Das Experiment (2001)

Hoe bedoel je 'suggestief'?

Misschien dat dergelijke zaken louter op zwart-wit bekeken wel voorkomen of kunnen gebeuren. Het is echter de uitwerking die de geloofwaardigheid om zeep helpt: onlogisch, simplistisch en teveel in de protocol-structuur van typische actiefilms (met heroïsche ontsnappingsscènes, zelfopoffering, romances, etc..)

Het verschil met Felon is dat die film nergens realistisch pretendeert te zijn en deze wel. (wordt zelfs in inleidende cursussen sociale psychologie gebruikt )

Ik vond het wel een goede film.. hij gelijkt wel vrij hard op die welle, welke naar het einde toe toch net iets geloofwaardiger was.. vele vinden het precies onrealistisch dat de personages zich zo snel gaan gedragen als echte bewakers en gevangenen ook al weten ze dat het maar een experiment is. Dat is dus o.a. wat het echte experiment heeft aangetoond; daar werd al na 2 dagen geweld gebruikt en dat experiment hebben ze dus ook binnen een week moeten stopzetten. De film laat eerder zien wat er had kunnen gebeuren moest dit niet zijn stopgezet, het stoort mij dus ook helemaal niet het echte verhaal volgt. Naar het einde toe wordt het inderdaad wel iets te over-the-top.

@yeyo: jij zegt de hele tijd dat het zo ongeloofwaardig is dat de film is opgedeeld in witte en zwarte personages, ik vraag mij af waar jij die dan ziet?.. ik zie er namelijk vooral grijze.. op mss 1 personage na..

Wat zijn dan de goeie eigenschappen van die ranzige Elvis-imitator? En op welke manier zijn de stoere piloot en de weerloze Schütte 'slecht'? Een film als deze zou iets moeten zeggen over de dualiteit van de mens, maar in plaats daarvan worden er enkel idiote clichés gecultiveerd.

Erg goede film, waarin je mooi kunt zien hoe GEK mensen in het ECHT ook kunnen zijn. Jammer dat ze als basis niet studenten, zoals in de jaren 70, hebben genomen. Nu ging het vooral over mannen die geld wilden verdienen.

Speciale maar toch wel boeiende film ,viel zeer goed mee !

3.5 *

Komt vanavond op TV in "Virus" op CANVAS; ca. 23.45 uur!

Zo raar is dat niet want psychopaten zijn vaak goed in staat om de boel te belazeren en te manipuleren, ook psychologen en psychiaters. Een paar jaar terug hebben een groep Amerikanen en Canadezen een studie van 15 jaar afgerond naar clienten met persoonlijkheidsstoornissen in de gevangenis waaronder veel psychopaten. Een belangrijke conclusie was dat vooral de psychopaten uitstekend hadden geleerd hoe je je moet aanpassen om iets gedaan te krijgen en dat in de gevangenis alleen maar perfectioneerden! Ze bleken perfect in staat om de behandelaars (psychologen, psychiaters, etc.) om de tuin te leiden en zo meer kans te krijgen om vervroegd vrij te komen "wegens goed gedrag", dat goede gedrag verdween als sneeuw voor de zon na vrijlating.

Ben erg benieuwd naar deze film vanavond op de Belgische tv, onderwerp doet me denken aan Milgram's 37 waar Peter Gabriel zo'n indrukwekkende song over maakte.

Weer eens bekeken na lange tijd. Wederom genoten, stem blijft op 4 1/2 staan.

Net gezien op canvas (toch wel de beste zender op tv)

Het verhaal was interessant, maar op een gegeven moment vond ik het allemaal ongeloofwaardig. Ook miste ik teveel overgangen en werd het allemaal onlogisch.

Maar vanwege de spanning was het toch leuk om te zien, daarom een 2.5.

Intrigerend verhaal.

Helaas zit het volgepropt met clichés, ongeloofwaardige gebeurtenissen en belachelijke subplots.

Ik vind dit soort films altijd wel iets hebben. Altijd als mensen de vrijheid krijgen om te doen en laten wat ze willen gebruiken ze dit om kwaad te doen ipv goed lijkt het wel.
Macht en dan vooral absolute macht is en blijft levensgevaarlijk, zoals ook dit experiment laat zien. Acteerwerk was prima in orde. De spanning was ook constant aanwezig, omdat je niet wist hoe ver de "bewakers" nou weer zouden gaan. Wat ik jammer vond is dat de overige gevangenen wel heel erg als figuranten in beeld kwamen. Haast geen tekst en geen mening of wat dan ook. Was meer opvulling. Had nog wel een paar aansprekende karakters ertussen willen zien. Verder begreep ik ook niet goed waarom nou juist de homofiele, stinkende bewaker de baas mocht/kon zijn. Maar goed, als je even naar bijvoorbeeld Hitler kijkt en gasten zoals Göring, dan gaat het verder ook niet over hoe groot en sterk iemand moet zijn om de leiding te nemen. Het zijplotje van de vriendin van Moritz was behoorlijk overbodig. Ook hoe ze er op het laatst nog even ingeschreven lijkt om wat screentime te krijgen. Dat was redelijk pijnlijk. Naar gelang kom ik erachter dat de 4 sterren die ik gister meteen na de film gaf toch wel behoorlijk aan de hoge kant is. Toch zat ik wel echt goed in het hele gebeuren en vind ik het stuitend dat mensen dit elkaar in dit soort situaties al zo snel kunnen aandoen. In het echt ging het experiment gelukkig niet zo ver als ik dat hier zo een beetje doorlees, maar het had ook geen 5 dagen of zo langer moeten duren, want anders was het misschien wel zo uit de hand gelopen. Ik maak er 3,5 verdiende sterren van.

Een half puntje afgetrokken. Dit omdat de stukjes met de vrouw zoooo ontzettend irritant zijn. Dit haalt de complete vaart uit de film. Ik ergerde me echt kapot hieraan.
Het concept is erg leuk en ook redelijk uitgewerkt. Het begin in de gevangenis vind ik wel slecht uitgewerkt. Het is zoo kinderachtig. Ook vond de regiseur het blijkbaar nodig om alle clichés uit de kast te trekken. Denk hier aan het vinden van de schroevendraaier. Dit is gewoon lachwekkend en erg jammer, want dit soort momenten verpesten deze film. Toch blijft het sfeertje erg sterk en is ie een 2e kijkbeurt nog steeds spannend. Ook vond ik Berus wel een sterk personage. Stereotype mof natuurlijk

Jammer van de clichés en de scenes van de vrouw. Wellicht was ik dan 1 punt of misschien wel 1,5 punt hoger geeindigd.

Ik snap je punt, maar ik kon me er ook weer niet zo aan ergeren. De scène's zonder de beste dame vind ik sterk genoeg om bij een hoge beoordeling te blijven. Een zeer interessant uitgangspunt, welk in mijn ogen ook goed uitgevoerd wordt. Het hele psychologische principe achter de gedragsontwikkelingen indien je als groep de macht bezit of juist de onderdanige bent is zeer boeiend. De ontwikkelingen worden steeds bizarder, voor sommige misschien te bizar, ik vond het juist intrigrerend hoe een mens zo kan veranderen. Goede film.

4*

En dit draaide dan uit op macht, meer bepaald personen die absolute macht wilde en hier voor in de strijd gingen.

Er werd goed geacteerd in deze film , maar helaas mist de film spanning. Dit door enkele onnodige subplots.

Waarom hebben ze zo'n lelijke vrouw gekozen dat begrijp ik nog steeds niet.

Gruwelijk harde film.

Zeer realistische film op alle fronten in de levensstijl van personen die terecht komen in de gevangenis, zelfs al is het een experiment !

Je ziet erg helder hoe de mens zich in heel korte tijd doet veranderen in het uiten van geweld en zelfs haat.

Erg goed acteren maakte deze film tot een goede en vooral realistische drama/thriller.

Ik heb me geen minuut verveelt en zal deze film in de toekomst zeker nog eens gaan bekijken.

Iedere minuut is een spannende minuut !

Voor de bajes liefhebbers een echte aanrader.

Tevens is de remake van deze film, genaamd 'The Experiment' ook erg goed.

Dikke 4 sterren.

Heftige film, eng te zien tot wat wij mensen in staat zijn!

Verklaart erg goed hoe mensen tot beesten verworden in oorlogen e.d.

Macht doet rare dingen met ons mensen.

Het verhaal is razendinteressant, waardoor de film sowieso mijn aandacht wist te pakken. En ik moet zeggen, ik was erg onder de indruk, ondanks de terechte kritiek van veel MM-leden. Toen ik eraan begon wist ik niet dat het was 'gebaseerd op ware gebeurtenissen'. Nu krijg ik altijd een beetje de kriebels bij verhalen die pronken met dat feit. In een kunstwerk zit immers de levensvisie van de kunstenaar, die toeschouwers weer kunnen interpreteren, reflecteren, enz. Maar als kunst beroep doet op het realiteitsgehalte ('waargebeurd') dan verliest het haar eigen invulling, en dan is het niets meer dan een nabootsing (en daarom vervorming) van de zogenaamde 'werkelijkheid', die enkel bestaat door andermans' visie. De artistieke waarde gaat verloren voor vrijwel altijd een commercieel einddoel. Dus ondanks dat ik erg onder de indruk was, zit het nu een beetje te knagen.

Toch blijf ik onder de indruk van het verhaal. Hoe onder het mom van wetenschap werkelijk alles kan plaatsvinden is bizar, en hoe mensen binnen de kortste keren terugvallen op het recht van het sterkste is bizar. Orde en beschaving is een luchtbel die als het er ook daadwerkelijk op aan komt zo kapot wordt geprikt, zoals al eerder onderzocht in William Golding's Lord of the Flies en helaas in elke oorlog weer te zien is. De personages vond ik ook behoorlijk sterk. De journalist die in het begin expres voor wat oproer zorgt zodat hij een pittig stuk kan schrijven en de verharde militair/piloot, zorgen voor interessante ontwikkelingen. Ook kleinere rollen zijn indrukwekkend, en 'zwaktes' als angst en eenzaamheid maakt in een extreme situatie als deze kunnen fataal worden. Ook aan de kant van de gevangenisbewakers is het razend interessant. Dat vreemde ventje die vroeger gepest werd blijkt opeens zijn plaats te vinden en zodra er een leiderfiguur is, volgen de anderen vrijwel direct. Schrijnend dat degene die niet wou meedoen aan het geweld uiteindelijk ook door het lint gaat. Voorspelbaar of niet, het blijft sterk. En dan als laatste partij, de passieve wetenschappers die heel wat controle heeft dan gedacht wordt. Een dik minpunt was de geliefde van Fahd. Ik bleef denken, waar wil de film heen hiermee, maar het bleef bij een lege opvulling van de film, om het voor het publiek wat aantrekkelijker te maken vrees ik. Totaal onnodig, evenals een aantal te flauwe toevalligheden. Het moge dan ook duidelijk zijn dat ik het einde wel een enorme anticlimax vind. Het filmisch heroïsme ontkracht het hele verhaal.

Heeft het op filmteschnisch gebied nog wat te bieden? Niet echt. Cinematografisch weet de film niet echt een juiste snaar te raken. Mooi was het allesbehalve, maar ook niet overdreven kil of rauw. De montage probeert soms erg strak te zijn, maar dat komt ook niet echt uit de verf. Het heeft echter niet gestoord, door het verhaal. Ook was het acteerwerk erg overtuigend. De opbouw vond ik prima, ik bleef de hele tijd in de film. Naar mate de film vordert wordt het tempo langzaam opgebouwd en met enkele spanningsbogen en achtervolgingen krijgt de film uiteindelijk gestalte van een actiefilm. Niets mis mee, ware het niet voor het feit dat het is 'gebaseerd op een waargebeurd verhaal'. Hierdoor ben ik al snel geneigd om de film te vergelijken met de feiten, en dan zien we dat de film net wat teveel erbij heeft verzonnen om nog geloofwaardig te zijn als realiteitsfilm (dan kun je beter een docu kijken). Had de film aan het einde ook onze Fahd door het lint laten gaan en de bewaker vermoordt, en de film verder niet pretendeert feitelijk te kloppen, dan was het voor mij af geweest. Duidelijke visie, flinke impact. Dit blijft echter volledig uit, aangezien de film nu schommelt tussen de feiten en filmische conventies, en zo het allemaal net niet is.

Zonde, bij nader inzien ben ik toch heel wat minder positief over de film dan tijdens de film. Ik had mijn vier sterren al gecorrigeerd naar 3,5*, maar ik vrees dat het nu zelfs blijft steken op een

3,0*

Ik vind de remake van deze film the experiment 2010 beter dan deze...

Waarom , omdat sommige stukken uit deze film zo onlogisch zijn en het einde van het deel uit 2010 gewoon stukken beter en meer logischer gefilmd is!

Lees onderstaande recensie MET afbeeldingen

Het Stanford-Experiment, in 1979 uitgevoerd aan de Universiteit van Stanford in Californië, ging hem vooral over macht en in hoeverre de mens in staat is om die te misbruiken. Onder leiding van professor Zimbardo werden 24 willekeurige Amerikanen in twee groepen opgesplitst: een gevangenengroep en een bewakersgroep. Al snel begonnen ze zich te gedragen naar hun rol, en vooral bij de bewakers waren er grote gedragsveranderingen te zien. Na enkele dagen neigden ze veel agressiever en wreder te worden.

'Das Experiment' is gebaseerd op deze gebeurtenissen, ik zeg wel gebaseerd natuurlijk. Vele gebeurtenissen uit de film komen niet overeen met wat er in werkelijkheid gebeurde tijdens het Stanford-Experiment. Het werkelijke experiment werd in plaats van de geplande twee weken na zes dagen stopgezet, in de film ging Hirschbiegel er nog een tijdje mee door. Hij besloot geïmproviseerd verder te gaan: wat zou er gebeurd zijn moest het experiment niet stopgezet zijn? Of in de woorden van de man zelf: 'ik wou de dingen trager laten verlopen om geloofwaardigheid te creëren.'

Maar van geloofwaardigheid komt er niet veel in huis. De film wordt alsmaar gekker naarmate hij vordert en De Heer Hirschbiegel voegt een aantal gebeurtenissen toe die in werkelijkheid niet gebeurd zijn. Om het boeiend te houden... In die zin is de bovenstaande uitspraak van hem zeer contradictoir. De film zou zich dan ook wat meer moeten manifesteren als een fictiefilm en niet als 'een verfilming van'. Indien je toch liever 'een verfilming van' wil - en zo doet de film zich dus voor - hou je het beter geloofwaardig en bespaar je de kijker dan ook best al die onlogische plotontwikkelingen en wendingen...

De film heeft dus een groot tekort aan psychologie of ook maar enige vorm van diepgang. Maar wat is er dan wel van geworden? Niet veel soeps, zo blijkt. Zo zijn de personages allemaal enorm zwart-wit. De film maakt een duidelijke onderverdeling in goede mensen en slechte mensen. Een hopeloze poging om de personages extra krachtig te maken degenereert zich voor mij in een grandioos verlies aan de geloofwaardigheid van deze personen.

Daarnaast verwerkt de film een vrij belachelijke subplot. Hierin volgen we de vrouw van nummer 77, het hoofdpersonage. Deze subplot voegt niets, maar dan ook niets toe aan de film. Het is volkomen nutteloos, en vooral ook oninteressant. Als dat nog niet genoeg is is er ook nog het einde waarin de gevangenen ontsnappen. Dit is in mijn ogen geen einde voor een psychologische thriller, maar eerder voor een Hollywoodiaanse actiefilm. Compleet misplaatst!

Jammer, want het eerste deel (wanneer de regisseur zich wel nog aan de feiten houdt) is zodanig slecht nog niet. De cast is ook heel erg goed, en hoewel de film visueel matig is wist hij mij in eerste instantie nog wel mee te slepen. Maar in mijn ogen hebben ze het verpest.

1,5*

2 woorden: zeer indrukwekkend.

Ik heb net ook de Engelstalige versie van das experiment bekeken, maar mijn voorkeur gaat uit naar het originele.

Zeer indrukwekkend voor mij omdat het zeer confronterend is, om mensen zo te zien veranderen (en dat in 2 à 3 dagen) en ook gewoon het feit dat diegene ook nog 'ns geloven dat zij in hun recht zijn. Deze sadistische trekken zijn zoals ik al ergens gelezen heb, typerend voor personen die zulke machtsrollen bekleden.

Ik vind het een erg interessante film, al moet ik zeggen dat ik geen 'fan' ben van het einde.

Het is amusant om naar te kijken, maar deze film moet het hebben van geloofwaardigheid en daar ontbreekt het regelmatig aan. Natuurlijk gebeurt er in een experiment als dit van alles, maar een verloop als dit is hier niet op zijn plek. Al die avonturen maken de film zeker onderhoudend, maar de serieuze ondertoon van het experiment zit er ver naast.

yeyo ik denk dat wij ook bij deze film een andere mening hebben, heb de engelse gezien en ga vanavond de duitse kijken ben beniewd! jullie horen het wel

Had hier veel meer van verwacht. Zo'n Stanford-achtig experiment is geknipt voor een goed scenario, dat deelnemers zo snel en zo diep op kunnen gaan in hun rol dat ze het zicht op de realiteit kwijtraken en alleen nog machtsvertoon of juist onderwerping vertonen.

Wat dat betreft vind ik het plot oké. Op hoofdlijnen althans want wat een vreemde zaken zijn er dat script ingeschreven, staat haaks op Duitse gründlichkeit (laat staan hun wetenschap). Bijvoorbeeld de achtergrond van twee deelnemers, een journalist met een James Bond-bril en een militair, wat voegt het toe, dat ook personen die niet onbevangen zijn, kunnen breken (wat in het tweede geval volgens mij niet eens het geval is)? Alsof het concept van zichzelf al niet overtuigend genoeg is.

Het levert in het eerste deel ook kinderachtig gedoe op door Tarek (omdat hij 'acteert'). En zijn vriendin zorgt voor nog vreemdere toestanden, beginnend met een wel heel bijzondere ontmoeting, daarna intermezzo's van haar die niets toevoegen (eentje zelfs waarin ze wil masturberen ) en ze is - ojee - ook nog eens de redder in nood.

Bijzonder ook dat zo'n grootschalig experiment zo slecht in de gaten wordt gehouden of zelfs vrijwel niet (wanneer de leider doodleuk de hort op is). Dan vallen er nog schroevendraaiers en pistolen uit de lucht, wilde achtervolgingen en het vliegt de bocht uit, in Hollywood zullen ze jaloers zijn.

Snap al die toevoegingen niet want het gegeven van het experiment is van zichzelf al verbazingwekkend genoeg. De wat betere scenes zijn dan ook met de gebroken deelnemers, echt heel slecht kan ik de film daarom ook niet noemen, maar een gemiddelde van 3,7*.....

Een film zoals alleen Duitsers die kunnen maken. Er heerst een bepaalde benauwende sfeer die je ook tegenkomt in films als Das Boot, Der Untergang, Der Leben Der Anderen en Christiane F. De verfilming van het Stanford experiment leek mij een erg lastige opgave, omdat de uitkomst van het originele experiment moeilijk voor te stellen is. Toch sta ik er van te kijken hoe indrukwekkend de opbouw is.

Grappig ook om hier te zien dat de meningen verdeeld zijn of het verloop van de film realistisch is of niet. Persoonlijk neig ik er sterk naar om te zeggen een dergelijk scenario helemaal niet ondenkbaar is. Het echte experiment is destijds terecht stopgezet, dus we zullen nooit het antwoord weten. Maar persoonlijk vind ik dat Hirschbiegel dit heel sterk gedaan heeft.

Niet voor niets zien we enkele acteurs drie jaar later terug in het fenomenale Der Untergang. Het fijne aan deze mensen is, is dat er weinig tot niks gemaakts aan is. Wat ik dan stiekem wel weer zonde vind, is het onnodige subplot waarin blijkt dat er een tweetal spionnen in het experiment zitten. Waarom in hemelsnaam die bril cq camera. het voegt niets toe. Een sterke en vooral zeer interessante film waarbij ik daadwerkelijk overwogen heb om het de maximale score te geven.

Sterke film en bovendien veel beter dan de remake, die ik eerder zag. Het acteerwerk is fantastisch en de personages zijn realistisch. Hoofdpersoon is ook een onsympathieke klojo, maar of dat een nadeel is weet ik niet zeker. Ik vond het wel bij het verhaal passen.

Schokkend om te zien waar mensen elkaar toe drijven in extreme situaties. Toppertje.

Das experiment

Het zag er lang naar uit dat ik de volle mep ging uitdelen aan deze thriller van duitse makelij.

Helaas lijkt het verhaal na een uurtje op en grijpt de regisseur naar middelen die meer in een standaard hollywoodfilmpje passen. Jammer, want ik vond het experiment heel interessant, maar daar wordt niet echt dieper op ingegaan. Uiteindelijk worden grenzen overschreden, waarna niemand de verantwoording voelt om in te grijpen en de stekker uit het experiment te halen. Dit maakt de film wat minder geloofwaardig.

Toch groeit -naarmate het verhaal vordert- de sympathie en haat voor karakters en ontspint zich een spannende slotfase richting de climax. Helaas heeft dat alles allang niets meer met het experiment zelf te maken en datgene was juist de reden waarvoor ik de film ging kijken.

Had de film het niveau van het eerste uur volgehouden, dan zat er voor mij zelfs een 5 sterren beoordeling in. Nu blijf ik helaas haken op 3,5 sterren.

Een vriend van me vertelde 2 jaar geleden over deze film en het expiriment dat echt was uitgevoerd enzo.. Het duurde even, maar nu heb ik hem dan toch eindelijk gezien!

Met mijn hoge verwachtingen begon ik aan de film. Ik houd wel van psychologische en mindfuck films. Toch had ik het mindfuck gehalte van de deelnemers onder elkaar toch hoger verwacht. Wel duidelijk aanwezig maar niet op de manier waarop ik het had verwacht. Toch maakte het deze film niet slechter. Soms ging hij wel in extremen, maar dat is te verwachten bij een film als deze.

Er waren wel momenten waarop ik echt met afschrijzing heb zitten kijken, bijvoorbeeld bij de vernederingen, vooral in het begin. Later went dat wel. Vooral die scene dat die bewaker op het punt staat die vrouw te verkrachten vond ik echt naar om naar te kijken. Ik denk wel dat dat tegerlijkertijd de kracht van deze film is. De shock en het onmenselijke gedeelte erin. Ofnouja, tot in hoeverre je dit onmenselijk kan noemen, want dit is een product van machtsmisbruik en er zullen ook daadwerkelijk mensen zijn met een dusdanig laag zelfbeeld die echt naar deze middelen zullen grijpen om hun zelfbeeld en 'status' op te krikken.

Kortom, zieke film! Zeker het kijken waard.