Crash (2004)

Bijna de eerste film waarvan ik moest janken

Toch wel met enige verwachtingen gaan kijken, nadat meerdere mensen me met grote ogen aankeken nadat ik ze antwoorde dat ik Crash nog niet gezien had. Helaas mensen, de verwachtingen zijn niet ingewilligd.

Ik begreep dat de film een subtiele studie naar racisme in de grote stad moest zijn, en met die intentie is Crash overduidelijk ook gemaakt. Maar wat ik kreeg was misschien wel de meest onsubtiele karakterstudie die ik in lange tijd gezien heb.

Met slechte, clichématige dialogen en personages die elkaar door de mozaïekstructuur wegdrukken en nergens écht uit de verf komen, priemt Paul Haggis met zijn wijsvinger in ons gezicht en vertelt ons dat racisme overal loert. Zelfs wanneer we koffie bestellen, seks hebben of met onze moeder aan de telefoon zitten.

Een serie expliciet uitleggerige scènes moet dit duidelijk maken. Het wordt zó sentimenteel en ongenuanceerd gebracht dat je er moe van wordt.

Tut tut; de man spreekt Perzisch, en waar maak je op uit dat hij moslim is?

Ik twijfelde tussen een 3,5 en 4, toch 4* vanwege het goede spel van Dillon.

Mooie film zeg../!

Alles klopte in deze film, humor, drama, actie... en complotten..

Ik had hem nog nooit gezien, laat staan van gehoord..

4**

Eens met NYse. Overgewaardeerd, sentimenteel en even subtiel als een olifant in een porseleinkast.

Tut tut tut, z'n vrouw droeg een hoofddoek...

Leuke film verder, deed denken aan 21 grams.

Verdomd. Maar anyway, die opmerking was ook meer een speling op de hele moraal van de film dan een echt verwijt...

Ik had al op mijn hoede moeten zijn na het lezen van de vergelijkingen met Magnolia. Dit soort mozaïekfilms zijn echt mijn ding niet. De ‘wonderbaarlijke samenkomst’ wat de climax is, kan even makkelijk gezien worden als een toevallige ontmoeting. Zo ook Crash, dat verhaaltechnisch echt niks voorstelt. Het enige wat in de buurt komt dat ik kan waarderen is Pulp Fiction, maar dat zal dan wel weer geen mozaïekfilm zijn (maar heeft wel een goed verhaal).

Toch bevalt Crash beter dan Magnolia. Het is voor mij niet meer dan een samenraapsel van losse scenes, sommige zijn echter best goed. Het mag duidelijk zijn dat racisme het hoofdthema is, maar ik snap niet helemaal waar de regisseur precies naar toe wil. Bovendien krijgen een aantal personages na een veelbelovende scene plots weinig of geen aandacht meer. Hoe gelukkig ik dan ook ben met een speelduur van slechts twee uur, de uitwerking is gewoon erg matig. Soms denk ik dat het erg effectief is om drie slechte drama’s door elkaar te weven. De gemiddelde score die je krijgt, is het resultaat van de gemiddeldes van de drie losse films bij elkaar op te tellen. Niet dat deze bijzonder slecht is, maar de verwijzingen naar racisme wordt je wel erg nadrukkelijk in het gezicht gewreven. Dan doet het vooral denken aan de negerin op het werk die na ieder puntje van kritiek schreeuwt dat ze het slachtoffer is van racisme.

this is America time is money , mooi film vier sterren

Jammer dat de inhoud van Crash na zoveel jaar nog verward wordt met maar 1 'isme'. Het gaat in Crash om wel meer isme's/stereotyperingen. Alles wijst op een bredere kijk op vooroordelen. Anyway, monumentale mozaïekflick.

Spannend en bruut verhaal.

Dikke 4

Ik kende Crash nog niet, maar het is inderdaad een erg mooie film. Goed acteerwerk en een verhaal dat de aandacht vastgrijpt.

Ik vind dit ook zeker een goede film die indruk maakt. Maar alleen legt de film de boodschap van racisme er wel heel dik bovenop. Alle blanke versus zwarten cliche's komen voorbij. Daarom is het moeilijk om de film soms serieus te nemen. Om deze reden vind ik de film ook niet echt emotioneel, meer dramatisch op sommige momenten. En soms een beetje onrealistisch, zoals die autobrand scene waarin de agent de vrouw uit de auto trekt zonder paramedici, en zij op de top van haar longen weet te screeuwen terwijl ze bekneld ondersteboven in de auto ligt. Erg gevaarlijk om iemand zo eruit te halen. Je moet erg uitkijken voor elke beweging die je maakt want die kan het slachtoffer voor eeuwig beschadingen.

Een goede film, maar of het de beste film van 2004 was? Nee, bij lange na niet. Ik vind films als Un Long Dimanchee FIancialles, Fahrenheit 9//1, Shrek 2, Brotherhood Of War, Finding Neverland, Hotel Rwanda, Der Untergang, Hellboy, Supersize Me, Troy, Howl's Moving Castle, Some Kind Of Monster... allemaal op hun eigen manier beter.

Natuurlijk is het al langer duidelijk dat het winnen van een Oscar niet garant staat voor een goede film. Toch had ik van Crash meer verwacht, dan dat ik uiteindelijk kreeg voorgeschoteld. De hele film lang blijf je wachten op het moment dat ze de diepte ingaan. Dit gebeurt echter niet. In plaats krijgen we een moralistische boodschap, overgoten met een wel heel erg sentimenteel sausje, De verschillende verhalenlijnen worden afgeraffeld, waardoor de climax er bij mij ook niet lekker in gaat. Dan komt er ook nog bij, dat Haggis helemaal niets aan de eigen interpretatie van de kijker overlaat. Een beetje meer subtiliteit had de film goed gedaan.

Om dan toch nog wat positiefs te zeggen, de film zag er prima uit. Het rauwe karakter van Los Angeles werd goed vastgelegd. Ook het acteerwerk was naar behoren, wanneer we Sandra Bullock en Terrence Howard buiten beschouwing laten.

2,5 sterren

Ik kan niet zeggen dat de film me bij deze tweede keer beter is bevallen dat de eerste keer.

Integendeel zelfs.

De vertolkingen van de cast met vele grote namen blijven goed.

Maar het verhaal is een warboeltje, en de film vraag veel aandacht, te veel om alles goed te kunnen volgen.

De film heeft een Oscar gewonnen voor Beste film, maar dat vind ik hem helemaal niet waard.

Top film die je bij je strot pakt, met een sterk, mooi en imposant verhaal, mooie setting het rauwe L.A. en een flinke emmer vol bekende acteurs/actrices. Deze film dik 10 jaar terug gehuurd met totaal geen idee wat voor film het zou zijn, sinds het zien staat hij in mijn top 25 ik kan alleen zeggen kijken die film.

Dit soort films liggen mij zeker wel. Alleen ga ik toch de vergelijking maken met Magnolia, sorry. Waar die wat mij betreft gerust een meesterwerk genoemd mag worden, is dit gewoon een mooie en goede film om gezien te hebben. Heb er ook zeker wel van genoten, maar wat mij betreft niet een om aan te schaffen voor de collectie.

Ja daar ga ik weer, waar Magnolia veel meer tijd en aandacht schenkt aan het volgen en ontwikkelen van de karakters, valt dat hier tegen. Mede komt dat doordat ieder karakter nogal weinig tijd heeft en je niet echt kan zeggen ;"dat zijn degenen met de meeste screentime. Want dat waren er (een wilde gok) vast 9 of 10. Das wel aardig veel, en gaat toch ten koste van film.

Crash, trok mijn aandacht door de gewonnen Oscar. Maar maakt mijn verwachtingen niet geheel waar. Wat wel klopte aan de film was absoluut die heerlijke LA sfeer, de muziek en de cast die alle 9 goed speelden. Pena, Dillon en de Irakeze winkeleigenaar staken er bovenuit.

Dacht ook aan Snatch na het zien van Crash, alleen is ook die een klasse beter. Wel totaal andere soort mozaikfilm maargoed.

Gewoon goed, maar niet erg memorabel en ook geen Magnolia.

8*

van 4 naar 3.5 gegaan. Ik had onlangs magnolia gezien, en daar gaat alles toch een stuk dieper vind ik. Crash blijft meestal nogal op de oppervlak met redelijk rechtstreekse en minder diepe personages. Bij magnolia voelde de emoties veel dieper en traumatischer aan.

Een film die je aardig naar dr strot grijpt en die nog een aantal weken bleef rondspoken in mijn hoofd.

Acteerwerk is van hoge kwaliteit even als hoe de film geschoten is.

Prachtig verhaal,prachtige film.

Ik denk wel de beste mozaïek film die er is.

Crash legt het er wat al te dik bovenop naar mijn smaak. Zo herbergt zowat iedere scene een sentimentele dan wel raciale kwestie of beide. De soundtrack versterkt dit effectbejag nog eens.

De makers zullen vast integer tot op het bot zijn geweest maar bij mij levert het kijken vooral ergernis op.

Door de notering in de top 250 ging ik toch wel met 'n bepaalde verwachting deze film in. Normaal ben ik altijd wel gevoelig voor "feel good" films. Echter legt deze film dat er wel heel dik op. De vele oppervlakkige verhaallijnen die bij toeval allemaal in relatie met elkaar liggen maakt de film er niet beter op.

Maar waarom dan toch die 3*?. Ik vind namelijk dat het rascistische aspect en standaard stereotype wat in onze maatschappij van toepassing is, hier wel zeer goed wordt uitgebeeld. Dit zijn dan wel extreme situaties, maar het is zeker iets wat je aan het denken zet.

Tja, haat het om het toe te geven, maar vond het gewoon een prima film.

Natuurlijk is het best sentimenteel, ligt het anti-racisme sausje er wel erg dik op af en toe, en begon ik het moralistische gebabbel op ten duur ook wel wat irritant te vinden. Dat zijn dan ook meteen de punten die me afhouden van een écht hoge waardering.

Verder beviel hij me wel. De vergelijking met Magnolia is natuurlijk snel gemaakt, al vind ik dit zo'n honderd maal beter. Crash heeft audiovisueel namelijk nog het één en het ander te bieden, waardoor je niet de hele film lang het gevoel hebt naar een saai soapserietje te zitten kijken, zoals in Magnolia wel het geval was. Zo is de soundtrack regelmatig erg sterk, alhoewel soms wat te klef, en ziet de film er visueel prima uit, dankzij o.a. mooie belichtingen. Voorbeeld was de scene met het dochtertje. Eigenlijk ontzettend overdreven en klef, maar vooral door de vormgeving vond ik het toch een best mooie scene.

Ietsje minder huilie huilie was fijn geweest, maar uiteindelijk een best sterke film. 3,5*.

Aan de ene kant gaat het zo bijna alleen maar over racisme dat het way too much is: de anti-racistische boodschap wordt er elke minuut ingedramd. Dat maakt de film eentonig en irritant (en ik hou sowieso niet zo politieke of moralistische films). Tegelijkertijd gaat de film toch ook wel wat dieper hetgeen de film dan weer redt: uiteindelijk lijkt de boodschap te zijn dat we allemaal vooroordelen hebben en we ons in mensen kunnen vergissen. Dat overstijgt de anti-racistische moraal: zo laat de film zien dat de racist een beter mens kan zijn dan een politiek-correcte. En het overstijgt het thema van racisme uberhaupt, omdat we allerlei vooroordelen kunnen hebben en ons op allerlei manieren in mensen kunnen vergissen.

Klinkt misschien raar, maar eigenlijk vind ik het anti-racisme sausje er zo dik op liggen dat ik het eerder als een soort aandoenlijke naïviteit zie, en niet echt als een groot minpunt ervaar. Denk ook dat iedereen met een beetje nadenken wel tot de conclusie kan komen dat je het als aanklacht tegen racisme niet zo serieus moet nemen. Gewoon een schattig filmpje, dat op audiovisueel gebied best goed in elkaar zit.

De film blijft me doen twijfelen over het oordeel. Het heeft enkele zeer sterke stukken en het is mooi gemaakt. Maar evengoed zit het te vol met personages waarvan een deel niet echt werkt. Bovendien wordt zo amper de tijd genomen om iets op te bouwen en deftig uit te werken. Daar zit wel het gevaar in. Door de film zo vol te steken heb je meer kans op mooie scènes. Maar evengoed kom je saaie stukken tegen.

Het blijft wel een mooie film, maar het komt wat geforceerd over. Ik mis de subtiliteit hier om echt van belang te zijn. Gewoon een goeie film, meer niet.

Wat een vervelende film is dit toch. Ik ben normaal gesproken helemaal niet per se vies van het gebruik van stereotypes om dramaturgische redenen, maar als er in elke dialoog door stereotypes moet worden benadrukt dat ze als stereotypes worden behandeld en het zat zijn/moe van zichzelf worden dat ze louter in stereotypering denken, dan ben ik daar heel snel klaar mee. Ik kon me dat al herinneren van de eerste kijkbeurt, maar deze tweede kans maakt het er zeker niet beter op.

De met racisme doorspekte agent Dillon die van het ene op het andere moment kan omslaan van een vunzige aanrander tot gewetensvolle agent die koste wat het kost het leven van diezelfde vrouw wil redden (let ook op het subtiele shot waarin hij het jurkje van de dame nog even discreet rechttrekt) spant nog wel de kroon. Alle scenes met die Iraniër komen daar net onder, wat een irritante gast zeg. Allemaal situaties die zogenaamd uit het leven gegrepen zijn, dank je de koekkoek. Bah, mag ik een teiltje?

Het is mij een raadsel waarom deze film toch nog zo hoog wordt beoordeeld.

Bedankt voor je beschrijving, Laurensv. Omwille van de hoge beoordeling overwoog ik de film vanavond nog eens een kans te geven. Maar na jouw bericht gelezen te hebben weet ik weer precies waarom ik Crash de eerste keer niks vond en besef ik dat er ook geen reden is aan te nemen dat dit nu anders zou zijn. Laat ik mijn tijd er dus maar niet aan verspillen.

De moraal van het verhaal? Er zijn geen goede of slechte mensen; we zijn allemaal een beetje goed en een beetje slecht Knap verfilmd, prachtig geacteerd!

Lichtelijk overgewaardeerd.

Behalve het overdreven irritante racisme in de film is het verhaal veels te vergezocht om bijzonder te zijn. Al met al heb ik me aardig vermaakt, maar doet deze film zich slimmer voor dan die in werkelijkheid is.