The Cook, the Thief, His Wife & Her Lover (1989)

Dat kan ze zelf prima uitmaken.

Ik denk het niet want anders antwoord je niet in haar plaats.

Ze is op vakantie en ik zit niet te wachten op dit soort persoonlijke aanvallen.

Deze woorden zijn allemaal perfect te plaatsen bij deze film ja. Erg bijzonder en vreemd, maar op een bepaalde manier toch smakelijk. Maar dan op een onsmakelijke manier. Klinkt tegenstrijdig, maar dat is het bij The Cook, the Thief, His Wife and her Lover niet.

De film is gewoon een lust voor het oog en oor. Prachtige decors, ieder met eigen muziek. Heel veel lange shots. Veel oog voor detail. Perfect casting; niet alleen qua acteertalent, maar ook de gezichten van de figuranten zijn prachtig gecast. Alle acteurs spelen sterk. Wel grappig dat de meeste personages nauwelijks tekst hebben in de eerste helft, maar Gambon daar bijna constant aan het woord is. Ondanks dat weet de rest van de cast er toch wat van te maken.

Maar zoals Ramon al vraagt: wat wil Greenaway hier nou mee? Dat vroeg ik me ook een beetje af. Het is allemaal prachtig en leuk gemaakt, maar echt gevoelt heb ik het allemaal niet. Het is denk ik toch op de eerste plaats een (gitzwarte) komedie. Het is allemaal wel geestig, maar niet werkelijk grappig. Dramatisch vind ik het ook niet echt. Evenmin echte horror, wat het ook had kunnen zijn. Het voelt allemaal een beetje doelloos aan. Toch kan ik hier geen laag cijfer aan geven. Ik denk ook niet dat ik de film snel zal vergeten.

3,5*

Heerlijke film die inderdaad nauwelijks onder een genre te plaatsen is. De prachtige muziek gaf mij het gevoel alsof ik naar een opera keek en de fraaie kleuren deden voor niets minder onder dan kunst. Verder heb ik veel gelachen, vooral om een weergaloos acterende Michael Gambon. Een film als deze staat of valt als 1 van de hoofdpersonen niet slaagt in het overbrengen van puike monologen. Nog nooit een film gezien waar een vrouw zo werd afgezeken als in deze film.

Af en toe was de film toch ook wel schokkend, maar dan wel op een manier dat het bijna weer grappig werd. Zo grof als Albert met zijn naasten omging. Zeer komisch.

Ik lees hierboven dat enkele mensen zich afvragen wat Greenaway precies beoogt heeft met deze film. Ik denk dat hij eens een keer wilde shockeren, door op een buitensporig grove manier in beeld te brengen hoe 1 man omgaat met zijn omgeving. Normaal gesproken blijven soortgelijke dingen binnenskamers, maar vernederingen als deze gebeuren natuurlijk wel. Hier wordt het expliciet uitvergroot door de verhaallijn in een openbaar restaurant te laten plaatsvinden en voel je als kijker de vernedering, die vele vrouwen soms moeten voelen.

Het zal ook wel geen serieuze boodschap zijn.

Constant genoten dus van deze film, die ook een treffend einde kent. 4,5*

Geniaal en brilliant.

Ik was honderd procent verrast door deze gitzwarte komedie. Sadistisch, ranzig, politiek incorrect, maar wel met een grote dosis stijl. Geweldig hoe Gambon Albert Spica portretteert. Heeft Lynch hier de inspiratie voor Frank Booth gehaald? De decors zien er geweldig uit, de manier waarop greenaway met kleur werkt is verfrissend.

Het simpele camerawerk, lange shots vrijwel zonder enige panning of tilting, is bijzonder effectief. Zeker een aanrader.

4.5

Ronduit heerlijk! Michael Gambon is één van de meest wrede badguys die ik ooit gezien heb. Een film over niets anders dan eten, stront en nog eens eten. Het geniale aan deze film is het feit dat hij nergens op slaat, het deed me een beetje denken aan een (welliswaar minder paranoïde) Lynchfilm: hier en daar zitten er stukjes verhaal die lijken ergens naar toe te gaan (openingsscène!), maar uiteindelijk verre van het verhaal, als dat er al is, afdwalen.

Hoe je het nu draait of keert cinematografisch gezien valt er niets op de film aan te merken: elke kamer heeft zijn eigen belichting, kleur, muziek, zelfs kleren veranderen van kleur onder invloed van een kamer; wat het natuurlijk allemaal nog iets vreemder maakt.

Het enige minuscule minpuntje hierin vond ik het sopraangezang van dat jongetje, dat na enkele keren mij wel serieus het keelgat begon uit te hangen, maar enfin.

4.5 dubbel en dik verdiende sterren.

Ooit gekocht voor een prijsje en na het kijken van "drowning by numbers" een hele tijd in het rek laten liggen.. niet omdat drowning by numbers per definitie een slechte film is, maar wel omdat ik van die film pomaakte dat het greenaway-oevre niet bijster toegankelijk is en lang niet elk moment zich leent tot het kijken van zulke film.

Vandaag is het er dan toch van gekomen en naar analogie met "drowning by numbers" was dit verre van een lichtverteerbaar filmpje. Deze film sloeg echter wel in als een bom. Tal van kippevelmomenten en momenten van wansmaak domineerden het hele tafereel. Zowat de hele film is overgoten met ranzigheid, maar dat deed niet af aan de kwaliteit van de film. Waar ik normaalgezien niet zo hou van het degouteer-effect (baise-moi vond ik ronduit degoutant en ook bij irreversible heb ik moeite moeten doen om de film uit te zitten om te besluiten dat ik met rotzooi te maken had), kwam dat in deze film helemaal anders tot uiting.

Een klein meesterwerk kan ik besluiten. *4.0 lijkt anderszijds voldoende...

nog een kleine bemerking: als "komedie" zou ik dit werkje precies helemaal niet omschrijven...

Ik vind het een zwarte komedie bij uitstek; een van de beste (en dus leukste) in het genre. Ik begrijp van mijn kant dan weer niet waar jij 'kippevelmomenten' ervaart; kennelijk kun je sommige films op twee manieren kijken.

Sterk spel en prachtige muziek, maar production design en belichting vond ik bijzonder lelijk en storend. 3*

Misschien bedoelt hij "ijzingwekkende" momenten

Deze film is inderdaad behoorlijk grof en hard bij momenten, ik vond de belichting juist een enorme pré itt degene boven me! Het heeft iets van een grote openhaard, alsof dit zich al allemaal in de hel zelf afspeelt.. prachtig!

Vond de belichting te toneelmatig voor film.

schitterende film. Personages sterk en goed neergezet. Decors schitterend (vooral de scene van het gesprek van Georgina en richard), en erg subtiel de verandering van de kleur van de kleren als ze van de ene kamer naar de andere lopen.

Erg veel aandacht voor de details en geen enkel decorstuk lijkt er voor niks te staan. Muziek was erg mooi. Belichting kon me niet storen, vond het toneelachtige juist erg goed bij de film passen.

Maar ik zit nog met een vraag:

telkens zitten de hoofdrolspelers aan een tafel met rode sjerpen precies zoals het schilderij op de achtergrond uitbeeld. Ik meende het te herkennen als een schilderij van Rembrandt, maar welke en wat is de parallel met het gezelschap van boeven in de film ?? Intrigeerd me bovenmatig en ik wil het weten

4.5* dik en dik verdiend

Denk dat het gewoon aangeeft dat de rijke gangsters zich net zo kleden (en wellicht ook gedragen) als de edellieden uit Rembrandt's tijd.

Verder past het binnen de overdadige art direction van Ben van Os.

EDIT: Het stuk is "The Banquet of the Officers of the St. George Militia of Haarlem" (1616) by Frans Hals. It became the basis for Peter Greenaway's set decoration & costuming in the dining area.

Bron: http://www.imdb.com/title/tt0097108/trivia

aah gevonden:

The mural on the back wall of the dining room is "The Banquet of the Officers of the St. George Militia of Haarlem" (1616) by Frans Hals. It became the basis for Peter Greenaway's set decoration & costuming in the dining area.

EDIT: haha je was me net voor. Idd wat ik vermoedde. een militie of schutterij. nog specifieker een banket van officieren.

Geweldige film! Het kleurgebruik, de decors, personages, muziek en noem maar op, allen waren van hoog niveau. Of dit nou echt een komedie is weet ik niet maar ik heb meermalen met een grijns op m'n smoel gezeten. De film speelt zich grotendeels af in het restaurant maar door de verschillende omgevingen daarin, de keuken, eetzaal en wc die allen een totaal andere sfeer uitstralen blijft het uiterst boeiend om naar te kijken.

De film zat eigenlijk de hele tijd op een dikke 4 maar door het werkelijk fantastische eind maak ik hier graag 4.5 van. Een film die me denk ik nog lang zal bijblijven.

4.5*

Eet smakelijk.

Het concept was goed, érg goed uitgewerkt, prachtige muziek ...

én ik heb geluk dat'k zélf niet heb moeten overgeven!

4*

Wát een prachtig decor, en wát een fantastische climax.

Meerdere keren gezien. Geen vrolijke film, maar wel een meesterwerk.

Komedie?

Als je deze film ervarat als een komedie denk ik dat je behoorlijk wat gemist hebt

Michael gambon zet zijn rol voortreffelijk neer en draagt voor het overgrote deel als acteur de film

Uiteraard de decors, de setting, speelt zich voor 90 % af op de overduidelijke studioset maar het is niet storend

De camera die eigenlijk weinig meer doet dan van links naar rechts bewegen over een rails,de opzet heeft wat weg van het latere doggville

Het verhaal is stuitend, de smerige details die langzaamaan boven komen, je ziet het onvermijdelijek einde niet echt aankomen maar je voelt wel de opbouwende spanning naar climax

Van begin tot eind van genoten, geen seconde verveeld

Er is zoveel te zien in de film dat een 2e keer absoluut een must is

5

(diezelfde cambon speelt Professor Dumbledore in de potter reeks, wie had dat gedacht,wat een verschil)

Dit is toch wel degelijk een komedie. Een zogenaamde zwarte komedie.

Fantastische film overigens. Verukkelijk walgelijk.

*DVDtje in de DVDspeler stopt* Nog maar een keer

Zeer bevreemdende en aparte film met een geweldige sfeer, prachtige kleuren en een acteerprestatie om u tegen te zeggen. Michael Gambon speelt werkelijk de pannen van het dak. Voorts ook een mengelmoes van verschillende genres waaronder (zwarte) komedie met een vleugje drama evenals ranzigheid. Sterk einde ook trouwens.

Eentje die blijft hangen en waar herziening dus een feit is. Kleine 4 * om te beginnen.

Jammer van die vreselijke (irritante en schmierende) vent Michael Gambon, maar verder wel een leuk filmpje.

De studiolook geeft het wel een apart en leuk sfeertje, Warmerdam achtig.

Grappig, ik zou de overdadige art direction nooit linken aan de kneuterige look van van Warmerdam. Maar de films delen wel het gestyleerde.

Abel heeft toch ook overdadige decors? De belichting is er ook extra aangezet.

Gestyleerd en uitgelicht wel, maar verder toch vooral bugerlijke truttig- en bekrompenheid. In mijn beleving toch heel anders dan de protserige overdaad van The Cook.

Geweldige rol en acteerprestatie. Al ben je helaas niet de enige die Gambon irritant vindt. Heb verder slechts één film van Van Warmerdam gezien (ober) maar vond dat toch totaal anders.

Ok ik snap wat je bedoelt.

In ieder geval gaat het in beide gevallen om een surrealistische setting.

De sublieme manier waarop er hier talloze keren overgeschakeld werd tussen restaurant, toilet en keuken ' alledrie voorzien van hun eigen kleur ( rood, wit en geel/groen ) en muziek deden mij weer intens genieten van deze film bij herziening.

Hoe de camera zich achteloos door de muren wrong vanuit de keuken naar het restaurant ' met in de wetenschap dat de vertrouwde muziek weer even op kwam zetten ' terwijl de camera tussen de vele gasten op zoek ging naar zijn hoofdpersonen, de rode lichtjes van de gang die in de witte toiletruimte vielen zoals de zonneschijn zich door een kiertje openbaart in een donkere ruimte.....Het voelde allemaal zo goed aan.

Ik blijf het een prachtige, overgestyleerde film vinden met ' Mirren ' in een heerlijke rol als de tot op het bot getergde ' Georgie ' en de zeer lompe, charismatische ' Albert Spica ' blijft ook zo `n personage die je goed bijblijft. De manier waarop hij zichtbaar genoot in het kleineren en kwetsen van anderen en zijn eigen status toch hopeloos overschatte dragen hier zeker aan bij.

Slechts de 1ste 5 minuten moest ik er weer even inkomen. Maar daarna gewoon weer bevredigend van begin tot eind, met een spectaculaire ontknoping! Een amusant, oorstrelend en visueel hoogstaand diner. De film gaat er zelfs wat op vooruit zo na een herziening. Dikke 4,5*