Bin-jip (2004)

Wat betreft karakterontwikkeling heb je een punt, maar een lang of kort optreden, het blijven stereotypen die volgens mij wel bedoeld zijn om je in te laten leven, ik zou niet weten waarom we anders moeten zien dat hij een paar keer in elkaar getimmerd wordt. Of het moet zijn om te laten zien dat hij onbegrepen wordt, maar zijn gedrag an sich moet daartoe toch al genoeg aanleiding geven.

de scenes dat hij zich in de cel in elkaar laat slaan laten mijns inziens zien hoever hij wil gaan om zijn technieken te ontwikkelen, en daaruit voortvloeiend (en het voornaamste), hoe groot zijn wil is om te ontsnappen en terug te keren naar de vrouw. Ik vond het persoonlijk helemaal niet zo zielig. Hij breekt in in huizen, ja dan kun je betrapt worden, en dat je dan door de bewoners onder handen wordt genomen hoort daar ook bij. Zie niet zo wat daar nu meelijwekkend aan is..

Vond ik ook Montorsi, ik ergerde me ook vele malen eraan dat de hoofdpersonages geen enkel woord met elkaar wisselde. Dat vond ik toch wel erg frustrerend.

@Bottleneck: Ik zie ook die suggestie niet hoor, maargoed dat kan dus.

@decicco: Ik vond het juist prachtig, snap je reactie niet zo..

Een film waar ik niet veel over weet te zeggen. Als eerste is ie origineel, knap gemaakt en heel interessant. Laat ik maar bij het begin beginnen. De levensstijl van Tae-suk spreekt mij erg aan, van plek naar plek. De relatie die tussen Tae-suk en Sun-hwa onstaat is werkelijk prachtig. Hoe ze elkaar begrijpen zonder één woord uit te wisselen... Zonder veel tekst blijft de film de hele tijd boeiend en vertelt een goed verhaal, met een goede inhoud en mooie visies. De eindscene was werkelijk prachtig, en tegelijkertijd ook grappig. Maar als ik zou zeggen dat ik werd meegezogen door de sfeer zou ik liegen. Dit is meer een film van hoe meer ik erover nadenk hoe beter ie wordt. Maar Ki-Duk Kim heeft mijn aandacht te pakken, en ik zal in de toekomst is kijken naar wat van zijn werk. Mooie film met een interessant uitgangspunt.

Voor nu een

4,0*

Jeej, Directors collection 'Meet Kim Ki-duk' met films Bin-jip en Bom Yeoreum Gaeul Gyeoul Geurigo Bom (2003) én biografie is bezorgd.

Meneer Bungel. Eeuwige dank! Mijn dank is zeer zeer groot!

Wanneer krijgt Bin-jip een hoger cijfer dan van jou?!

Da's voor mij ook nog een vraag, maar het zou er best eens in kunnen zitten!

Waar heb je die gekocht?

@jipt: Heb het hier gekocht!

Wat een prachtige film!

Ik weet het niet of deze film de enige film is die indruk maakt met veel stilte.

Ik ga hier niet zitten schrijven waar het film over gaat, want veel mensen zoeken hier bij moviemeter meestal waar een film over gaat voordat ze dat willen kijken (inclusief ik)!

Origineel is het zeker, Ki-duk Kim (II) bewijst dat je niet per se met een heel ingewikkeld verhaal indruk moet maken op de publiek.

Van begin en vooral tot het einde is deze film gewoon geweldig.

DVD kun je gewoon bij Bol kopen

Echt goede film, vooral vet dat de film je blijft beoeien ook al zeggen de twee hoofdpersonen de hele film niks. Ook nice wanneer hij in de gevangenis de bewaker loopt te pesten door zich steeds te verstoppen

Mooi. Zo weinig woorden, zo veel veel zeggingskracht. Jammer dat 't verhaal wat afstandelijk bleef voor mij. Ik wil zeker nog een films zien van deze regisseur, misschien dat dezelfde stijl in een andere verhaal me wel overweldigd. Ben in ieder geval gecharmeerd door deze toch wel originele film.

Bij herziening blijkt mijn beleving veel ambiguër dan voorheen.

Enerzijds heb ik een enorm zwak voor ondoorzichtige, teruggetrokken en zwijgzame personages. De subtiliteit waarmee ze de levendige wereld benaderen bevalt me, evenals de multi-interpretabele psychologie die zij mij aanbieden. Combineer deze fijnzinnigheid met een serene (zij het ietwat sentimentele tot zeurderige) soundtrack en een uiterst schattige, wederom zeer fijngevoelige romance, en je hebt mij ingepalmd. Voeg hieraan een mysterieuze en spirituele teint toe, en ik zweef m'n kamer uit.

Maar anderzijds presteert Ki-duk op visueel niveau echt ondermaats: de kadrering is vanuit esthetisch perspectief bezien zeer matig (want eerder functioneel dan artistiek), de hotsende cameravoering (indien aanwezig) vervuilt de bedaarde sfeer en tevens het kleurgebruik overstijgt het alledaagse niet. Oké, oké, soms levert Ki-duk een mooi belicht shot af, maar dat betreft enkele uitzonderingen. Sfeer volgt m.n. uit de inhoud.

En ook die heeft zijn beperkingen. Het concept van de dwalende en intelligente eenling intrigeert me, maar de toegepaste symboliek en thematiek zijn vaak zo simplistisch en banaal dat de plot op den duur toch gaat irriteren. De 'onderdrukte huisvrouw', die door haar instabiele man (maar dan opnieuw, de meeste mannen zouden waarschijnlijk doordraaien indien hun vrouw hen noch zou aanspreken, noch seksueel zou bedienen) in de passiviteit wordt geslagen, wordt verliefd op een ander en hervindt zodoende haar 'innerlijke kracht', en daarmee haar stem. Vind het veel te dramatisch aandoen voor een verder tedere film. Ki-duk had zich wat mij betreft beter kunnen beperken tot de kern van Bin-Jip: de serene romantiek.

De positieve ervaring overheerst wel, maar veel minder krachtig dan vroeger. 3.5*

Edit: 't is toch grappig (meer ook niet) hoe de 'slotzin' je doet twijfelen of je gedeeltelijk (Tae-suk is gedood; Sun-hwa verbeeldt zich de rest) dan wel volledig naar een droom hebt zitten kijken.

deze film is gestoord vet. In kim ki-duk vraag je je contstant af waarom de hoofdpersonen zich zo gestoord gedragen en waarom ze de debiele dingen doen die ze doen. Soms ontdek je de reden, vaak niet. zeer verassend en prachtig.

Mijn eerste Kim Ki-Duk,

Stond in de van Leest en zat naar The Directors Collection te kijken. Tussen de andere Regisseurs zag ik Kim Ki-Duk staan. Had Bin-Jip al lang in mijn gedachten staan. En toen ik deze collectie met Bin-Jip en Spring, Summer, fall...... mee kon pikken voor maar 5 euro. Aarzelde ik geen moment.

De volgende dag dan ook maar meteen Bin-Jip opgezet. En het is een fantastisch sprookje kan je het bijna noemen.

We zien Tae-suk die zijn plek in de wereld niet kan vinden. Om deze wel te vinden trekt hij van huis naar huis, tot hij op een dag Sun-hwa op zijn pad treft. Vanaf dan zijn ze onafscheidelijk. Dit script wat Kim Ki-Duk zelf heeft geschreven heeft iets magisch en ontrekt zich van de maatschappij.

Kim Ki-Duk heeft geen opleiding gevolgd, en dit dit zorgt ervoor dat zijn creativiteit niet bellemerd word. Maar een nadeel is dat veel dingen er objectief zijn gefilmd. Er zitten zeker een paar mooie geschoten shots en scenes in. Maar het overgrote deel is kwa visueel niveau nooit van een hoogstaand niveau. Wat erg jammer is en deze film tot een waar meesterwerk kon maken.

Het budget waar Kim het allemaal mee heeft gedaan is dan wel weer een compliment naar de beste man. Met maar 1 miljoen dollar weet hij Bin-Jip te vormen. Het helpt natuurlijk dat hij geen ster acteurs in zijn film heeft. Waar Kim een hekel aan heeft. Deze acteurs doen het overigens erg goed. Ze zwijgen maar toch stralen ze veel uit.

Dat de film in één maand is geschreven. In 16 dagen is gefilmd en ge-edit is in 10 dagen is erg knap.

Het feit dat Kim in Zuid-Korea een buitenbeentje is en niet erg geliefd en dit ook niet wil. Zorgt ervoor dat hij eigenlijk alleen in het Westen word bekeken. En hier word de film dan ook goed ontvangen en krijgt aandacht op de festivals.

Om Korea nog een beetje te treiteren is het enige materiele bezit van Tae-suk een dure BMW motor.

Een eerste zeer aangename kennismaking met Kim Ki-Duk. Binnenkort maar eens Spring, Summer, Fall........... opzetten. En ook naar Seom ben ik erg benieuwd.

Voor nu een 4*

Jij hebt het boekje bij die dvd precies goed gelezen .

Inderdaad en erg leuk boekje en verduidelijkt ook veel. Die hele Directors Collection is overigens erg leuk. Ga die van Coppola, Kurosawa en Jarmusch binnenkort aanschaffen

Film waar je letterlijk geen woorden aan vuil moet maken. Nog steeds zeer verfrissend om te zien.

Mooie film waarbij de dagelijkse routine van de hoofdpersoon bijna een therapeutische werking op me had. De dedicatie waarmee hij steeds weer aan de slag ging in vreemde huizen was prachtig. Voor de rest is dit inderdaad een film die beter ervaren kan worden dan er iets over te vertellen. Wel een stukje minder dan meesterwerk Spring, Summer..., maar nog altijd zeer genietbaar.

De schoonheid van de stilte..

Prachtig drama.... 4.5 **

weet iemand misschien de symbolischie betekenissen van de dingen die hij repareert in de huizen?

Ik zie daar weinig symboliek in, gewoon een wederdienst.

Denk het ook, niet in alles zit een onderliggende betekenis/laag.

Wij hebben deze film beken met ckv en krijgen hier ook mondeling over en ze zei dat we die vraag moesten kunnen beantwoorden.

Dus vandaar die rare vraag

Dan ben ik benieuwd..

@ Jules15, misschien moet je letten op het soort mensen dat in ieder huis woont en de problemen die zij hebben en dat vergelijken met de voorwerpen die gemaakt worden. Of je kunt kijken of de voorwerpen symbool staan voor in welke situatie de hoofdpersonen zich nu bevinden?

Ik denk dat Jules beter zich af kan vragen wie Tae-Suk is, dan wat hij doet.