Full Metal Jacket (1987)

Na Apocalypse Now staat deze film bij mij op nummer 2 in het genre.

'Waanzinnig' goed hoe diverse zaken aan de kaak worden gesteld d.m.v. het trekken van karakters naar net niet absurd (vooral in deel 1) en het uitbeelden van emoties en angsten en ook van het uitblijven daarvan en wanneer en waarom.

Deze film geeft inzicht in gedrag tussen mensen onderling, toegespitst op oorlogsituaties, maar ook in het algemeen kun je de lijn doortrekken naar hoe mensen in bepaalde (macht)situaties met elkaar omgaan.

Voor mij een heel interessante film.

Een film die van alle kanten zo'n beetje perfect is - aanpak van onderwerp(en), filmtechnisch, camarawerk (ieder shot is rijk, qua compositie en gebeurtenissen - voorgrond achtergrond)

Vond de opleiding echt een super gedeelte, daarna in de oorlog kon ik mijn aandacht er niet meer echt goed bijhouden. Maar door het sterke eerste gedeelte toch een 3*

''Drop your cocks and grap your socks...''

Deze eens bekeken en 'k vond hem ook goed. De inleiding (de militaire training) is erg straf en de commandant is echt super gecast. "This is my rifle, this is my gun" , hoe komen ze er bij.

Het stuk erna was wel iets minder dan het eerste stuk, maar toch nog altijd de moeite om te bekijken.

De cast deed het uitstekend en ook de soundtrack vond 'k erg goed.

Een aanrader.

Gemengde gevoelens.

wat begon de film goed en wat eindigt hij toch matig. Het eerste deel was bijzonder interessant. Even was ik bang dat er helemaal niks zou gebeuren en dat ik een uur lang gewoon naar de opleiding van de militairen zou kijken. Toen even later bleek dat één van militairen het pispaaltje zou worden kon ik al wel invullen waar het verder heen zou gaan. Althans, dit dacht ik. Ik had verwacht dat de betreffende militair op zijn minst het tweede deel zou halen. Ik bleef ook even verdwaasd achter toen hij zichzelf door zijn hoofd schoot. Een eerste deel dat voortdurend weet te boeien en je met een leeg gevoel achter laat.

Dan een tweede deel waar ik toch mijn vraagtekens bij zet. Het ontpopte zich toch weer in een vrij standaard oorlogsfilmpje met eind dat de plank nog verder mis sloeg. De boodschap die hier wordt meegegeven lijkt me totaal verkeerd. Je ziet eerst hoe de soldaten gedisciplineerd worden en vervolgens zie je hoe ze zich daar in de oorlog niks meer van weten te herinneren en gewoon maar wat gaan doen. Ook wel typisch dat de persoon die als lijder werd aangewezen telkens stierf. Hierbij weet ik niet hoe het in het echt in Vietnam is gegaan alleen uiteindelijk zijn ze er toch met vrij minimale verliezen weggekomen.

Acteerwerk is aardig. Leuk maar meer ook niet. De man met het peace teken en het born to kill op zijn helm kwam meer over als het sukkeltje van de groep dan als een soldaat. Wel een mooie verklaring voor de tegenstrijdige tekens.

Ruime voldoende vanwege het geniale eerste deel, helaas is het tweede deel het net niet.

3.5*

Wat is er zo geniaal aan het eerste deel dan? Gewoon een opleiding met een standaard pispaal verhaaltje en een schreeuwende leraar/soldaat.

Eerste deel van de film is geniaal en behoort makkelijk tot een van de beste stukken film ooit gemaakt. Het is op het ene moment ontzettend grappig de manier hoe de soldaten worden uitgescholden, maar de scene erop na is enorm zielig Pyle die geslagen wordt, door zijn medesoldaten. Alles aan het eerste deel is geweldig, jammer alleen dat het tweede deel echt een stuk minder is, niet slecht maar echt minder.

Uitstekende oorlogsfilm waarin een aantal mannen wordt 'opgeleid' tot oorlogsmachines. De film is op te delen in twee helften waarbij de eerste helft tijdens het trainingskamp het indrukwekkendst is. Het tweede gedeelte tijdens de oorlog zelf is iets minder origineel. Een geweldige openingsscene en ook het camerawerk is prachtig. Uitstekend acteerwerk van de gehele cast, waarbij R. Lee Ermey onvergetelijk is als de drill-sergeant.

Toch geniaal dat de training van de militairen een grotere hel is dan de oorlog in Vietnam zelf.

Prachtige film. Eerste helft inderdaad iets beter dan de tweede, maar ok dat deel is uitstekend. Een klassieker wat mij betreft.

Begint heel sterk, maar wanneer de training eindigt gaat het niveau toch wel wat omlaag. Desalniettemin een prima film.

3.5*

Stanley Kubrick weet als geen ander hoe je mensen in hun stoel moet kluisteren. Al denkt mijn vriendin daar totaal anders over. Full Metal Jacket mag dan misschien niet Kubricks beste zijn naar mijn bescheiden mening, de opening is dat wel. De bootcampscenes zijn legendarisch vanwege het briljante optreden van R. Lee Ermey. Zelden iemand anderen zo vernederend zien toespreken als hier. Lee Ermey beschikt over een gigantisch arsenaal aan sneren en andere komische opmerkingen. De bootcamp is geen pretje om te zien. Met name hoe snowball behandeld wordt is vaak pijnlijk, met de nachtelijke scenes als toppunt. De muziek eronder is heel macaber. Heel gaaf gedaan!

De tweede en derde akte vind ik minder goed om de doodsimpele reden dat het vervalt tot een vrij standaard (anti)oorlogsfilmpje. De scenes met de prostituees waren nog wel grappig (me love you looooong time). Het laatste half uur in de kapotgeschoten stad is best goed. Daarin komt de oorlogswaanzin nog mooi even bovendrijven. Geen slecht vervolg van de eerste akte. Het kijkt prima weg, maar de magie is wel een stuk minder.

Hier en daar lees ik nog over vergelijkingen met The Boys From Company C. Daar deed Full Metal Jacket me helemaal niet aan denken. Die film was een heel stuk zwakker en bevat een bijna onzichtbare R. Lee Ermey.

Prachtige film, geniet er nog steeds van elke keer als ik hem zie.

Auw.

Herziening doet deze film nauwelijks goed. Lang geleden dat ik deze voor het eerst zag, maar die 3,5*, waarmee ik Kubricks degelijkheid vaker beloond heb, blijven bij lange na niet overeind.

Ik herinner me het eerste deel als krachtig, realistisch en rauw. Nu komt het me over als repetitief, voorspelbaar en heel, heel erg vervelend. Snap dat de herhaling in werkelijkheid de katalysator is voor Pyles inzinking maar om daar drie kwartier film aan te wijden is gewoon onnodig. Waarom mensen het geniaal noemen - wat veel gebeurt! - is mij volstrekt onduidelijk. De scene waarin Pyle zelfmoord pleegt is dan wel weer erg krachtig, mooi vormgegeven en met sterk geluid. D'Onofrio is in ieder geval perfect gecast voor zowel de sukkelige als de doorgeslagen Pyle.

Het tweede deel stond me al bij als het minder sterke deel, en herziening bevestigt dat. Oeverloos, met een zuchtje moraal op de achtergrond, volgen we enkele oninteressante personages, langs vrij arbitraire plotontwikkelingen. De duidelijke tweedeling heeft de film als geheel ook geen goed gedaan.

Het is een enigszins vermoeiende zit geworden, en met een redelijk gemiddelde speelduur is dat een pijnlijke constatering. 2*

Het is verdeeld in 3 akten. En, ik geef toe, het zijn bijna 3 verschillende (kort)films. Misschien moet je er ook zo naar kijken.

Deze had dringend een herziening nodig. 4.5 voor een Kubrick was veel te hoog voor mij. De regisseur heeft dan wel een zeer herkenbare stijl, het is een vorm van kitch en weinig charme of emotie moet ik zeggen. Full Metal Jacket is een film uit twee delen met een ge-moet-ni-zo-roepen-tegen-mij-gedeelte en een joehoe-let's-kill-some-spleetogen-gedeelte. Deel 1 is met momenten vermoeiend, maar best wel leuk. Gelukkig niet heel de film, maar ik de karikatuur die Sgt Hartman is zou zo uit een stripverhaal komen. Daarna komt het tweede gedeelte en zakt de film in elkaar als een pudding. Enkele leuke quotes misschien nog, maar meer ook niet. Beetje goedkoop trouwens om die 60's muziek erbij te nemen als was het een Tour of Duty aflevering. Waar het beter werkte trouwens. Veel 60's merk je voor de rest niet en goed dat ze nog die uniformen aanhadden of je wist niet eens dat ze in de Vietnamoorlog waren. Het einde was wel leuk gedaan met dat Mickey Mouse shot. Al is het ook weer niet zo origineel natuurlijk...

Het eerste deel van deze Kubrick-film is gewoon subliem. Interessant, grappig en spannend. Het tweede deel is voor mij net iets te traag en langdradig. Jammer want dit trekt de score die ik aan deze film geef serieus naar beneden. Als ik alleen een score moest geven op het eerste deel, dan was dat zeker een 4.5.

Wat de acteerprestaties in de film betreft: Pvt. Leonard 'Gomer Pyle' Lawrence is geweldig. Zijn niveau van acteren in deze film super.

Full Metal Jacket is voor mij zeker niet Stanley Kubrick's beste werk, maar het blijft een plezier te kijken naar het werk van een fantastische regisseur die de kunst van de grote cinema beheerste.

Ik snap niet wat je bedoelt met 'geniaal'. Ik vind de eerste helft van de film juist heel erg goed, omdat het laat zien wat zulke heftige trainingen met je kunnen doen. Mensen worden zo behandeld dat ze geestelijk veranderen. Ook vind ik het interessant dat een beetje de 'outcast' van de groep: Pvt. Pyle ook langzaam geestelijk veranderd doordat hij wordt vernederd.

Voor zover ik weet waren sommigen van de Amerikaanse soldaten in Vietnam ook onmenselijke 'beesten'. Dus dat "joehoe-lets-kill-some-spleetogen" is met alles toepasselijk.

Full Metal Jacket toont op een onmenselijke manier hoe een groep individuele worden klaargestoomd om te dienen in de oorlog in Vietnam.

Het mag dan misschien een totaal andere visie zijn dan je normaal gewend bent, maar ik vind Full Metal Jacket zowel een gruwelijk als een aangrijpend als een uniek meesterwerk van Stanley Kubrick. De eerste helft volgt een groep mensen die op een onmenselijke wijze worden getraind tot marinier. Hier worden ook de grenzen van de fysieke en mentale eisen hiervan getoond. Allen van de personages in de eerste helft worden door drilmeester Hartman op obscene, inventieve en nietsontziende behandeld als maden. Hiervoor met het doel om ze te verbouwen tot moordmachines. Het interessante van dit stuk is is dat je de geestelijke verandering van de karakters daadwerkelijk ziet, vooral die van de klungelige outcast Pvt. Pyle.

De tweede helft speelt zich af in Vietnam. Vanaf dat moment is de film een oneervolle lijdensweg door een plek die eigenlijk zowel gelijkstaat als een nachtmerrie. In dit deel wordt niet alleen de onmenselijkheid van de mariniers duidelijk maar ook hoe ze denken onder deze gruwelijke omstandigheden. Een perfect voorbeeld is over hoe die soldaten omgaan met die hoertjes. Alsof ze in Amsterdam zijn! Maar ook de climax laat ook weer de onmenselijkheid van de karakters zien. Die confrontatie met die scherpschutter. Oeh, tergend hard! Het einde vind ik enigszins verkeerd begrepen. Vooral wanneer ze door het duister marcheren en het "Mickey Mouse lied" zingen. Ook gewoon prachtig. Stanley Kubrick probeert een vorm van ironie te illustreren met zo'n liedje.

Full Metal Jacket is een geweldige, zeer foute en duistere visie van de Vietnam Oorlog van Stanley Kubrick. Geniaal, zo fout en toch zo aangrijpend en interessant om naar te kijken.

Zoals al is gezegd, is het eerste deel, waar men in opleiding is en hoe men klaar gestoomd wordt, echt geniaal gewoon! Onwijs sterk geacteerd, een rauw sfjeerte, en een dosis humor gemengd met de gruwelen die bij deze training komen kijken.

De tweede helft van de film zwakt het erg af allemaal. De opbouw en structuur is in mijn ogen een beetje zoek, en er zijn veel (saaie) stukjes die voor mij totaal niets toevoegen.De actie scenes zijn dan wel weer vermakelijk en sterk,maar ook niet boven gemiddeld.

Het eerste deel wordt men elke seconde uitstekend vermaakt en is het echt genieten! Het tweede deel van de film wordt het soms saai en blijft de film steken bij gemiddeld. 3,5 ster.

Deel 1 en 3 zijn uiteraard het populairste maar zijn er ook mensen die deel 2 het beste vinden?

Deze commentaar vind ik wel frappant. Je weet dat de eerste aflevering Tour Of Duty haast 10 jaar na FMJ is gemaakt? Het is niet de schuld van Kubrick dat een TV-serie voor dezelfde muzikale aanpak heeft gekozen en dit voor 58 afleveringen lang.

Deel 1 lijkt me het klaarstomen van de mariniers? Maar wat is deel 2 en 3 dan precies? ACT 2 en 3 bedoel ik

Deel 2/act 2 is wanneer de oorlog letterlijk een ver van mijn bed show is, een soort van onschuldig videospelletje (wanneer er op de vijand wordt geschoten). Het lijkt wel of ze op vakantie zijn. Vrolijke John Wayne imitaties en hoertjes. In deel 3/act 3 (op zoek naar de 'sniper') verandert de toon dramatisch. Ze bevinden zich in de hel, in de shit. Alles voelt heel echt en dodelijk aan. Hier zijn onze mannen voor getraind (in deel 1). Nu komt de ware killer naar boven.

Dan is dus vooral deel 2 heel zwak, vind ik dan. Maar bedankt voor het duidelijk maken van de verdeling!

Vind ik ook minder maar ik vroeg me af of er mensen zijn die dat gedeelte van de film nou net het beste vinden. Deel 1 en 3 zijn heel gefocussed terwijl deel 2 eerder doelloos en chaotisch overkomt. Waarschijnlijk zo bedoeld door de maker maar toch, vele kijkers voelen zich minder betrokken of zijn minder gefascineerd.

Best interessante vraag. Die driedeling van de film heeft volgens mij de volgende strekking:

1. We worden klaar gestoomd om op de vijand te knallen;

2. Waar zijn we in hemelsnaam terecht gekomen?

3. ah, duidelijk nu: de hel.

Ik vond deel drie de minst interessante. Voor mij was hier niet echt onderscheid met veel andere Vietnam-oorlogsfilm, zoals Platoon. Deel twee is aardig, aangezien het een beetje meer een aanklacht tegen de Vietnam oorlog is. Deel 1 is voor mij het sterkst. Daarna wordt het voor mij toch minder boeiend allemaal.

Deel 3 is wel heel belangrijk want het is het antwoord op deel 1. FMJ is geen boodschapfilm (of aanklacht) maar een studie over hoe een mens (elk mens) kan worden geprogrammeerd tot een dodelijk wapen. Het is ook fantastich verteld/in beeld gebracht/geregisseerd. Een beetje filmfan moet hier toch van genieten.