Das Experiment (2001)

Ik had nog nooit van dat hele experiment gehoord, alleen bepaalde mensen over de film zelf.Dit kijk ik dus gewoon als film en het intrigeerde mij enorm.De ongelooflijke spanning die bij de sadistische daden kwamen kijken hield mij op het puntje van mijn stoel.De bewaker die het eerst losschiet heeft zo ook heel veel weg van de sadistische bewaker uit The Green Mile: zelfde kop, zelfde angstaanjagende blik.Onnodig was de muziek Alexander Bubenheim, die eigenlijk alleen goed werkte tegen het einde aan.Daarvoor leek het op zomaar wat gepriegel.4.5 sterren

@kos: Welke stap had er dan nog tussen gemoeten? Het lijkt mij een typisch geval van "van kwaad tot erger". En als je ziet hoe het in het echte experiment uit de hand liep, dan denk ik gewoon dat als je de bewakers hun machtsmiddelen laat houden en niet ingrijpt het inderdaad zo zwaar uit de hand gaat lopen. Wat er al gebeurde tijdens het echte experiment is al niet niks hoor! Die mensen waren al heel erg ver heen. Onthou dat wel.

Dat is op zich niet zo raar hoor. Ik heb voor mijn studie weleens over dit verschijnsel gelezen. Het heet groupthinking. Het houdt in dat als mensen in een kleine hechte groep een besluitvormingsproces tot een goed einde moeten brengen men geneigd is de mening van een sterke dominante leider te volgen. Het behoud van harmonie en consensus binnen de groep wordt dan zo belangrijk dat kritiek en groepsdiscussies niet worden toegelaten door de groep, een soort van zelfcensuur. Iedereen die kritiek durft te uiten wordt dan als een soort paria door de groep behandeld. Natuurlijk is dit experiment wel even wat anders dan een besluitvormingsproces, maar ik zie toch wel enige parallellen.

Ja, nogal logisch. Maar ook groupthinking heeft wel bepaalde grenzen.

Uiteraard, maar het gedrag in het begin van de film en, wat ik uit de discussie heb begrepen, in het echte experiment kan daar nog enigzins mee verklaard worden. De tweede helft van de film kan je natuurlijk moeilijk met groupthinking verklaren.

Ja, de eerste helft kan ik dat ook wel volgen en vind ik het gedrag van de bewakers wel logisch. Maar juist de tweede helft...

Ik ben trouwens best benieuwd hoe de film eruit had gezien als niet het standpunt van de gevangenen, maar dat van de bewakers was gekozen. In de gevangenen kunnen we ons allemaal vrij makkelijk verplaatsen. Het zou flink freaky worden als je je met de bewakers gaat identificeren.

De tweede helft heeft natuurlijk weinig meer met psychologie of logica te maken. Dat is naar mijn mening ook een zwakte van deze film. Ik had veel liever wat meer psychologische ontwikkelingen gezien dan wat actiethriller en liefdesverhaal gedoe. Ik had het ook wat interessanter gevonden om te zien hoe men zich na het experiment was gaan gedragen, dat er na het experiment een soort evaluatie van het experiment had plaastgevonden om te zien hoe bewakers en gevangenen na afloop op elkaar reageren of iets dergelijks.

groot gelijk heb je !

de film is gewoon zielig in de tweede helft, realisme is heel erg ver te zoeken, de bewakers hebben geen enkele aanleiding tot doorslaan...

het liefdesverhaal was wellicht een van de belachelijkste ooit vertoond: het heeft weinig nut in het verhaal (buiten dan dat ze elkaar door moeilijke tijden helpen ) en het is irritant in beeld gebracht.

I.p.v een evaluatie naderhand, komt er nog een uiterst ridicuul shot van de twee 'tortelduifjes' starend naar de zee

foute film !

Het enige grote minpunt van deze film vond ik 't liefdesverhaaltje. Mede de oorzaak dat Das Experiment bij mij niet 4.0* gehaald heeft.

Ach ja, ik kan nog eeuwen doorgaan met de discussie over deze film... Maar ik hou ermee op... Kijk hem maar en hoop dat het nooit (weer) gebeurd op deze manier (en hierbij heb ik het dus niet over de film op zich, maar over het verhaal!)!

Op zich had het best interessant geweest om te zien hoe de gevangenen/bewakers zeg maar na de eerst 5 dagen op elkaar gereageerd hadden als het experiment toen stop gezet was. (Hoe zouden ze dan gereageerd hebben? Zouden ze houwerij gekregen hebben? Zouden stilletjes uit elkaar gaan? Zullen ze vrienden blijven? Gaan ze praten na de tijd?) Ik denk dat dat gewoon te moeilijk was voor de maekrs/acteurs om dat goed en geloofwaardig neer te zetten. In plaats daarvan zetten ze het experiment niet stop en zien we hoe het finaal uit de hand loopt

Ik loop al een jaar de discussies hier te vermijden om maar niet beinvloed te worden bij het kijken van deze film. Ik heb nu toch gekeken en daarna gelezen wat ik allemaal gemist heb en ik vond het, net als een aantal anderen, een volstrekt belachelijke en compleet idiote film.

Het probleem zit hem niet eens zo zeer in dat zoiets heel erg uit de hand kan lopen (al heb ik zo'n vermoeden dat er tegenover het Stanford experiment een enorm aantal onbekende psychologische proeven staan die nooit beroemd worden omdat ze niet uit de hand lopen, Stanford is alleen maar beroemd omdat het zo'n uitzondering is) maar de manier waarop het hier uit de hand liep, ik geloofde er simpelweg helemaal niets van. Een film moet geloofwaardig blijven binnen zijn eigen geschapen wereld. Als een film zo duidelijk mikt op realisme ligt de lat hoger dan bij andere films, zo merk ik aan mezelf.

De eerste 3 kwartier gingen nog wel. Al viel het me daar al een beetje tegen, ik vond het nauwelijks boven een gemiddelde Duitse TV-krimi uitkomen, het obligate vriendinnetje ergerde me en er zaten al een paar ongeloofwaardigheidjes in. Maar daarna loopt niet alleen het experiment uit de hand, maar schiet de film ook volledig uit de bocht. Zo erg dat ik niet op het puntje van mijn stoel zat maar me al ergerend door de film aan het worstelen was. En dat is doodzonde, want een thema als dit heeft enorme potentie.

1.0*

Je verwoordt het beter en raker dan ik starbrightboy. We hadden de hele discussie mbt het echte Stanford Prison Experiment gewoon kunnen vermijden. Het doet er namelijk niet toe.

Hehe, sterk, die quote heb ik enkele uren geleden ook nog gebezigd, maar dan ivm Funny Games. Eéntje om bij te houden

Sterke thriller, maar inderdaad, vooral de ongeloofwaardigheid rond de muiterij van de guards zit me wat dwars.
2,5*

Het punt bij deze film zit hem dus vooral in de geloofwaardigheid als ik dat zo lees allemaal. dan moeetn we wel het volgende in de gaten houden: Als je ziet hoe het in het echte experiment uit de hand liep, dan denk ik gewoon dat als je de bewakers hun machtsmiddelen laat houden en niet ingrijpt het inderdaad zo zwaar uit de hand gaat lopen. Wat er al gebeurde tijdens het echte experiment is al niet niks hoor! Die mensen waren al heel erg ver heen. Onthou dat wel.

Nogmaals Flipsen: Dat doet er niet toe. Het gaat erom dat hoe het gebeurde in deze film totaal ongeloofwaardig was, niet of het kan gebeuren.

Het gaat gewoon onverminderd door... Goed: dan gooi ik nog wat olie op het vuur. Dus bijvoorbeeld, jij begrijpt niet waarom (namen weet ik niet meer...)de bewaker die op het laatst gevangen is gezet, geheel vernederd is, een bewaker doodslaat (hoeft niet expres te zijn), dat kan elke bewaker zijn die hij tegenkomt alsie in het nauw zit, in dit geval dus de Elvisfiguur. En iedereen heeft het over moord: dit gebeurd allemaal niet met voorbedachte rade: hoe vaak hoor je nu niet dat op straat iemand iemand anders te hulp komt en wat dingen zegt, een flinke slag op het hoofd krijgt en de dag erna dood in bed ligt? Hierbij verwijs ik dus naar de eenzame gevangene (die door de hoofdpersoon wordt gesteund) die doodgaat doordattie wat zei en daardoor een slag tegen zijn kop krijgt... Wat doen jullie als jullie die macht in handen krijgen, vraag ik me af? Onmenselijk behandeld worden is haast het ergste wat er psychologisch mogelijk is. Denkt iedereen ook niet een beetje aan "oog om oog, tand om tand"? Jij bent door die en die onmenselijk behandeld en je komt hun in een situatie tegen waar je hun iets aan kan doen? Gaan jullie dan hetzelfde doen of ben je vriendelijk en laat je de andere weer de overhand krijgen, of gaat het dan goed? Ik heb er eigenlijk geen ervaring mee, maar ik weet wel dat ik er dan lang over na moet denken...

Dé vraag dus: waarom vinden jullie dit ongeloofwaardig in de film? Het gebeurt gewoon om ons heen...

Je geeft twee kleine voorbeelden, maar zo werkt de ongeloofwaardigheid van de film niet. Het gaat niet eens zo zeer om losse gebeurtenissen die gebeuren, het gaat vooral om de ontwikkeling van de gebeurtenissen. Als iemand je enorm vernederd geloof ik best dat het zo ver kan komen dat je zo iemand dood wil maken, daar gaat het niet om. En, ja iemand een klap geven kan tot de dood lijden, ok, maar dat is ook niet wat ik bedoel.

Het is de opeenvolging van gebeurtenissen waardoor de film totaal uit de bocht vliegt. Een van de raarste momenten is wel het moment dat de groep besluit dat het allemaal een test is en de assistent die naar de video's kijkt opsluit, belachelijke scene. Ik wil best een lange lijst maken met overgangen en stukjes die ik belachelijk vond als je dat wil, maar ik weet niet of dat zoveel zin heeft.

Ik had gehoopt op een film die me op de manier aan het denken zou zetten die jij beschrijft, dat was nou net waar deze film in faalde. Doodjammer.

Dan zou ik uit het onderzoek stappen en dat buiten maar eens oplossen

Zeker niet tijdens het onderzoek zelf.

Gewoon blijven doen, die negatieve sfeer die bij deze discussie heerst is zwaar onterecht. Gezien het gemiddelde wat deze film heeft verbaast mij dat enorm.

Hoe kun je (en dan vooral de eerste helft) dat nou niet geloven als het echt gebeurt is? Als mensen echt zo op de situatie gereageerd hebben?

En juist die ontwikkeling is erg goed naar mijn mening. Niemand weet hoe mensen reageren als het experiment niet stopgezet wordt en ik denk dat de makers een goeie gok gedaan hebben zo.

Maar als het onderzoek nou niet stopgezet wordt kos? .... Wat dan? .... En bewakers blijven hun positie behouden? ....

Daar gaat het niet om, dat is wat ik zeg. Het doet er niet toe wat er in het echt gebeuren kan. Het gaat erom dat de ontwikkeling van de geurtenissen geloofwaardig is in de film. En dat is hier (in de tweede helft zoals ik mijn eerste post al zei) totaal niet. En laat dat juist nu heel belangrijk zijn als je realistische film wil maken over groepsprocessen. Ik geloofde er na drie kwartier niets meer van.

Naar mijn mening heel erg slecht, maar dit is een herhaling van zetten.

Ik denk dat de discussie nutteloos is. Ik heb 't idee dat we volkomen langs elkaar heen praten.

Voor de laatste keer: ik geloof wel dat aanleiding A de ontwikkelingen B tot gevolg kunnen hebben, maar de FILM brengt dit proces niet geloofwaardig over.

Ik vind die ontwikkeling erg slecht (ik irriteerde me al na een kwartier in de film meen ik me te herrinneren). Het is voor een filmmaker niet voldoende om slechts de 'feiten' te presenteren (In ieder geval NIET in een psychologische thriller). Hij moet het publiek laten geloven dat een bepaalde aanleiding ook werkelijk bepaalde ontwikkelingen tot gevolg heeft. Hirschbiegel's film is niet geloofwaardig voor mij. Dan houdt het gewoon op.

Ik vind het trouwens frappant dat jullie niet struikelen over de overbodige en irritante love-interest die ook nog eens als zwaar opgelegde plotkatalysator gebruikt wordt. Ook snap ik niet dat niemand moeite lijkt te hebben met de ongepaste Screamperikelen, waar de film in vervalt. Je valt steeds maar terug op dat echte experiment terwijl we discussieren over de film zelf.

[edit]volgens mij zitten we nu op 1 lijn.[/edit]

Ja, OK, dat kan, de film kan niet geloofwaardig overkomen, bij mij wel. Laten we ook maar niet dezelfde dingen maar dan iets anders bewoord zeggen, want dan blijven we aan de gang.

Maar waar ik mij aan stoor, nou nee, niet aan stoor, maar wat ik niet terecht vind, is dat hier ook min of meer beweerd wordt dat de dingen die de mensen in het experiment doen (en dan vooral dingen die ze in de tweede helft doen) niet geloofd worden. Het wil er maar niet in bij een aantal mensen dat mensen daartoe in staat zijn. En dan buiten zaken als filmcliche's, slecht acteerwerk, dat het verhaal/sfeer slecht overkomt om, deze zaken zijn puur persoonlijk. Ik verwijs wat persanages hier allemaal doen betreft weer naar wat echt gebeurt is toen tijdens dat echte experiment en als je dat niet stopt en je zet die lijn door, dan denk ik inderdaad dat het op hele gruwelijke/onmwmenselijke praktijken uitdraait.

Ik geloof de dingen die de mensen in het experiment in de film doen niet en is wat mij betreft hetzelfde als niet geloofwaardig overkomen. En volgens mij bedoelde iedereen hier dat eigenlijk.

De wereld is bizar en de meest extreme dingen gebeuren in het echt. Dat geloof ik. Ook dat een vergelijkbaar experiment extreem uit de hand kan lopen. Zelfs met vergelijkbare ernstige gevolgen als in de film (doden, gewonden). Waar ik niks van geloof is de ontwikkeling in de film.

OK, maar dat komt dus niet omdat het in het echt niet kan gebeuren, zoals ook beweerd werd (niet dor jou overigens), maar omdat de film niet geloofwaardig overkomt.

Nou ja, dat de film bij sommige mensen niet overkomt, dat kan ik snappen, kan ik verder ook niks meer aan doen , maar dat is wel heel erg jammer. Bij mij kwam de film namelijk wel goed over en ik vond hem prachtig.

Maar dat is nou nét waar het onderzoek om gaat: wat doen mensen met macht? Ondanks dat ze er niet voor geleerd hebben? En hoe schikken andere mensen zich hiernaar? Ik zie hier regelmatig dingen als "groepsproces" staan, maar dat is ondergeschikt in het experiment. Het gaat om de individuen. Wat doet ieder met de macht die hun gegeven is... En dan nogmaals: wat zouden jullie doen? Mensen die te vertrouwen zijn kunnen dan in één keer een tiran worden... Met vreselijke gevolgen. Dat er dan toevallig mensen zijn die de ene of de andere partij volgen, tja, dat heb je er automatisch bij... (maar daar is geloof ik wel consensus over hier...). En dat is nou net wat in deze film zo naar voren komt: hoe reageert ieder individu op de macht die hun gegeven is...

Het liefdesverhaal: ik vind het er zeker in horen. Het geeft rust aan de kijker. Kan die er ook over nadenken... Anders zou het een nog extremere film zijn...

Beetje slap excuus. Had ie er ook wel een paar koeien in een wei tegen aan kunnen gooien: dat geeft ook rust.

Goeie Ramon K, maar je weet zelf ook wel dat je dan helemaal had lopen gaan zeuren op het verhaal.

Maar wederom vind ik dat Menghini weer een punt heeft. Het is vrij zware film (voorop gesteld dat de film goed bij je overkomt), ik zou hem ook niet zo voor de lol opzetten, maar eerder omdat ik hem heel interessant vind. De film is ook vrij deprimerend en wat dat betreft vind ik het liefdesverhaal, ondanks dat het cliche cliche en compleet verzonnen is, in deze film heel passend.

Denk je nu werkelijk dat Hirschbiegel die liefdesperikelen in zijn film stopt om ons rust te gunnen en om de sombere sfeer te doorbreken?
Kom zeg. Dat heeft ie gedaan om twee redenen:

-om het karakter van Bleibtreu enige diepgang te geven (en dat komt absoluut niet uit de verf) Alle personages zijn eigenlijk nogal vlak....(gebrek aan diepgang en psychologie)

-om een eind te kunnen breien aan de film........een grote geforceerde plotkatalysator.

Vreselijk. Wat slaat Hirschbiegel hier de plank mis.