Panic Room (2002)

Maandagavond als afsluiter nog even aan deze Panicroom die ik ooit al eens zag maar toen niet bepaald voor openstond. Ik baalde namelijk dat mijn zwager de film mocht uitkiezen en dat was eerder met onderandere Spy Game niet goed uitgepakt en had ik de de focus op andere films, derhalve gaf ik destijds Panic Room niet veel kans en serveerde ik de film af als niets bijzonders. Maar met deze broodnodige herkijk zie ik daar inmiddels toch wel met andere ogen naar.

Het verhaal is opzich duidelijk hoewel ik er soort van midden in val met de bezichtiging en vind ik het bijzonder dat zij zo'n huis kan bekostigen of dat de ex-man dat kennelijk maar laat gaan. Want laten we eerlijk zijn dat het een absurd en vooral gigantisch huis is. Dan is er de voorwaarde Jodie Foster waar ik altijd met een bepaalde ergernis naar kijk, ik heb het niet op die vrouw en haar acteerkwaliteiten. Maar zo in ontwikkeling met things yet to come lijkt Panic Room weinig verkeerd te doen met een behoorlijke setting, de voorwaarde van de Panic Room en de jonge Kristin Stewart. En het moet gezegd dat het beeld van het drietal struinende door het huis met moeder en dochter nietsvermoedende op bed toch best goed is vooral het shot van moeder met off focus Burnham op de achtergrond. Het heeft een bepaald psychologisch aspect en is subtiel te noemen. Snel daarna slaat de vlam in de pan waarop moeder en dochter zich ternauwernood in de Panic Room weten terug te trekken waarop de kaarten geschud zijn.

Wat daarna volgt blijkt toch een alleraardigst kat en muis spel waar vooral de drie boeven en hun belangen en geschillen interessant zijn en de film naar een behoorlijk niveau trekken. Goed zijn de momenten waarop het drietal moeder en dochter het vuur keer op keer aan de schenen legt waarop het tweetal in de Panic Room iedere keer het noodlot of dreiging ternauwernood kunnen afwenden waarop de spanning tussen het drietal weer verder stijgt en dat later zelfs tot grote hoogte doet. Knap sowieso ook bepaalde momenten qua opbouw zoals wanneer moeders kortstondig uit de Room is voor de telefoon en later de insuline, maar het is vooral het moment van de telefoon die goed opgebouwd is. Klein dingen die ik niet echt sterk vind zijn bijvoorbeeld waar de specialistische boor voor de klus weg komt. Ja, men had gereedschap bij zich maar dat hield met een tas wel op en dit heb je zo even bij je tussen de andere rommel? Zo is dat geboord buiten de kamer in de rest van het huis merkwaardig genoeg niet te horen, reageert er überhaupt niemand op al dat gesloop midden in de nacht, doen die imbicielen dat ook nog van onderaf alsof je daar bij kan zonder rolsteiger of dergelijke en is wat de politie op het einde roept tegen Burnham ook een beetje raar, namelijk dat ze niet zullen aarzelen to 'kill you.' Bijzonder aangezien men helemaal nog niet weet wat hij precies gedaan heeft en hij net zo goed de buurman kan zijn die op de commotie is afgekomen en vervolgens vlugt.

Eindresultaat is toch wel dat Panic Room aan het einde van de streep een prima film is die boven de middenmoot uitsteekt maar zich net niet kan meten met het hogere segment.

Aardige thriller die absoluut spannend is tot het eind maar bijster origineel is hij zeker niet. Vooral de inbrekers behalve Forest Whitaker vond ik niet geweldig acteren. En niet alles was geslaagd in deze thriller. Zo vond ik het gasincident lachwekkend. Maar goed heb me op deze vrijdagavond toch niet verveeld. En leuk om weer eens een jonge Jodie Foster te zien in haar hoogtijdagen.

Film 3,0

Beeld (4K) 4,5

Geluid 4,5

Een film die geeft wat je er van mag verwachten. Een degelijke thriller maar niets bijzonders of uitzonderlijks.

Acteerwerk is van alle acteurs prima. Wel jammer dat de criminelen nogal 'stereotype' zijn weergegeven. Vooral de kleinzoon van de vorige eigenaar komt met zijn uiterlijk niet geloofwaardig over (de kleinzoon van een super rijke vent en die hem ook nog eens 2 jaar verzorgd heeft? Nee, ik kocht het niet). Qua verhaallijn niets vernieuwends en het wordt ook nergens super spannend. Er zitten wel wat ongeloofwaardigheden in, maar nergens echt storend (bv. als je je telefoon helemaal door het ventilatieluik naar buiten houdt en dan geen ontvangst? Een paniek room van alle snufjes die je kunt bedenken, maar 'gewoon' een gat in de muur voor verse lucht? De agenten die keurig buiten blijven staan en niet binnen komen? Een man die een klap met een mokerhamer overleeft en weer een trap op komt kruipen?).

De film is gedateerd (bijna 25 jaar oud) wat je ziet aan de installatie van de Panic Room. En af en toe - het is eerder gemeld in enkele reviews - kreeg ik associaties met Home Alone: niet dat het echt komisch wordt, maar de klunzigheid in de film en in het bijzonder naar het einde van de film heeft echt wel een gelijkenis. Verder kan ik er ook niet zo veel op aanmerken. Middenmoot: springt er nergens echt uit, maar slaat de plank ook nergens echt mis. Ik denk een aanrader als je van dit soort films houd, van het genre. Zo niet, dan mis je er ook helemaal niets aan. 3 sterren.

Meg Altman en haar dochter trekken in een luxueus herenhuis in New York. Hun eerste nacht wordt verstoord door drie inbrekers die op zoek zijn naar een verborgen schat. Ze verschansen zich in de ‘paniekkamer’ van het huis, waar een dodelijk kat-en-muisspel begint.

David Fincher brengt met "Panic Room" een meesterlijk opgebouwde thriller vol gecontroleerde spanning. De strak geregisseerde camerabewegingen en het uitgekiende productiedesign versterken de claustrofobie en elegantie van de film. Jodie Foster draagt het verhaal met ingetogen kracht, ondersteund door een jong verpletterend Kristen Stewart. Howard Shore’s sobere muziek en Finchers precieze ritme tillen dit ogenschijnlijk eenvoudige concept naar hoog niveau. "Panic Room" bewijst dat grootse suspense kan ontstaan binnen de grenzen van één enkel huis. Andermaal met volle teugen genoten van deze film, nu in 4K.