American Psycho (2000)

Beetje een rare film, op een goede manier dan. Als snel merk je dat Patrick niet aan normale dingen denkt. Je ziet steeds terug dat wanneer hij iemand wilt vermoorden hij over muziek praat.Geen idee waarom. Het eind was me ook nog een beetje vaag. Volgens mij zijn alle moorden in zijn hoofd plaatsgevonden. Ik moet de film zeker nog een keer zien en misschien dat ik dan beter het plot kom te weten.

De plot is op twee manieren te interpreteren en er is nooit duidelijk gemaakt welke goed is. (Volgens IMDb dan)

Ik had ook het idee dat hij op het eind de verkeerde kamer in loopt. Dat hij eerst elke keer in C liep en op het eind in B.Kan ook niet kloppen.

Aardige film.

Het probleem van Patrick Bateman is dat hij zich alles kan permitteren maar toch iets mist in zijn leven. Als gevolg hiervan gaat hij kicks opzoeken en gaat daarin extreem gewelddadig en vooral erg onverschillig te werk. Hij vermoord mensen met een bijl of kettingzaag en dat met dezelfde emotie als wanneer hij 's morgens boterhammen aan het smeren is. Het probleem hiermee is dat wanneer je van dergelijk verhaal een film probeert te maken, deze ook een onverschillig karakter krijgt.

Er was dan ook weinig meeleven aan deze film. De verschillende scènes zijn een droge opsomming van, eerder dan een boeiend en meeslepend verhaal. Ik vroeg mij ook voortdurend af hoe dit nu op de kijker moest overkomen. Die scène bijvoorbeeld waarin een vrouw probeert weg te vluchten uit Bateman's appartement. Die moest spannend zijn? Was het eigenlijk helemaal niet...

Ik heb het boek niet gelezen - wel eens een paar fragmenten op de middelbare school - maar ik heb zo het vermoeden dat het daarin allemaal beter tot zijn recht zou komen. Dit omdat American Psycho typisch zo'n verhaal is waarin je je eigen fantasie moet kwijt kunnen.

Positieve aan de film is dat zijn onverschillig karakter ook voor een cynische inslag zorgt die de kritiek op de Amerikaanse maatschappij uit de jaren '80 nog eens extra in de verf zet. Daarnaast is er ook Christian Bale die ongelooflijk uitblinkt in zijn rol. Heerlijk hoe die man zo cynisch kan acteren.

Verder heb ik ook heel wat mooie scènes gezien, zoals het begin waarin Bateman zijn dagelijkse routine beschrijft. Erg leuk, zeker met het pianodeuntje op de achtergrond. Jammer alleen dat dit snel wordt verstoord door het vervelende Walking On Sunshine.

Al bij al vond ik dit best een genietbare film die het echter door gebrek aan diepgang soms wat liet afweten. Ergens heb ik het gevoel dat het beter kon...

3.5*/5.0*

Laat dat nou net hetgene zijn wat de auteur vh het boek wou aankaarten ivm met dat hele yuppie wereldje van de jaren '80

Er heerste totale oppervlakkigheid , zo erg zelfs dat ze niet eens weten wie wie is en ze Bateman bv steeds verwarren met bv Hamilton om maar een naam te noemen

Daar ben ik mij van bewust en ik begrijp ook dat ik de film op zich daar niet kan op afrekenen. Ik vond de film genietbaar, maar om meer te zijn dan dat wil je toch echt geboeid zijn door een meeslepend verhaal waarbij je echt iets geeft om de personages? Dit was niet echt het geval en haalde mijn film beleving dus ietwat naar beneden...

Ik gaf wel wat om de hete chicks Courtney en Evelyn ! Mooie namen trouwens zo zou ik me eigen dochters ook noemen

Die man verdient sowieso een standbeeld .

Eens al mijn stemmen aan het herzien en deze na een beetje denken opgewaardeerd naar de magische hoogte van *****.

Hmm, nadat ik het boek gelezen heb, merk ik dat ze niet echt in detail gegaan zijn, en vooral: véél te braaf geweest zijn. Film blijft wel sterk maar heb mijn stem verwijderd en er een 4 van gemaakt. Wat nog altijd erg hoog is.

Er was inderdaad geen écht verhaal aanwezig. Maar zoals hierboven al gezegd word was dat ook totaal de insteek van de film niet. Juist het laten zien van de gehele yuppie wereld en hoe een ieder zich zo goed mogelijk moet manifesteren in die wereld. Mede door dit concept kon ik de hele rol van Bale erg waarderen en was er zeer zeker genoeg diepgang in dit personage.

Ik durf eigenlijk wel te zeggen dat dit wel een van de kleurrijkste rollen is in de filmgeschiedenis...

Heerlijke film!

Mooie rol van Christian Bale, zowel acteerwerk als tekst. Leuk verhaal, alleen het einde vond ik wat minder. Leuke humor, foute muziek die er goed bij paste. Erg geslaagde en vermakelijke misdaad komedie.

Gisteren weer gezien in Blu Ray en nog steeds een geweldige film.

Je ziet dat P.Bateman alles heeft wat hem kan bekoren maar steeds niet gelukkig is (als ik heb wat die heeft, dan zou ik zot worden van geluk)

De manier ook hoe die over muziek filosofeert is fenomenaal= prachtige soundtrack ook trouwens!

Af en toe werd het wel wat crazy op het einde,maar kan niks slechts erover vertellen.

Super goeie rol trouwens van Christian Bale

Het is de humor die zich diep in een onderlaag doorheen de film bevind dat je moet snappen, en dan ook nog eens moet kunnen waarderen. Zo kom je er. Film is dan ook helemaal niet voor iedereen, kun je zien aan het gemiddelde van 3,35, dat weinig/niets over deze film zegt.

Bateman is een gladde jongen, die meer op zichzelf geilt dan op de meisjes waarop ie bezig was, helemaal door het lint gaat bij het opmerken van een collega met een nog mooier visitekaartje, een ziek materialistisch persoon met een fascinatie voor dezelfde muziek als ik, en dan is er zijn uiterlijk, waarmee de film overigens begint.

Een echte aanrader! Verwacht gewoon niet dat het ergens spannend wordt.

Een film hoeft niet realistisch te zijn, maar ik heb wel graag dat de dingen in de film geloofwaardig overkomen.

Waarom moet het persé geloofwaardig overkomen, Patrick Bateman is gewoon compleet krankzinnig, dan kan je hem moeilijk een geloofwaardig personage noemen

De moorden zijn ook ongeloofwaardig, maar hoe het tot stand komt is gewoon geniaal gedaan. Dan bedoel ik het filosoferen over de muziek etc.

Die moord met die kettingzaag is toch gewoon hilarisch? Ik bedoel; hij rent in z'n nakie, op z'n witte sportschoenen, met een dikke kettingzaag, door het appartementencomplex en vermoord haar ook nog eens op bizarre, totaal onmogelijke wijze. Damn. Dit is natuurlijk ook gewoon een duidelijk voorbeeld dat bepaalde dingen alleen in het hoofd van Bateman plaatsvinden, terwijl je op het einde niet (helemaal zeker) weet of dit met alles zo is, of dat-ie bepaalde dingen ook wél echt heeft geflikt. Althans, zo bekijk ik het. Net zoals dat schot op die politiewagen, die ineens ontploft. Daar stond Bateman zelf ook even van te kijken. Mjah, je moet de humor er wel van inzien, ja.

''Don't just stare at it, eat it!''

De focus van de camera op de cover van het Genesis album, gevolgd door het sublieme "Do you like Phil Collins?" Is zonder meer het meest memorabel.

Deze scene vind ik ook altijd geweldig, dat vrolijke gezicht er ook nog eens bij:

YouTube - American Psycho Break-up Scene

Leuke scène inderdaad. Maar stel je nu eens krák diezelfde scène voor, maar opeens komt daar iemand binnen met een poepgezicht. Moe je 's doen. Ja, op zo'n moment heb je pas écht goud in je handen natuurlijk.

Net de blue-ray versie besteld. Schijnt uncut te zijn ipv de biosversie die eerst op dvd was.

Leuk om allebei te hebben.

Is een hobby van mij, alles in de gewone en de extended versie te hebben.

Would you like to hear today's specials?

- Not if you want to keep your spleen.

Tsja. American Psycho. Ik ben niet meer zo onder de indruk als tijdens de eerste kijkbeurt (jaren geleden). Uiteraard is het een degelijke, maar ook kille film. Ik heb het boek ook gelezen en het grote pluspunt daarvan was dat Bateman nog een klein beetje menselijk was. In de film lijkt hij op de automatische piloot te staan en krijg je niet of nauwelijks uitleg waar zijn moordlust vandaan komt. De eerste keer kon ik hier wel overheen stappen, maar deze keer viel het meer op. Ook was het lang niet meer eng, want daarvoor zijn de moorden te netjes en stilistisch in beeld gebracht. De sfeer is dan ook eerder grappig dan angstaanjagend. Volgens mij had ik nog steeds het beeld in mijn hoofd dat het een thriller/horror was. Dat is dus niet het geval. Je hebt 0,0 medelijden of medeleven met de onschuldige slachtoffers, ze worden afgeslacht and that's it. Op naar de volgende. Een tikkeltje meer emotionele lading was voor mij wel welkom geweest.

Pluspunten zijn wel de mooie beelden van New York, de zorgvuldig gekozen muziek en ook de uitvoerige beschrijvingen hier van. Denk aan de scène met de Whitney Houston CD, dat is toch wel een erg leuk moment. Phil Collins idem dito. Aan humoristische scènes geen gebrek. Chainsaw, anyone?

Het einde is naar mijn mening een beetje ‘’makkelijk’’ afgeraffeld. Het laat mij achter met een dubbel, maar ook onbevredigd gevoel.

Het wordt idd bestempeld als een thriller/horror. Eerlijk gezegd vind ik dat allemaal maar een beetje misleidend. Eigenlijk is dit gewoon een 100% komedie met kleine thriller momentjes.

Ik vind het inderdaad ook gewoon een zwarte comedy, die thriller momentjes kan ik me zo niet meer voor de geest halen.

Het is al een aantal jaar geleden sinds ik hem gezien heb, dat kan er ook mee te maken hebben dat de film in mijn herinnering 'enger' was. Ik ben niet echt teleurgesteld, dat is het verkeerde woord.. maar je beleeft het dan natuurlijk wel op een hele andere manier.