Full Metal Jacket (1987)

Full Metal Jacket

Nah niet helemaal de film waar ik op had gehoopt. De film is opgesplitst in twee delen. Waarvan het eerste deel verreweg het beste is. Vooral die drillsergeant wordt geweldig neergezet. Het tweede deel is een stuk minder en is op sommige punten zelfs wat saai, jammer.

Kubrick werkte hier met een relatief ombekende cast maar die doen het eigenlijk uitstekend. Het verhaal is goed bedacht maar het tweede deel hadden ze het ook wat spannender kunnen maken.

Groot minpunt vond ik toch ook wel de locaties. Kubrick had zoveel mogelijk zijn best gedaan om de locatie op Vietnam te laten lijken. Maar ik vond het niet echt gelukt. Het Vietnam gevoel wat je bij films als Apocalypse Now en Platoon hebt miste ik een beetje bij deze film.

De muziek is wel prachtig en lekker relaxzend zoals bij de begin en eindscene. Dit is mijn vijfde Kubrick en zoizo is bij alle films de muziek een van de hoogtepunten. Misschien over een tijdje herbekijken maar voor nu houd ik het op 3* toch wel een tegenvaller.

Zoals altijd bij een Kubrick is het camerawerk ook hier weer van uitmuntend niveau: elke scène is een visueel meesterwerk, het acteerwerk en de dialogen nog achterwege gelaten. Het eerste deel is ontzettend grappig maar ook intens en beklemmend, maar het tweede gedeelte is toch wel favoriet bij mij. Vooral het eind met de sluipschutter is fenomenaal: alweer een hele tijd geleden dat ik zo lang met ingehouden adem naar de tv heb zitten kijken. Met recht een meesterwerk.

4,5*

Visueel perfect,, elk shot is met precisie geschoten. Kubrick was een groot visueel kunstenaar! Had het gevoel echt naar vakwerk te kijken.

En dat bleef niet bij het visuele gedeelte, ook de dialogen en verhaallijn waren interessant. De tweedeling van het verhaal werkte ook erg goed. Het was net alsof je het fijn vond om in Vietnam te zijn, weg van de vreselijke sfeer in het kamp. De luchtige muziek en stoere-mannen praat hielpen mee met dit feel-good gevoel. Wat natuurlijk helemaal niet hoort in zo'n vreselijke omgeving.

Wat ik minder vond aan de film? De acteurs. De drill-sergeant was erg goed, maar verder stond er niks interessants bij. Weinig charismatische koppen als je het mij vraagt.

Al met al nogal een aparte oorlogsfilm, die mij wel kon bekoren.

*4,0

In het begin van Full Metal Jacket zien we hoe de jonge rekruten van hun individualisme beroofd worden. Met uitzondering van Joker en Pyle, lijken de anderen inwisselbare robotten waar je als kijker niets over te weten komt. Kubrick speelt hier briljant mee door de rekruten in bepaalde shots van positie te veranderen, zonder dat het als dusdanig opvalt.
Op een zeer cynische toon wordt het typische 'drill instructor' personage (magistraal neergezet door R. Lee Ermey) aangekaart. Zijn motivatietechnieken lijken op brainwashing en zijn opvattingen over zaken als geloof ("happy birthday; dear Jesus!") en Lee Harvey Oswald op z'n minst bedenkelijk te noemen. Het personage Private Pyle wordt door hem mentaal gekraakt en omgetoverd tot een meedogenloze moord-robot. Hij is het 'kind' van de groep en zijn transformatie (het verlies van onschuld) is een pessimistische aanduiding dat oorlog bij voorbaat 'slecht' is.

Want ondanks de zwart-komische momenten, gaan enkele scènes werkelijk door merg en been: het gehuil van Private Pyle en de manier waarop hij zichzelf van het leven berooft, zijn twee scènes die me voor altijd bij zullen blijven. Opmerkelijk is hoe die scènes audiovisueel als nachtmerries worden voorgesteld: de blauwige gloed die erover heerst + de beklemmende score brengen dat effect teweeg. Private Cowboy zegt zelfs letterlijk: "Remember, this is just a bad dream fat boy."

Helaas wordt het al even briljante tweede deel van de film door velen ernstig tekort gedaan. Wellicht omdat het iets ondoorgrondelijker en complexer is dan het gemakkelijk aimable eerste stuk.
De eerste scènes in Vietnam zijn haast een verwezenlijking van de heroïsche fantasieën van de soldaten. Op 'upbeat' rock 'n' roll muziek worden de Vietnamezen werkelijk in de pan gehakt door de dappere Amerikanen. In de vrije tijd is het neuken van hoertjes en het roepen van machoïstische slogans dagelijkse kost. Kortom, de cowboys versus Indianen mentaliteit viert hoogtij. Door het gebruik van meta-humor wordt er kritiek gegeven over hoe een thema als de Vietnam-oorlog al snel op een verheerlijkende, patriottische wijze kan voorgesteld worden: "Vietnam, the movie" wordt er vrolijk geroepen en de redacteur van een militair tijdschrift vertelt Joker hoe de lezers graag een 'happy end' willen.

Maar dat 'happy end' gunt Kubrick zijn kijkers natuurlijk niet. De laatste scène van de film kan dan ook als een gigantische ommezwaai gezien worden, waar het heroïsme moet plaats maken voor de harde realiteit. Het peloton zit als ratten in de val, waardoor ze niet eens hun gewonde compagnons kunnen redden. Bovendien heerst er wanorde tussen de soldaten, door de kwetsbare hiërarchische structuur binnen het peloton.
Na tijd, manschappen en vertrouwen verloren te hebben, slagen ze er uiteindelijk in om die ene schutter (een vrouw dan nog wel ) te vermoorden. Een weinig triomfantelijke overwinning dus, waar het eerdere optimisme van de soldaten totaal aangetast lijkt te zijn. Joker heeft nu eindelijk de beroemde 'thousand yard stare', maar beseft dat daar helemaal niets positiefs aan is.
De setting van deze laatste scènes is zodanig dantesk in beeld gebracht, dat het lijkt alsof de soldaten elk moment in de hel kunnen afdalen. Het 'Mickey Mouse' liedje op het einde is dan ook een heerlijk cynische afsluiter van een ietwat onbegrepen meesterwerk met enorm veel metaforiek over zaken als leven/dood, seks/geweld..

Uitstekende oorlogsprent die jarenlang voor meesterwerk mocht doorgaan in de grijze gangen van mijn geheugen. Een oppuntstelling maakte hier echter een eind aan en plaatste deze Kubrick een paar treden lager op het podium.

Een boeiende eerste helft moest de aanzet vormen tot het uiteindelijke veldwerk. Hoewel in feite niets werd getoond dat me echt overrompelde, was het wel interessant om soldaat Pyle gade te slaan. Zonder hem was dit wellicht een erg matig deel geworden, dat niets meer toonde dan typische, opgefokte legerslaafjes die hindernissen overbrugden.

Het tweede deel loopt met de punten weg, ook al gaat het nogal aarzelend van start. Enkel de laatste scène is de moeite meer dan waard en vormt zonder twijfel het hoogtepunt. Schitterend hoe het peloton hier door wraakgevoelens geleid wordt, en vastberaden de verborgen vijand wil doden. De haat is hier voor de eerste maal echt voelbaar.

Verder moet gezegd worden dat de setting fenomenaal is, evenals de regie. Samen met een sublieme soundtrack wordt de film alsnog van de middenmoot gescheiden.

4,00 (3,75)

In het eerste gedeelte van de film, vlijmscherpe monologen, waar niets tegen in te brengen was. Gaande weg de film vond ik het bij vlagen saai worden...ik miste de scherpe teksten. Ondanks dit één van de betere films in zijn genre.

The Shining en Eyes Wide Shut lijken toevalstreffers, want dit is er weer zo 1, ja wat is het eigenlijk...

Als Drama kan ik de film niet echt serieus nemen en als Komedie vind ik de film lang niet scherp genoeg. De film kent wel een paar mooie scenes, de grote sterfscenes die uitblinken, omdat juist dan ook wordt afgeweken van die irritante jaren 60 soft Rock. Past bij de film natuurlijk, maar ik trok het niet.

Snel uitgepraat verder, ik kan er echt niets mee. Niet met de boodschap, niets met het drama, niets met de humor en niets met de muziek. Blijft er verdomd weinig over. Ja acteerwerk dat zeker wel om aan te zien was. Een jonge Alec Baldwin, die zelfs toen al goed acteerde.

Vandaag voor het eerst gezien en ik heb een beetje gemengde gevoelens hierbij.

Ik moet wel zeggen dat het 1e gedeelte mij veel beter is bevallen dan het 2e gedeelte. Bij het 1e gedeelte zat ik eerste minuut echt van "wow wat is dit voor een kerel" maar na een paar uitbranders lach ik helemaal dubbel om die kerel. Uiteindelijk voelde je het einde van het eerste gedeelte wel aankomen maar toch sloeg het wel in.

Het 2e gedeelte vond ik persoonlijk wat minder. Kubrick liet duidelijk merken wat hij van de oorlog(en) vond en die situaties vond ik wel interessant om te zien. Ook inderdaad hoe het einde refereert naar de dril instructor, die werkelijk een "killing machine" van hem heeft gemaakt.

Al met al een goede film maar ik ben waarschijnlijk nu al weer aan een herziening toe!

Full Metal Jacket is een oorlogsfilm die vooral humoristisch is, maar op momenten ook spannend en aangrijpend. Het eerste deel van de film is echt geweldig (als de militairen worden getraind), met name vanwege de onvergetelijke personages Sergeant Hartman en Gomer Pyle. Het tweede deel vond ik een stuk minder boeiend, al wordt er dan wel een goede oorlogssfeer neergezet. Het eerste deel is dan toch wat meer bij mij blijven hangen. Al met al is dit een steengoede oorlogsfilm.

"I am.... in a world.... of shit!"

De opening is overdonderend,onvergeetelijk.Op de manier hoe Sgt. Hartman zijn mannen klaarstoomt voor Vietnam.De dialogen waarmee het klaarstomen gaat gepaard zijn onvergetelijk , bikkelhard met sarcasme doorspekt.Het begin nadert de perfecktie de sfeer de kamera die er bovenop zit, heerlijk begin, genieten gegarendeert. Dan heb je natuurlijk ook nog de verschillende personages die het helemaal afmaken. Het is meteen duidelijk Stanly Kubrick zet hier een regelrechte meesterwerk neer.

De personages zijn suprieur uitgeschreven en iedere dialoog/monoloog is een aanwinst voor de film geschiedenis.Daar zitten absoluut geen halfbakken cliche dialogen in. Iedere zin van iedere verschillende personage werpt een nieuw blik op de oorlog of op verschillende situatie . De 1 heeft meer moeite met de situatie dan de andere, dan moet je vooral aan Pvt. Pyle denken.De personages blijven ook hun potentieel houden heerlijk !!.

Ik ben dol enthioust met dit werk. Kubrick maakt met dit meesterwerk zijn talent waar. Hij brengt deze film tot leven.Zijn aandacht aan deze film zie je duidelijk terug, zijn oog voor detai is van een buitencatagorie.De camera keuzes in verschillende situaties is subliem en intens dan is een vergelijking met Hamburger Hill een lachertje ( met alle rispeckt ).

Na The Shinning en nu deze ben ik van mening dat cinomatografie is uitgestorven.

De tweestrijd van de marinier verpakt in iets dat je van het ene uiterste in het andere uiterste doet belanden. Kubrick zal het met een sardonisch grijnsje rondom de mondhoeken gemaakt hebben. Twee keer pakt hij je op magistrale wijze bij de kloten. Wat beide keren start als stoer, heldhaftig en avontuurlijk, eindigt in een staalharde afrekening die je eigenlijk niet onberoerd kán laten.

Ik zit in ieder geval te genieten van die brullende Hartman. Enerzijds de verpersonificatie van het leger dat mensen sloopt en moordmachines maakt, maar anderzijds toch ook iemand die op die manier Amerikaanse levens probeert te redden. Het zet zijn gedrag jegens Pyle in een dubbel daglicht, leidend tot twee scènes die Kubrick bijna op je netvlies last. Met medewerking van een fantastische D'Onofrio en dito enscenering. Als de rillingen niet over je lijf vliegen van de muziek, dan toch wel van Pyle's gehuil en blikken. Groots.

Levert ook meteen een gedurfde en wat mij betreft zeer geslaagde overgang op als ineens These Boots Are Made For Walking wordt ingezet en de film in Vietnam is beland. Een wervelend begin van een tweede deel dat in zeker zin anders is, maar zeker niet minder. Je kan je zelfs afvragen of het überhaupt wel zoveel anders is. Er zijn in ieder wel wat parallellen te trekken. Waar Lawrence mens besloot te blijven, loopt nu Animal Mother het slagveld op. Wat in ieder geval blijft, is weer die start en finish en weer twee duizelingwekkende momenten.

Rondom de scherpschutter en de centrale figuur, Joker, die hier zijn innerlijk laat knetteren. De kogelinslagen zijn hard, het meisje draait je maag nog eens om. Joker's eerste confirmed kill, hij wilde het zó graag, wordt ironisch genoeg een genadeschot. Het verschilt niet zoveel met de kogel die Pyle door z'n kop jaagt. Het kon niet beter besloten worden dan met dat wrange liedje.

Mijn eerste Kubrick-film, en hij viel mij toch wel wat tegen.

Het eerste deel bestaat uit weinig meer dan militaire oefeningen en veel gescheld en geschreeuw van Sgt. Hartman. Dat duurt dan ruim 40 minuten en dat is mij toch wel iets te lang. Het tweede is ook niet echt hoogstaand qua verhaallijn. Het geeft een aardige indruk van de Vietnam-oorlog door de ogen van een journalist, maar veel meer ook niet. Gedurende de film krijg ik ook geen enkele band met welk personage dan ook, dit maakt het ook niet al te boeiend om te volgen. Geen slechte film, maar al met al ook niet voldoende.

Ik vind die drill instructor in het eerste deel van de film echt geweldig! Een paar keer heb ik echt flink moeten lachen zo grof en hard! Alleen die Vincent D'Onofrio vind ik niet goed spelen. Die boze blik is echt zo slecht gespeeld!

Matige oorlogsfilm. De scènes over de training van de soldaten waren erg goed en interessant om naar te kijken. Ik zat me ongelofelijk te ergeren aan R. Lee Ermey (kwam meer door zijn rol, dan door hemzelf), maar ik maakte wel even een vreugdedansje toen hij doodgeschoten werd. De scènes in Vietnam vond ik erg zwak. Ze waren niet schokkend en ook niet interessant. Het einde vond ik erg sterk, maar enkel doordat het afmarcheren van de soldaten gecombineerd werd met een kinderliedje. Verder was het niet veel bijzonders.

Een ander soort film dan verwacht en moet zeggen dat dit niet echt hoogstaand is, maar eerder gemiddeld.

Het eerste deel duurt wat lang. Het is nochtans aanvankelijk leuk om te zien, maar het overdreven veel brullen (sir, yes, sir) en schelden werkte al snel op de zenuwen. Ik ken echt niet geloven dat in elke zin het woord 'fuck' en 'asshole' en wat nog allemaal gebruikt wordt om soldaten aan te spreken. Er zaten wel af en toe mooie scènes in zoals die wanneer sergeant Brulaap het (schiet)talent van die dikke erkent. Wel zorgt die scène er voor dat het doodschieten van sgt Brulaap wel érg ironisch overkomt. In die scène doet Kubrick precies leentjebuur van z'n eigen film, the Shining. Die dikke z'n kop lijkt een dikke versie van die van Jack Nicholson en 't is opeens heel psycho-achtig.
Deel 2 opent erg zwak. 't is niet boeiend, 't geeft nergens een echt oorlogs-gevoel, maar vanaf ze het dorp inkomen verbeterd het en wordt het zelfs goed. Eindelijk - na goed 75min film- oorlog. Kubrick brengt het sfeervol met uiterst verzorgd camerawerk. Minpunt is dat het niet echt omvangrijk leek..
Maar goed, toch een goed slot met het enige goeie Rolling Stones-lied, Paint it Black.

Acteerwerk gaat wel., maar is wat moeilijk te beoordelen.

Zoals gezegd, Kubrick weet sfeer te creëeren, maar het mocht over het geheel gezien toch wat vettiger, rauwer zijn.
Dit was m'n 2e film van hem en ik blijf toch weer wat op m'n honger zitten. Ik ben het geniale vooralsnog (helaas) niet tegengekomen..

3

Full Metal Jacket is in mijn opinie de beste film over de Vietnamoorlog. Oorlogsfilms zijn normaal gezien niet echt aan mij besteedt, maar deze ( en de meeste andere Vietnamfilms) kan ik erg appreciëren.

Deel 1 concentreert zich volledig op het opleidingskamp voor mariniers, waar de luidruchtige drill-instructor zijn mannen klaarstoomt voor Vietnam. Het eerste deel is erg indrukwekkend. Vooral Sgt. Hartman is beestig. De manier waarop hij Pyle keer op keer vernedert, zijn sarcasme en de manier waarop hij zijn mannen als nietige wormen behandelt, zijn fenomenaal. Kubrick heeft gekozen om met een vrij onbekende cast te werken, maar desondanks doen ze het uitstekend. De toiletscène is een erg sterke afsluiter voor het machtige eerste deel.

Deel 2 speelt zich, in tegenstelling tot deel 1, helemaal af in Vietnam. Deel 2 kan zich niet meer onderscheiden van de andere Vietnamfilms, terwijl dat juist het sterke punt was van het eerste deel. Ondanks het verschil tussen de 2 helften, is deel 2 ook nog altijd indrukwekkend. Het stuk met de sluipschutter is echt geweldig en tevens het beste stuk uit de film.

4.5* voor de beste Vietnamfilm.

Na Apocalypse Now staat deze film bij mij op nummer 2 in het genre.

'Waanzinnig' goed hoe diverse zaken aan de kaak worden gesteld d.m.v. het trekken van karakters naar net niet absurd (vooral in deel 1) en het uitbeelden van emoties en angsten en ook van het uitblijven daarvan en wanneer en waarom.

Deze film geeft inzicht in gedrag tussen mensen onderling, toegespitst op oorlogsituaties, maar ook in het algemeen kun je de lijn doortrekken naar hoe mensen in bepaalde (macht)situaties met elkaar omgaan.

Voor mij een heel interessante film.

Deze eens bekeken en 'k vond hem ook goed. De inleiding (de militaire training) is erg straf en de commandant is echt super gecast. "This is my rifle, this is my gun" , hoe komen ze er bij.

Het stuk erna was wel iets minder dan het eerste stuk, maar toch nog altijd de moeite om te bekijken.

De cast deed het uitstekend en ook de soundtrack vond 'k erg goed.

Een aanrader.

Gemengde gevoelens.

wat begon de film goed en wat eindigt hij toch matig. Het eerste deel was bijzonder interessant. Even was ik bang dat er helemaal niks zou gebeuren en dat ik een uur lang gewoon naar de opleiding van de militairen zou kijken. Toen even later bleek dat één van militairen het pispaaltje zou worden kon ik al wel invullen waar het verder heen zou gaan. Althans, dit dacht ik. Ik had verwacht dat de betreffende militair op zijn minst het tweede deel zou halen. Ik bleef ook even verdwaasd achter toen hij zichzelf door zijn hoofd schoot. Een eerste deel dat voortdurend weet te boeien en je met een leeg gevoel achter laat.

Dan een tweede deel waar ik toch mijn vraagtekens bij zet. Het ontpopte zich toch weer in een vrij standaard oorlogsfilmpje met eind dat de plank nog verder mis sloeg. De boodschap die hier wordt meegegeven lijkt me totaal verkeerd. Je ziet eerst hoe de soldaten gedisciplineerd worden en vervolgens zie je hoe ze zich daar in de oorlog niks meer van weten te herinneren en gewoon maar wat gaan doen. Ook wel typisch dat de persoon die als lijder werd aangewezen telkens stierf. Hierbij weet ik niet hoe het in het echt in Vietnam is gegaan alleen uiteindelijk zijn ze er toch met vrij minimale verliezen weggekomen.

Acteerwerk is aardig. Leuk maar meer ook niet. De man met het peace teken en het born to kill op zijn helm kwam meer over als het sukkeltje van de groep dan als een soldaat. Wel een mooie verklaring voor de tegenstrijdige tekens.

Ruime voldoende vanwege het geniale eerste deel, helaas is het tweede deel het net niet.

3.5*

Uitstekende oorlogsfilm waarin een aantal mannen wordt 'opgeleid' tot oorlogsmachines. De film is op te delen in twee helften waarbij de eerste helft tijdens het trainingskamp het indrukwekkendst is. Het tweede gedeelte tijdens de oorlog zelf is iets minder origineel. Een geweldige openingsscene en ook het camerawerk is prachtig. Uitstekend acteerwerk van de gehele cast, waarbij R. Lee Ermey onvergetelijk is als de drill-sergeant.

Auw.

Herziening doet deze film nauwelijks goed. Lang geleden dat ik deze voor het eerst zag, maar die 3,5*, waarmee ik Kubricks degelijkheid vaker beloond heb, blijven bij lange na niet overeind.

Ik herinner me het eerste deel als krachtig, realistisch en rauw. Nu komt het me over als repetitief, voorspelbaar en heel, heel erg vervelend. Snap dat de herhaling in werkelijkheid de katalysator is voor Pyles inzinking maar om daar drie kwartier film aan te wijden is gewoon onnodig. Waarom mensen het geniaal noemen - wat veel gebeurt! - is mij volstrekt onduidelijk. De scene waarin Pyle zelfmoord pleegt is dan wel weer erg krachtig, mooi vormgegeven en met sterk geluid. D'Onofrio is in ieder geval perfect gecast voor zowel de sukkelige als de doorgeslagen Pyle.

Het tweede deel stond me al bij als het minder sterke deel, en herziening bevestigt dat. Oeverloos, met een zuchtje moraal op de achtergrond, volgen we enkele oninteressante personages, langs vrij arbitraire plotontwikkelingen. De duidelijke tweedeling heeft de film als geheel ook geen goed gedaan.

Het is een enigszins vermoeiende zit geworden, en met een redelijk gemiddelde speelduur is dat een pijnlijke constatering. 2*

Deze had dringend een herziening nodig. 4.5 voor een Kubrick was veel te hoog voor mij. De regisseur heeft dan wel een zeer herkenbare stijl, het is een vorm van kitch en weinig charme of emotie moet ik zeggen. Full Metal Jacket is een film uit twee delen met een ge-moet-ni-zo-roepen-tegen-mij-gedeelte en een joehoe-let's-kill-some-spleetogen-gedeelte. Deel 1 is met momenten vermoeiend, maar best wel leuk. Gelukkig niet heel de film, maar ik de karikatuur die Sgt Hartman is zou zo uit een stripverhaal komen. Daarna komt het tweede gedeelte en zakt de film in elkaar als een pudding. Enkele leuke quotes misschien nog, maar meer ook niet. Beetje goedkoop trouwens om die 60's muziek erbij te nemen als was het een Tour of Duty aflevering. Waar het beter werkte trouwens. Veel 60's merk je voor de rest niet en goed dat ze nog die uniformen aanhadden of je wist niet eens dat ze in de Vietnamoorlog waren. Het einde was wel leuk gedaan met dat Mickey Mouse shot. Al is het ook weer niet zo origineel natuurlijk...

Zoals al is gezegd, is het eerste deel, waar men in opleiding is en hoe men klaar gestoomd wordt, echt geniaal gewoon! Onwijs sterk geacteerd, een rauw sfjeerte, en een dosis humor gemengd met de gruwelen die bij deze training komen kijken.

De tweede helft van de film zwakt het erg af allemaal. De opbouw en structuur is in mijn ogen een beetje zoek, en er zijn veel (saaie) stukjes die voor mij totaal niets toevoegen.De actie scenes zijn dan wel weer vermakelijk en sterk,maar ook niet boven gemiddeld.

Het eerste deel wordt men elke seconde uitstekend vermaakt en is het echt genieten! Het tweede deel van de film wordt het soms saai en blijft de film steken bij gemiddeld. 3,5 ster.

Goede oorlogsfilm van Mr. Kubrick.

De eerste helft met de training van Sgt. Hartman komt indringend over. Het tweede deel is wel iets minder maar ook wel realistisch want velen hebben eerst wat rond zitten lummelen tijdens de oorlog. Welke oorlog dan ook. Maar dan naar het einde toe zie je weer wat een mensenleven waard is. En waartoe men toch weer in staat is.
Het hele verhaal is een realistisch voorbeeld van deze stompzinnige en compleet overbodige oorlog. Welke oorlog was dat wel.
Met enige voorbeelden probeert Kubrick dat in de overige tijd weer te geven. Zoals Vietnamese afknallen maar niet echt weten waarom en wel met Vietnamese vrouwen naar bed te gaan. Het stuk met wie is de sniper ? Dat is een zeer spannende scene. Kubrick legt deze feiten bij je neer en je mag zelf bedenken wat je ervan vind en eindigt dan met een onschuldig M.M march. Al met al een goede film, maar ook niet meesterlijk. Dat gebeuren met die reportage vond ik het minste stuk.
3,5.

Full metal jacket is een ijzersterke oorlogsfilm. Vanaf de opening, de gehele opleiding lang intrigeert de film doordat er duidelijk wordt wat een loodzware fysieke en mentale opleiding het is om soldaat te worden. Intrigerend vooral doordat je ziet dat enkele mensen dit niet aankunnen en vervolgens laat zien dat er consequenties aan kunnen zitten. Het moment dat het personage van Ermey doodgeschoten werd door een doorgedraaide soldaat .
Het 2e gedeelte wordt voorgeschoteld met prima actiescene's. Hard, kil en meedogeloos.

Meer dan prima film van Kubrick.

Deze film voor het eerst gezien aan het einde van een avond vol pils en dom geouwehoer met een aantal vrienden. 's nachts toch nog ff deze film opzetten... en dan die sfeer. Alles klopte op dat moment. Brute film en wat een duistere sfeer. In het begin nog lachen om het keiharde, geniale en originele gescheld. De 2e helft van de film wordt je meegezogen in de ellende en zinloosheid van de oorlog in Vietnam. Echt een klassieker eerste klas, waar ik weinig op aan te merken heb! 5 sterren, voor mij persoonlijk geen twijfel mogelijk.

Tegen beter weten in heb ik me wederom aan een 'Kubrick-klassieker' gewaagd. De film is in de eerste ogenblikken nog vermakelijk te noemen door de sterk neergezette one-liners van de drill sergeant. Toch blijkt al snel dat dit niet voldoende is om de film draaiende te houden.

Het meest ergerde ik me aan de personages die Kubrick neerzet. Niet zijn ze alleen vreselijk ongeloofwaardig, maar worden ze gaandeweg, soms door een onverklaarde reden, omgevormd in hun persoonlijk om een bepaald doel te dienen in het 'verhaal'. Tevens lijken de meeste personages een karikatuur te zijn en wordt er niet één genoeg uitgediept om daadwerkelijk een band mee te kunnen vormen.

De rest van de film, na een te lange en inhoudelijk weinig toevoegende eerste acte, is in mijn ogen een bij elkaar geraapt zooitje van scènes, die verplicht zijn alle gruwelijke facetten van de Vietnam oorlog te laten zien; oorlogsmisdaden, racisme, desertie en waanzin. Kubrick doet geen verdere moeite om een eigen ingeving te geven aan deze oorlog. De enige visie op de oorlog die door de lijkt schijnen, is die van de algemeen heersende consensus over de gebeurtenissen in Vietnam, van de jaren erna. Deze kijk zou geen eye-opener moeten zijn, voor iemand die weleens een geschiedenis boek heeft opengeslagen. Naar mijn mening voegt deze film niets toe aan de lijst van films, toegewijd aan de Vietnam oorlog.

Het enige dat deze film nog 2 sterren doet verdienen, is de soms sterke dialoog en soundtrack.

De moeder van alle oorlogdrama's.

Kubrick op zijn best.

Geweldig 2 luik !

Op en top 4* waard.

De eerste helft is briljant. Die vind ik 5* waard. De tweede helft is minder interessant, het tempo gaat er meer uit en de sfeer is minder beklemmend. Desalniettemin zijn het geweldige beelden (eigenlijk perfect), leuke personages en goede muziek. Soms werd er alleen wel overdreven veel geschoten. Het einde van het eerste deel van de film vergeet ik nooit meer, het einde van het tweede deel was ik al weer kwijt na een paar dagen. Maar al met al een geweldige film van Kubrick. Een van zijn betere.

4*

Nog steeds een hele goeie film. Het eerste deel is foutloos, terwijl het tweede deel wat minder is, maar het geniale einde maakt heel veel goed. Geweldige camerabeelden en goed acteerspel.

Sommige scenes zijn echt briljant, en die vergeet je echt nooit mee en de muziek is ook echt heel goed. Misschien wel de beste oorlogsfilm ooit gemaakt.