Superman III (1983)

Slecht vervolg op de eerste 2 films. Feitelijk worden die in deze film totaal vergeten, want waren Superman en Lois geen geliefden geworden? Niks meer van te merken.

Vaugn speelt een slechte Lex Luthor cloon en Pryor verpest de hele film met zijn melige antihumor. Hoort totaal niet thuis in een film als deze!

Niks possitiefs dan? Oja wel,hoor! Het kan nog slechter: Superman 3!

2,5 ster!

Deze film is zo slecht dat ie leuk is

Alleen jammer van Richard Pryor. Hij probeert grappig te zijn met z'n gekke bekken maar is het net niet. Gewoon lekker cliché, en daardoor leuk.

3*

Verhaal simpel en effecten helemaal.

Rest best wel aardig en soms grappig.

2,5 ster

Als kind was ik al geen fan van dat hele Superman gebeuren. Vooral Reeve vond ik helemaal niks. Volgens mij is dit ook de eerste maal waar ik een poging voor deed om hem te gaan zien. Vooral sommige reddingscene's zijn zo achterlijk. Een man redden uit zijn auto die onderwater staat

Ik zal wel weer lopen te zeuren. Maar volgens mij had een peuter iets beters bedacht. 1,0.

Regisseur Richard Lester gaat met het derde deel van de Supermanreeks toch een andere kant uit, dan die van de eerste twee films over deze superheld.

Waar is bijvoorbeeld de liefde tussen Superman en Lois gebleven? Dat was destijds de eerste vraag die ik mij stelde, na het zien van dit derde deel uit de Superman reeks. In dit deel is hier namelijk niets meer van terug te zien. Verder is het een erg matige film. Het acteerwerk is in ieder geval behoorlijk ondermaats. Christopher Reeve doet het redelijk, maar vooral badguy Robert Vaughn is echt ontzettend slecht bezig. Richard Pryor komt ook niet echt uit de verf en lijkt gewoon miscast voor deze rol.

Daarnaast wordt getracht om er een hoop humor in te gooien, o.a. door het casten van Pryor, maar dat werkt meestal ook niet goed. De humor is vaak heel kinderlijk en meestal ook niet grappig. Verder zit er zeer veel actie in. Ook dat is niet altijd even goed en oogt vaak enigszins gedateerd. Nee mijn superheld is het niet en ik zal er ook niet snel fan van worden, maar je moet natuurlijk alles eens een keertje geprobeerd hebben.

1,5*

Vervelend derde deel met misplaatste humor en een Pryor die niet lekker in zijn vel zit. Slecht.

2*

Ik heb Superman 1 en 2 altijd als jeugdsentiment gezien, maar in de herzieningen recent bevielen ze nog steeds. Nu ik Superman 3 ook eens heb gekeken denk ik niet dat ik deze van vroeger kan herinneren, maar ik weet het niet zeker. Wat ik wel zeker weet is dat het een barslechte film is geworden. Ik nam het eerste uur nog echt de moeite de boel te volgen, maar de film is vreselijk oninteressant. Richting het einde kon het me allemaal eigenlijk geen bal meer schelen. Ze herkauwen wat Superman reddingen die ook makkelijk in de vorige delen hadden gepast en de wannabe Lex Luthor schurk is om te huilen zo slecht..en irritant.

Maar het ergste is nog wel die vreselijk debiele slapstickhumor. Wat is Superman 3 pijnlijk ongrappig zeg, met humor waar mijn tenen gekromd van kwamen te staan. Die Pryor was een verschrikking om naar te kijken. Het enige positieve is nog steeds de vertolking van Clark Kent/Superman door Christopher Reeve. Niet dat hij wat bijzonders doet, maar het geeft wel een vertrouwd prettig gevoel. Wel opvallend vond ik dat hij bijna niks met Lois Lane van doen had. Waren zij in deel 2 niet in love?

Benieuwd of ze met deel 4 de reeks nog een beetje op niveau eindigen.

1,5*

Ondanks het toevoegen van de altijd wek leuke Richard Pryor, was dit derde deel een behoorlijk tegenvaller. Het verhaal stelt weinig meer voor en is ook behoorlijk flauw en kinderachtig. Dat Gene Hackman dit keer niet mee doet is ook al een afknapper want zijn vervanger Robert Vaughn (als Ross Webster) kan absoluut niet overtuigen. Gelukkig zijn wel Christopher Reeve (Superman) en Margot Kidder (Lois Lane) weer van de partij. Het toevoegen van Richard Pryor moest natuurlijk zorgen voor humor, maar eerlijk gezegd is men daar niet echt in geslaagd want vaak was de humor flauw.

Na het success van de eerste twee Superman-films verscheen er dit teleurstellende derde deel. Richard Lester mocht na de voltooiing van de tweede film ook de derde film regisseren, maar dit keer stond hij er alleen voor. Het grootste probleem aan deze derde film is de humor, die hier te zeer de boventoon voert. De film lijkt eerder op een one-man-show van de Amerikaanse komiek Richard Pryor dan op een Superman-film. Ook de actie is niet meer zo spectaculair als in de vorige twee films.

Christopher Reeve is wederom uitstekend op dreef en kweekte nog eens 10 kg aan extra spiermassa, waardoor hij in deze derde film behoorlijk massief was. Hij mocht zich hier wat meer uitleven dankzij een rol van slechte Superman en kreeg hiervoor de nodige waardering. Maar voor de rest is dit een zéér teleurstellend vervolg. De schurken weten niet te overtuigen, het verhaal is oninteressant en ook de trucages stellen teleur.

Al met al dus een teleurstellende film die ook niet het succes van de vorige twee films wist te evenaren.

Ai, nu begint de Superman-serie wel te flauw en kinderachtig te worden. Vond Reeve al nooit geweldig als Superman, maar de rest is ook gewoon miscast, met een tragische Richard Pryor als dieptepunt. Het begin en de climax zorgen nog voor enig spektakel.

Never underestimate the power of computers

Een week of twee geleden eens begonnen aan het tweede deel van Superman en hoewel daar best wel wat misloopt, leek het me vooral een film te zijn waar meer had kunnen inzitten. Dat is sowieso wel iets wat tot nu toe over de gehele franchise kan gezegd worden, maar ik hoopte dat dit derde deel de reeks het niveau terug omhoog ging kunnen trekken. Weliswaar wederom een speelduur van meer dan 2 uur (de voorgangers bewijzen dat dat geen goede combinatie is), maar wou wel eens zien wat Richard Lester er van ging maken.

Slapstick, dat maakt hij er van. Ik ben op zich altijd wel te vinden voor wat comedy in een superheldenfilm aangezien die dingen zich soms veel te serieus nemen, maar wat een flauwe boel wordt Superman III bij vlagen. Werkelijk elke scène waar Gus Gorman aan te pas komt wordt gekenmerkt door één of andere flauwe joke. Gorman is dan ook de grootste smet op het geheel. Deze keer ook geen Lex Luthor (hoewel Ross Webster wel wat dezelfde allures meekreeg) en bovenal geen Lois Lane. Een gedurfde zet in ieder geval, maar wel een logische aangezien het Clark Kent - Lois Lane verhaal wel verteld was geraakt in de twee voorgangers. Bovendien was Lois haar geheugen gewist op het einde van Superman II waardoor Lester die andere fameuze L.L. in beeld kon brengen. Superman's jeugdliefde in de vorm van Lana Lang krijgt een grote rol en dat werkt goed. De chemie tussen hen beide vonkt goed en vormt de grootste meerwaarde. Hoop dat deze lijn in ieder geval wordt verder gezet. Wat voor de rest overblijft is een ietwat verouderd plot rond een supercomputer, maar het hoogtepunt is ongetwijfeld de strijd tussen evil Superman en goody two-shoes Clark Kent.

Wat wel duidelijk is gebleken uit deze derde Superman film is dat Christopher Reeve meer in zijn mars heeft als Superman dan ik in eerste instantie gedacht had. Ik blijf het een ietwat flauwe Clark Kent vinden, maar zo'n scène met zijn evil counterpart werkt gewoon goed. Hij deelt bovendien een goede chemie met Annette O'Toole die de rol van Lana Lang op haar neemt. Tof ook om Robert Vaughn (blijft bij mij toch een heerlijk nostalgisch figuur uit de A-Team) eens in iets anders te zien en de gebruikelijke regulars (Jackie Cooper als Perry White en Margot Kidder als Lois Lane bijvoorbeeld) die terug op de proppen komen zijn altijd wel leuk.

Net als bij zijn voorganger een film waar meer had kunnen inzitten. Grootste factor waar het misloopt is de vreselijke rol van Richard Pryor die bijna de gehele film onderuit haalt. Zonde! Voor de rest wel vermakelijke nonsens af en toe, maar toch ook weer een Superman film die uiteindelijk te lang duurt. De opvolger zou maar 90 minuten duren. Hopelijk is dat nog iets.

2,5*

Opnieuw bekeken, en weinig of geen plezier aan beleefd.

Maar dat wisten we al, dat het met deze reeks alsmaar bergaf gaat...

Superman III (oorspronkelijk getiteld Superman vs. Superman) is een vervolg op Superman II (1980). De hoofdrol wordt wederom vertolkt door Christopher Reeve.

In de film zien we Clark Kent, die verliefd wordt op zijn jeugdvriendin Lana Lang. Ondertussen blust hij als Superman een grote brand in een petrochemische fabriek, en voorkomt hij dat een enorme orkaan de koffieplantages in Colombia verwoest. Dit tot ongenoegen van de miljardair Ross Webster, die de wereld wil veroveren door het in handen krijgen van de hele wereldvoorraad aan koffie. Daarom wil hij Superman vernietigen, en hij schakelt een computerexpert (een compleet miscaste Richard Pryor) in om een stuk kryptoniet te vervaardigen. Daarvan raakt Superman zo van slag dat hij eerst depressief wordt en daarna verandert in een egoïstische hufter. Zo zet hij de toren van Pisa rechtop, blaast de Olympische Vlam uit en brengt een olietanker tot zinken. Uiteindelijk worden we getrakteerd op een surrealistisch gevecht tussen Superman en Clark Kent op een autosloperij.

Volgt u het allemaal nog? Ik inmiddels niet meer namelijk. De film is duidelijk minder dan zijn voorgangers, hoewel dat ook niet echt cineastische hoogtepunten waren. De film is behoorlijk flauw en kinderachtig, en de slechteriken in de film zijn niet zo sterk als in de eerste twee films. Daarnaast zijn de slapstickscènes van Richard Pryor compleet misplaatst in een superheldenfilm, en die werd destijds dan ook terecht genomineerd voor een razzy voor de slechtste mannelijke bijrol. 2*

Vroeger vond ik deze film onderschat, maar na herzien blijkt dat onzin. Na een wervelend begin duurt het ontzettend lang alvorens de boel op gang komt. Pryor erbij is op zich een vondst, net als Vaugn als bad guy, maar beiden krijgen weinig aangereikt om er echt wat van te maken. Paar leuke scenes, maar veel van de film is ondermaats en ronduit saai.

Matige film waarin een computerprogrammeur en een miljonair de handen ineen slaan om Superman te verslaan. Vergeleken met de twee voorgangers is dit derde deel minder groots en gaat het een stuk meer richting komedie. Het verhaal is soms wat rommelig. Een leuke opening en verder is de eerste actie scene en het gevecht tussen Clark Kent en Superman nog wel de moeite waard. Maar daarmee is het ook wel zo'n beetje gezegd.

Er schijnt een soort consensus te bestaan dat Superman III een behoorlijke achteruitgang ten opzichte van de eerste twee delen is, maar zelf heb ik hier eigenlijk met evenveel plezier naar gekeken. Misschien dat dit deel wat meer richting komedie gaat (althans meer richting bewúste komedie, want in beide voorgaande delen zaten toch ook al elementen die ik niet helemaal serieus kon nemen), maar Richard Pryor brengt ook echt veel extra energie (inclusief zijn hilarische nachtelijke bezoek aan de Wheat King), Robert Vaughn is een lekker vet aangezette schurk en Pamela Stephenson is bepaald geen straf om naar te moeten kijken, zelfs niet wanneer ze Kant leest. Sowieso redelijk veel memorabele momenten: de openingsscène met de ongelukken-domino heeft weinig met de rest van de film te maken maar is goed uitgevoerd en best geestig, de snelheid waarmee Clark Kent in Superman verandert komt zeer soepel over, het donkere pak en de "five o'clock shadow" wanneer Superman "slecht" wordt zijn een mooi effect, en het duel tussen de slechte Superman en Clark Kent ziet er prima uit. Gewoon een leuk vervolg wat mij betreft.

Herzien op 4K met Dolby Atmos.

Een direct vervolg op de bioscoopversie van deel 2, niet de Donner Cut. Ik was helemaal verbaasd wat er met Lois Lane was gebeurt, waar was zij? Na een klein stukje research online blijkt dat aan het eind van deel 2 van Lester’s versie, Superman het geheugen van Lois Lane wist. Was ik allang vergeten. Als je net als mij de Donner Cut hiervoor hebt gezien, heb je echt je vraagtekens bij dit derde deel, en zou je eigelijk de bioscoopversie van deel 2 opnieuw moeten zien.

Anyways, uit geheugen had ik dit deel best hoog zitten, maar dat viel me toch even zwaar tegen. Dit derde deel is een enorme stap terug, wat vooral komt door het slappe script en de totaal niet grappige komische ondertoon, die meteen al vanaf het begin wordt gezet. De eerste 7,5 minuut zit je letterlijk naar peppi&kokki scenes te kijken met flauwe muziek totdat de film eindelijk begint. Richard Pryor word erbij gehaald om nóg meer humor in de film te stoppen, maar dit werkt averechts. Slechts enkele kleine scenes kon ik mezelf betrappen op een glimlach, zoals het stuk als hij boven bij z’n baas moet komen met die draaimuur, maar verder is hij hier gewoon een miscast en hoort niet thuis in een superhelden film. Zonde, want normaal heb ik hem best hoog zitten. Superman heeft enkele actiescènes die wel aardig waren zoals het blussen van de chemische fabriek en het redden van het zoontje in het korenveld. Lois Lane word vervangen door Lana Lang, een oude geliefde van zijn school in Smallville, vertolkt door Anette O’Toole, die de meeste zullen herkennen als de volwassen Beverly Marsh van IT. Op zich fijne chemie tussen hun en de scenes zijn best leuk als ze samen zijn. Na ruim 70min als Superman langzaam evil begint te raken, wordt het eindelijk een beetje interessant. Laatste drie kwartier is misschien ook het beste wat de film te bieden heeft, maar een voldoende zit er helaas niet in.

Al met al gewoon een hele saaie zit met pijnlijk niet grappige onderbroekenlol. Als zelfs de lampjes van een voetgangersstoplicht met elkaar gaan vechten geeft dat denk ik wel het niveau aan. Nee, deel 1 en de Donner Cut van deel 2 blijven gewoon de beste voor mij.

Na deze film weer opnieuw gezien te hebben.

Is natuurlijk de kwaliteit beduidend minder als de twee voorgaande films.

In deze film ligt de nadruk vooral op de slapstick humor.

De practical effecten zijn voor die tijd, zijn wel mooi gemaakt.

Maar wel blijft het een leuke en vermakelijke film.