Bin-jip (2004)

Helaas.

Voordat ik deze film begon te kijken had ik toch vrij hoge verwachtingen, en die werden spijtig genoeg niet ingelost. De stilte in de film kon me nauwelijks boeien waardoor ik dikwijls afdwaalde met mijn gedachten. Hij raakte me ook gewoon niet genoeg. Er zijn wel enkele mooie shots. 3 of 3,5... twijfel

Wederom een bij vlagen mooie film van Ki-duk, die ik in zijn geheel toch net wat minder vind dan Seom. De twee hoofdrolspelers in deze film zeggen nauwelijks een woord, maar net als in Seom lijkt praten echter niet nodig om toch goed met elkaar te kunnen communiceren. De lichaamstaal is in dit geval meer dan voldoende. De sfeer van de film is best apart. Aan de ene kant zijn sommige gebeurtenissen in de film best dramatisch, maar mede door de rustige muziek, wordt het soms ook op een luchtige manier aan de kijker getoond. Ik vond de scènes in de gevangenis, als de bewaarder iedere keer weer voor de celdeur gaat staan en dan Tae-Suk niet ziet wel grappig. Ik vond de film op sommige moment ook iets inzakken, mede ook doordat de personages mij niet helemaal wisten te ontroeren. Aan het einde, net op het moment dat ik denk dat de film langzaam uitblust, komt Ki-Duk echter met een geweldige eindscène op de proppen. Geweldig gedaan moet ik zeggen en dat zorgt ervoor dat deze film toch weer ruim boven de middenmoot uitstijgt.

Hele ruime 3,5*

Kim Ki-Duk heeft hier een reputatie, Bin-jip is zijn 3de film die ik zag en ik begrijp die reputatie nu maar al te goed.

Van het begin was ik al geïnteresseerd over het concept van deze film, een ander romantisch verhaaltje, zonder één woord te zeggen. Alhoewel dit als kortfilm misschien veel beter geslaagd zou geweest zijn, maar echt geen kwaad woord over het tempo hoor. Vanaf Tae-suk in de gevangenis raakt is het er een beetje af. Je mist de hele tijd de chemie tussen de 2 sublieme hoofdrolspelers waardoor het iets oninteressanter wordt. Je wordt dan wel goed getrakteerd op de nodige porties humor. Het spelletje dat hij speelt met zijn bewaker. Dat lijmt de brokken wel samen met het onverwacht spannend einde. Zou het nu een droom zijn? Mooie afsluiter van de film.

De regisseur begint zich zowat in het lijstje van mijn favoriete regisseurs te wringen. Opnieuw een schitterend gemaakt film van Ki-Duk. Bin-jip is wondermooi: Visueel klopt alles met mooie decors en schitterend camerawerk gemengd met de perfecte soundtrack. Het dringt diep in je door, geweldig gevoel.

Net zoals bij Spring, Summer, Fall, Winter and Spring zou 4,25 de perfect score geweest zijn. Bij Spring, Summer, Fall, Winter and Spring werd het naar onder afgerond, laat ik het nu maar naar boven doen.

4,5*

Vanwege alle lovende woorden op dit forum ben ik nu toch wel erg benieuwd geworden naar het einde van de film...

Het probleem is echter dat ik al twee keer eerder aan de film begonnen ben, maar beide keren ben ik ongeveer na drie kwartier saaie beelden en gebrek aan boeiende dialogen in een lange diepe slaap gevallen...

Ik beoordeel geen films die ik niet helemaal gezien heb, maar het begin van de film kan mij in ieder geval totaal niet boeien.

Verhaal klinkt goed. Eerst een interessante gewoonte van iemand waar zo zijn risico's aan zitten. Waarna een risico gebeurt.

Lijkt me erg interessant

Lijkt me een mooie film. Ik ga hem vannacht zeker wel kijken. Is het aan te raden bekend te zijn met zijn werk of niet?

Ik denk dat je niet bekend hoeft te zijn met het werk van Kim Ki-duk om deze film te zien. Als je al een film van hem zou gezien hebben kan je ongeveer weten wat je te wachten staat. Zijn films baden allen in ongeveer dezelfde rustgevende sfeer, tenminste de films die ik heb gezien.

Dit was ook de eerste film die ik van deze regisseur gezien heb en ondertussen heb ik er 5 gezien en er liggen hier nog 3 films te wachten, mij is het dus in elk geval goed bevallen.

Opvallend veel stemmen hier t.o.v. IMDb.

Nooit gedacht dit te zeggen maar: Hulde aan de NPS!

Ik zit hem atm te kijken, maar wat een acherlijke gladiool zeg. Als de jap de hele film zijn bek wil houden a là, maar als je tijdens t politieverhoor niets gaat zeggen vind het toch richting het achterlijke gaan...

nou we zullen zien wat het einde ons gaat brengen

Heel realistisch, die kindermoordenaar van vorige week in België heeft ook heel lang gezwegen tegen de politie.

@up; jah ok das waar, maar ik zat me er wel aan te irriteren

ik moest toch wel even gniffelen op bepaalde momenten, maar vond hem niet erg speciaal.

3*

Posten tijdens het kijken, dat kan je toch niet menen?

matige film, inderdaad weinig gesproken in de film, waardoor ik m niet heel boeiend vond.

´het is lastig om te zeggen of we in dit leven dromen of wakker zijn´

ik vond deze film bij vlagen erg goed maar de hele film gezien niet bijzonder...

haha ikke wel hoor, had mn laptop aanstaan en ik verloor ff de aandacht, en ja, dan moet je wat he

Leuk, stil filmpje, maar ik had echt veel meer verwacht. Er wordt redelijk geacteerd, de sfeer is prima en de beelden zijn bij vlagen erg mooi, maar daar houdt het ook zo ongeveer op. Oké, zo nu en dan nog een glimlach, maar bijzonder vond ik het niet. Ik zat steeds te denken; zeg nou iets man! Waar slaat dat belachelijke gedoe op? Daarom werd het op een gegeven moment wel erg saai, vooral het middenstuk van de twee samen en dat vond ik wat jammer. Later komen we in een soort ''magische'' sfeer terecht, waar ik eigenlijk een beetje een dubbel gevoel aan over houdt. Opzich een prima film, maar geweldig vond ik het niet... en toch zal ik 'm waarschijnlijk op dvd aanschaffen, voor een herziening. Drie sterren voor nu.

ik vind het een erg bijzondere film

Ik kon me erg goed verplaatsen in de drang van de hoofdpersoon om zich buiten de samenleving te plaatsen en echt vrij te willen zijn.

Het is dan ook niet verwonderlijk dat de film juist in korea/japan is gemaakt waar mensen juist erg aan regels gebonden zijn.

vraag me trouwens af hoe het met die ene vrouw met zoon is afgelopen.

Mooie film, ook al vond ik hem net wat minder sterk vergeleken met de ook deze week vertoonde Bom..... Zal wel aan de setting liggen, natuur spreekt mij persoonlijk meer aan dan het stedelijke. Toch blijf ik wel met een vraag achter na het bekijken van deze film:

Ik kom niet door de symboliek heen van de golfclubs, De film wordt vertaald als 3 Iron, Iron = Golfclub, maar waarvoor die drie? Aangezien Ki-Duk ook in zijn andere films veel boeddhisme laat doorschemeren, heb ik de film gekeken met wat boeddhistische informatie in het achterhoofd. Het 1e deel van de film, laten we zeggen, de huizencarrousel, staat (denk ik) symbool voor onveranderlijkheid. Er is geen onveranderlijke werkelijkheid, en dat wordt getoond aan de hand van het feit dat de hoofdpersoon geen vaste verblijfplaats heeft, die verandert constant.

Het tweede deel van de film is ook niet al te lastig terug te vinden, dat moet bijna wel correleren met het niet zelf principe... Op het moment dat hij ontdekt dat er niet zo iets is als 'ikzelf', lijkt hij haast onzichtbaar te worden, zoals in de laatste scene in zijn cel, en de daarop volgende scenes. Het individu verdwijnt op die manier als het ware.

Maargoed, wat dus ontbreekt in deze analyse is een sterk 3e principe dat de gewichtloosheid op het eind uitlegt. Ik zit sterk te neigen naar het bereiken van het Nirwana, dat zou dan ook meteen het thema van de film kunnen zijn, het pad naar het Nirwana, dat dus uiteindelijk wel bereikt wordt. Diegene die het Nirwana bereikt wordt verlost van zijn last, wat in de film wordt uitgebeeld in de vorm van een weegschaal. Gewichteloosheid = geen last...

Te ver gezocht of zit er wat in?

Dat snapt hij ook wel denk ik. Waar hij op doelt is, waarom de 3..

http://news.bbc.co.uk/sport2/hi/golf/rules_and_equipment/4226068.stm

http://golf.about.com/cs/beginnersguide/a/ironsbeginners.htm

Misschien geven de specificaties van de 3-Iron wat verheldering?

Met de 3-Iron kun je in theorie verder schieten dan met bijvoorbeeld de 4-Iron.

3-Iron is langer dan de 4-Iron.

3-Iron is volgens experts de meest lastige Iron golfclub om mee te schieten van de basis golfclub set.

3-Iron heeft de laagste loft van de basis-set Irons (bepaald de hellingshoek van het blad van de golclub.) Met hoge loft schiet je hoger en staat het balletje sneller stil bij neerkomst op de grond, met lage schiet je verder en blijft ie langer rollen.

Bij herziening nog een stukje beter. Stilistisch, opbouwend en met een veelvoud aan prachtige scenes. Dikke 4*

Pas na een half uur kwam ik er een beetje in en werd het toch nog goed te genieten. Zeker eentje om nog eens weer te zien.

Ik kan mij goed vinden in de recensie van HJS. Deze film deed me eigenlijk weinig. Had moeite mij constant op de film te concentreren. Wel mooie beelden, maar ik vond het allemaal niet boeiend. Ontzettend stille film, bijna geen muziek, echt zo'n film om bij in slaap te vallen. Het hoge gemiddelde op MM voor deze film verbaast mij daarom ook enigszins. Of is het om de Boedhistische filosofie die er in deze film verborgen zit zoals Keepertje8 in zijn recensie beschrijft? Ik zie dat allemaal niet zo.

Waardering; gemiddeld 3,0*

Ik had er ook vele positieve dingen over gehoord, plus de film was me zelfs al eens aangeraden, maar om een of andere reden heb ik hem gister pas voor het eerst gezien. Ik moet echter ook toegeven dat het zeker niet het meesterwerk was dat ik ervan had verwacht. De symboliek, sfeer, breekbare personages en de zwijgzaamheid konden mij als kijker (bij vlagen) erg intrigeren. Sommige scenes, waaronder vooral degene waar de twee hoofdrolspelers op een tedere manier nader tot elkaar komen waren dan ook bloedmooi. Maar toch kon ik er (jammer genoeg) verder niet echt de genialiteit van inzien, het was (zoals gezegt) bij vlagen erg mooi maar het miste in mijn ogen toch echt iets dat het tot een meesterwerk maakte, wat dat precies is kan ik eerlijk gezegt niet helemaal thuisbrengen, misschien toch het feit dat er de gehele speelduur zo weinig gebeurd. Ik heb nadat ik de film gisternacht gezien heb lang getwijfelt tussen een drie en een half en een vier, ik ga voor nu toch voor dat eerste, bij een tweede kijkbeurt zou dat echter zomaar omhoog kunnen schieten.

3,5 sterrren

Rustige film met een heel mooi script die je helemaal opneemt in het verhaal.

Bin-jip is een heerlijke relax film. Er zit weinig tekst in de film, de cinematografie is erg vredig en alles gaat erg langzaam. Ik werd er erg kalm van en had een tevreden gevoel tijdens het kijken. Er wordt erg mooi gebruik gemaakt van stilstaande shots en de camera bewegingen zijn erg rustig waardoor alles prima te volgen is. De muziek die te horen is werkt ook zeer rustgevend. De acteurs doen het prima en ik irriteerde me zelfs niet aan het taaltje! Het verhaal is prachtig. Een inbreker met goede bedoelingen die uiteindelijk deze mevrouw tegen komt. Het mooiste vond ik hoe hij in het begin in ieder huis zijn ding deed. Ki-duk schuwt er ook niet voor om toch wat geweld te laten zien in de film. Zo zijn er een paar afranslingen en een paar bloederige stukken in de film die ik niet had verwacht. Eigenlijk is alles mooi aan Bin-jip zou je kunnen zeggen, maar helaas zijn er een paar dingen die ik niet helemaal vond passen. Zo vond ik het prachtig dat de twee hoofdpersonages helemaal niets tegen elkaar zeiden. Zonder iets te zeggen nog wel de relatie tussen de twee kunnen tonen, prachtig. Maar wanneer hij in de gevangenis komt, vond ik de stiltes van die vrouw wel vervelend. Die vent zei iedere keer wat en zei antwoordde dan door niets te zeggen, op een of andere manier vond ik dat wel vervelend. En sommige handelingen van de personages vond ik erg vervelend (bijvoorbeeld dat vrouwtje dat voor hem gaat staan als hij gaat golfen). Het middenstuk ,wanneer hij dus in de gevangenis zit, was erg saai. Pas als hij terugkomt wordt het weer interessant. Dan worden we getrakteerd op twee prachtige shots. De zoen terwijl ze haar man omhelst en de eetscène, prachtig.

Er was iets aan de film dat me niet erg aanstond in de film, ik kan het alleen niet zo goed uitleggen. Na Spring, Summer, Fall, Winter ...and Spring helaas gemist te hebben heb ik deze Ki-Duk wel kunnen zien. En ik wil wel meer zien van hem, ben benieuwd of Nederland 2 deze week weer een van zijn films uitzend. Heerlijk filmpje.

Dikke 3,5*.

Helel mooie film die je niet moet begrijpen maar voelen.

In iemands huis inbreken : foei, foei, foei..

Maar de ondeugende, schalkse manier waarop, de nadelen van een antwoordapparaat, de essentiële ontmoeting, enz...deden me geamuseerd toekijken.

Ik dacht : dit is een sprookje, maar toen kwam het geweld en de vele verwikkelingen en toen dacht ik, dit is geen verhaal wel een filosofie.

Helaas vrees ik dat wellicht de essentie van deze film mij is ontgaan. Een zin op het einde is onvoldoende. Met de symboliek van het golfspel en zo meer blijf ik met vragen zitten.

Had bewondering voor het goede camerawerk, de mooie kleurenschakeringen (interieurs) en de klasse van de hoofdacteur. Wat een verscheidenheid van expressies kan die man in zijn ogen leggen.

Geen gewone film.

Mij leek alsof de hoofdpersonage net een ghost is geworden? Ik vind het namelijk een beetje vreemd, waarom er dingen gebeuren in de huizen die hij heeft bezocht? (Nadat hij vrij werd gelaten) Wat voor meerwaarde heeft dat of wat voor gedachtegang zit hier erachter?

Verder is de film erg mooi, ik heb zeer van genoten~! De mooie beelden, stille momenten en soms en dan wel bloedige (schreeuwerige) scènes geeft een leuk contrast aan film. Ik vond dat iig niet echt storend...

IK moet zeggen dat ik bij het lezen van de recensies niet overtuigd was van deze film. Toch moet ik toegeven dat deze film mij geraakt heeft. Zonder ook maar één woord te lossen, heeft deze film mij meegesleept in een prachtig verhaal.

4*