Eraserhead (1977)

Jawel hoor. Er is een Nederlandse DVD uit sinds vorig jaar.

Hij is verkrijgbaar in Nederland, maar die versie is niet met nederlandse subs.

Echt een supervreemde film, maar dat had ik nu ook wel verwacht van deze Lynch...

En om de één of andere vreemde reden vond ik het toch een zeer fijne film:-)! Gewoonweg een geweldige visuele "bad trip"!

Hetgeen me nu, na 4 en een halve Lynch-film(Inland Empire heb ik niet helemaal afgekeken, 2 uur volgehouden: maar toen werd het me toch allemaal wat TE vaag!) wel begint te storen is de afwezigheid van een verhaallijn. Oke ja, er is er wel eentje, maar die is wel heel, heel vaag... Achja, het is een genre als een ander zeker:-)! Nochtans liet Lynch in The Elephant Man zien dat ie ook in staat is om een goeie lineaire film te maken!

Gelukkig duurde deze maar een klein anderhalf uur. Had deze een half uur langer geduurd, dan vrees ik dat bij mij het "Inland-Empire-Effect" weer was opgetreden!

Conclusie = Lichten uit, schemerlichtje aan:-), Eraserhead in de DVD-speler en laat dit vreemde stukje cinema dan maar op je afkomen!!!

Een 4*

Als je dacht dat het niet vreemder dan Mulholland, Lost Highway of Inland Empire kon, think again!

Briljante film, in bijna elk opzicht. Magnifiek begin met interessante decors, waarna de ene na de andere geweldige scène volgt. Elk geluidje lijkt te kloppen en deelt mee in de sfeer, ook visueel sprak Eraserhead mij erg aan. Gestoorde maar erg boeiende personages en sterk acteerwerk maken de film af.

Enige echte minpunt was de dame met papier-maché wangen, serieus knullig en vervelend personage.

Verder briljant, 4.5* verdiend. Misschien wel Lynch's beste.

Ik vond dat ze net door die knulligheid en foutheid wel iets eng en freaky uitstraalde, wat zeker wel paste in de (zeer freaky) sfeer van de film!

Ik vond haar zelfs het engste aan de hele film, wellicht omdat ze het meest uit de toon van de film viel. Zonder een stijlbreuk te zijn overigens.

In zijn debuut liet Lynch zijn stijl al duidelijk zien, maar het is toch ook een duidelijke debuutfilm. Echt zo'n werkje van een jonge regisseur die graag wil laten zien wat hij kan, maar pas later echt stil gaat staan bij structuur. Het nadeel van de film is dan ook dat er een soort van spanningsboog ontbreekt en dat het allemaal wel érg traag is. Ik heb niets tegen trage films, maar bij sommige ellelange stukken voelde ik niets. Er was niets poëtisch in het lage tempo en ook niets om nog eens diep over na te denken.

Er blijft echter toch genoeg te genieten. Lynch blijft voor mij een van de weinige regisseurs die me een verontustend gevoel weet te geven en dat weet hij ook met zijn debuutfilm te berijken, zelfs al is het in wat mindere mate dan in andere films. Er zitten genoeg creepy momenten in. Daarnaast is het echter op een vreemde manier droevig. Jack Nance's acteerwerk draagt hier wellicht aan bij. Zijn treurige en verdwaasde gezicht zijn bijna net zo belangrijk voor het gevoel van de film als de fenomenale soundtrack en cinematografie.

Een krappe 4*.

Mooie samenvatting, The One Ring!

Wie Eraserhead zegt, zegt Jack Nance! Laat Jack weg uit deze film en hij is niets meer waard!

Het is ongeveer drie jaar geleden dat ik Eraserhead voor het eerst heb gezien. Een film die toen ik nog een newbie was op MM vaak in de updates verscheen en waar altijd wel een interessante discussie gaande was. Omwille van de vele lovende kritieken, maar ook omdat hij van de hand van Lynch was - een regisseur die ik doorgaans wel waardeer - had ik me destijds aan dit "experiment" gewaagd. Het resultaat was een enorme teleurstelling die een radicale, en ja ook oneerlijke review van mijn hand opleverde. Ik heb hem nooit als mening aangevinkt omdat ik me bewust was van het feit dat hij gekleurd was en intuïtief aanvoelde dat hij niet zou stroken met m'n bevindingen bij een eventuele herziening.

Ik heb gelijk gekregen want de herziening - ik had er speciaal de DVD voor aangeschaft - bracht een hele andere film dan diegene die ik drie jaar geleden zag. Of moet ik zeggen dat degene die hem keek een ander persoon was? Waarschijnlijk wel, want in die drie jaar heb ik enorm uiteenlopende cinema verslonden waardoor m'n smaak danig geëvolueerd is dat ik Eraserhead nu wèl een goede film vind.

Ik heb geen idee hoe ik alles moet interpreteren, maar op mij kwam het over als een aaneenschakeling van fragemtarisch op film gezette nachtmerries. Allicht dat er ergens een "verhaal" in zit, maar Lynch kennende is het aangewezen van de beelden te genieten in plaats van te zoeken naar een verklaring voor de waanzin. En die beelden waren bevreemdend maar mooi, in tegenstelling tot wat ik vorige keer ook mocht beweren. In combinatie met de achtergrondgeluiden, een fusie van huilende wind en industriële machinegeluiden, wordt het nachtmerriegevoel mooi versterkt.

En dan heel dat gedoe met die gruwelijke baby! Ook al leverde het de ene enge scène na de andere op, ik had er best wel medelijden mee. Precies dat maakte Eraserhead voor mij ook zo aandoenlijk, samen met de naargeestige relaties die Henry met de andere personages onderhoudt. Daarnaast is de industriële setting ook aardig in beeld gebracht. Lekker claustrofobisch en op die manier gefilmd dat het lijkt alsof de wereld waarin Henry leeft één gigantische fabriek is, inclusief grauwe kleuren en metaalachtige achtergrondgeluiden.

Eraserhead staat trouwens in veel horrorlijstjes en dat heb ik altijd een vreemd iets gevonden, simpelweg omdat ik er de horror niet van inzag. Welnu, dat is na vandaag wel anders. Horror zit er wel degelijk in, zij het op een meer bizarre en verdoken manier in de vorm van surrealistische, nachtmerrieachtige sequenties die nog lang gaan nazinderen.

Hele aparte film, die wel vermakelijk is maar niet de topper die ik min of meer verwachtte. Maar dat komt ook doordat het horrorgenre me niet zo ligt, al vond ik de film niet echt eng. Tuurlijk is het wel creepy, maar ik zal hier geen nachtmerries van krijgen (niet dat dat anders wel gebeurd ). Maar Lynch heeft wel een vermakelijke film weten neer te zetten, zonder dat er al te veel dialogen in zaten. De film wordt geleid door de duistere beelden en het sterke gebruik van (achtergronds)geluid Maar het verhaal vond ik niet zo bijzonder, wel vaag en daar houd ik wel van maar. Maar ik ben verre van overdonderd.

Goede cast, Nance zet een uitstekende hoofdrol neer, ken hem verder niet, maar dit was wel een goede rol. Ook de overige castleden waren goed. De Special Effects zijn niet verbijsterend, maar zien er niet slecht uit.

3.5*

David Lynch zijn debuut met al meteen zijn typische handelsmerken. De sfeer die wordt gemaakt met geluid van machines, de vele metaforen, het surrealisme, ... het is allemaal van de partij en werkt vrij goed. Het is nogal wat denkwerk achteraf en aangezien deheer Lynch de èchte betekenis van de flim nooit heeft uitgelegd blijft het invullen van de film gokwerk, maar dat is dan weer juist de charme.

...of net het vervelende: het is maar hoe je het bekijkt! Misschien wil Lynch niets over de inhoud kwijt omdat ie er zelf niet meer aan uit geraakt... De man wordt nu toch al een dagje ouder...

de film begon wel aardig, er wordt wel een soort freaky sfeertje neergezet, maar verder was hij meer lachwekkend dan echt indrukwekkend, ik vond hem gewoon boring, special effects waren wel ok voor die tijd.

Goed.... Dus dit krijg je als je David Lynch een voorlichtingsfilmpje voor Safe Sex laat maken...?

Erg vreemde film, de samenvatting hierboven laat het nog als een redelijk recht-toe-rechtaan verhaaltje overkomen, maar het is erg onduidelijk eigenlijk.

De man in a planet zag er freaky uit, maar kwam niet echt in de film voor

Zeker een unieke, op zichzelf staande film. Valt onder alle genres en geenéén tegelijk - en dat zijn vaak de beste.

Wie van dit soort broeierige, bizarre, nachtmerrie-achtige, experimentele films houdt, kan ook eens kijken naar:

Dementia (John Parker)

Tales from the Gimli Hospital (Guy Maddin)

Begotten (E. Elias Merhige)

Zoetrope (kortfilm van Lustmord & Charlie Deaux)

Carnival of souls (Herk Harvey)

Institute Benjamenta (en eigelijk het hele oeuvre van de gebr. Quay)

Dat u het maar even weet.

Meest vreemde film die ik de afgelopen tijd heb mogen aanschouwen. Rare setting, verhaal is wierd, ik had geen idee wat ik van de film moest denken. Hoewel sound editing wel wat beter had gemogen zat alles prima in elkaar. Hoofdpersoon Henry is freaky en aandoenlijk tegelijk. Ik interpreteerde de film als een soort nachtmerrie, aangezien er niet veel overeen komt met de werkelijkheid. Bizar van begin tot eind.

1 Lange en nare droom met een onlogische logica en situaties die in elkaar lijken over te gaan,

Van een vrij rustig moment tot een heel bizar en angstaanjagend moment, eigenlijk het zelfde als een hele vreemde droom die omslaat in een nachtmerrie.

Denk ook dat je de film zo het beste kan zien, de logica valt ver te zoeken maar dat is ook typisch lynch!

Ikzelf droomde in ieder geval helemaal weg in dit bizarre verhaaltje.

Heb de film nu net 10 min geleden gezien, en denk dat hij nog wel even in mijn hoofd blijft hangen.

Zeker een film die meerdere malen een goede herziening verdiend!.

Hou het voor nu door de hele aparte en zeer originele film ervaring op een dikke 4,5.

De herziening laat vast en zeker niet lang op zich wachten, wat een film zeg! nog nooit zo iets soort gelijks gezien!

Voor mij is het ook een lange aaneenschakeling van dromen en nachtmerries. Het is alsof je je eigen vreemdste dromen op papier zet, alleen de kunst van Lynch is dat hij er een bizarre donkere, industriële en claustrofobische film van weet te maken. Vooral de tonen en geluiden zijn opvallend en introduceren vaak een nieuwe 'droom', zoals het geluid van de verwarmingsbuizen en het gejank van het kind. Lekker surrealistisch allemaal.

Net als bij Twin Peaks (dat wel iets weg heeft van Eraserhead) heb ik geen behoefte te zoeken naar verklaringen of uitleg. Het is imo een heel apart en eigenlijk treurig verhaal met een aandoenlijke Henri. Die gezichtsuitdrukkingen zijn af en toe echt fantastisch. Een film die je vanwege de uniekheid nooit vergeet.

Plot: Naar mijn weten is dat er niet, maar ik zal toch een poging wagen om de film te schetsen...

Henry Spencer is een wereldvreemde kerel die zijn dagen slijt in een vervallen appartementskamer ergens in een industriële achterbuurt.

We zien een vreemde figuur door een raam Henry's leven gadeslaan, plots haalt dit creatuur enkele hendels over die zich voor hem bevinden, dit brengt een vreemde gebeurtenis op gang die Henry's verdere leven zal bepalen...

Zijn vriendin heeft een prematuur gebaard, een wangedrocht gewikkeld in linnen doeken.

Dit wezentje houdt Henry voortdurend in de gaten en begint te schreeuwen als hij aanstalten maakt om zijn appartement te verlaten.

Wat is er aan de hand met Henry's leven....?

Waarom overkomen hem deze vreemde, hallucinante gebeurtenissen...?

Man man man....deze film heb'k al vele malen herbekeken en ik kan er nog steeds kop noch staart aan krijgen.

De sfeer is donker en dreigend, de schaarse dialogen verward en vreemd.

De personages blijken niet in staat op een normale manier met elkaar te communiceren wat resulteert in onderhuidse spanningen.

Die scène waarin Henry's buurvrouw aanbelt en vraagt om bij hem te mogen overnachten omdat ze zichzelf per ongeluk heeft buitengesloten bulkt van de erotische spanning.

7/10.

Telkens weer sta ik er van versteld hoe vreemd en sfeervol deze film is.

Begrijpen doe je'm niet, maar het blijft een onvergetelijke kijkervaring voor de "weirdo's" en "loners" onder ons

Volgens mij ben ik niet kunstzinnig genoeg om deze film goed te vinden ... dat denk ik althans... Ik ben nu ongeveer op de helft... en eerlijk gezegd vind ik er niks aan.

Ik probeer te snappen waarom deze film zo hoog scoort...

But i dont get it?

Argh ik heb het gehad. Ik vind het te saai. Nee....verder dan 1.5 kom ik niet...

Ik weet niet of het er iets mee te maken heeft hoor maar Eraserhead betekent letterlijk gumhoofd en in 1 scene uit de film laten ze een soort fabriek zien waar van hersenen (hoofden) gummen worden gemaakt mischien dat dit een aanwijzing ergens naar is ofzo.

Het was slecht weer, er heerste verveling en ik was alleen thuis. IK had keuze tussen een aantal films maar Eraserhead bleef mij maar op het oog liggen. Ik wist totaal niet wat mij te wachten stond:

Dit is een film te vreemd voor woorden, van begin tot eind neemt Lynch je mee in een nachtmerriewereld. We volgen namelijk en personage Henry Spencer: een vreemde kerel, met smaak voor fashion (een saai zwart pak) en elke dag heeft hij een bad hair day. Dit personage geeft mij rillingen, hij is zo misterieuz en stil. In zijn appartement vindt je een heel collectie insecten.

Verder in het verhaal maken we kennis met zijn vriendin (die nogal vrij emotioneel is) Mary. Hij gaat lekker dineren bij de ouders van Mary maar dat blijkt niet zo een goed idee te zijn. Hij komt namelijk te weten dat hij vader word. De ouders van Mary dwingen hem tot huwelijk.

En dan....

Henry ziet zijn kind (combinatie van slijmerig monster en een gesmolte E.T.) En daarna begint de elende....

In de film zie je ook Henry zijn nachtmerries die echt eng zijn, dus deze film is niet geschikt voor mensen met een zwak hart of jonge kinderen. De sfeer van deze film is mysterieus en zeer beangstigend. Dus dat maakt deze film de engste film die ik ooit al heb gezien.

Lynch heeft mij al verrast met: Mulholland drive, Rabbits en Inland empire. Lynch laat je echt volledig in trance in deze film.

Even nog een dankwoord aan Niethie die mij deze film heeft aangeraden.

En ik geef deze film 5* voor zijn: sfeer, muziek, originaliteit,...

Ik heb Eraserhead niet volledig uitgekeken, ik denk dat ik niet volledig in de stemming was. In ieder geval heb ik eens een interview met Lynch gelezen waarin hij de leefwereld van Spencer duidelijk linkt met het Philidephia waar Lynch opgroeide (of was dat Pittsburgh). Een stad - desolaat - tanende industrie, - een niemandsland van verweerd beton, roestend staal en gebroken glas.

De troosteloze leefwereld, een niemendal in een nietige wereld, verdoemd door deze nietige wereld om niets te worden en niets te zijn.

Is het een angstdroom of is het realiteit.

Toevallig zag ik vanavond in een Quiz Johnny Rotten spreken waarin hij vroeger een belangrijke quote liet optekenen, hij zegt "je groeit op als niemendal, in een nutteloze wereld en als je 30 bent heb je 2 kinderen en heb je zin om zelfmoord te plegen."

Ik zie een enorme paralellellen tussen beide doembeelden, het verschil is dat Lynch het op een artistieke en symbolische manier brengt, die ons een beetje ongemakkelijk maakt en ons vragen doet stellen.

Maar wel stemmen?

Een film die je moet ondergaan. En waar je voor in de stemming moet zijn. Bij voorkeur kijken in een donkere kamer. Zeer vervreemdend en desolaat. een mix van Kafkaiaanse uitzichtloosheid en surrealistische droombeelden met hier en daar wat oldschool horror-effecten. net zoals bij de meeste films van Lynch moet je eigenlijk niet proberen hem te begrijpen.. De belichting is overigens ook fantastisch en draagt sterk bij aan de typische sfeer, evenals de weirde soundtrack. Gaaf kapsel overigens van Jack Nance.

Heb erg genoten van deze film. Zoals The One Ring al opmerkte had het af en toe zijn momenten van traagheid maar voor de rest heb ik nauwelijks iets op te merken aan de film. Dan is het ook nog een beetje jammer dat de special effects natuurlijk wel een beetje out of date raken. Dit is misschien wel mijn favoriete Lynch en veel dingen komen later in zijn werk terug (zie spoilers).

De soundtrack viel ook een beetje tegen evenals het acteerwerk af en toe. Maar de belichting maakt een hoop goed!

Enkele motieven:
- De zigzag vloer in de hal van de flat komt terug in Twin Peaks de serie.
- Flikkerende lampen (Inland Empire meest opvallend).
- Een zingende vrouw op een podium (Mulholland Dr.).
- Aarde/modder en dat bed zien we ook al in de korte films die hij hiervoor had gemaakt (ABC, The Grandmother)
EDIT: - Sterrenhemel (Elephant Man, Straight Story).
- En (zwarte) gaten langzaam in tracken (Blue Velvet, Inland Empire) Als jullie nog meer dingen waren opgevallen hoor ik het graag.

lekker stoned filmpje

Ik heb deze film helaas niet af kunnen kijken, omdat ik simpelweg geen tijd meer had. Maar damn wat wil ik deze film graag afzien! Ik weet dat achter alles in deze film een gedachte zit, maar ik kan niet uitvissen wat David Lynch nou bedoeld. De handgemaakte kip: misschien een parodie op alle nepvlees?
De sfeer in deze film vind ik overigens een van de beste ooit. De industriele omgeving en die geluiden vind ik echt prachtig. Daar heeft het feit dat de film zwart-wit is ook een aandeel aan. Ik heb overigens nog nooit van dit soort surrealistische films gezien, maar ik denk dat andere films nooit zo vaag kunnen zijn als Eraserhead.
Ik heb ook van Mulholland Dr. gehoord, daar ga ik ook zeker eens aan beginnen als hij ooit (denk het overigens niet) op tv komt.

hij is wel eens op 'nederland 3' geweest.

Verhaaltechnisch ben ik nooit echt een fan van David Lynch. Ik heb vaak het gevoel dat hij barweinig verteld en suggereert enorm veel interessants te laten zien. Zijn beste films zijn dan ook de films dat hij wel iets interessants laat zien, wat dan vooral visueel of qua spanning is. Spannend vind ik Eraserhead niet, visueel interessant weldegelijk. Lynch tovert een bizarre wereld op het scherm die hij sinsdien qua visuals niet meer heeft benaderd. Ik was ook erg gecharmeerd van zijn geweldige gebruik van geluid voor sfeerschepping. Eraserhead is een schitterende film met een geweldige setting van industriele verpaupering, vereenzaaming met veel bizarre wezens.