Full Metal Jacket (1987)

Heel lastig om dit te beoordelen. Deel 1 en deel 2 staan nogal op zichzelf, en als geheel gaat het ook niet echt ergens naartoe.

Desondanks was deel 1 ontzettend vermakelijk om naar te kijken, deel 2 was minder, maar alsnog voldoende.

Aparte muziekkeuze ook. Niet echt passend, maar wel leuk.

Ik ga denk ik voor de middenweg,

3,5*

Matige oorlogsfilm. De scènes over de training van de soldaten waren erg goed en interessant om naar te kijken. Ik zat me ongelofelijk te ergeren aan R. Lee Ermey (kwam meer door zijn rol, dan door hemzelf), maar ik maakte wel even een vreugdedansje toen hij doodgeschoten werd. De scènes in Vietnam vond ik erg zwak. Ze waren niet schokkend en ook niet interessant. Het einde vond ik erg sterk, maar enkel doordat het afmarcheren van de soldaten gecombineerd werd met een kinderliedje. Verder was het niet veel bijzonders.

Zeer sterke oorlogsfilm. Bestaat in feite uit twee delen: de training en Vietnam zelf. Erg sterke cast en filmisch zeer goed uitgewerkt. Toch wel een van de betere films in het genre.

3 delen, Rednas. Het is een drieakter.

Wat is het derde deel dan?

Het derde deel is het deel wanneer de oorlog echt wordt voorgesteld als een ware hel. In het tweede deel wordt de oorlog bekeken aan een lichtere zijde. Vietnamesen vallen neer als poppen zonder bloed, de soldaten zeggen belachelijke dingen die nergens op slaan voor de camera. Kubrick spot met andere oorlogsfilms omdat de soldaten daar worden afgebeeld als 'supersoldaten'. In het derde deel met de sniper is de film opeens veel ernstiger. Soldaten bloeden, schreeuwen het uit en krijsen van de pijn. Let eens goed op , op die stoere soldaat met zijn spieren. In deel twee schiet hij zonder probleem op het gebouw dat vol met Vietnamesen zit en hij schiet er zonder angst op los (superheld). In deel drie heeft hij ongelooflijk veel schrik van de sniper en gluurt hij zachtjes om niet beschoten te worden. Als de sniper eenmaal schiet , springt de gespierde soldaat terug en ademt hij zeer gespannen

Ik vind dat deel 1 de opleiding is en deel 2 in Vietnam.

Van een derde heb ik nog niet veel gezien.

De overgang van het eerste naar het tweede deel valt meer op door de verandering in locatie. De overgang van deel twee naar deel drie wordt gekenmerkt door een verandering in sfeer.

Ik ga hem es opnieuw kijken, dan zal het wel duidelijk worden.

Het zijn eigenlijk 3 kortfilms met een andere atmosfeer of toon en dit waarschijnlijk naargelang de geestelijk gesteldheid van het hoofdpersonage (Joker). Het derde bedrijf is wanneer de eenheid van Joker een missie moet uitvoeren in Hue City.

Vandaag net gekocht bij de frs.

Ik ga hem vanavond kijken.

The Shining, A clockwork orange en Eyes wide shut vond ik zeker geweldig dus ik ben benieuwd of deze mij ook gaat verassen.

Let ook wel dat het tweede deel begint en eindigt met een prostitue. Aan het einde van het eerste deel is er fade naar de prostitue, en aan het einde van deel twee is er na de prostitue scene nog een fade naar het laatste, derde deel.

Vond het eerste gedeelte ontzettend boeiend en waanzinnig goed geacteerd. Toen de soldaten eenmaal aankwamen in Vietnam werd de film minder. Toch nog een paar memorabele quotes en de laatste shout-out met de 'sniper' was ook best spannend maar het haalt het allemaal niet bij het trainingskamp-gedeelte.

Een ander soort film dan verwacht en moet zeggen dat dit niet echt hoogstaand is, maar eerder gemiddeld.

Het eerste deel duurt wat lang. Het is nochtans aanvankelijk leuk om te zien, maar het overdreven veel brullen (sir, yes, sir) en schelden werkte al snel op de zenuwen. Ik ken echt niet geloven dat in elke zin het woord 'fuck' en 'asshole' en wat nog allemaal gebruikt wordt om soldaten aan te spreken. Er zaten wel af en toe mooie scènes in zoals die wanneer sergeant Brulaap het (schiet)talent van die dikke erkent. Wel zorgt die scène er voor dat het doodschieten van sgt Brulaap wel érg ironisch overkomt. In die scène doet Kubrick precies leentjebuur van z'n eigen film, the Shining. Die dikke z'n kop lijkt een dikke versie van die van Jack Nicholson en 't is opeens heel psycho-achtig.
Deel 2 opent erg zwak. 't is niet boeiend, 't geeft nergens een echt oorlogs-gevoel, maar vanaf ze het dorp inkomen verbeterd het en wordt het zelfs goed. Eindelijk - na goed 75min film- oorlog. Kubrick brengt het sfeervol met uiterst verzorgd camerawerk. Minpunt is dat het niet echt omvangrijk leek..
Maar goed, toch een goed slot met het enige goeie Rolling Stones-lied, Paint it Black.

Acteerwerk gaat wel., maar is wat moeilijk te beoordelen.

Zoals gezegd, Kubrick weet sfeer te creëeren, maar het mocht over het geheel gezien toch wat vettiger, rauwer zijn.
Dit was m'n 2e film van hem en ik blijf toch weer wat op m'n honger zitten. Ik ben het geniale vooralsnog (helaas) niet tegengekomen..

3

Een mooie film, vooral het eerste deel. Die man kan fantastisch zeiken, wat hou ik van hem! Maar het tweede deel viel wel een beetje tegen... Helemaal anders en die jongen beviel me niet echt, geef me maar een harde soldaat zoals Animal Mother (helaas heeft die een kleine rol). Maar gelukkig wist de film me wel genoeg te vermaken dus krijgt ie van mij een 3,5.

Grappig. Zo'n cowboy mentaliteit wordt in deze film juist aan de kaak gesteld.

Is er een keer een film die oorlog als een serieus en antropologisch benaderd, gaat men klagen over het gebrek aan actie en sensatie. Welnu oorlog is niet zoals in call of duty of een of andere videogame. Het is een politiek instrument, waarin mensen klaar worden gestoomd om onmenselijke dingen te doen. Het neerschieten en opblazen van anderen is maar een aspect. Verslaggeving, hypocrisie, prostitutie, humor, vriendschap, insurbordinatie, vernedering, relativering, zijn er net zo goed deel van. Deze film geeft daar nu juist een mooi kaleidoscopisch beeld van. Laat eigelijk beter dan welke film ook, zien wat oorlog echt is. En nee, het is geen spannend en heroisch jongensboek.

Er zijn ook maar een handjevol films over de oorlog in Vietnam die echt een realistisch beeld overdragen.

Born on the Fourth of July, Platoon, Coming Home,The Deer Hunter, Hamburger Hill, Apocalypse Now en Full Metal Jacket.

Sommige van deze films leggen de nadruk op de gevolgen voor hen als persoon na de oorlog.

Apocalypse Now geeft toch geen realistisch beeld van de Vietnam oorlog.

De gekte die de oorlog met zich meebrengt komt daar wel goed in terug.

Full Metal Jacket vind ik ook niet echt een goed beeld geven van de Vietnam oorlog maar een goed beeld geven van hoe het is om in een bootcamp te zitten.

En was toch ook complete gekte en ik vind dat het heel realistisch overkomt. Het Amerikaanse leger krijgt bovendien geen voorkeursbehandeling. Ook dat vind ik een relevant aspect voor realisme.

Vergelijk Apocalypse Now is met Black Hawk Down.

Oké, dat er een stel surfers aan het surfen zijn en ondertussen gooien ze bommen voor golven kun je als onrealistisch ervaren. Maar toch zal het mij niets verbazen als dat daadwerkelijk gebeurde.

Is toch meer surrealisme. Ik bedoel heel dat einde ook met Brando en die kapitein Kilgore is allemaal wel echt vet maar kan niet zeggen realistisch.

Platoon komt als totaal plaatje veel realistischer over.

Misschien heeft surrealisme een iets andere betekenis voor mij. Even simpel: surrealisme is onwaarschijnlijk (maar mogelijk).

Voor mij is surrealisme onderdeel van het realisme.

De 200 minuten durende versie vind ik zeer realistisch, maar de 153 minuten durende versie ook.

Surrealisme is realisme maar dan doorweekt met droom- of waanideeën.

Meer realisme op Chrystal Meth. Wat je ziet is niet echt realistisch maar de boodschap die je eruit kan halen is wel realistisch.

Als ik droom- of waanideeën heb, dan ervaar ik dat. Apocalypse Now laat zien hoe zij dat ervaren en dat maakt het voor mij nog steeds realistisch.

Wat je ziet is correct gezien niet realistisch, maar het is wel realistisch dat je surrealisme kan ervaren.

Full Metal Jacket is in mijn opinie de beste film over de Vietnamoorlog. Oorlogsfilms zijn normaal gezien niet echt aan mij besteedt, maar deze ( en de meeste andere Vietnamfilms) kan ik erg appreciëren.

Deel 1 concentreert zich volledig op het opleidingskamp voor mariniers, waar de luidruchtige drill-instructor zijn mannen klaarstoomt voor Vietnam. Het eerste deel is erg indrukwekkend. Vooral Sgt. Hartman is beestig. De manier waarop hij Pyle keer op keer vernedert, zijn sarcasme en de manier waarop hij zijn mannen als nietige wormen behandelt, zijn fenomenaal. Kubrick heeft gekozen om met een vrij onbekende cast te werken, maar desondanks doen ze het uitstekend. De toiletscène is een erg sterke afsluiter voor het machtige eerste deel.

Deel 2 speelt zich, in tegenstelling tot deel 1, helemaal af in Vietnam. Deel 2 kan zich niet meer onderscheiden van de andere Vietnamfilms, terwijl dat juist het sterke punt was van het eerste deel. Ondanks het verschil tussen de 2 helften, is deel 2 ook nog altijd indrukwekkend. Het stuk met de sluipschutter is echt geweldig en tevens het beste stuk uit de film.

4.5* voor de beste Vietnamfilm.

Da Nang Hooker: Hey, baby. You got girlfriend Vietnam?

Private Joker: Not just this minute.

Da Nang Hooker: Well, baby, me so horny. Me so HORNY. Me love you long time. You party?

Private Joker: Yeah, we might party. How much?

Da Nang Hooker: Fifteen dollar.

Private Joker: Fifteen dollars for both of us?

Da Nang Hooker: No. Each you fifteen dollar. Me love you long time. Me so HORNY.

Private Joker: Fifteen dollar too beaucoup. Five dollars each.

Da Nang Hooker: Me sucky-sucky. Me love you too much.

Private Joker: Five dollars is all my mom allows me to spend.

Da Nang Hooker: Okay. Ten dollar each.

Private Joker: What do we get for ten dollars?

Da Nang Hooker: Every t'ing you want.

Private Joker: Everything?

Da Nang Hooker: Every t'ing.

Private Joker: [to Rafterman] Well, old buddy, feel like spending some of your hard-earned money?

Full Metal Jacket (1987) - Me So Horny - YouTube

Tja, het is allemaal wel boeiend en sterk in beeld gebracht, deze film, maar ik zet met twee kardinale punten die voor mij, hoe langer ik erover nadenk, des te meer ten koste gaan werken van de kwaliteit die ik de film toedicht. Het eerste punt is het gebrek aan verbinding tussen deel 1 (Bootcamp) en deel 2 (Vietnam, waarbij ik het in eerdere posts genoemde 2e en 3e deel gemakshalve tot een deel voeg). Ik snap wel wat Kubrick als links hanteerd, maar het is me gewoon te mager.

Punt twee is het gevoel aan het einde: 'wat wil Kubrick nou met deze film?' Het eindigt vreemd en abrupt, alsof de filmrol op was.

Het acteerwerk was goed, technisch is de film verzorgd en de sfeer is, in alle scenes, top en boeiend.

En af en toe was het het ook wel grappig. Maar die twee punten..........ze wringen.

Ik vind dit toch echt niet meer dan 'gewoon' een leuk filmpje. Eigenlijk zit er niet echt een verhaallijn in, terwijl ik daar wel behoefte aan heb bij oorlogs-films. En het was op sommige momenten ook weer erg langdradig. Vooral de begin scene op het kamp.

Niet verveeld, maar wat mij betreft ook niet echt een topper!