Das Experiment (2001)

Bij poging twee (met een goede vriendin) wel de eindstreep gehaald. Mijn oordeel: 3,5*. En tot dit oordeel ben ik puur op puntenaftrek gekomen, want 'Das Experiment' is aanvankelijk een zeer intrigerende, fascinerende en (positief) verontrustende karakterstudie, die nogal rigoureus wordt genekt door halfslachtige Hollywood-compromissen. De uiteindelijke apotheose was echt een domper. En dan heb ik het niet over de uitbraak van de gevangenen en de brute moord op Eckert, maar over de uiteindelijke oplossing van het conflict met schiet- en steekpartijen, een mes die toch net niet de lever van de hoofdrolspeler-held heeft doorboord en het te-nen-krom-men-de happy end.

Al met al een film die een gigantisch statement had kunnen maken, en zelfs een bewustwordingsproces in gang had kunnen zetten, maar met een hoogst irritante knieval voor Hollywood.

Interessant verhaaltje, maar niet goed genoeg uitgewerkt. Ze hadden naar mijn idee meer moeten doorgaan waarom de gevangenen zo deden en waarom de bewakers zo reageerden. Dat heb ik geloofi k in de hele film nergens teruggezien. Maar op zich is het een goeie, spannense thriller die je toch wel even wakker schudt. Maar Ficher King, welke geweld scéne's vondt je eingelijk te gruwelijk voor woorden. Kan er nou niet zo snel eentje bedenken die ik echt gruwelijk vondt.(Misschien ben ik al zoveel gewent dat ik onder hand niet meer weet wat gruwelijk is en wat niet. ) Maar toch 3,5*

Zeer domme en ongeloofwaardige film. Na 10 minuten slaat het al nergens meer op, jammer. niemand die het in zijn hoofd haalt mensen te overtuigen dat het wel zo makkelijk is allemaal relaxed hun geld te laten vangen (dat is namelijk hun enige doel), niemand die enige dreiging uitoefent op een manier als 'wanneer dit is afgelopen pak ik jou wel mannetje', niemand die er bij stil staat dat het maar 14 dagen duurt, niemand die er bij stil staat wat eventuele consequenties kunnen zijn van moord, verkrachting etc. Een controle voor 'een uniek experiment in de wereldgeschiedenis' van maximaal 2 mensen. Drank en wapens kunnen gewoon meegenomen worden. Wanneer het begint mis te lopen is net de videoband op (zucht). En dan is het ergste nog niet eens geweest. Vervolgens krijgt degene met de minste charisma (die nota bene onmiddelijk uitgelachen wordt) het heft in handen. En hij kan de rest er ook nog van overtuigen dat de controle een externe factor is die uitgeschakelt moet worden (!!). Dus kunnen ze de doktor verkrachten en iedereen neermeppen, want dat hoort bij het experiment natuurlijk, dat snapt iedereen (weer..zucht). etc. etc. .
1 ster voor het goede acteerwerk.

Een film die interessant had moeten zijn. In plaats van interessant was de film, ja, vermakelijk en van een [oi oi oi] Duitse-tv-film kaliber (ondanks het acteerwerk).

Ja, gebaseerd op het Stanford Prison Experiment in hoofdlijnen. Maar alles wat ze verzonnen hadden (om het verhaal smeuiïger te maken) sloeg kant noch wal.

Ten eerste, de supervisor van het 2-weken-durend experiment gaat naar een of ander congres, en dat in het heetst van de strijd. En als je rechterhand (de dame) dan ook nog aangeeft twijfels te hebben en het experiment wil stoppen, ga je dus niet naar dat congres, aangezien het jouw experiment is dat niet mag mislukken. Dit gebeurde dus ook niet bij het echte experiment.

Ten tweede, de hoofdpersonage wordt opgesloten in de zwarte box en vindt een schroevendraaier. Hahahahahaha. Het moment dat de film in elkaar zakte.

Ten derde, een journalist en een (militaire) piloot in 1 cel die in het geheim deelnemen aan het experiment (met extreme standpunten). Tja. Zeer goed research van het team...

Ten vierde, de bewaarders hebben toegang tot de ruimtes waar het experiment wordt geobserveerd. Natuurlijk draagt dit bij tot de apotheose, met als hoogtepunt dat alle videobanden op het juiste moment uit de opname-apparatuur springen. Tenenkrommend.

Ten vijfde, het vriendinnetje uit Zandvoort die als ze haar vriendje wil zien in de nacht van de apotheose. De deur wordt opengedaan door een deelnemer van het experiment. Tja, op dat moment sta je op je tenen en vraagt om de leiding van het experiment en niet "of je je vriendje mag zien".

Ten zesde, alweer die mysterieuze schroevendraaier, die wel erg goed van pas komt zeg bij de vlucht uit het cellencomplex.

Etcetera etcetera...ik geef de moed op.

Maar goed, deze film was natuurlijk niet bedoeld om een weergave te geven van het Stanford Prison Experiment, maar meer om te laten zien hoe een experiment van deze aard uit de hand had kunnen lopen. Aardige gedachte, uitvoering belachelijk.

1 ster voor het acteerwerk en scenes voor "de apotheose".

Kan me goed vinden in het bericht van kos, maar vooral dat van Mug. Niet dat de geloofwaardigheid zo'n groot punt is in deze film, maar sommige passages zoals met de schroevendraaien zijn gewoon een beetje idioot, en het lijkt wel of sommigen dit de film harder zouden aangerekend hebben als het niet op waargebeurde feiten gebaseerd was.

Soit, waar ik vooral over val is het tv-film gehalte van deze film.
- Visueel een draak van een film, waar men wel gepoogd heeft enkele artistieke scenes in te bouwen (met lampen die aanspringen ed), maar waar de uitvoering heel wat te wensen overlaat, en het geheel alleen maar knulliger maakt.
- De soundtrack klinkt zo vreselijk plat. Kan moeilijk geloven dat deze echt geproduceerd werd met een "kwaliteitsfilm" in het achterhoofd. Met als uitschieter die track na de botsing.
- Knullige inmenging van sidestories, vooral dan het hele liefdesverhaaltje loopt zo in de weg van de rest van de film, dat het me snel begon te storen.
- En niet in het minst de acteerprestaties, of eigenlijk meer de typecasting van bepaalde personen, met als klap op de vuurpijl het "jongetje met de vette haren en strakke houding dat door de rest van de jongetjes gepest wordt, maar zich opwerpt als dictator van de groep". Komisch.

Jammer, want het concept van de film is natuurlijk uiterst interessant, en de enige reden dat ik verder bleef kijken. Heb me ook niet verveeld, of de neiging gehad de TV af te zetten, maar de uitwerking is gewoon belabberd. 1.5*

Ik had nog nooit van dat hele experiment gehoord, alleen bepaalde mensen over de film zelf.Dit kijk ik dus gewoon als film en het intrigeerde mij enorm.De ongelooflijke spanning die bij de sadistische daden kwamen kijken hield mij op het puntje van mijn stoel.De bewaker die het eerst losschiet heeft zo ook heel veel weg van de sadistische bewaker uit The Green Mile: zelfde kop, zelfde angstaanjagende blik.Onnodig was de muziek Alexander Bubenheim, die eigenlijk alleen goed werkte tegen het einde aan.Daarvoor leek het op zomaar wat gepriegel.4.5 sterren

Ik loop al een jaar de discussies hier te vermijden om maar niet beinvloed te worden bij het kijken van deze film. Ik heb nu toch gekeken en daarna gelezen wat ik allemaal gemist heb en ik vond het, net als een aantal anderen, een volstrekt belachelijke en compleet idiote film.

Het probleem zit hem niet eens zo zeer in dat zoiets heel erg uit de hand kan lopen (al heb ik zo'n vermoeden dat er tegenover het Stanford experiment een enorm aantal onbekende psychologische proeven staan die nooit beroemd worden omdat ze niet uit de hand lopen, Stanford is alleen maar beroemd omdat het zo'n uitzondering is) maar de manier waarop het hier uit de hand liep, ik geloofde er simpelweg helemaal niets van. Een film moet geloofwaardig blijven binnen zijn eigen geschapen wereld. Als een film zo duidelijk mikt op realisme ligt de lat hoger dan bij andere films, zo merk ik aan mezelf.

De eerste 3 kwartier gingen nog wel. Al viel het me daar al een beetje tegen, ik vond het nauwelijks boven een gemiddelde Duitse TV-krimi uitkomen, het obligate vriendinnetje ergerde me en er zaten al een paar ongeloofwaardigheidjes in. Maar daarna loopt niet alleen het experiment uit de hand, maar schiet de film ook volledig uit de bocht. Zo erg dat ik niet op het puntje van mijn stoel zat maar me al ergerend door de film aan het worstelen was. En dat is doodzonde, want een thema als dit heeft enorme potentie.

1.0*

Hallicunerend, krachtig, fascinerend, schokkend, briljant. De scene waarin Tarek in de black box zit is één van de engste in de filmgeschiedenis. Een interessante studie naar macht, gewoonweg niet te missen.

4,5*.

Zeer goede film. Ik heb deze film lang in de kast laten liggen, maar nu vraag ik mij eigenlijk af waarom, want het was gewoon een prachtig staaltje cinema.

Het begint vrij normaal met de kennismaking met het hoofdpersonage, en de botsing waar hij het meisje leert kennen maar eigenlijk wordt het natuurlijk pas echt interessant als ze in het experiment zitten.

Het experiment is heel interessant en ook heel goed in beeld gebracht, vond ik. Natuurlijk zijn er behoorlijk veel typetjes bij de personages, maar dat stoorde mij eigenlijk helemaal niet. Ik vond het vooral qua sfeer heel beklemmend, en ik heb me op geen enkel moment verveeld. En ik zeg het eigenlijk heel weinig, maar deze had van mij zelfs wat langer mogen duren.

De muziek was meestal goed of gewoon niet opvallend maar in de botsing was het trompetnummer er toch net iets over. De romance kon mij eigenlijk ook al in totaal behoorlijk weinig schelen. De beelden en dromen ertussen over de vrouw deden vooral een beetje af aan de beklemmende sfeer. Maar er waren ook veel hoogtepunten: De black box, het laatste shot, de mop over vrouwen en pornofilms, de scene waar ze Bleibtreu's personage mishandelen en op hem pissen,.... Tijdens de eindscenes en dan vooral het moment met het mes in zijn hand was ik echt misselijk. Ik was trouwens al de hele film behoorlijk aangedaan door de situaties. Eén van de films die mij het meest heeft geraakt in mijn hele leven, denk ik.

En dat brengt mij ook direct tot nog een groot voordeel: de geweldige vertolking van Moritz Bleibtreu. Die man kan echt wel verdomd goed acteren.

4* voor deze geweldige duitse film. Ik heb er trouwens helemaal geen spijt van dat ik deze indertijd heb aangeschaft.

Zeer goede film, gebaseerd op een Amerikaans experiment waaraan studenten deelnamen en hetzelfde moesten doen, dus de rol van cipier en gevangene spelen, na 3 dagen moest het experiment opgeheven worden, omdat ze helemaal psychisch ervan waren geworden.

In deze film doen ze dat allemaal nog eens dunnetjes over, alleen nu met verhaal als saus om de experiment heen, zeer goed verfilmd en het blijft je zeker boeien. Ik hou trouwens wel van zulke praatfilms en daarom heb ik 'm 4 sterren gegeven.

Schijnt dat veel van het vertoonde wel echt is gebeurt in het experiment waar deze film op is gebaseerd? De VRT zond een tijdje geleden een serie uit over groepspsygologie en het was echt onluisterend om te zien hoe wij dagelijks daardoor worden beinvloedt en hoe sterk je in je schoenen moet staan om je daaraan te onttrekken als je het niet met de groep eens bent.

Wel gek dat dit een Duitse film is (Wir haben es nicht gewusst???).

Het einde van deze film vond ik allemaal wel een beetje over de top, maar overall bleef het geheel wel boeien.

Meest treffende en overtuigende deel in de film vond ik in het begin, als alle proefpersonen nog jolig en melig met elkaar omgaan.

Ik heb slechtere actiefilms gezien, maar om dit een psychologische thriller te noemen gaat mij iets te ver (meer psycho-onlogisch), daar was het allemaal net te belachelijk voor, met als hoogtepunt de schroevendraaier die zomaar in de blackbox ligt, waarmee Tarek in het donker een (behoorlijk stevig uitziende) ¨kluis¨ open krijgt, de gevangenen laat ontsnappen, en zelfs een hele muur weet te demonteren.

Eerder in de film: Een gevangene geeft aan het expiriment te willen verlaten, willen de onderzoekers er nog een nachtje over slapen! Waar dat op sloeg is me nog een raadsel.

Dat op een gegeven moment de professor zonodig tijdens het expiriment naar een congres moest, de deelnemers zo bij de achtergebleven ¨in de gaten houders¨ naar binnen konden wandelen en hen konden overmeesteren, geeft voor mij aan dat we de film niet te serieus moeten nemen.

Redelijk vermakelijk, dat wel, maar ik had hier veel meer van verwacht.

Moritz Bleibtreu heeft wel een mooie filmkop, wat een lippen heeft die gast.

Das Experiment behandelt een zeer boeiende maar eveneens choquerende thematiek. Overtuigende acteerprestaties, realistische personages, goede sfeer, knappe decors en de krachtige Duitse taal zorgen voor een beklijvende filmervaring. Het verhaal van Dora (vertolkt door de wondermooie Maren Eggert) voelt bij momenten een beetje overbodig aan, maar zorgt voor rustpunten in het verhaal en staat, m.i., symbool voor de zoektocht naar innerlijke rust in Thareks hoofd.

4.5*

Prima filmpje over een experiment dat uit den klauwen loopt. Goed acteerwerk, veel spanning en een ietwat ontspoort slotstuk. Absoluut onderhoudend. Goed.

Ik vond het eigenlijk maar een wat standaard thriller met een ietwat ander uitgangspunt. De zogenaamd briljante psychologische aspecten zijn ondergeschikt aan enkele tamelijk doorzichtige cliches.

Aardige psychologische thriller naar het Stanford Prison Experiment in 1971, waar in Das Experiment flink wat dingen gebeuren die in het echt experiment ook gebeurt zijn: iedereen die naakt is en zonder bed en met brandblussers worden belaagd, de gehele kledij, en doorgedraaide gevangene en het schoonmaken van de wc. Het echte experiment werd al beëindigd na 6 dagen, en dus heel anders dan hoe het in deze film eindigt.

Een interessante film hoe de bewakers zich al snel beter voelen dan de gevangene en snel hun macht misbruiken met de meest sadistische dingen, terwijl ze alleen maar voor orde moeten zorgen maar daarin veels te ver gaan. Helaas is de film op sommige punten te voorspelbaar en een paar dingen die ze er echt niet in hadden moeten doen: de schroevendraaier in de Black Box. Ook hadden ze Dora , de liefde van Tarek eruit moeten laten, helemaal omdat ze hem op het einde even komt redden, het had een klassieker kunnen worden als ze het allemaal wat beter hadden uitgewerkt, nu is het alleen een aanrader. De acteerprestaties en de sfeer waren prima.

3.5*

Even flink wat pagina's doorgespit hier en ik moet me bij de negatieve berichten aansluiten. Blijkbaar zijn de gebeurtenissen in de eerste helft van de film (het belagen met de brandblussers bijvoorbeeld) in het "echte" experiment ook daadwerkelijk gebeurd. Laat ik dat nou ook het sterkste deel van de film vinden. Maar zodra Hirschbiegel het overneemt en z'n fantasie de vrije loop laat gaan is het helaas gedaan met deze film. De meest stupide gebeurtenissen volgen elkaar in rap tempo op. Je kan me bijvoorbeeld nooit wijs maken dat de proefpersonen toegang hebben tot de wetenschappers en ze vervolgens nog gevangen zetten ook. Maar nog belachelijker was het idee van Berus, dat de afwezigheid van de professor een zogenaamde "test" was. En dat door deze test geweld en verkrachting vervolgens wél worden toegestaan.

Het had zo mooi kunnen zijn, net als vele anderen vind ik het uitgangspunt zeer interessant en was de eerste helft zeker het kijken waard. Eeuwig zonde dat ze het daar niet bij gelaten hebben.

Interesse film maar overall ben ik er wel wat mee teleurgesteld.

Ik wist een beetje waar de film over ging (Oa een HBO psychologieboek gaf als advies deze eens te kijken) en het sprak me aardig aan dus gisteravond maar eens aan de film begonnen.

De film biedt zeker spanning en interessante momenten maar ik vond het te lang te soft. Het 1e uur was niet saai, maar zeker niet heftig te noemen. Daarna ging het eigenlijk mis en werd het zeker wel boeiend met als hoogtepunt een geweldig laatste half uur. De verhouding van de film vond ik niet goed liggen dus.

Verder is zon film bij vlagen aardig onrealistisch, wat ik ook net al las bij de meningen over deze film. De schroevendraaier in de black box is natuurlijk wel heel overdreven en het feit dat de professor ervandoor ging naar een congres tijdens zon belangrijk experiment was ook stompzinning. Wat ik me ook afvraag is in hoeverre dit daadwerkelijk kan gebeuren. Iedereen meldt zich aan voor het geld en dan zie je later in de film een halve verkrachting, iemand die ondergepist wordt, mensen die een hersenschudding worden geslagen en zelfs een dode. De mens is tot veel in staat, maar kan men in zon korte tijd veranderen?
Of het nu realistisch kan zijn of niet, het was wel boeiend om te volgen. Dit kwam ook zeker dankzij het overtuigende acteerwerk. Zon beetje iedereen heeft zich sterk in zijn of haar rol ingeleefd.

Voor mij is Das Experiment geen topfilm geworden en is ie zeker niet perfect, maar het facineerde wel, zeker later in de film. Ik zou de film dan ook zeker aanraden aan mensen die zulke thema's interessant vinden.

Ruime voldoende;

3,5*

Een vraag die bij mij opborrelde: Zou zo'n experiment nou echt zo gaan als in Das Experiment? Ik ben er nog niet over uit... De extreme misstanden komen in deze film zo overdreven snel te voor schijn. Aan de andere kant hoef je maar naar de waargebeurde ellende in de Abu Ghraib-gevangenis te zien dat mensen echt tot zulke wansmakelijke dingen in staat zijn. Anyway, indrukwekkende film met een paar berespannende scenes.

Alweer een tijdje geleden dat ik deze had gezien, nu weer eens bekeken en dat is me weer goed bevallen. Alleen was de impact dit keer wel iets minder.

In Das Experiment wordt de menselijke psyche grondig aangekaart. Of dit nu realistisch is of niet, het grijpt je wel aan. De film geeft een verknipt beeld van mensen weer, wat deze doen in een uitzonderlijke situatie. In dit geval gaat het dus flink mis. De film begint luchtig waarin de gevangenen met de bewakers wat grappen en grollen maken. Al snel gaat dat een hele andere kant op. De bewakers worden steeds wreder in hun doen en laten, de gevangenen worden zowel psychisch en lichamelijk mishandeld. Dit levert enkele hele goede en harde scènes op waarin je echt meevoelt voor de "gevangenen". Het realisme waarmee we het geheel en vooral de martelingen maakt echt indruk op je. Natuurlijk hebben we wel al erger gezien in films, maar Hirschbiegel neemt rustig de tijd om je mee te slepen in het verhaal en het beetje bij beetje erger te maken.

Helaas verdwijnt af en toe de vaart wat doordat er wat stukjes tussen zijn gemonteerd van situaties buiten de gevangenis om wat je eigenlijk maar weinig boeit omdat je snel wilt weten hoe het "spel" zich verder gaat ontwikkelen. Toch maakte het dit keer iets minder indruk allemaal omdat ik natuurlijk op voorhand al wist wat er ging gebeuren en vandaar dus de halve ster verlaging.

Cinematografisch is het allemaal erg strak, koud en steriel. Ik zou haast zeggen dat de manier waarop het geschoten is een beetje Kubrick's aanvoelde, maar toch weer heel anders. Het menselijke aspect blijft steeds centraal staan en wordt er door de acteurs fantastisch spel geleverd. Mooie belichting en een goede editing. Muziek vond ik iets minder, maar daar kan ik wel mee leven in wat verder nog steeds een erg goede blijft.

4*

Eén woord:

Heavy

ik sluit me een beetje aan bij de mening van nomak. Maar het 'van lachen -> serieuze ernst' van mensen wordt op zich wel schitterend gedaan/in beeld gebracht. Al is het laatste stukje idd een beetje overdreven qua verhaal. Toch 3.5* voor deze beklijvende thriller

Een zeer goede film en met name wanneer je houdt van films met psychologische karaktereigenschappen van de mens. Neem bijvoorbeeld de film uit het boek "Lord of the flies" of de "Wave".

De film gaat dus over een experiment waarin de proefpersonen verschillende rollen moeten gaan spelen. De ene groep vervult de rol van de bewakers en de andere de gevangenen.

Ik vond het filmwerk gekozen omdat de verschillende karakters zo zeer goed duidelijk werden. Een soort Big Brother maar dan bij een experiment dat waargebeurd is. Een aanrader

Das Experiment is opzich een hele interessante film, maar aan de andere kant...

De film begint redelijk goed door heel veel vragen op te roepen en een interessante setting te introduceren. Je bent toch benieuwd wat er gaat gebeuren. Helaas was die 'honger' naar meer al voor het einde weg. De film is te voorspelbaar en er zijn te veel slappe stukken.
Neem bv. het feit dat de leider van het onderzoek (wat het onderzoek van zijn leven zou zijn) even een dagje weg gaat. Bovendien denk ik niet dat men een medemens zal vermoord, zeker aangezien het een experiment is en geen realiteit. Ondanks dat macht corrumpeert. Hier kan ik niet over oordelen, maar het lijkt me stug.
Ook de scènes met die vrouw van nr. 77. Had niet nodig geweest. Sterker nog, het verpest de hele sfeer van de gevangenis.

De film is op feiten berust, maar de film gaat wel erg ver door. Er wordt een eigen draai aan de film gegeven en dat had Hirschbiegel beter niet gedaan. Hij had het verhaal gewoon realistisch moeten houden en zoals het in het echt geëindigt is, vind ik een veel beter einde. Ook zou er dan niet zo'n ongelofelijk slap einde geweest zijn.

Dat waren de minpunten, er waren natuurlijk ook pluspunten. De dialogen, de karakterontwikkelingen en vooral de strijd tussen gevangenen en bewakers was erg boeiend. Hoe iedereen langzaam breekt. Dat heeft Hirschbiegel wel mooi gebracht. Een ander pluspunt is dat de film nergens verveeld, ik heb nergens gedacht van: "Wanneer komt er nou een einde aan?"

Ik heb me wel vermaakt, maar vond het niks speciaals. De pluspunten wegen niet echt veel op tegen de minpunten.
Gewoon een voldoende: 3,0*

Ai ai ai

Dit was het niet. Film verliest zich volledig naar het einde toe. Waar ik een psychologische machtsstrijd verwachtte (met hier en daar misschien wat geweld) kreeg ik een ordinair slagveld en een rist aan ongeloofwaardige situaties: de schroevendraaier in de black box, de hoofdwetenschapper die het doodleuk afbolt tijdens z'n "wereldschokkend" experiment, het vriendinnetje Dora dat al even leuk meedoet aan het bloedbad, etc.... Heel die amoureuze sideplot had wat mij betreft sowieso niet gehoeven.

Nochtans begon het nog vrij goed, maar de overgang van vernederingen, fysieke straffen en psychologische spelletjes naar bruut geweld gebeurt te plots en lijkt gewoonweg niet geloofwaardig. Hoofdpersonages schijnen ook te vergeten dat ze na die 14 (amper 14!) dagen terug naar de normale samenleving terugmoeten. God noch gebod schijnt de bewakers te kunnen tegenhouden. Kan een mens werkelijk in zo'n korte tijdspanne zo erg veranderen? Lijkt me vreemd.

Acteurs waren best goed, en het zag er ook allemaal erg mooi geschoten uit. Daar gaan ook de meeste sterren naar. Verder toch een jammerlijke tegenvaller.

Knap dat ik deze boeiende film nog geen punt heb gegeven. Verhaal vond ik best origineel en ook boeiend. Vooral als de gevangenen de macht grijpen (de scene waar een gevangene de vrouwelijke doctor tot uitkleden dwingt en toen iets zei van "ah sie rasieren sich" vond ik geweldig ). Er wordt verder ook gewoon goed in gespeeld door de diverse Duitse acteurs, vooral door Moritz Bleibtreu.

Great!

Over het waargebeurde verhaal jaren terug zal ik niet teveel uitweiden, heeft ook niet meegewogen onder het kijken. Maar goed, een interessant concept dat uiteindelijk een gestoord filmwerkje opgeleverd heeft die steeds de druk wat opvoert en uiteindelijk helemaal ontspoord, eigenlijk meer dan je verwacht. Meesten ervaren dit als negatief, maar voor mij ligt daar juist de kracht.

Verder voortreffelijk geacteerd, degelijk geregisseerd en zo nu en dan best sfeervol (vooral de muziek weet bij te dragen, en het groengele licht in de gevangenis had ook wel wat).

5*

Ik vind dit soort films altijd wel iets hebben. Altijd als mensen de vrijheid krijgen om te doen en laten wat ze willen gebruiken ze dit om kwaad te doen ipv goed lijkt het wel.
Macht en dan vooral absolute macht is en blijft levensgevaarlijk, zoals ook dit experiment laat zien. Acteerwerk was prima in orde. De spanning was ook constant aanwezig, omdat je niet wist hoe ver de "bewakers" nou weer zouden gaan. Wat ik jammer vond is dat de overige gevangenen wel heel erg als figuranten in beeld kwamen. Haast geen tekst en geen mening of wat dan ook. Was meer opvulling. Had nog wel een paar aansprekende karakters ertussen willen zien. Verder begreep ik ook niet goed waarom nou juist de homofiele, stinkende bewaker de baas mocht/kon zijn. Maar goed, als je even naar bijvoorbeeld Hitler kijkt en gasten zoals Göring, dan gaat het verder ook niet over hoe groot en sterk iemand moet zijn om de leiding te nemen. Het zijplotje van de vriendin van Moritz was behoorlijk overbodig. Ook hoe ze er op het laatst nog even ingeschreven lijkt om wat screentime te krijgen. Dat was redelijk pijnlijk. Naar gelang kom ik erachter dat de 4 sterren die ik gister meteen na de film gaf toch wel behoorlijk aan de hoge kant is. Toch zat ik wel echt goed in het hele gebeuren en vind ik het stuitend dat mensen dit elkaar in dit soort situaties al zo snel kunnen aandoen. In het echt ging het experiment gelukkig niet zo ver als ik dat hier zo een beetje doorlees, maar het had ook geen 5 dagen of zo langer moeten duren, want anders was het misschien wel zo uit de hand gelopen. Ik maak er 3,5 verdiende sterren van.

Ik snap je punt, maar ik kon me er ook weer niet zo aan ergeren. De scène's zonder de beste dame vind ik sterk genoeg om bij een hoge beoordeling te blijven. Een zeer interessant uitgangspunt, welk in mijn ogen ook goed uitgevoerd wordt. Het hele psychologische principe achter de gedragsontwikkelingen indien je als groep de macht bezit of juist de onderdanige bent is zeer boeiend. De ontwikkelingen worden steeds bizarder, voor sommige misschien te bizar, ik vond het juist intrigrerend hoe een mens zo kan veranderen. Goede film.

4*

Had hier veel meer van verwacht. Zo'n Stanford-achtig experiment is geknipt voor een goed scenario, dat deelnemers zo snel en zo diep op kunnen gaan in hun rol dat ze het zicht op de realiteit kwijtraken en alleen nog machtsvertoon of juist onderwerping vertonen.

Wat dat betreft vind ik het plot oké. Op hoofdlijnen althans want wat een vreemde zaken zijn er dat script ingeschreven, staat haaks op Duitse gründlichkeit (laat staan hun wetenschap). Bijvoorbeeld de achtergrond van twee deelnemers, een journalist met een James Bond-bril en een militair, wat voegt het toe, dat ook personen die niet onbevangen zijn, kunnen breken (wat in het tweede geval volgens mij niet eens het geval is)? Alsof het concept van zichzelf al niet overtuigend genoeg is.

Het levert in het eerste deel ook kinderachtig gedoe op door Tarek (omdat hij 'acteert'). En zijn vriendin zorgt voor nog vreemdere toestanden, beginnend met een wel heel bijzondere ontmoeting, daarna intermezzo's van haar die niets toevoegen (eentje zelfs waarin ze wil masturberen ) en ze is - ojee - ook nog eens de redder in nood.

Bijzonder ook dat zo'n grootschalig experiment zo slecht in de gaten wordt gehouden of zelfs vrijwel niet (wanneer de leider doodleuk de hort op is). Dan vallen er nog schroevendraaiers en pistolen uit de lucht, wilde achtervolgingen en het vliegt de bocht uit, in Hollywood zullen ze jaloers zijn.

Snap al die toevoegingen niet want het gegeven van het experiment is van zichzelf al verbazingwekkend genoeg. De wat betere scenes zijn dan ook met de gebroken deelnemers, echt heel slecht kan ik de film daarom ook niet noemen, maar een gemiddelde van 3,7*.....