Full Metal Jacket (1987)

Laatst op blu-ray gekocht. Het is en blijft een geweldige film.

In principe is het inderdaad niet de juiste manier om mensen te trainen tot echte soldaten. Ik vind het gewoon misselijkmakend gedrag, iets wat je bv ook zag in het programma van gordon ramsey. Zulk soort mensen zijn ook niet serieus te nemen, ik zal er eerder om lachen dan ze te gaan respecteren.

Is toch ook juist allemaal bedoeld als parodie (kritiek). Het leger; uitschakelen van je eigen persoonlijkheid en blindelings de (maniacale) leiding volgen....

Dat geschreeuw, legergroet (met dat handje) en dat sir yes sir. Ik vind dat zo overdreven. Ik snap nooit dat die soldaten nooit in de lach schieten zo van waar zijn we mee bezig.

Maar goed nu over de film. Het begin was wel vermakelijk met die trainingen. Het tweede deel vond ik minder interessant. maar dat persoonlijk natuurlijk. Opzich klopte het verhaal en de personages wel, maar het kon me niet genoeg boeien.

Als ze in de lach schieten moeten ze extra push ups of rondjes doen, dus ik zou ook niet lachen hehe. Begrijp jou verder wel hoor, maar zo zit dat cultuurtje nou eenmaal in elkaar.

Indrukwekkende schets van de wantoestanden in het Amerikaanse leger/Vietnam. Het accent ligt niet zozeer op de schokkende aspecten, maar op de beleving van de soldaten, hoe ze worden getraind om "moordmachines" te worden. Sommigen ontpoppen zich inderdaad in nietsontziende killers, maar het gros probeert zich aan te passen aan de afschuwelijke omstandigheden, hun eigen gedachten uit te schakelen en op te gaan in de groep, individualiteit versus collectiviteit, om op die manier hun acties niet op zichzelf hoeven te betrekken, maar kunnen denken: We doen dit voor een groter doel, ons land, het zijn orders die we dienen te gehoorzamen.

Ik vind dat dit erg goed word weergegeven, je ziet vaak de angst/vertwijfeling, maar niemand heeft het gevoel de kans te hebben om zich te onttrekken aan het doodschieten van mensen.

Zelf schoot ik tijdens die eerste scènes ook behoorlijk in de lach. Maar volgens mij is dat wat Kubrick probeert te bereiken. Die ene soldaat schiet ook in de lach, en wordt daarvoor gestraft. Zo zie ik het althans, ik weet niet of er echt zoveel diepgang in zit.

Het is ook overdreven maar hierin nog een stuk overdreven dan het werkelijk is min of meer om aan te tonen hoe belachelijk het ook is.

Dat geschreeuw is volstrekt realistisch. Heb zelf ooit met Amerikaanse soldaten samengewerkt, en het gaat er echt zo aan toe. Maar zodra de leidinggevende weer weg zijn lopen ze te kutten.

Acteur R. Lee Ermey was zelf drill instructor, dus zal wel geweten hebben hoe het er in het echt aan toe ging.

Hij was inderdaad zelf drill instructeur en schreef ook veel van zijn eigen tekst maar in die tijd was het realistisch nu niet meer al mocht je toen natuurlijk niet je kadetten slaan wat schijnbaar wel gebeurde.

Ik heb het in 1988 nog meegemaakt, zie niet in waarom dat nu plots erg anders zou zijn..... Dat 'sir yes sir' schreeuwen zit er heus nog wel in.

Hier 2009: YouTube - Marine Drill Instructors at work

Lee Ermey speelt trouwens wel zeer goed, toch wel het beste van de hele film. Dat hij zelf drilmeester is geweest zal zeker hebben bijgedragen (wellicht dat het daarom best overtuigend overkomt), maar toch zeer goed. Hij was een van de redenen waarom de remakes van Texas Chainsaw Massacre nog goed te doen waren, maar dat even terzijde.

Zijn rol in deze film heeft hij met name te danken aan "The boys in company C", waar hij een zelfde rol had.

Ik heb ook ooit samen met Amerikanen oefeningen gehad en daar was dit ook de normale gang van zaken, dat was echter in '94/'95. Voor zover ik weet is het vandaag de dag niet veel anders. Het is ook absoluut niet persé Amerikaans, ook in het Nederlandse leger kwam dit (al is het in minder extreme mate) voor. Ik zou niet durven zeggen hoe het vandaag de dag er aan toe gaat, het zal per leiding gevende ook verschillen, dat was in de jaren '90 al zo.

De tweestrijd van de marinier verpakt in iets dat je van het ene uiterste in het andere uiterste doet belanden. Kubrick zal het met een sardonisch grijnsje rondom de mondhoeken gemaakt hebben. Twee keer pakt hij je op magistrale wijze bij de kloten. Wat beide keren start als stoer, heldhaftig en avontuurlijk, eindigt in een staalharde afrekening die je eigenlijk niet onberoerd kán laten.

Ik zit in ieder geval te genieten van die brullende Hartman. Enerzijds de verpersonificatie van het leger dat mensen sloopt en moordmachines maakt, maar anderzijds toch ook iemand die op die manier Amerikaanse levens probeert te redden. Het zet zijn gedrag jegens Pyle in een dubbel daglicht, leidend tot twee scènes die Kubrick bijna op je netvlies last. Met medewerking van een fantastische D'Onofrio en dito enscenering. Als de rillingen niet over je lijf vliegen van de muziek, dan toch wel van Pyle's gehuil en blikken. Groots.

Levert ook meteen een gedurfde en wat mij betreft zeer geslaagde overgang op als ineens These Boots Are Made For Walking wordt ingezet en de film in Vietnam is beland. Een wervelend begin van een tweede deel dat in zeker zin anders is, maar zeker niet minder. Je kan je zelfs afvragen of het überhaupt wel zoveel anders is. Er zijn in ieder wel wat parallellen te trekken. Waar Lawrence mens besloot te blijven, loopt nu Animal Mother het slagveld op. Wat in ieder geval blijft, is weer die start en finish en weer twee duizelingwekkende momenten.

Rondom de scherpschutter en de centrale figuur, Joker, die hier zijn innerlijk laat knetteren. De kogelinslagen zijn hard, het meisje draait je maag nog eens om. Joker's eerste confirmed kill, hij wilde het zó graag, wordt ironisch genoeg een genadeschot. Het verschilt niet zoveel met de kogel die Pyle door z'n kop jaagt. Het kon niet beter besloten worden dan met dat wrange liedje.

Ik doelde meer op verbaal en lichamelijk geweld.

Het verbale geweld zal er nog steeds wel inzitten. Het fysieke geweld, daar ben ik niet zeker van, maar zou ook nog best kunnen. Destijds, ten tijde van de Vietnam oorlog, in ieder geval zeer zeker.

Volgens mij heb ik het ook over verbaal geweld....

Ok, ik dacht dat je alleen dat overdreven "sir yes sir" bedoelde wat waarschijnlijk nooit zal veranderen. Maar meer die dikzak die constant uitgescholden wordt, dat soort dingen zul je nou niet snel tegenkomen of in ieder geval is dat niet de manier waarop het leger bekend wil staan of dat achter gesloten deuren gebeurd daar kan ik geen oordeel over vellen. Aan de andere kan was die kerel totaal niet geschikt voor het leger en was hij daar alleen door de dienstplicht.

Sir yes sir is toch ook verbaal. Verder ging het toch om de overdrevenheid van het geschreeuw en de manier waarop gedrilltld werd, niet om de exacte teksten. Maar check eens wat filmpjes op youtube van drillinstructors, gaat er nog steeds vrijwel hetzelfde aan toe. Concept blijft natuurlijk eersts het afbreken van de persoonlijkheid/slechte karaktereigenschappen om dan een nieuwe/militair te maken.

Ik las vanmorgen weer een bericht over een militaire die door haar leiding gevende en 3 mede militaire constant gepest werd totdat ze er mentaal aan onderging. Dus schijnbaar gebeurt dat nog steeds in deze tijd al willen ze laten blijken dat dat niet zo is.

Al dat gepest en getier, het leger is gewoon het verlengde van de middelbare school.

Mijn eerste Kubrick-film, en hij viel mij toch wel wat tegen.

Het eerste deel bestaat uit weinig meer dan militaire oefeningen en veel gescheld en geschreeuw van Sgt. Hartman. Dat duurt dan ruim 40 minuten en dat is mij toch wel iets te lang. Het tweede is ook niet echt hoogstaand qua verhaallijn. Het geeft een aardige indruk van de Vietnam-oorlog door de ogen van een journalist, maar veel meer ook niet. Gedurende de film krijg ik ook geen enkele band met welk personage dan ook, dit maakt het ook niet al te boeiend om te volgen. Geen slechte film, maar al met al ook niet voldoende.

Als je veel waarde hecht aan een band met de personages en een goede verhaallijn, zou ik het wat Kubrickfilms betreft hierbij laten Of je probeert dit los te laten bij de volgende films die je van hem gaat kijken en je ontdekt de ware schat aan films die de man heeft gemaakt.

van de week weer gekeken, blijft een super film voor mij!

Wat zijn die scènes in het Boot Camp toch ook fantastisch.

Ik vind die drill instructor in het eerste deel van de film echt geweldig! Een paar keer heb ik echt flink moeten lachen zo grof en hard! Alleen die Vincent D'Onofrio vind ik niet goed spelen. Die boze blik is echt zo slecht gespeeld!

Kneiterharde, traditionele oorlogsfilm met fantastisch regiewerk. Hoewel het verhaal an sich niets bijzonders is, weet Kubrick er een twee uur durende klap in je gezicht van te maken.

Ja... wat moet ik hier nou eigenlijk mee? Het is Full Metal Jacket. Dé FMJ. Torenhoge verwachtingen dus, en dan kan het eigenlijk alleen maar tegenvallen.

Het eerste gedeelte was leuk maar ook een beetje saai: Sgt. Hartmann was af en toe oprecht grappig en hoe D'Onofrio gek wordt en uiteindelijk flipt is fenomenaal gedaan.

Dan Vietnam. Joker vindt ik een leuk personage, maar ik had meer verwacht van de combat scenes. Die vielen enorm tegen want er gebeurde eigenlijk geen zak. Wel props voor die gast met de grote M60, die ook in Chuck speelt, hij zet zeker een vet karakter neer. Daarnaast speelt de sniper scène, naar mijn mening, een veel te grote rol in de film (duurt ong. 30 min, dat is te lang) en is het einde even abrupt als bizar (bizar op een goede manier, dat wel).

Uiteindelijk is het probleem met deze film dat hij psychologisch minder sterk is dan Apocalypse Now en minder interessante actiescènes heeft dan Platoon.

*3,5 omdat ik wel altijd een interesse heb voor Vietnamfilms.

De heroiek uit andere oorlogsfilms is hier niet echt terug te vinden nee. Ik denk ook niet dat Kubrick zozeer bezig was hier met een oorlogsfilm maar met een film die kijkt naar hoe andere oorlogsfilms naar oorlog hebben gekeken. De daarbij horende problematiek van het weergeven van oorlog en de media daarbij komt aan de orde. Wordt alleen maar beter met de herzieningen, zeker de nuances wat betreft de ironie ("we're dying for these Vietnamese and they don't even appreciate it!") komen dan beter tot hun recht.