Donnie Darko (2001)

En dan toch nog zo'n laag cijfer geven?

Het is en blijft een van de beste films ever, of je hem nu snapt of niet (wat voor de no-brainers een reden is om hem heel laag te waarderen).

ik vind het wel begrijpelijk dat je een film niet meteen de uiteindelijke score kan geven als je hem niet helemaal meteen begrijpt, want waar baseer je je score dan op als je niet eens snapt waar het om gaat?

het is ook gewoon een moeilijke film waar je even over na moet denken.

Symbolisme ten overvloede uiteraard...!

Het konijn als symbool voor vruchtbaarheid.
Een nachtelijk wezen dat geassocieerd wordt met de maan.
De maan met haar cyclus van 28 dagen(!). Dood en wedergeboorte.
En natuurlijk het zusje dat aan het einde van de film met een speelgoedkonijn op schoot in het vliegtuig zit dat uiteindelijk de oorzaak van Donnies dood zal zijn.
Het konijn is ook de gids naar Kennis (net als in Alice in Wonderland).
Alice volgt een konijn, waarna ze in een gat valt dat naar een paralelle wereld leidt. Donnie wordt in de eerste nacht naar een golfbaan geleid door het konijn, waar uiteraard de nodige holes aanwezig zijn.
Net als in vele volksvertellingen is ook hier een dier de gids naar Kennis.
Het eerste dat het konijn tegen Donnie zegt is: Wake up!
Niet alleen fysiek, maar ook spiritueel is dit voor Donnie het moment van ontwaken.

Dan het aspect water.
Water, symbool voor het onderbewuste.
In Genesis is de eerste daad van God het scheppen van de wateren. het eerste dat Donnie in de film doet is het onder water zetten van de school.
Het konijn is vaak te zien in de buurt van water.

Op het moment dat Donnie de school blank zet, plant hij ook een bijl in het hoofd van een bronzen hond.
De hond wordt gezien als symbool voor domheid, in die zin dat dit dier blindelings volgt.
Het doden van dit dier symboliseert het overwinnen van domheid, zoals ook op veel middeleeuwse illustraties een ridder een hond doodt.
Voetnoot: Het engelse woord voor hond (Dog) is God, kabbalistisch gespeld.

Dan is er uiteraard nog de vogel als spirituele gids. Dit is in deze film uiteraard Roberta Sparrow (=Zwaluw).
Diverse voorbeelden in de geschiedenis halen de vogel aan als spirituele gids, zoals de Heilige Geest die in vorm van een duif op Jezus neerdaalt, en de sjamaan, die door de eeuwen heen de arend dezelfde eigenschappen heeft toegekend.
Sparrow fungeert als spirituele gids door haar eerste woorden (All living things die alone) en uiteraard haar boek.

Verder symbolisme:

- Cherita is Donnies beschermengel. Al haar scenes zijn in de buurt van Donnie, behalve die waarin ze optreed als (jawel!) Herfstengel.

- Donnie draagt tijdens het feestje bij hem thuis een soort skelettenpak... need I say more....

- Seth = Satan

- Het getal 8 komt veelvuldig voor in de film. Let maar eens op als je deze nog eens kijkt. De Vrijmetselarij en het christendom refereren regelmatig aan de Achtste Dag. Acht refereert ook aan het symbool voor oneindigheid.
Het verhaal speelt niet voor niets in 1988.

- Cellar Door kan een anagram zijn van Celar Dolor (Spaans voor: Kijk uit voor lijden, pijn, zorgen)

- Alleen de karakters die Evil Dead kijken overlijden uiteindelijk

- Het openingsnummer uiteraard (Echo and the Bunnymen - The Killing Moon)

- Staat Donnie parallel aan Jezus wellicht
Kijk maar eens welke film er nog meer in de bioscoop draait wanneer hij daar met Gretchen vertoeft

Al met al veel stof tot nadenken en een ingenieuze film...!

-------------------------
Ik heb dit uit eerdere reacties gehaald..vond dit wel een hele goede

Zelf denk ik dat dit allemaal veels te ver is gezocht.. Donnie heeft gewoon dit alles meegemaakt, en gaat terug in de tijd met de straalmotor.. Hij ziet in dat het leven beter af is zonder hem, dus blijft daarom in zijn bed liggen, zodat de levens van zijn moeder, zusje, en niet te vergeten zijn vriendin worden gered

Verder moet ik er wel bij vermelden dat ik het wel heel mooi vind hoe de mensen allemaal ingewikkelde theorieen verzinnen, waarvan ik de bovenstaande toch wel de diepst uitgedachte vind.

Ik geef de film 3,5*, omdat ik zelf na het kijken van de film niet zoiets had van, goh wat moeten er hier ingewikkelde dingen achter zitten, en de reggiseur had dit allemaal zo en zo bedoelt, voor allemaal eigen theorieen.

Als mensen hier ook zo / anders over denken hoor ik dat graag!!

Het leven van zijn zusje kan niet worden gered, waar denk je dat die straalmotor vandaan komt?

hoezo? de cirkel is gesloten, zijn zus en moeder sterven niet want hun vliegtuig vliegt niet door de storm ( die de parrallele universums met elkaar verbond) het brokstuk dat op donnie valt is er een van een andere tijd, daardoor gingen die poorten open en op het einde dus ook weer toe.

Een zekere opmerking van een zekere gebruiker in een zeker forumtopic – zoeken maar – wist mij vandaag zodanig te prikkelen dat ik het tijd vond worden voor een herziening (nummer zes denk ik) van de film die ik lange tijd als onevenaarbaar beschouwde.

En helaas, de voorgaande keren is de film een stuk beter bevallen dan nu het geval was.

Nog steeds zijn er veel scènes die zo goed als kippenvel bezorgen, maar waar ik voorheen van elke seconde heb kunnen genieten heb ik me nu te veel geërgerd om een echt hoge score toe te kunnen kennen.

De pestkoppen en Kitty Farmer zijn bijvoorbeeld vreselijke personages. Natuurlijk zijn ze aangedikt, maar dit was wel heel erg over de top. Zelfs als karikaturen overtuigen ze zo niet.

Ook professor Montinoff – oh nee, Monnitoff – en het personage van Drew Barrymore wisten mij niet te bekoren. Toen ik de film voor de eerste keer zag was ik helemaal weg van het verhaal, maar dat is iets waar ik tegenwoordig veel minder in geïnteresseerd ben. Probleem met de twee genoemde karakters is dat ze slechts een verhaaltechnische functie vervullen. Ze kijken elkaar een keer veelbetekenend aan, de één noemt het favoriete woord van een bekende linguïst, de ander legt het een en ander uit over tijdreizen – en dat is het wel. Vond het ook wat vervelend dat ze een beetje als zweverige hippies worden neergezet. De hele issue conservatisme versus progressivisme op die school vond ik niet bepaald interessant.

Sowieso is de setting slechts deels geslaagd. De opening met de geweldige klanken van Echo & the Bunnyman’s Killing Moon, de eerste scène die zich op de school afspeelt, de smurfendiscussie, het feestje onder begeleiding van één van Joy Division’s meesterwerken – Love Will Tear Us Apart (begint ergens halverwege het filmpje) en het vernietigende einde. Stuk voor stuk scènes die twee dingen gemeen hebben: 1) ze zijn ontzettend sfeervol en 2) ze zijn van een onbeschrijflijke schoonheid.

Naast deze pieken zijn er helaas ook dalen in de vorm van de vreselijke dansjes van Sparkle Motion, snuivende retards, relaties die totaal ongeloofwaardig beginnen en afschuwelijk ingerichte slaapkamers, schoollokalen en spreekkamers van psychiaters. Donnie himself had ook net wat minder vaak debiel voor zich uit mogen storen – er is immers zoiets als “overdaad schaadt”. Balanceert nu net wat te vaak op het randje van geweldig personage en vervelende emo.

Ik kan nog dingen gaan zeggen over het knappe camerawerk, het povere kleurgebruik en het acteerwerk dat behoorlijk wisselvallig is – maar volgens mij voldoet het door dit toch al vrij lange verhaal af te sluiten met de mededeling dat het wansmakelijke Notorious van Duran Duran plaatsmaakt voor Squarepusher’s My Red Hot Car. Met andere woorden: Any Way the Wind Blows vervangt Donnie Darko in mijn top 10.

3.5*

Hele goede maar ook zeer vage (positief) film die echt uniek is in zn soort...

Vind ik juist zo'n heerlijk (fout) nummer wat er precies in past.

Een mening : erg psychologische en filosofische film.

Voor doordenkers only.

Er is inderdaad veel meer in het leven dan angst en liefde, maar film is ook "kijken" en als het denkwerk alles overstemt, dan mis ik toch iets.

Hiermede bedoel ik dat als ik voor iedere scène moet bedenken welke symboliek er achter steekt, of welke filosofie, welke frustraties of levensoverwegingen, dan haak ik toch wel even af.

Besluitend en een beetje cru : ik weiger mij aan te sluiten bij het leger die deze film hoog kwoteert omdat het zo éénmaal hoort, maar ik breng respect op voor diegenen die dit, wellicht terecht, zeer waardevol inschatten.

Helaas ben ik daar niet bij en een tweede kans hoeft niet.

Mary Mac Donnell is een zeer goede actrice.

Toen ik deze voor de eerste keer zag, was ik zwaar teleurgesteld, waarschijnlijk kwam dit door te hoge verwachtingen. Maar nu heb ik hem net nogmaals gezien, met zeer lage verwachtingen, en wist hij me nog niet te overhalen...

Het verhaal is een interessante mislukking, de film start m.i. zeer sterk; we krijgen verscheidene gegevens voorgeschoteld en alles wordt goed uitgewerkt. De sfeer zit direct perfect, met een paar geweldige scènes tot gevolg. De krankzinnigheid van het hoofdpersonage evolueert langzaamaan tot zijn hoogte/breekpunt, maar jammer genoeg wordt dit veel te slap weergegeven waardoor de opbouwende sfeer nutteloos bleek te zijn, met een teleurstellende kijkervaring tot gevolg...
De sfeer is eigenlijk het enige echte pluspunt, deze deed me vaak denken aan typische stijlkenmerken van Lynch; het trage tempo van sommige scènes, een zware geluidsband, minimale verlichting, lage camerahoeken,... Hierdoor baadt de gehele film in een donkere/claustrofobische sfeer.

Een paar berichten hierboven vind je een lijst van symboliek, vreemd genoeg staat het volgende er niet tussen;
telkens wanneer Donnie last krijgt van hallucinaties, staat hij ofwel voor een spiegel of tv-scherm, dit wordt vaak gebruikt als symoblische invulling voor schemerwerelden (overgang realiteit - fantasie). Het werd bovendien nog is benadrukt door bliksem (licht - donker, realiteit - fantasie).

3*

Ik wil deze binnenkort in huis halen maar ik twijfel over welke ''versie'' ik wil gaan kopen.

Is de Director's Cut aan te raden? Of verpest het een hele hoop door te veel informatie te geven ofzo?

Nog 11 te gaan.

Sowieso een nogal onnozele en (door herhaling erg) vermoeiend opmerking, maar wetende dat Apollinisch zo ongeveer de helft van mijn favorieten uit allerlei tip- en toplijsten gestemd heeft bereikt ze zelfs een eenzame hoogte van ondoordachtzaamheid.

Chapeau!

Lord Flashheart schreef:

(quote)

Weer een discipel van Onderhond erbij. Jammer dat je smaak nu al aan erosie onderhevig is.

Sjongejonge. Zo vaak kom ik hier niet eens, maar zelfs ik zie dat jij OH altijd moet aanvallen.

Uitstekende film die de kijker stapsgewijs laat meedenken maar dan toch met een prachtige anti-climax achterlaat.

agree!

heb hem net gezien, ben echt van slag. en dan moet ik zometeen naar een feestje...

maar errug indrukwekkend...en vaag..en vet...coole film. ja sorry, hier komt niets zinnigs uit voorlopig.

p.s. toch wel coole acteurs die gyllenhaals.

Al lijkt het mij dat hij na het lezen van OH's bericht nogal nadrukkelijk op zoek is gegaan naar negatieve punten, ook al is 3.5 nog zeer redelijk. Die 0.5 van OH snap ik eigenlijk niet echt, maar kom...

ps: erg ironisch trouwens dat jij dan weer een hond als avatar hebt

Er wordt weer eens te veel heisa gemaakt rond één onbenullig zinnetje in plaats van inhoudelijk op mijn bericht in te gaan.

Op basis waarvan voelde je je dan genoodzaakt deze film kritisch te herzien? Overigens deel ik geen enkel punt van je nieuwe kritiek. Het lijkt me dat je hem met een andere bril nog maar eens moet gaan herzien

vertel mij maar is waarom dit zo een bijzondere film is, donnie acteert aardig en daar is voor mij alles mee gezegd, de eerste keer was ik niet onder de indruk en de herziening moet ik nog afmaken!

Het bericht dat de aanleiding vormde voor mijn herziening:

De sfeer, de prachtige beelden, de voortreffelijke muziek, het intrigerende verhaal.. om maar een paar dingen te noemen. En het wijten aan anderen dat je het zelf niet ziet is een lachwekkend argument, dus kom daar niet mee aub.

Primer is inderdaad gepruts en huisvlijt op de vierkante meter Ik had op een vrije zondagmiddag nog iets beters in elkaar kunnen flantsen..

welke sfeer?

welke prachtige beelden?

ja, niet slecht idd.

ja ja ja