menu

The Cook, the Thief, His Wife & Her Lover (1989)

mijn stem
3,62 (448)
448 stemmen

Verenigd Koninkrijk / Frankrijk
Komedie / Drama
124 minuten

geregisseerd door Peter Greenaway
met Helen Mirren, Richard Bohringer en Michael Gambon

Elke avond bezoekt de barbaarse leider van een criminele bende Albert Spica in gezelschap van zijn vrouw Georgina en een stel handlangers het luxueuze restaurant Le Hollandaise, waarvan hij mede-eigenaar is. Als Georgina op een avond in het restaurant een boekhandelaar ontmoet die zo anders is dan de vraatzuchtige, racistische bruut die haar echtgenoot is, voelt ze zich onmiddellijk tot hem aangetrokken. Er ontstaat een hartstochtelijke relatie waarbij de minnaars elkaar elke avond op een andere plek in het restaurant gepassioneerd liefhebben. De kok is hun helper, en medeplichtige, die telkens voor een veilige plek zorgt waar zij de liefde kunnen bedrijven. Hun romance wordt echter ontdekt. Spica en zijn handlangers nemen op een gruwelijke manier wraak, maar dit is nog kinderspel vergeleken bij hetgeen Georgina haar man voorschotelt.

zoeken in:
avatar van wendyvortex
5,0
In de herziening en dit is toch echt wel een hele fantastische film.
De geweldige decors, kleding (Gaultier) en muziek (Michael Nyman) en een grootse rol van Michael Gambon...zo'n beetje de hele film ordinair, grof, vulgair, scheldend en vretend.
Toneelachtige sets, maar dan gigantischer dan je ze ooit in een theater zult krijgen.
Ook de rest van de cast is geweldig met ook nog een mooi rolletje voor Ian Dury.
Meesterwerk!

avatar van Film Pegasus
4,5
Film Pegasus (moderator)
Overweldigende film. Dit is de eerste keer dat ik een film van Peter Greenaway zie en ik ben echt overtuigd van het talent van deze man. Anno 1989 komt hij met een prachtige mix tussen regisseurs als Jean-Pierre Jeunet en Lars Von Trier, als is het uiteindelijk gewoon Greenaway.

De film valt met de deur in huis en toont een hoop geschreeuw en drukdoenerij van Michael Gambon. Maar naast die opvallende figuur is het contrast eens zo groot van de stilzwijgende schrijver en de vrouw van de restauranteigenaar. Dit in samenwerking met de prachtige kleuren en de meezwepende muziek, zorgen voor mooi uitgekiemde beelden die je fascinerend laten kijken. De simpele setting die richting theater/dogmafilm neigt, past als gegoten in de richting die Greenaway met de film uit wil.

Is de film geweldig? Ja. Is hij perfect? Nee. Daarvoor is het begin iets te ongenuanceerd denk ik en kan ik me niet helemaal vinden in het einde. Maar gaandeweg de film heb ik wel met enorm veel plezier gekeken. Dit is echte cinema met in de eerste plaats complimenten voor de regisseur. Het plaatje past hier heel goed.

4,5
Iemand enig idee hoe de muziek heet die in dit fragment vanaf het begin te horen is? Op de soundtrack-cd vind ik het niet terug.

YouTube - The cook, the thief, his wife and her lover

avatar van Bottleneck
3,5
Michael Nyman - Fish Beach

4,5
Thanks!

avatar van koko28
0,5
Gewoon Prut ...... niet mijn ding dus.

avatar van Montorsi
5,0
Schitterend film. Geniale uitbundige decors (die keuken ) en kleding, dusdanig afgewerkt dat de kleding en de kleuren per kamer kunnen veranderen. Het is natuurlijk theater gevangen op film, met het theatrale acteerwerk van met name een schmierende, platvloerse en smerige Gambon (die wel erg goed overkomt), botsend met een kleurrijk decadent geheel. Echt geweldig uitgevoerd. Film is verder prachtig geschoten, en heeft een wonderschone soundtrack.

Dikke 4,5*

avatar van fun in acapulco
2,5
Greenaway maakt kunst met z'n films, alleen gaan kunst en film niet samen, al denkt menig Hollywood acteur, dat ze kunst maken, terwijl het puur vermaak is.

avatar van Montorsi
5,0
fun in acapulco schreef:
alleen gaan kunst en film niet samen


??


avatar van niethie
3,0
In mijn Film Valley lidmaatschap-dagen (fijn blad, zoete nostalgie) stonden daar vaak leuke top 10 lijstjes in. Zo ook eens een over de meest gehate bad-guys in de geschiedenis van film. Ik geloof dat Dennis Hopper (Blue Velvet) en Donald Sutherland (Novecento) met stipt bovenaan geplaatst waren, vrij terecht wel, al hadden ze Gambon met zijn tiranieke uitbarstingen in deze film daar nog een plekje boven mogen zetten. Wat een vreselijke man. In het begin had ik nogal moeite met hem. Die stem, dat accent en hij is in elke scene zo irritant aanwezig dat het me na een minuut of tien al de keel uithing. Gaandeweg begint dit op de een of andere vreemde manier toch wat te wennen, als je de humor tenminste een beetje van kunt in zien, om later weer terug te komen bij exact dat zelfde gevoel waar ik mee van start ging. Vreemd maar toch leuk hoe Greenaway je met zijn spelregie bespeelt en op de achtergrond ook nog van alles laat gebeuren. Wat FIA hierboven zegt is onzin natuurlijk, al ben ik het wel met hem eens dat het hier en daar wel een beetje arty farty toestanden waren soms. Die zingende albino? Maar mijn visie op kunst is die van de ander niet dus dat is in dit geval wel subjectief.
De vormgeving en sfeer zijn in ieder geval vrij uniek te noemen, beetje Jeunet avant-la-lettle. Vooral dat stuk waar ze naakt in die wagen met dat verrotte vlees staan is heerlijk smerig. Kwa decors en belichting dan weer wat aan de sobere, theatrale kant naar mijn smaak, bijna een soort kostuumdrama zonder de kostuums, met Joachim Beuckelaer (= schilder) achtige plaatjes van baroque keukens en kleurrijke, grote hoeveelheden voedsel dat er bijna te mooi uit ziet om op te eten. Ja vreemde film die ik na anderhalf uur toch wel een beetje zat was en daarmee net iets te lang duurt, maar origineel en tot de verbeelding sprekend genoeg voor een voldoende. Super einde ook. (3*)

avatar van Insignificance
3,0
Lust, moord en haute cuisine. Bon appétit, ja, al ziet dit hapje er lekkerder uit dan dat het smaakt. Film met een toneelachtige setting, maar die gedachte verdampt snel door de stijlvolle manier waarop Greenaway de locaties en personages in beeld brengt. Opvallend rijk en mooi gedecoreerd.

Restaurant, keuken, toiletten, elk met hun eigen kleur wat weer terugkomt in de kleding. Nymans muziek is niet alleen aanstekelijk, maar ook een sturende factor, zeker bij de scène overgangetjes. Bijzonder, maar wat er zoal gaande is in dit bizarre theater wil bij mij niet helemaal aanslaan.

Het valt en staat een beetje met wat je van de dief vindt. Iemand die zich in verfijnde kringen graag als een connaisseur presenteert, maar zich ondertussen gedraagt als een onuitstaanbare, lompe en perverse boer. Het klinkt vermakelijk, maar veel van zijn geblaf werkt me vooral op de zenuwen.

Idem voor het kattengejank van de kleine sopraan. Het ligt me niet allemaal, al gaat het wel beter draaien wanneer de liaison aan het licht komt en het meer en meer ontaardt. Wat dat betreft heeft het ook een slotstuk in huis dat je gezien moet hebben. In dit kader verplichte kost, zeg maar.

avatar van Hansjepansje
3,5
Cinema!

Tijdens de opening credits wordt al duidelijk dat dit een speciale film wordt wanneer de naam van de costume designer prominent in beeld komt. Normaal wordt diens naam gereserveerd bij de aftiteling, ergens tussen de vierde cameraman en de broodjesverantwoordelijke. Het betreft hier dan ook niet zomaar een naam, maar een naam als een klok: Jean Paul Gaultier. Mijn kennis op het vlak van mode zou ik miniem durven noemen, maar als die naam al bij mij een belletje doet rinkelen ga ik ervan uit dat we hier met een befaamd ontwerper te maken hebben. Dat zo iemand de kostuums verzorgt, is dan ook symbolisch voor de aandacht die aan het uiterlijk van de film wordt gegeven.

The Cook,... speelt zich af op slechts een paar locaties, maar die locaties zijn allemaal tot in de puntjes afgewerkt en rijk aan details. Met geweldige, lang aangehouden tracking shots verplaatst Greenaway de actie tussen de grauwe keuken vol zwoegende figuranten, de helwitte toiletten, en het exuberante restaurant. In het restaurant kom je ogen te kort om alle details te bekijken: een felrode kleur domineert de hele locatie, maar verder trekken planten, kandelaars, excentriek uitgedoste klanten en butlers en vooral het gigantische 'Banquet of the Officers', een schilderij van Frans Hals, de aandacht. Niet alleen hebben de locaties hun eigen stijl, ook de soundtrack is heel verschillend. In de keuken is het de jonge keukenhulp die met zijn zang voor een aparte sfeer zorgt, op de andere locaties levert Michael Nyman uitstekend werk met een soundtrack die perfect aansluit bij de visuele weelde.

Het restaurant waarvan sprake behoort toe aan Albert Spica, de dief uit de titel. Spica is een gewelddadige, boertige maffiosi die door het intimideren van mensen en door zich te omringen met een bende hielenlikkers constant de aandacht naar zich toe trekt. Hij ratelt de hele tijd door, valt mensen lastig als hij daar zin in heeft en duldt geen tegenspraak. Spica wordt perfect geportretteerd door Michael Gambon, die absoluut een pluim verdient voor zijn prestatie. Spica's grootste slachtoffer is zijn vrouw Georgina (Helen Mirren), wiens leven enkel maar bestaat uit naast haar man zitten en fysiek en verbaal vernederd worden. Tenminste, tot ze in het restaurant oogcontact maakt met Richard. Richard is het complete contrast van Spica: hij is zwijgzaam, intelligent en geeft Georgina de aandacht die ze mist. Ze beginnen een affaire onder Spica's neus, die door zijn egocentrisme daar niets van merkt. Wanneer het toch misgaat, breekt de hel los.

Vanaf het eerste moment had de film me in z'n greep met z'n toneelachtige acteerwerk, sterke soundtrack en perfect afgewerkte locaties. Na een goeie drie kwartier begon het echter wat in te zakken, ook omdat er weinig evolutie in het verhaal zat. Na het uitkomen van het overspel schakelt de film weer een versnelling hoger en is het weer genieten, om af te sluiten met een geweldige finale die nog even gaat nazinderen. Jammer van het slepende middenstuk dus, maar verder valt er genoeg te genieten. 3.75* eigenlijk, ik hou het voorlopig op een hele dikke 3.5*. Voor wie geïnteresseerd is in aparte cinema wel absoluut een must-see.

avatar van leatherhead
4,0
Mijn eerste Greenaway.

En hij is me zeker goed bevallen. Ik heb altijd wel wat met die heerlijke Britse accentjes, en ook hier klinkt het weer als muziek in de oren wanneer er lustig op los gescheld wordt door voornamelijk Gambon. Geweldige acteerprestatie, ontzettende klootzak, maar wel een uiterst komische. Meerdere malen echt moeten lachen om zijn hufterige gedrag en foute grapjes. Overige acteurs doen het gewoon aardig, enkel wat irritatie om die rol van het kind met dat grijze haar (of wat het ook was) en haar vervelende gezang.

Qua setting, decors en ook puur visueel is het werkelijk genieten. De manier waarop alles in het restaurant voorzien is van tuttige, typisch Britse serviezen en decoraties, de manier waarop elke aparte kamer zijn eigen kleurenfilter/belichting lijkt te hebben, de achterlijke maar komische kapsels, en zo kun je nog wel even doorgaan met het opsommen van alle geweldige details in de film. Je merkt aan alles dat er veel aandacht aan is besteed. Soundtrack vond ik verder ook sterk en vooral erg passend bij het sfeertje wat de film uitstraalt.

Toch hou ik het voorlopig op een ruime 4,0* denk ik, omdat ik het bij vooral de aanloop naar het einde toe een tikkeltje langdradig vind worden zo nu en dan. Het einde zelf was echter wel tamelijk geniaal gelukkig. 4,0*.

avatar van starbright boy
4,0
starbright boy (moderator)
Ook voor mij de eerste Greenaway. En gelijk maar zijn beroemdste film. En dit was erg, erg goed.

Zo'n film die zoveel ideeën en details heeft dat je je ogen uitkijkt. Het gebruik van licht, de fantastische decors, de aankleding, het is allemaal dik aangezet, maar erg mooi. Om nog maar te zwijgen over de muziek. En in die overdadigheid (dat jongenssopraantje!) past ook overdadig acteren, zoals Gambon hier doet. Mirren heb ik ook nooit zo fijn gezien als in deze heerlijke, smerige film.

Erg van deze film genoten.

4.0*, dik

avatar van Marcel1971
3,5
Mijn voornaamste reden om deze film te zien was ooit om Helen Mirren (naakt) te zien.. Wat vond ik haar een lekker ding zeg! Nu jaren later, kijk ik met wat 'volwassener ' ogen naar The Cook, the Thief, His Wife & Her Lover. Het decor, het verhaal, de muziek, het sfeertje.. het klopt allemaal. Dubbel genoten van deze film.. ^^ Zeker een dikke 7 waard! (3.5 ster)

5,0
Een van de weinige zgn meesterwerken waarvan ik echt onder de indruk was. Briljant. Ik heb zelf theater gemaakt en enkele scenes nog weg eens geprobeerd na te spelen.leuk hoe bijna iedere scène een snoepje is voor de acteurs. Vijf sterren, voor een keer dan.

avatar van Onderhond
4,5
Herziening beter dan verwacht.

Een film die ver was weggezakt en waar mijn verwachtingen dus ook iets lager lagen. Geheel onterecht zo blijkt. Deze Greenaway heeft de tijd perfect overleefd.

Visueel blijft dit een uitstekende film, met veel leuke details. De kostuums die wisselen tussen ruimtes, de rijkelijk aangeklede decors en de camera die in rechte lijn de acteurs constant op de hielen zit. Het mag dan wat theatraal ogen, het is visueel in ieder geval nooit saai.

Ook de soundtrack is méér dan naar behoren en Gambon/Mirren zorgen voor een geweldig staaltje acteerwerk. Vooral Gambon valt op, met z'n vuilgebekte dialogen en vreselijk accent, maar Mirren is toch minstens even cruciaal als tegengewicht.

Dit alles bouwt op naar een geweldige climax. Lekker grotesque en smerig filmpje dit, dat nog steeds best fris en uniek aanvoelt.

4.5* en een uitgebreide review

avatar van clubsport
3,0
visueel is de film zeker apart te noemen de kleuren de muziek de sfeer eromheen dragen allemaal bij
tot een aparte kijkervaring .
Toch is dit niet echt mijn cup of tea , het is net allemaal te bizar naar mijn smaak .

avatar van Black Math
3,5
Aparte film. De aankleding en de belichting is inderdaad fraai te noemen. Grappig dat de kleding van Mirren van kleur verandert per vertrek waar ze is. De soundtrack is vrij klassiek, en aangenaam, maar niet heel erg opzienbarend. Verder een aardige rol voor Gambon die iedereen vernedert alsof het een lieve lust is.

De film oogt wel wat statisch; het aantal decors is beperkt. Verder voelt het wat aan de lange kant; op een gegeven moment gaat het getreiter van Gambon ook vervelen, waardoor mijn aandacht wat wegslipte en ik naar 3* neig. Het einde is wel erg sterk en luguber waardoor ik uiteindelijk er toch een halfje bij doe. 3,5* dus.

Gast
vandaag om 18:05 uur

geplaatst: vandaag om 18:05 uur

Let op: In verband met copyright is het op MovieMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

*

* denotes required fields.