Taste the Blood of Dracula (1970)

Jammere Hammer-Dracula. Het begin is nog erg aardig en mooi aangekleed, vooral dat bordeel, maar het verloop is maar matig en sfeerloos. Ook wil de film op momenten erg belachelijk worden, zoals het horen van een haan bij het rijzen van de zon. Wie verzint zoiets? Gelukkig is Lee weer van de partij, scheelt toch een half puntje.

2,5*

Eindelijk weer eens een goede Draculafilm van Hammer, met naast Lee ook nog eens een behoorlijk goede cast, met verassend Ralph Bates in een relatief kleine, maar wel erg leuke en belangrijke rol, die het verhaal verder opgang brengt.
Mooie rondborstige dames, Geoffrey Keen (die ik eigenlijk voornamelijk ken als minister in verscheidenen Bondfilms) en een beter uitgewerkt verhaal als gewoonlijk.
Helaas is de finale teleurstellend: Dracula die zich realiseerd dat hij zich in een kerk bevind, onwel wordt en van tien meter om laag stort.... Tja....

Dat slot kost punten, edoch een dikke zeven, ofwel 3,5 ster!

"They have destroyed my servant. They will be destroyed..."

Goede film. Het verhaal zou erg goed kunnen zijn en begint ook wel goed maar het idee dat Dracula wraak neemt op mensen die hem tot leven hebben gewekt omdat zij zijn dienaar hebben vermoord is gewoon niet goed.

Goed geacteerd. Christopher Lee is ondanks hij met tegenzin heeft meegewerkt weer briljant als Dracula. Dit deel heeft ook een best goede verdere cast, en dat is lang niet te zeggen van alle Hammer-producties. Anthony Higgins die je misschien kent als Prof. Moriati uit Young Sherlock Holmes of Gobler uit Raiders of the Lost Ark zet een erg goede hoofdpersoon neer. Verder waren ook Roy Kinnear, Peter Sallis (die later de stem van Wallace in Wallace en Gromit doet) erg goed.

De film gaat meteen verder waar de vorige ophield. Het begin van de film met dat hoerenhuis vind ik maar niets, die hammerfilms worden steeds schunniger. Ik vind in dit deel de chemie tussen de slachtoffers wel beter dan normaal. Die relatie tussen Alice en Paul zou een film op zich zelf kunnen zijn. Ook voelt hun relatie niet zo geforceerd als soms het geval is. De herrijzenis van Dracula is hier ook best wel origineel en ik denk dat Voldemort's herrijzenis uit Harry Potter er van afgehaald is. Echter slaat de rest van het verhaal nergens op. De dood van Dracula is hier weer lekker christelijk.

De muziek van James Bernard is hier werkelijk fenomenaal! Niet meer alleen maar dreigend met af en toe een religieus tintje maar erg dramatisch en zelfs erg romantisch! Bernard zou ook aan een ander soort films moeten werken.

Goede film. Maar haalt het niet bij Hammers eerste Dracula. Het camerawerk is hier wel erg goed. En op de knullige effecten bij Dracula's dood en herrijzenis na is het niet echt gedateerd. Wel vond ik dat die huizen er niet echt Victoriaans uitzagen van buiten, die straat kwam duidelijk uit de jaren 70.

I haven't beaten you since you were a little girl

Hammer is een productiehuis dat al geruime tijd mijn interesse wekt. Het begon ooit met een episode uit A History of Horror with Mark Gatiss (de tweede episode als ik me niet vergis) die compleet gewijd was aan Hammer. De Dracula reeks wordt als het absolute hoogtepunt van Hammer beschouwd maar met uitzondering van Dracula A.D. 1972 stelde de reeks vooral teleur. Niet echt slecht, tot nu toe nog geen onvoldoendes maar ik verwacht meer. Toch blijf ik de films maar kopen en hopen op een interessante film.

Taste the Blood of Dracula is dat jammer genoeg niet, meer zelfs het is de minste die ik tot nu toe heb gezien uit de Dracula cyclus. De film, die wel een heerlijke titel heeft maar dat terzijde, lijdt dan ook te hard onder een script dat te vaak is aangepast. Christopher Lee was de rol van Dracula al wat beu geraakt (al zou het nog tot '76 duren vooraleer hij zijn cape aan de kapstok hing want na de Hammer cyclus ging hij nog de komische toer op met de film: Dracula Père et Fils) waardoor het script eenzelfde stijl als The Brides of Dracula er op ging nahouden (lees: simpelweg geen Dracula) maar opeens sloegen de producers er toch in om Lee te overtuigen waardoor de übervampier terug in het script werd geschreven. Iets wat overduidelijk merkbaar is want het personage zelf komt enkel in de climax echt tot zijn recht en dat is toch wel jammer van Hammer. Temeer omdat de 'dood' van Dracula vrij knullig wordt uitgevoerd. Het plot heeft nochtans wel wat potentie maar echt spannend wordt het nergens.

Maar eerlijk is eerlijk, Christopher Lee blijft toch de ultieme incarnatie van 's werelds bekendste vampier. Mijn broer blijft zweren bij Bela Lugosi maar Lee straalt zo'n heerlijk charisma uit dat het genieten is wanneer hij in beeld komt. Zoals gezegd is dat echter niet zo frequent (en zijn dialoog bestaat bovendien enkel uit een handvol zinnen waarmee hij bewijst dat hij tot 3 kan tellen) waardoor het aan de rest van de cast ligt om dit geheel boeiend te houden. Qua Hammer vrouwen kan niets tippen aan Caroline Munro of Valerie Leon maar het moge gezegd worden dat Linda Hayden (Alice) en Isla Blair (Lucy) nog een verdienstelijke poging doen. Bij de heren moet Martin Jarvis, die de rol van Jeremy op zich neemt, overduidelijk onderdoen voor Anthony Higgins, die Paul speelt. Voor de rest qua sfeerbeeld wel geslaagd, al draait deze film wel iets te hard door in de schunnigheden zoals het hoerenhuis waardoor de gotische sfeer wat het onderspit moet delven.

Het zal waarschijnlijk niet helpen dat ik de gehele reeks in een willekeurige volgorde ben aan het zien maar toch is Taste the Blood of Dracula een mindere film in een al mindere reeks. Lee's charisma blijft uitstekend maar komt hier amper in voor en hij heeft daarbovenop redelijk belachelijke dialoog. Gelukkig kan de rest van de cast het nog enigszins recht trekken.

Nipte 2.5*

Na vier delen tot dusver waarin Christopher Lee Dracula vertoont, vind ik dit de minste. Wederom een rechtstreeks vervolg en dus weer aan het begin de gebeurtenissen uit Dracula Has Risen from the Grave. Helaas bevat deze film in tegenstelling tot zijn voorganger geen vlotte intro en duurt het weer lang voordat het op gang komt. Halverwege komt Dracula ook weer tevoorschijn, maar de vele dialoog tot dit moment zorgen voor een teleurstelling. Het wordt nog zo nu en dan spannend, zoals bijvoorbeeld in de kerk en het heeft een redelijk einde. Maar kijkend naar de vorige delen is dit toch een flinke tegenvaller.

Niet griezelig, misschien in 1970 was ik 24 jaar. Maar tegenwoordig is dit voor aller leeftijd. Wat een slecht acteer werk. Ook Christopher Lee was slecht.

Vierde in de reeks van Hammer House of Horror films met Christopher Lee. Dracula komt ook nu weer tot leven en besluit wraak te nemen op de moordenaars van de satanist Lord Courtley door wiens handelen hij uit het graf kon verrijzen. Onder het mom van "they have destroyed my servant…they will be destroyed." Jammer genoeg is dit plot nogal ongeloofwaardig en ondoordacht. Daarnaast wordt Dracula’s verschijning teveel naar de achtergrond gedrongen en komt de nadruk op de kinderen en de drie 'schijnheilige' Victoriaanse vaders te liggen. Hierdoor ontbreekt het helaas aan een duidelijke 'held.' Gelukkig zijn de optredens van de acteurs nog wel solide en is het sfeervol genoeg, met vooral een prachtige duistere scène in de kerk en fijne bloederige momenten wanneer er met de drie heren wordt afgerekend. Door de stijlvolle gotische decors en het degelijke acteerwerk is deze film met verder bijna geen Dracula toch nog onderhoudend genoeg!

Genoten van deze vijfde Dracula uit de Hammerreeks. Sets met oog voor detail en een script dat bloederige gore en weelderige decolletés toelaat. Zo kennen we Hammer. Wat het blootgehalte in deze film betreft, is het trouwens duidelijk dat we met deze film begin jaren zeventig zijn aanbeland waar de envelope nog wat verder gepusht werd op dat vlak. Met name de scenes in het hoerenhuis - heerlijk trouwens hoe de Victoriaanse hypocrisie aan de kaak wordt gesteld - doen hier hun duit in het spreekwoordelijke zakje.

Vergeleken met de voorgangers viel me in deze film toch wel het dynamische camerawerk op van het team met regisseur Peter Sasdy en cinematograaf Arthur Grant (me al bekend van andere Hammerfilms). Zo wordt in sommige scenes een handcamera gehanteerd wat een docu-realistische dimensie toevoegt. De muziek van James Bernard vind ik werkelijk prachtig, en gevarieerd qua dynamiek. Ik krijg echt zin om het werk van deze man een keertje te spotify'en.

De acteurs doen het allen goed met Christopher Lee als centraal figuur. De close-ups van zijn ogen, op het moment dat hij zijn slachtoffers hypnotiseert/aanvalt, zijn kenmerkend in deze en andere films. Eigenlijk hoeft Christopher Lee niet veel te doen om imposant te zijn. Zijn aanwezigheid volstaat al. Verder valt me op dat zijn gebit er in close-up er eigenlijk een beetje rommelig uitziet, behalve dan de hoektanden. Mooi dat zoiets in die tijd nog door de beugel kon.

Is deze film een must see? Enkel voor fans van Hammer en vampierenliefhebbers lijkt me. Het is zeker solide entertainment maar wat mij betreft niet de meest sfeervolle uit de reeks die ik tot nog toe gezien heb.

Redelijke film waarin drie mannen tijdens een ceremonie de dode Dracula weer tot leven wekken. Op zich is het verhaal een soort wraakfilm. Christopher Lee krijgt in de titelrol bijzonder weinig te doen. Desondanks kijkt het allemaal best gemakkelijk weg en het is hier en daar sfeervol in beeld gebracht (vooral het gothische kerkje).

Een wat afwijkende Draculafilm gezien het verhaal over drie oudere heren die via een dienaar van Dracula het bloed van Dracula gebruiken om hem terug levend te brengen. Daarna volgt de wraak van Dracula omdat deze heren zijn dienaar vermoord hebben.
Gezien het vervolg merk je toch wat plotholes op. Het verhaal verliest ook kracht gezien het feit dat het hier om wraak gaat en dan is het toch wel heel raar hoe Dracula met zijn nieuwe helpers omgaat die helemaal toegewijd zijn om hem te bedienen. Op een gegeven moment zet hij de twee vrouwelijke vampiers volledig aan de kant, de één wordt vermoord en de ander hoeft hij niet meer. En wat is er met Jeremy gebeurd ? Aankleding en sfeer zijn wel uitstekend. Ook de locatie mag er wezen. En Lee is de perfecte Dracula ! 6/10

Werd in onze contreien eind de jaren zestig uitgebracht onder de titel "Een Mis voor Dracula". Een schijnbaar keurige Victoriaanse wereld groeit uit tot een spel van hypocrisie, verleiding en wraak. Een groep welgestelde heren raakt via een satanisch ritueel verwikkeld in de terugkeer van Dracula, waarna de vampier hun morele schijnheiligheid genadeloos afstraft.

De film is beslist een geslaagde Hammer-horror die sfeer, decadentie en gotische elegantie sterk combineert. Christopher Lee is opnieuw indrukwekkend als Dracula: spaarzaam aanwezig, maar onmiskenbaar dreigend. De film profiteert ook van Ralph Bates en Linda Hayden, die de spanning tussen respectabiliteit en losbandigheid mooi uitspelen. Sasdy regisseert strak en stijlvol, met precies genoeg bloed en tragiek om het verhaal kracht bij te zetten. Het was weer heerlijk griezelen, ook na de tiende kijkbeurt. 4,5/5.