Crash (2004)

schiterende film en ja eigelijk kan ik er niet meer over zegen het mooiste stuk vind ik dat het dochtertje
voor de losse folder staat want iedereen gaat kapot en er gebeurt niks mooie film en freaking goed

mooie poster!

Wat het mooie aan deze film is, is dat de personages die in het begin van bordkarton lijken, door de wendingen naar het einde toe veranderen in allesbehalve ééndimensionalen waar het moraal zich achter verschuilt. Emoties lopen hoog op en de film is meer dan geslaagd.

Het sterkste stuk uit de film vond ik het verhaallijn met die 2 agenten, dat heeft mij echt verbaasd. Totaal de omgekeerde wereld.

Schitterende film. Prachtige scenes. Prachtige muziek. Sterke verhaallijnen. De scene waarin het meisje wordt neergeschoten is meesterlijk.

Mooie boeiende film.

Verhaal blijft leuk om volgen omdat er meerdere personages gevolgd worden. Boodschap is me echter niet helemaal duidelijk. Er schuilt een racist in ieder van ons? Of sommige racisten zijn toch ook goede mensen?

Ook wel erg veel toevalligheden in deze film, waarbij sommige toch net iets te geforceerd overkwamen.

Maar de acteerprestaties waren prima, het drama-gehalte net hoog genoeg dus meer dan geslaagd.

interessante film waar je toch geboeid naar kijkt omdat hij over hedendaagse gebeurtenissen gaat van mensen met verschillende achtergronden. De scene waarin de iranier bijna het kleine meisje neerschiet was inderdaad de indrukwekkendste verder acteerden dillon,phillipe, howard de mexicaan en iranier het sterkst naar mijn mening maar een oscar gaat mij wat te ver ookal is dit een goede film met een hoge dramatische gehalte.

Zeer mooie film!!!

Supertof. Ik sta in de Blokker en spot een actie, 3 dvds voor 10 Euro!

Ik zie Lucky Number Slevin staan, Oceans Eleven, die had ik allemaal nog niet. Moest ik er natuurlijk nog 1tje bij nemen maar ik wist niet welke, ik kende Crash nog niet, maar die heb ik uiteindelijk gekozen.

Is toch een goede keus te zien aan het punt en de reacties! Yeah!

In een woord prachtig. Aangrijpend en bij de lurven pakkend. Goede muziek en beelden. Net geen 5 vanwege het feit dat sommige karakters net te hollywood waren en de toevalligheden te groot. Overigens, zijn er meer mensen die vindne dat deze gruwelijk op babel lijkt of andersom?

De zeer degelijke waardering van Crash begrijp ik wel, maar ik ga er zelf niet aan bijdragen. De film wist mij namelijk niet te betoveren.

Ik had werkelijk geen idee wat ik moest verwachten bij deze film. Zoals je hierboven kan lezen had ik hem in het wilde weg uit de schappen gepakt vanwege de oscars op de cover.
Allereerst is dit één van de weinige film in mijn collectie die volledig aan racisme is gewijd. Dat vond ik op zich wel een aardig, nog niet uitgemolken thema. Naast AHX weet ik niet veel andere goede racisme-titels te noemen.

De eerste helft van de film wist mij aardig te bekoren, maar hij werd zwaarder en zwaarder naarmate de film vorderde. Dat heeft de film de kop in gedrukt. Crash begon namelijk heerlijk luchtig, grapte over de verschillen tussen rassen en vooral steriotypes. Het verheerlijkte racisme bijna, met een vette knipoog.
Zo leek ik te weten wat voor een film ik voor handen had, en vervolgens draait de film langzaam maar zeker de serieuze kant op, té serieuze kant. Crash wordt zwaar, erg zwaar en, ik moet het zeggen, ontzettend overdramatisch! En dat komt vooral door knullig camera werk tijdens climaxen.
Ik bedoel, die scene waarbij het dochtertje van de slotenmaker vaderlief beschermd met haar 'kogelwerende mantel' had alle potentie om een schitterende scene te zijn, waar het niet voor wankele cinematografie; verkeerde shots op het verkeerde moment, slechte montage, rare cuts. Daardoor pakte de scene me niet, en daar heeft Crash op meerdere punten last van, waardoor de hele film niet de impact heeft gemaakt die het zou moeten maken.
Ik moet dit toch herleiden naar het gebrek aan ervaring van Paul Haggis, hij heeft zeker potentie maar is er nog niet. Hier en daar zijn hele slechte cuts te zien, zijn filmtechniek is ok maar schiet op de belangrijkste momenten te kort. Zonde!

Verder heeft de film een erg originele insteek. Leuk hoe elk personage op een Lost-achtige manier (ja ik ben een Lost-freak) met elkaar verbonden is en elkaar tegenkomen.
Lekker veel personages, dat viel mij wel goed. (Ik ben een fan van extremen; heel veel, of heel weinig personages - datzelfde geld voor locaties). Al was erg duidelijk te merken dat sommige personages veel oppervlakkiger en minder uitgediept zijn dan andere.

Qua acteerprestatie zit het wel goed in Crash (een paar uitzonderingen daargelaten).
Don Cheadle vind ik een erg goede acteur. Hij speelt niet breed (vaak dezelfde rustige rollen), maar is wel erg getalenteerd.

Verder was de muziek ondersteunend maar liet de film op veel momenten juist ongepast melodramatisch aanvoelen.

Ik ben zuinig op mijn punten, dus ik geef Crash een 2,5. Zie het als een voldoende. Ik zie hem vooralsnog liever vertrekken uit de top 250.
Het was zeker een boeiende film, de hele film lang was ik benieuwd wat er met de vele personages zou gebeuren, en hoe ze met elkaar in contact staan.
Wel staat Crash hoog op mijn lijst voor 2e kijkbeurt, ik heb het gevoel dat ik daarna mijn punt enkel omhoog kan schroeven, want een onvoldoende is het zeker niet waard.

Dubbel aangrijpend.

Lijkt me wel. Ik snap niet geheel dat je de muziek te dramatisch vind, maar ondertussen ook zegt dat op andere dramatsiche punten er juist niet goed en dramatisch wordt gefilmd.

Ik vind juist dat deze film precies nergens over the top gaat, juist omdat het zo lekker in het midden blijft.

Ik heb het vooral over de dramatische scene's, met name de scene dat het dochtertje wordt geraakt, dat vond ik gewoon knullig gefilmd.

En de muziek vond ik goed, maar op sommige ongewenste momenten iets te melodramatisch.

Wat een geniaal script, iemand die dit bedacht heeft

In het begin lijkt het of je naar een gewone film zit te kijken maar het word steeds beter. De dialogen tussen de 2 donkere jongens . Het acteerwerk was ook gewoon in orde. Deze film had ook wel wat minpunten, namelijk niet alles was super in beeld gebracht. Maar ik hou van de films met een veelvoud aan personages kijk maar naar mijn top 2(magnolia en Snatch), maar dan moet het wel goed uitgewerkt zijn. En dat was hier het geval. Ik heb me meer als goed vermaakt.

P.S bij de blokker gekocht (3 voor 10)

* * * *

Ja, super deal bij Blokker voor degene die geïnteresseerd is!

Al moet je wel goed zoeken voor de andere 2 (igg in mijn lokale filiaal)

Naast Oceans 11 en Lucky Number Slevin vond ik er niet veel tussen staan.

Ik heb bij die actie 3 voor 10 euro

Hard Eight

Appollo 13

Crash

En Lawrence of arabia 5 euro heb ik ook gekocht

Zag ook nog

Dances with wolves

Godfather II

kortom nog best veel

Schitterende film met goed acteerwerk mooie muziek en prachtige verhaalijnen. Vooral het stukje met het meisje van de slotenmaker is prachtig gemaakt. Gewoon een prachtige film.

Deze film heeft echt een geniale soundtrack!

YouTube - Crash Soundtrack- A Really Good Cloak

Hele sterke film met een geweldig script! Veel personages worden er ingeleid maar ook worden deze wat meer uitgediept. Van iedereen krijg je wat meer te weten en iedereen deelt mee aan het totaalplaatje. Nu je zo van iedereen een beeld denkt te hebben, en dan ook weet hoe het gaat eindigen wordt je op het einde nog mooi gefopt

Ik heb me erg vermaakt met deze film en het sterke acteerwerk van de vele topacteurs doet daar nog een schepje bovenop.

De film begint zwaar irritant, er wordt het eerst, ik denk, uur alleen maar geramd op het racisme en het begon op een gegeven moment zwaar te vervelen. Wel leuk al die verhaaltjes door elkaar en ze worden ook wel goed uitgewerkt en de film zit leuk in elkaar. Alleen vond ik op sommige momenten Crash te lief. Er mochten van mij wel wat meer mensen echt dood gaan ipv. dat ze net niet dood gingen.

Acteer prestaties waren op zich dik in orden. Ludacris is de enige rapper die nog een beetje kan acteren. Sandra Bullock kan ik me af en toe heel erg aan irriteren (behalve aan haar uiterlijk ), sinds ik The Proposal heb gezien ( ) dacht ik dat Bullock nooit in een fatsoenlijke film te zien spelen. Ik had het mis want Crash is een fatsoenlijke film en Bullock speelde wel prettig.

Eigenlijk stelt de film verder niet zoveel voor, het racisme wordt heel erg uitgemolken en dat is de rode draad door de film wat op een geven moment vervelend begint te worden. De vergelijking met films als Magnolia en Amores Perros is natuurlijk snel gevonden, wat ik ook geweldige films vond, maar waar Crash te braaf zijn die films dat niet.

Visueel was Crash ook leuk om naar te kijken en er zaten een aantal erg mooie shots in. Paul Haggis mag van mij vaker een film maken, als hij het racisme maar achterwegen laat.

Een best wel mooie en aangrijpende film. Ik had de film al een keer gezien omdat ik de film opnieuw bekeek en er veel momenten terug kwamen die ik herkende.

Verder vond ik de acteerprestaties ruim voldoende en het verhaal is best realistisch en mooi maar een beetje overdreven allemaal.

Een hele goede cast overigens, en dat werd deels goed waargemaakt.

3,5*

Zal ik zo checken, ben vrij benieuwd. Kent iemand overigens meer films waarin de personages met elkaar verbonden zijn d.m.v. één voorval (of meerdere), zoals deze film? Babel, Amores Perros en 21 grams heb ik al. Alvast bedankt!

Wat dacht je van Pulp Fiction? Magnolia is er ook wel zo ééntje, en Elephant schijnt er ook zo één te zijn (nog niet gezien, heb hem wel thuis).

Elephent niet zo zeer, al draait die film wel bijna volledig op personages.

"11:14 (2003)" shiet mij te binnen, maar da's zeker geen Drama.

Lees maar na op de filmpagina: 11:14

Sprankje menselijkheid in gewelddadig en racistisch LA

Paul Haggis was tot 2004 voornamelijk scenarioschrijver en producent van tv-series. Met het zelf geschreven Crash maakte hij zijn regiedebuut en het was meteen raak: hij won in 2006 een Oscar voor beste film, voor scenario en montage. Een jaar eerder won het hem geschreven Million dollar baby won overigens ook de Oscar voor beste film. Haggis' naam was hiermee stevig op de kaart gezet.

Crash is een mozaïekfilm à la Magnolia over het harde, individualistische leven in Los Angeles. Haggis zet veel verhaallijnen uit die elkaar voortdurend kruisen. Geweld en racisme zijn in die verhalen de terugkerende thema's. Een officier van justitie en zijn vrouw worden met geweld beroofd van hun auto door twee zwarte jongens. Een blanke politieagent houdt een verliefd stel aan en fouilleert de vrouw op oneerbare wijze, alleen maar om de zwarte man te vernederen. Een Iraakse winkelier koopt een pistool om zichzelf en zijn winkel te kunnen beschermen. Een slotenmaker vindt zijn bange dochtertje onder haar bed omdat ze vreest voor rondvliegende kogels.

Al deze uiteenlopende verhalen hebben met elkaar te maken. De hoofdpersoon in het ene drama is soms een bijfiguur in het andere. In Crash blijken de levens van de inwoners van Los Angeles veel meer met elkaar verbonden dan die mensen zelf beseffen. En het leven blijkt ook niet zwart/wit te zijn. Wie in het begin een slechterik lijkt, wordt later in de film een held en omgekeerd. Afgezien van de meesterlijke manier waarop de verhaallijnen lopen, is dat de grote kracht van de film. Wanneer je ontdekt dat een koel en kil personage tot iets prachtigs in staat is, grijpt deze film je volledig bij de lurven. Uiteindelijk wil elke persoon in deze film aangeraakt worden, zo vertelt de maker. Ieder mens heeft behoefte aan persoonlijk contact en zodra de ene mens de ander echt ziet en ontmoet, verdwijnen boosheid, frustratie en racisme.

De toon in de film is snel gezet. Een paar gewelddadige scènes en enkele zeer racistische voorvallen maken duidelijk dat Crash een ruig verhaal te vertellen heeft. Het is aandoenlijk om te zien hoe de slotenmaker zijn dochtertje gerust stelt en haar veiligheid en bescherming biedt. Maar als je de angst en kwetsbaarheid ziet, vrees je het ergste voor het verloop van het verhaal. Gelukkig eindigen niet alle verhaallijnen in een slecht einde, dat zou de film ondraaglijk gemaakt hebben.

Het is ongelooflijk knap dat Haggis er in slaagt de personages emotionele diepgang te geven, terwijl hij dat slechts met enkele grove streken kan doen. Hij moet zijn tijd immers verdelen over een veelheid aan karakters. Toch lukt het hem, zeker bij de hoofdverhalen. De lijn met de officier van justitie en zijn vrouw blijft een beetje erbij hangen, maar de andere verhalen komen heel snel tot leven. Door te schakelen van goed naar fout of andersom houdt de film je er helemaal bij. Het is bij geen enkel verhaal duidelijk welke wending het gaat krijgen.

De film is alleen al geslaag door een serie van drie meesterlijke scènes op tweederde van de film. In die scènes wordt steeds één dramatische gebeurtenis uitvergroot, een gebeurtenis waar de sporen van de karakters elkaar op een verrassende manier kruisen. Als je nog amper bekomen bent van de heftigheid en de impact van de ene sleutelscène, dan staat de volgende alweer klaar. Met name die opeenvolging van een paar topmomenten maakt dat deze film aangrijpt en beklijft.

Mooi stuk Martin! Je vangt er de hele film goed mee! Maar kan dit alleen in LA gebeuren? Dacht het niet.

Het thema racisme gaat hier niet echt op, het gaat meer om de thema's , angst, onverdraagzaamheid, onwetendheid en discriminatie, zoals dit dagelijks in een samenleving voorkomt.

AHX richt zich meer op racisme vanuit onwetendheid en ideologische achtergronden in het extreme doorgetrokken.

nee, thema is breder dan alleen deze stad. daar heb je gelijk in. maar LA is misschien wel een treffend voorbeeld van problemen rond geweld en racisme.