneens zijn met mijn mening maar Alien is volgens mij denk ik éen van de grootste tegenvallers die ik al gezien heb van films die tot het rijtje 'classics' behoren. Torenhoge verwachtingen worden nu vaak niet waargemaakt maar ik had dat toch zeker niet verwacht bij Alien.

Nochtans start de film sterk. Mysterieus, zonder dialoog, het schetst de omgeving perfect. Maar éens de personages tot leven komen begint het al een beetje. Eerst lijkt je naar Prometheus 40 jaar vroeger te kijken en niet veel later veranderd de film eigenlijk in een standaard horrorfilm die dankzij een ander soort setting wel een beetje uniek is maar door de gang van zaken neemt het 'standaard' gevoel toch de bovenhand. Het eerste zit al in de personages. Misschien was de combinatie van dergelijke personages in '79 iets totaal nieuw en daardoor geweldig maar anno 2015 zijn dit gewoon karikaturale personages die in elke blockbuster of horrorfilm verschijnen. Het verhaal bouwt wel goed op en dat vooral dankzij het 'Alien' personage dat zelf ook nog moet groeien en daardoor de tijd geeft om éen en ander op te zetten. Maar Scott zet wel héél weinig op en door die karikaturale personages weet je eigenlijk al hoe het afloopt. Je weet eigenlijk zelfs al wie wanneer zal sneuvelen. Dat het dan allemaal onderhoudend blijft is dan nog wel een pluspunt, al had je van deze film meer mogen verwachten. En de finale is naar mijn gevoel een ramp. Overacted, kitscherig en te vaak lachwekkend waardoor de impact van het titelpersonage al bij al nogal oppervlakkig is gebleven.

Alien mocht dan in '79 misschien baanbrekend en geweldig zijn en de dag van vandaag nog vele fans hebben. Voor mij is hij anno 2015 maar een simpel horrorfilm die dankzij zijn aparte setting er nog iets bovenuitsteekt maar de inhoud is eigenlijk véél te simpel en naar het einde belachelijk om in mijn filmboek als klassieker bestempeld te worden

2,75/5

“Something has attached itself to him. We have to get him to the infirmary right away.”

Wat blijft Alien toch een ijzingwekkende en steengoede film. Het begint al met de uiterst sfeervolle opening bijna zonder geluid en daarna met de introductie van de personages. Je wordt als het ware de film ingezogen en regisseur Ridley Scott weet op magnifieke wijze een wereld te creëren die ruim 35 jaar na dato nog steeds recht overeind staat. De Nostromo, de planeet, de Alien… Echt prachtig.

Alien kan je eigenlijk in twee delen splitsen met het eerste deel waar we kennis maken met de personages en de spanning langzaam wordt opgebouwd, met de Alien die zich vastplakt aan het hoofd van Kane als hoogtepunt. Het tweede gedeelte is soms regelrechte horror en alle opgebouwde spanning komt hier tot een uitbarsting. De claustrofobische spanning in de Nostromo is soms ondraaglijk en wanneer de Alien tevoorschijn komt maakt hij gelijk indruk. Wat een prachtige creatie die eigenlijk nog steeds onovertroffen is en laat zien dat CGI nog steeds niet kan tippen aan het echte werk (zie ook The Thing). Sigourney Weaver is geweldig als de rechtlijnige en krachtige Ripley en ondanks dat ze in het begin nog wat op de achtergrond blijft, komt ze in het tweede gedeelte helemaal tot haar recht als heldhaftige actieheldin. De andere personages zijn wel erg mager uitgewerkt en de acteurs zijn inwisselbaar. Tom Skerritt is een uitzondering en is geweldig als Dallas en John Hurt heeft jammer genoeg een te kleine rol om echt indruk te maken. En de domme dingen die de crewleden doen om een kat te vinden/redden gaat op een gegeven moment op de lachspieren werken. Het laatste gedeelte is weergaloos (die knipperende felle lichten, geweldig!) en de spanning is om te snijden. Alien blijft een razendspannende en inventieve film die nog niets aan kracht heeft verloren.

Niet te geloven dat deze uit de 70's komt. Sf / horror op zijn best.

Sciencefiction is een genre wat ik niet vaak/graag kijk, de meeste Sciencefiction thema's althans. Maar ondanks dat was ik toch erg benieuwd naar deze film al is het alleen maar omdat die in zoveel lijstjes staat. Ik had er helaas meer van verwacht, maar ondanks dat was het zeker niet slecht. De acteurs zijn erg goed en het ruimteschip (oké, intergalactisch vrachtschip) zag er, voornamelijk van binnen, geweldig uit. Maar voor de rest kon ik er weinig mee, misschien over een aantal jaren eens opnieuw proberen.

Alien heb ik misschien wel in geen 30 jaar meer gezien, toch kon ik de film mij goed voor de geest halen. Vooral het begin, sommige delen waren inmiddels wel uit mijn geheugen gewist, zoals dat een van de crewleden een robot is, maar op hoofdlijnen stond de film me nog erg goed bij. Enerzijds is dat wel jammer voor de filmbeleving, want er gaat niets boven de eerste keer dat je zo'n film ziet. De special effects zijn werkelijk indrukwekkend, daar kan geen CGI tegenop, zo ook het design van het schip, en uiteraard ook het creature design van de alien, de engste die tot dat moment ooit was gemaakt denk ik. Het blijft een scifi-klassieker van formaat , wat mij betreft komt uit die periode alleen The Thing (1982) (4*) in de buurt, al maakte The Abyss (1989) (4*) ook veel indruk op mij. De 4,5* blijft staan.

In space no one can hear you scream

Midden in de Sciencefiction-gekte van de jaren '70 en '80, die volgde naar het megasucces van Star Wars, doet Ridley Scott de aloude ruimtemonsterfilm van de jaren '50 herleven. Alleen waar de films uit de jaren '50 vrij goedkoop popcorn vermaak zijn, is Alien cinematografische perfectie.

Vier mannen, twee vrouwen en een kat zijn op de terugweg naar de aarde aanboort van een groot commercieel ruimteschip. Ze worden gewekt omdat de boordcomputer een signaal van onbekende herkomst heeft ontdekt, volgens de protocol zijn ze verplicht het te onderzoeken. Aangekomen op de planeet waar het signaal vandaan komt vinden ze een schip met leerachtige eieren. Uit een van de eieren komt een organisme dat zich vasthecht op het gezicht van een van hen...

Er zijn maar erg weinig films die ik het waard vind om meer dan één keer te bekijken. De eerste keer moet een film je positief verassen, boeien en meeslepen. De keren daarna moet de film je vermaken en moet je de subtiele aanwijzingen en symboliek kunnen herkennen. In 2013 heb ik de film voor het laatst gezien, maar toch wist ik eigenlijk het hele verhaal nog van buiten. En dat is alleen maar positief, want de film heeft in ieder geval indruk gemaakt. Er gaat niets boven de eerste keer dat je een film kijkt en dat is bij Alien ook zeker het geval. Zo spannend en beklemmend als die eerste keer wordt het natuurlijk nooit meer, maar de film wist nog steeds indruk te maken. Het enige minpuntje dat ik bij herziening kan bedenken is dat de crew wel best onvoorzichtig overkomt. De ernst van alles dringt niet echt door lijkt het. Nu begrijp ik goed dat dat ook wel moest, want anders zou de film natuurlijk helemaal niet spannend zijn geweest.

Wat Alien van doorsnee Sci-Fi onderscheid is de drama onder andere. Ridley Scott zet de crew van de Nostromo uitstekend neer en de acteurs doen het allemaal prima. In het bijzonder zijn John Hurt en Ian Holm goed, maar eigenlijk levert iedereen een goede bijdrage. Sigourney Weaver speelt een goede hoofdpersoon als Ripley - een rol die niet perse voor een vrouw was geschreven.

Het hele concept van Alien is briljant. Een geniaal mysterieus Sciencefiction verhaal van Dan O'Bannon met elementen die het tot de ultieme horrorfilm maken. De film gaat over de kwetsbaarheid van de mens in het enorme heelal, hetgeen herhaaldelijk in de film wordt gesymboliseerd. Daarnaast verwijzen de facehuggers naar verkrachting en is elk aspect van de Alien een verwijzing naar onmenselijkheid. De ruimte is daarbij de ultieme geïsoleerde locatie en dus ideaal voor een horrorfilm. In interviews heeft Scott gezegd dat Star Wars en 2001: A Space Odyssey zijn grootste inspiratie waren voor het Sciencefiction aspect en dat The Texas Chain Saw Massacre hem inspireerde op het gebied van het uitbeelden van Angst. Wat de spanning van de film ook ten goede doet is de fantastische soundtrack van Jerry Goldsmith.

Alien heeft uitstekende cinematografie en is volledig opgenomen door Scott zelf. De schaalmodellen van de ruimteschepen zijn fantastisch mooi ontworpen en ook het donkere industriële interieur is briljant gemaakt. Om nog niet te spreken van de prachtige alien die is ontworpen naar de schetsen die H.R. Giger voor Jodorowsky's Dune. Op Ian Holm's hoofd en enkele randen van de ruimteschepen na ziet geen enkel effect er gedateerd uit. De gore is briljant en de facehugger en het ei zijn gemaakt van levers en oesters en dergelijke waardoor ze ultra-realistisch overkomen. Geweldig die tijd toen CGI nog geen optie was en alles echt gemaakt moest worden. Ik kan er nog uren over doorgaan hoe mooi en tijdloos de effecten en ontwerpen van de film zijn. Voor mij gaat er niets boven de realistische SciFi ontwerpen uit de jaren '70 en '80, veel mooier dan die witte seriële futuristische ontwerpen die je in de jaren '50 en nu zo vaak ziet.

Na Alien zouden er meer vergelijkbare herlevingen van de monsterfilm volgen, waarvan een enkele (bijna) net zo briljant. John Carpenter's The Thing is zo'n film. Het verschil met Alien zit hem in het feit dat Alien de mens zijn noodlot laat ontmoeten diep in de ruimte en The Thing de gruwelen van de ruimte naar de aarde haalt. Beide films moeten het hebben van een ijzersterke spanning en fenomenale effecten, alleen verschilt de manier waarop ze die gebruiken. The Thing geeft alles weer, zo grafisch mogelijk (en doet dit bijzonder goed) en Alien geeft dan weer zo min mogelijk weer om het zo realistisch en mysterieus mogelijk te houden. Beide films slagen bijzonder goed in hun doel: een angstaanjagende en spannende film te maken. Het zo min mogelijk prijsgeven van de Alien is wel slim geweest van Scott, want dat is waarschijnlijk een van de redenen waarom deze film vandaag de dag nog prima bekeken kan worden. Al is het mischien wel jammer dat de Alien zo weinig te zien is en de gore zo onduidelijk (terwijl het zo prachtig is gemaakt). In de Director's Cut gezien waar veel dingen zijn weggeknipt, bij een volgende herziening moet ik echt opzoek naar een versie met de verlengde Alien-scènes.

Alien blijft een van de allerbeste films die ik ooit heb gezien. Het is een van de meest spannende en angstaanjagende films ooit gemaakt met geweldige special effects en een bijzonder sterke visie op de toekomst. Voor mij is Alien zowel de ultieme Sciencefiction- als de ultieme Horrorfilm. Het mysterie en verassingen zoals de plottwist komen de eerste keer natuurlijk beter over, maar zelfs na aantal kijkbeurten blijft de film vermakelijk en spannend.

Meesterwerk en het begin van een serie fantastische films

Ruimte horror van de bovenste plank,met een zeer hoge spanningsboog,fantastische muziek,en een gruwelijk enge alien

De duistere sfeer en de low tech sci-fi het past allemaal als een warme handschoen.

Mijn advies is zeker kijken deze Mama van de Alien films

Bijna werd Alien een simpele Roger Corman monsterflick, zoals ze er al zoveel gemaakt zijn. Maar gelukkig wist men net op tijd een deal te sluiten met een partij, die de film serieus nam en er een serieuze regisseur op zette. Scott haalde zijn inspiratie (op 2001: A Space Odyssey) dan ook niet uit bestaande scifi, maar uit horrorfilms als The Exorcist en The Texas Chain Saw Massacre. Het resultaat is een duistere sciencefiction met invloeden van de slasherfilm, uiterst vernieuwend voor die tijd.

Maar Alien is een tijdloos meesterwerk. De film staat op het gebied van techniek, spanning en sfeer nog steeds als een huis; van de stijlvolle manier waarop de titel verschijnt tot het nagelbijtende slot met Sigourney Weaver en het pisnijdige ruimtemonster, Alien blijft intrigeren en verrassen. Vooral bijzonder en opvallend is hoe geloofwaardig de personages zijn. Met eenvoudige middelen en met zo weinig mogelijk poespas bereikt Scott het maximale. En dat geldt niet alleen voor de film, ook de trailer, de minimalistische poster en bijbehorende tagline zijn nog steeds ongeëvenaard krachtig.

4,5 sterren.

Ridley Scott vond zijn inspiratie voor deze film grotendeels in de oude SF-films uit de jaren '50, maar voegde er zoveel vernieuwende elementen aan toe dat dit een sleutelfilm in het SF-genre is. Scott rekent hier al af met het idealistische beeld van ruimtevaart, waarin ruimteschepen eruit zien als hotels, waarin alles prachtig verlicht in schoon is en waarop de bemanningsleden er altijd verzorgd zien qua kleding en qua uiterlijk. De Nostromo is dan ook een vrachtschip met 8 bemanningsleden, die elk hun unieke karaktereigenschappen hebben en die elkaar respecteren, maar ook gewoon ruzie maken. De cast bestond grotendeels uit gevestigde namen, hoewel er geen echte sterren zijn. John Hurt had een jaar eerder indruk gemaakt in Midnight Express en was in Europa ook bekend vanwege zijn rol als Caligula in de serie 'I, Claudius' en zou een jaar later een Oscar winnen voor The Elephant Man. Tom Skeritt, Ian Holm en Veronica Cartwright hadden hun sporen vooral verdiend op TV - alhoewel Cartwright bij velen nog wel bekend zal zijn als het kleine zusje van Rod Taylor in Hitchcocks 'The Birds'. Yappet Khotto speelde in het monumentale TV-drama 'Roots' en maakte indruk in 'Blue Collar'. Voor Sigourney Weaver was dit haar eerste officiële filmrol, hoewel ze een cameo had in Annie Hall [1977].

Ridley Scott neemt uitgebreid de tijd om de hoofdkarakters neer te zetten, zodat je als kijker op dat moment nog geen duidelijkheid hebt over wie nu eigenlijk het centrale karakter is. Wanneer John Hurt door een buitenaards wezen wordt overmand, wordt snel duidelijk dat Ripley [Sigourney Weaver] en Ash [Ian Holm] tegenover elkaar komen te staan. Scott weet langs een gevoel van onderhuidse spanning vast te houden en het duurt bijna een uur voordat de 'Alien' uit de titel zijn spoor van vernietiging begint achter te laten en dan vergroot creëert Scott het gevoel van claustrofobie, waarmee hij onderstreept dat je alleen van de 'Alien' afkomt door de confrontatie aan te gaan. Onvermijdelijk komt die confrontatie aan het einde, in de vorm van een tour-de-force van de voortreffelijke Weaver, daarbij enorm geholpen door de uitstekende special effects van Brian Johnson en zijn crew. En Scott weet er dan zelfs nog een subtiiele verwijzing naar 2001: A Space Odyssey in te gooien. Dit was het begin van een uitstekende franchise, die dit jaar zelfs nog een vervolg krijgt. Als je ze nog niet gezien hebt, ga dan ook alle sequels [en de prequel Prometheus] zien ter voorbereiding op Alien: Covenant.