A Clockwork Orange (1971)

Het zijn allemaal subjectieve en persoonlijke standpunten. Ik benoem daarbij een aantal zaken, niet om het objectief te laten lijken, maar om het concreet te maken. Anders krijg je zo'n inwisselbaar verhaal wat je op bijna elke film zou kunnen plakken.

Mijn twee voornaamste punten hier zijn, 1. het verhaal is matig, en 2. de stijl is weliswaar boeiend, maar leunt erg op de muziek. Gewoon persoonlijke meningen.

Ok, duidelijk, verhaal is idd niet superspannend of i.d.

Ik heb iig 2 uur lang gefascineerd me mee laten voeren en voelde me overweldigd door juist de combinatie van al die punten die jij opnoemt incl het verhaal. Dat vond ik nou juist het sterke van deze film dat alles klopt.

Maar goed, smaken verschillen...

Het klopt niet alleen, het is puur overweldigend.. alsof je in een universum zit wat je zelf had willen bedenken, maar wat iemand anders voor je heeft bedacht. Een beetje de reden dat de mens ooit zijn sloffen voor zijn schoenen verruilde en richting bioscoop ging voor de aanschaf van een kaartje

Goeie film, het is lang geleden dat ik deze gezien heb maar ik weet wel dat ie goed was binnenkort ff herzien.

Zeker een erg goede film met een terechte plek in de top 250. Alleen vond ik het einde wat verwarrend; Dat hij met zijn ogen begint te rollen tijdens het maken van de foto's met hem en de minister. Dus als hij op het ziekenhuisbed ligt... Kan iemand mij uitleggen wat hier gebeurt?
4,0*

de behandeling is weer ongedaan gemaakt en Alex is weer zijn oude foute zelf en geniet van de aandacht. Minister staat daar natuurlijk bij, als grote schijnheilige probeert hij positieve pr op te doen.

Geweldig zieke film!

Beste film allertijden als je het mij vraag.

leuke film die toch voor een rechtstudent intressante vragen stelt. In hoeverre kunnen we een crimineel "genezen". In hoeverre is de omgeving verantwoordelijk voor het gedrag van een crimineel. Moeten criminelen beschermd worden tegen hun omgeving. De 9de van Beethoven is natuurlijk wonderschoon en leuk dat het zo prominent in de film gebruikt wordt.

super slecht acteerwerk, domme scenes. echt een draak van een film. ik kon er niet doorheen komen. 0,5*

Poeh, aangezien ook deze film hoog aangeschreven stond was het voor mij toch een must om hem dus te gaan bekijken. Het eerste uur had ik eigenlijk al zoiets van; waar ben ik in vredesnaam naar aan het kijken? In de eerste instantie wilde ik hem het liefst uitzetten, maar om een oordeel te kunnen vormen wil ik de volledige tijdsduur van een film gezien hebben.

Na een aantal reacties te hebben gelezen, zowel op Moviemeter als andere websites, werd me duidelijk dat deze film in feite meerdere malen bekeken moet worden voordat het pas landt.

Echter zul je mij deze film geen tweede keer zien kijken, omdat hij me op één of andere manier behoorlijk tegenstond (me misselijk maakte ). Dit kwam met name door het vele (overbodige) naakt, gestoorde rollen en gestoorde scenes die plaatsvonden.

De achterliggende gedachte van de film, naar mijn idee de verslechtering van de maatschappij (met name jeugd), was me al vrij snel duidelijk. Daarnaast was de reactie van de maatschappij op de volledig genezen crimineel ook iets wat ik me goed kan voorstellen. Maar op de één of andere manier denk ik dat ik te nuchter ben om dit soort films echt te kunnen waarderen. Dit had ik bijvoorbeeld ook bij de film Mulholland Drive. Natuurlijk kan ik me bij dit soort films voorstellen dat hij hoog gewaardeerd wordt, maar zelf kan ik er gewoon niet echt van genieten.

Daarom krijgt deze film ook geen voldoende van me, maar ook geen overdreven onvoldoende, omdat het acteerwerk prima was en de boodschap voor mij duidelijk is. Daarom 2,5*.

Achterliggende gedachte zit je naast en de actie van de overheid is toch niet zo vreemd? Bovendien gaat het ook meer om de filosofische gedachte dat dat je het realistisch moet benaderen. De extreme overstylering lijkt me dat wel duidelijk te maken. Misschien toch maar ooit herzien...

Dat je misselijk werd is dan wel weer grappig. Sta je onder behandeling?

Kijk, dat bedoel ik dus: ik heb de achterliggende gedachte alsnog niet begrepen (tenminste; dat wordt me gezegd). Kun jij me dan in ieder geval vertellen wat die is? Want daarom houd ik niet van dit soort films, omdat de achterliggende gedachte via een omweg of diep verstopte filosofieën moet worden ontdekt. De boodschap die ik er zelf uit heb getrokken is bovenstaande, verder ben ik in ieder geval niet gekomen.

En begrijp me niet verkeerd, want diepgaande films, films waarbij echt flink meegedacht/nagedacht moet worden interesseren me ver boven gemiddelde (neem bijvoorbeeld memento), maar over A Clockwork Orange kan ik verder niets zinnigs zeggen.

De schrijver van het boek, waarop deze film gebaseerd is, is naar mijn idee zijn tijd ver vooruit, maar waarom er zulke overdreven bizarre dingen in moeten voorkomen, snap ik niet helemaal. Om ons te shockeren? Vanwaar bijvoorbeeld de manchetknopen van Alex, bestaand uit een bebloed oog? Vanwaar het aparte taaltje, genaamd Nadsat? En zo zijn er nog wel een aantal extreme dingen op te noemen, waarbij ik me echt afvraag: waarom?

Maar goed, vooralsnog zul je me de film niet nog een keer zien kijken. Gewoon omdat ik er te nuchter voor ben en zoals je zegt er met te realistische ogen naar kijk. Dat filosoferen is mijn ding niet en zal het ook niet snel worden.

Memento is weinig diepgaands aan, meer een puzzel, hooguit beetje logisch nadenken en je hebt 'm opgelost. Diepgaande films zetten en mens aan tot het zelf nadenken over zaken en prikkelen je tot het vormen van een eigen mening. Daarvoor moet je jezelf doorzoeken, vandaar de term diepgaand.

De vraag die ACO aan kaart is: Hoever moet je (willen) gaan in de maakbaarheid van de mens? In die zin was Burgess zijn tijd zeker ver vooruit, want de tijd dat we onszelf via genetische manipulatie en andere technieken naar eigen wens (volledig) kunnen vormgeven komt steeds dichterbij. In de film is het 'slechts' de kwestie: Wat gebeurd er als je bepaalde menselijke eigenschappen onderdrukt? In hoeverre is wat overblijft nog wel menselijk te noemen? Of is het dan slechts een biologische machine (clockwork orange).

Verder niets onrealistsich aan filosoferen. Ik zou juist bijna het tegenovergestelde willen beweren. Want als je niet nadenkt over wat je ervaart, hoe weet je dan ooit wat echt/belangrijk voor je is?

Absoluut prima om over na te denken, en dan doel ik met name op je tweede alinea. Maar die zaken haal ik uit een dergelijke film als ACO gewoon niet. Ik vind het goed als een film je probeert te prikkelen, je aan het nadenken zet en je zelfs aan het filosoferen zet, maar dat is me bij deze film gewoon niet gelukt. De 'klik' is er gewoon niet geweest, waardoor ACO voor mij een heel ander beeld creëert dan dat hij dat doet voor 90% van de andere stemmers, van MM en IMDB, waarbij ACO blijkbaar wél landt.

Daarnaast ben ik van mening dat alles wat in deze film voorkomt net iets te extreem is. Waarom wordt er zo veel gebruik gemaakt van shockerende scenes, een overload aan extreme personages inclusief de meest bizarre kledij, apart taalgebruik en conversaties en extreem veel naakt? Dat landt bij mij gewoon niet.

Ik kan begrijpen dat de punten die je noemt niet aanslaan. Ik zie er echter buiten een enorme esthetiek ook een niet te onderschatten meerwaarde voor de film in. De thematiek is immers ook zo ver gezocht dat een realistische omgeving het thema onderuit zou schoppen. Volgens mij wil Kubrick hiermee een spiegel aan de (toekomstige) maatschappij voorleggen.

Een andere/aanvullende reden is dat Kubrick bewust beide kanten van de mens extreem opblaast om zo het punt (over)duidelijk te maken.

Aan de ene kant toont hij prachtige muziek, prachtige kunst en mooi design, daar tegenover zet hij geweld, verkrachting, oorlog en de soms oerlelijk design. Hiermee maakt hij duidelijk dat het menselijk ras zowel in staat is tot het creëren van iets moois, als iets heel slechts/lelijks. Vandaar ook de koppeling van de 9e (Alle Menschen werden Bruder) met beelden van Adolf Hitler en de vernietigingen in WO2.

Als je de menselijke eigenschappen zichzelf vrij te uiten onderdrukt, neem je beide weg... Exact de thematiek van de film.

Extreem? Als je eens naar het nieuws of MTV-clips kijkt krijg je hetzelfde in het kwadraat volgensmij (en denk eens aan wat er wel allemaal niet voor gruwelijks en seksueels op het internet te vinden is).. De musical-randjes zorgen voor een vervreemding van de kijker met het gebeuren. Bunuel walgde ook van de film toen hij hem zag, maar vervolgens deed hij de uitspraak dat deze film juist laat zien wat het betekent om in een moderne maatschappij te leven.

MTV extreem? Ik ben op het preutse MTV nog nooit een groepsverkrachting tegen gekomen. Enkel wat dames die in bikini met hun billen staan te schudden rondom ene zwembad. Maar geweld en zelfs scheldwoorden zijn uit den boze op die zender. Geloof dat je geen idee hebt wat er in ACO zoal voorvalt.... Zou in ieder geval nooit op MTV worden uitgezonden. Ook qua vormgeving heb ik nog geen enkele clip gezien die het haalt bij enkele van de uitgesproken decor's in ACO.

Hé Reinbo,

Deze film heeft je echt hard bij de strot gegrepen, hè?

Ik vind het mooi om te lezen hoe gepassioneerd jij over deze film kan vertellen en wat 't met je doet. Gisteren was op Arte ACO te zien, maar ik ben meteen afgehaakt, omdat ie nagesynchroniseerd was. Tot nu toe, heb ik ACO slechts een maal gezien, wat uiteraard te weinig is om een goed oordeel te 'vellen' over zo'n waanzinnig gedurfd kunstwerk.

Ik overweeg om de Kubrick Collection aan te schaffen, maar wacht op een aanbieding, die zich maar niet aandient.

ACO is naast INLAND EMPIRE (mijn favoriet) de meest vervreemdende film, die ik ooit gezien heb, maar het grote verschil tussen de twee is, dat IE mij een mysterieuze duisternis in sleurt, en dat ACO mij een gruwelijke vreemde wereld voorspiegelt, die niet meteen uitnodigt om opnieuw in te duiken, maar soms heeft een mens (ik) een zetje nodig (van jou e.a.) om alsnog het diepe te verkennen.

dank voor het delen van je passie

Klopt, het mes van Bunùel heeft mijn oog al geregeld pijn gedaan. Reken maar.

Kijk, de mens (en ik niet uitgezonderd) is nieuwsgierig. Ik vind het prachtig om 'iets' te zien of te ervaren wat ik nooit eerder heb gezien of ervaren. Film is daar een waanzinnig mooi medium voor.

Irréversible zal ik echter niet gauw nog eens in mijn DVD-speler schuiven, omdat ook dat verhaal mijn strot enorm dicht knijpt, bovendien is het verhaal in één keer te begrijpen, wat bij ACO zeker niet het geval is, waardoor het nieuwsgierige beest in mij verplicht wordt om opnieuw te gaan kijken, met opnieuw de verduiveld moeilijke opgave om enkele afschuwelijke scenes opnieuw te ondergaan ...

PS Funny Games kan ik ook maar een keer aanzien.

Dank voor het delen van je passie

Het grappige is dat toen ik als 16 jarige om half drie 's nachts na het zien van ACO de bioscoop uit liep ik werkelijk geen idee had wat ik van de film moest vinden. Aan de ene kant vond ik het een hele vermoeiende lelijke en vooral vreemde film, aan de andere kant, vond ik het een geweldige, prachtige en vooral vreemde film. Het was ook een van de eerste films zonder een rechtlijnig dramatisch verhaal, maar juist een filosofisch document. Geloof niet dat ik dat toen al doorhad overigens. Twijfelde tussen een 1 en een 10, een middenweg was er niet. Het werd dat laatste. Ben de week daarop weer gegaan en zag gelukkig mijn 1e beoordeling bevestigd.

Ik snap dus ook heel goed als er mensen zijn die het niets vinden. Het is nu eenmaal geen film die zich onbezorgd weg laat kijken. Het is ook een van de weinige films die elke kijkbeurt beter wordt, zelfs bij de 6e of 7e keer zit er nog groei in. Komt vooral omdat Kubrick de spijker op zijn kop slaat wat betreft de visie op de mens, althans wat mij betreft.

Gisteren een halfuurtje meegepikt op Arte. De nasynchronisatie is geen verbetering, maar de afwezigheid van ondertitels gaf wel de gelegenheid om eens goed op de béélden te letten, en tjonge, die zijn echt wel mooi hoor. Zelden zijn zo'n lelijke decors zo mooi in beeld gebracht

Lijkt me juist wel tof, Alex als jonge duitser.

Dit is ook de reden dat ik Funny Games noemde, waar het geweld als 'vermaak' aan de kijker bijna letterlijk wordt voorgelegd: "blijven kijken of uitzetten?"

Over de arme ouwe dove Beethoven gesproken, het is toch vreemd dat juist deze componist (vaak?) gekoppeld wordt aan geweld; ik denk aan Elephant van Gus van Sant, waar Beethoven ook prominent wordt 'mis/gebruikt'.

Dat is vanwege de zalvende werking van die mooie muziek, die maakt het dragelijk, zelfs mooi om naar te kijken. Kubric haalt hier hetzelfde truukje uit in extrema door een vreselijk verkrachting te laten plaatsvinden terwijl het meest vrolijke liedje ooit gezongen wordt....

Het ging mij er meer om dat er nog steeds 'extreme' dingen gebeuren en om ons heen (en dat ropjuh een beetje verontwaardigd deed over de extreemheid in de film). Wat MTV betreft ging het voor mij voornamelijk om de seksualiteit die steeds meer in ons dagelijks leven om ons heen is (zie ook advertenties en grote posters), net als in ACO de schilderijen vol seksistische plaatjes staan. Tuurlijk, (en vooral tegenwoordig) is de zender wel heel preuts ja. Overigens heb ik de film al zo'n 5 keer gezien (en helaas bevalt hij me wel ietsje minder nu, zeker in vergelijking met wat andere films v Kubrick, maargoed each to his own)...