Panic Room (2002)

Meg Altman (Jodie Foster) is een pas gescheiden moeder die met haar dochter een statig huis in een chique wijk in een Amerikaanse stad betrekt. Het is een immens gebouw, eigenlijk veel te groot voor moeder en dochter alleen. In het gebouw bevindt zich een zogenaamde Panic Room. Bij tijden van nood is deze geheime afgezonderde kamer een uitstekend vertrek om te schuilen. Laat nou uitgerekend de eerste nacht dat ze in hun nieuwe huis gaan slapen, drie inbrekers op bezoek komen. Zij zijn op zoek naar een grote geldbuit, die zich in.....jawel, de Panic Room bevindt.
Je raad het al, moeder en dochter weten deze extreem beveiligde kamer veilig te bereiken.
Vanaf dat moment begint een boeiend kat-en-muisspel tussen de bewoners en de indringers.

De Panic Room is hermetisch afgesloten van de rest van het huis. Deze kamer heeft een wand vol met monitors die zicht bieden op praktisch elke kamer in het huis. De indringers kunnen voor de bewakingscamera's via gebaren communiceren. Meg Altman kan eenzijdig via de intercom de indringers toespreken. Met andere woorden; de communicatie verloopt gebrekkig.
Het verhaal speelt zich af op twee niveau's. Ten eerste die tussen moeder en dochter in de Panic Room en de inbrekers. En ten tweede de onenigheid tussen de drie inbrekers. Het zijn duidelijk niet elkaars beste vrienden. En ze houden er verschillende ideeën op na, hoever te gaan met het intimideren van de bewoners die in de Panic Room zitten.

Jodie Foster speelt overtuigend iemand die doodsangsten uitstaat. Ze is een jonge moeder die niet met zich laat sollen en probeert onder deze uiterst moeilijke omstandigheden haar dochter zoveel mogelijk te beschermen.
Een van de inbrekers is Forrest Whitaker. De beveiliging van de Panic Room heeft hij als medewerker van een beveiligingsbedrijf namelijk geinstalleerd. Een rol die aansluit bij zijn rol als huurmoordenaar in de film Ghost Dog. In die film is hij bedreven in het gebruiken van allerlei technische snufjes. In Panic Room ligt zijn personage in het verlengde van die in Ghost Dog.

Panic Room is een volstrekt andere film dan de eerdere Fincher films en kan getypeerd worden als een zogenaamde suspense film. Het is een vrij eenvoudig verhaal en de film heeft ook geen diepere lagen zoals The Game en Fight Club.
Het verhaal is dan wel eenvoudig, maar weet van begin tot eind te boeien. Toch draagt de film niet zo'n nadrukkelijk David Fincher stempel als Se7en en Fight Club. De eerste tien minuten speelt Fincher nog met camera's die dwars door voorwerpen en muren bewegen. Dat wisten we al van zijn eerdere werk: cgi is in de handen van Fincher goud.
Voor David Fincher fans zal deze film wel even wennen zijn. Panic Room is meer rechttoe rechtaan dan zijn eerdere films. Het is een vakkundig, met veel oog voor detail gemaakte film met goede acteurs, die garant staat voor anderhalf uur vermaak.

Alleraardigst filmpje. Fincher weet de boel, ondanks dat zich alles voornamelijk op één lokatie afspeelt, spannend te houden en de film weet niet te vervelen. Vond het overigens nergens echt meesterlijk (zoals Fincher's Seven), maar erg amusant was dit zeker wel. Zit goed in elkaar.

ja goeie film wel voorspelbaar beetje ....

ik vind t wel leuk gemaakt maar waarom is er nou weer een van de inbrekers zo soft ze moeten eens harder worden in zulke films haha laat ze het zelf maar oplossen.

en van mij had ie mogen ontsnappen...

spannende film, maar toch van een klasse minder dan Seven en vooral Fight Club.

Je verwacht gewoon meeeer!

Het einde vond ik voor al dan weer flauw en enigsinds teleurstellend.

Goed zo lang ie duurt: 3,5 ster!

Ik vond dit wel een goede film, vooral die beklemmende sfeer van die Panic Room kwam heel goed bij mij over. Verder vind ik het ook knap dat alles zich zo in één huis afspeelt, wat het voor mij nog spannender maakt, want je kan moeilijker ontsnappen enz.

Ik geef 'm 3, 5 sterren.

De film begon een beetje zwakjes. Niet echt spannend. Dat kwam ook omdat de drie "inbrekers" nou niet echt eng op mij overkwamen. De heethoofd, de goedzak en de evil guy.

Pas toen evil guy Raoul zijn echte "gezicht:" liet zien en zijn handlanger doodschoot werd het pas spannend ! Verder was de film behoorlijk spannend alhoewel het allemaal redelijk voorspelbaar bleef.

Niet te ingewikkeld gewoon een lekkere thriller. *3,5.

Ik had het begin gemist door een overdaad aan voetbal op tv ( ) en viel pas binnen toen er net werd ingebroken en Foster dat zag op haar tv-tje.

Het verhaal was toen gelukkig nog wel te achterhalen, en ik denk niet dat ik al te veel gemist heb. De film werd nog aardig spannend, maar op dat vlak kon hij niet tippen aan bijvoorbeeld Se7en. De film was wél erg boeiend en hij liet je niet gauw los, wat dan wel weer een handelsmerk van Fincher lijkt te zijn. Stoer camerawerk, onvoorspelbare plotwendingen en goed acteerwerk maakten de film beter dan wat slechts de nogal standaard hoofdlijn had kunnen doen. Desondanks niet beter dan Fight Club of Se7en.

3,5*

Matig filmpje dat nauwelijks kan boeien. Het hele concept van een 'panic room' vind ik al volstrekt belachelijk, laat staan een huis vol camera's en een stel stuntelige, schizofrene inbrekers (soms aardig, soms gemeen). Jodie Foster is verschrikkelijk aan het over-acteren in dit verhaal vol onwaarschijnlijkheden. Snel vergeten, deze rommel. 2**

Na Fight Club een duidelijke stap terug voor Fincher. Feitelijk een simpel en rechtdoorzee verhaaltje, al wordt het wel spannend en een enkele keer met flair (die prachtige scene waarin de camera door het huis sluipt) gebracht.

3*.

De film was erg spannend en er gebeurt ook genoeg om heel de tijd attent te blijven.
De film zit echter vol absurditeiten:
1) Er is niets suikerhoudends aanwezig in een bunker die bedoeld is om oorlogen door te komen.
2) Ondanks de sensoren in de deur wordt het hand van Raoul geplet. Bovendien denk ik, dat als het echt een stevige panic room-deur betreft, het hand niet enkel zou bloeden, maar dat het gewoon volledig verbrijzeld is en nooit meer te gebruiken.
3) Hoewel de rovers met 3 zijn, zijn er verschillende momenten dat niemand de enige deur van de panic room bewaakt, waardoor Jodie Foster verschillende keren een wandelingetje kan maken.

Ook het einde is - wat mij betreft - een afknapper.
Eerst is er de wonderbaarlijke herrijzenis van Raoul na met een mokerhamer de schedel te zijn ingeklopt, het veelvuldig missen van de vader met het pistool (oke, hij was gewond, maar dan nog) en tot overmaat van ramp wordt Burnham - die de misdaad ten slotte enkel pleegde omdat hij financieel aan de grond zit - gearresteerd.

De nasleep die aan het einde wordt toegevoegd vind ik eerder nutteloos, maar ja, je moet er wel nog iets aan toevoegen.

Spanning: +
Einde: -

Toch nog 3 sterren.

Panic Room mist een beetje het geweldige verhaal en de plottwists van verscheidene andere Fincher's, maar qua spanning doet hij absoluut weinig onder voor zijn toppers.

3.5*

Ondanks de aanwezigheid van Foster en Whitaker, is dit misschien wel de minste film van Fincher (samen met, uiteraard, Alien 3) tot dan toe. Weinig spanning en een niet al te sterk, clichématig, uitgewerkt verhaal. Redelijk.

Een Fincher light?

Dat gevoel had ik hier wel een beetje. Het indrukwekkende camerawerk is nog steeds aanwezig maar qua sfeer drukt hij zijn stempel hier wat minder door. Voelde allemaal wat luchtiger aan, moet zeggen dat ik de grauwige look ook wel een beetje miste.

Maar goed verder een onderhoudende thriller die bij vlagen effectief spannend is en eigenlijk de hele speelduur wel weet te boeien. Fijn ook dat Jared Leto eindelijk eens goed gecast wordt, kan hem wel waarderen in rollen als deze en Lord of War.

Verder niet echt origineel of schokkend maar wel erg vermakelijk, 3.5*

Prima film van Fincher. Het verhaal is natuurlijk vrij dun, maar door de sterke regie, het prima (en sluitende) script en indrukwekkende camerawerk loopt de spanning af en toe hoog op. Overtuigende cast ook, al had Raoul wat freakyer gemogen van mij.

Spannend opgebouwde thriller. Prima acteerwerk en een goed slotakkoord. Stijgt absoluut boven de middenmoot uit.

4*

B.

Mhow...had beter kunnen zijn dan het is geworden.

Ik had toch wel wat meer spanning in de film verwacht. Ondanks de constante bedreiging van de 3 inbrekers vond ik het nooit echt heel spannend en dreigend worden. Daarvoor waren de 3 inbrekers teveel aan het ruzie maken en was Jodie Foster (goede rol trouwens!) te slim. Jammer, want een verhaal als dit kan best gigantisch spannend zijn.

Het hele idee van een Panic Room vond ik best leuk gevonden en het begon allemaal ook nog best aardig, maar al snel vond ik de film wel onrealistisch worden. Onrealistisch op een manier dat me wat ging storen. Denk bijvoorbeeld aan niemand die de Panic Room bewaakt als Jodie Foster naar buiten holt en zeker een minuut haar telefoon zoekt. Of Foster die alle kans had om via een signaal een agent te waarschuwen voor haar neus. Waarom zou je het niet doen als je denkt dat je toch wel eens vermoord kan gaan worden? En het toppunt van het onrealistische is toch wel dat Foster die inbreker loeihard met een voorhamer in het gezicht mept waarna hij ook nog eens meters naar beneden valt. Toch weet hij dit te overleven. Sterker, hij weet een tegenaanval nog in te zetten. Sure...

Maar buiten dat is Panic Room een aangename film om eens een keertje te kijken. Soms spannend en sowieso best onderhoudend. Zeker de rollen van Foster, maar ook die van Forest Whitaker waren sterk. Die dochter (leek wel een jongen) vond ik maar irritant trouwens. Jammer dat men later in de film de bocht uit is gevlogen met het plot door allerlei ongeloofwaardige zaken...
Oja, stomme slotscene op dat bankje in het park trouwens. Erg overbodig...

3*

Erg leuk filmpje. Het blijft vrijwel continu spannend en vooral omdat binnen zo'n kleine ruimte afspeelt vind ik het knap in elkaar gestoken door Fincher. Je weet niet hoe het afloopt, de vrouw en haar kind moeten zichzelf maar zien te redden ( ze gebruiken zelfs S.O.S. signalen ). Ik krijg bij het terugdenken al weer zin om 'm te herzien.

Acteerwerk is goed.

Vond deze vroeger erg spannend, misschien zelfs een beetje eng. Tegenwoordig is het wat minder spannend (al zit de spanning er nog), laat staan eng. Maar vooral erg sfeervol en dit samen met de goede regie, cast en uitwerking zorgen ervoor dat het toch op peil blijft.

4*

Een mindere David Fincher, maar lang niet slecht. Al ben ik wel erg mild, want normaal straf ik films meteen af met zo'n hoeveelheid aan absurditeiten.

De meeste absurditeiten die ik hier lees, zijn nog enigszins goed te praten, maar er blijven er nog genoeg over. De meest schrijnende vind ik nog wel het moment met de agenten bij de voordeur. Begrijpelijk dat Meg het leven van d'r dochter niet op het spel wil zetten en de agenten niet direct binnenlaat. Maar ze weet (want ze is zogenaamd heel slim) dat de bad guys haar absoluut niet kunnen horen, dus heeft ze alle vrijheid (de agenten staan ongeveer heel de avond voor de deur) om het hele verhaal uit te leggen en dat ze niet direct binnen moeten komen. Voor mijn apart gaat ze er nog een potje bij lopen strippen. Dat seinen met de ogen is dan ook ook ontzettend lachwekkend. Voor de rest zal ik het niet over de onlogische zaken hebben, maar ze zijn er in overvloede.

De grootste fout maakt Fincher w.m.b. met de rollen voor de "boeven". Forest Whitaker doet het niet eens slecht, maar Jared Leto acteert als een Vlugge Japie, met hetzelfde IQ en kinderachtige teksten. Ik nomineer hem hierbij direct voor de titel "aller-slechtste acteur allertijden", want in Lord of War was hij ook al zo uitmuntend slecht. Dwight Yoakam heeft ook niet genoeg bagage om een charismatische of bevreesde schurk te spelen.

De scène dat Meg de Panic Room verlaat voor de mobiele telefoon vind ik nog de beste. Goed gedaan met de slow motion, dat verhoogt de spanning perfect.

Best een aardig duister sfeertje, maar dat wist Jared Leto telkens goed te verpesten. Ik was ook blij dat zijn hoofd er al vrij vlot vanaf werd geschoten. .

Niet zo'n briljant einde als ik gewend ben van Fincher, maar toch niet slecht. Hij speelt goed in op het gevoel van de kijker, want die zal het Burnham (Forest Whitaker) gunnen om te ontsnappen met de 22 miljoen.

Kleine 3,5*.

Een hele grote tegenvaller van Fincher. Ik zeg het niet graag want ik ben over het algemeen grote fan van zijn films maar dit was echt te cliché en een te voorspelbaar verhaal zonder enige diepgang. Ik vond Foster eigenlijk ook helemaal niet goed acteren in deze film.

Er zat wel enige spanning in wat de film nog een beetje aangenaam maakte om naar te kijken maar voor de rest een grote tegenvaller.

Voldoende.

Las eerder de term Fincher-light en kan me daar ergens wel in vinden. Je voelt de hand van van de man doorheen de film, maar nergens tilt hij het echt boven de middenmoot.

Aan het idee ligt het niet, aan de (opbouw van de) spanning wel. Hoewel sommige scènes wel werken worden ze afgewisseld met flauwe of overbodige scènes die de spanning onderbreken en sfeer tenietdoen.

Jammer dat er niet altijd het onderste uit de kan gehaald wordt. Het camerawerk in het eerste half uur zien we later nauwelijks terug, al zou de setting zich er wel voor lenen.

Vermakelijk en makkelijk uit te zitten, maar dit had (gezien de maker en het uitgangspunt) een nagelbijter moeten zijn. 3*

Degelijke thriller die eenvoudig in opzet is. Moeder en dochter worden tijdens hun eerste nacht in hun nieuwe huis lastig gevallen door drie ongure inbrekers. Van Jodie Foster ben ik niet zo'n fan, nog vreemder vind ik dat haar decolleté meerdere malen opzichtig in beeld genomen wordt. Ook waren er een aantal ongeloofwaardigheden op te merken (de telefoniste bij 911 meldt als eerste 'please hold the line' tegen een paniekerige beller ). Enfin, het keek wel lekker weg alsnog.

De film moet het vooral hebben van de spanning, wat erg knap is doordat het zich voor een groot gedeelte in de 'panic room' zelf afspeelt.

Het IQ van de boeven is alleen erg laag, wat lijdt tot lichtelijke irritatie bij mij als kijker. De clichés en voorspelbaarheid leiden af en toe ook tot irritaties. En het voorspelbare einde is dan ook erg jammer.

Nog net 3 sterretjes.

Aardige film die helaas niet zo 'thrillend' was als ik in gedachten had, al probeerde Stewart dat nog recht te trekken met een late serie stuiptrekkingen. In feite een behoorlijk saaie uitwerking van een anders interessant uitgangspunt. Vele situaties willen wel spanning creëren, maar zoeken te vaak hun heil in onprettige clichés. Ondanks de knappe stoelendans rond het midden blijkt het vervolg even voorspelbaar als het eerste uur en geschiedt heel wat volgens het boekje. Enfin, dankzij leuk camerawerk en een notabele rol van Whitaker toch nog de moeite waard.

3,00

Wel leuk.

Fincher weet het altijd wel goed bij mij te doen, en waar het plot vrij interessant is bij Panic Room faalt het naar mijn idee toch wel een beetje in de uitwerking. Zo heb je een paar scènes die vrij goed geregisseerd zijn, maar de rest is degelijk en niet zo origineel als het zijn moet (qua uitwerking). Jammer, in ruil voor een bijzondere filmervaring krijg je een normale thriller die nergens intens word.

Jodie doet het altijd wel leuk in dit soort werkjes, zowaar ook hier. Dochtertje krijgt een belabberde tekst mee naar huis waardoor haar rol een beetje te geforceerd over komt. Ze was er ook alleen als obstakel blok van de uiteindelijk missie, in plaats van dat ze echt werkelijk iets in het verhaal betekende. Ik vond het op het begin erg jammer dat je als kijker ook de inbrekers te zien krijgt, voordat Jodie ze zelf ontmoet. Werkt niet echt goed mee met de spanningsopbouw.

Toch een aardig filmpje met sterke muziek en af en toe hele sterke scènes, de rest was vrijwel makkelijk en te simpel gedaan. Wel geinig voor een keertje, maar niet David's beste werk.

2,5 ster

Conventioneel en degelijk thrillerwerk dat in handen van Fincher nog aardig te verteren is. Er zitten wel wat zaken in die, wanneer je ze onder een vergrootglas legt, niet helemaal lekker zitten en het scenario kent ook geen afslag naar een andere bestemming dan verwacht, maar het zit verder vakkundig genoeg in elkaar om in mee te gaan.

Een shot waarbij de camera in één ruk van een soezende Foster naar de inbrekers glijdt, mag er alvast zijn en Fincher heeft nog wel wat van dat soort visuele fratsen in petto. Zoals een slow motion die nog maar eens een spannend moment voortbrengt, want veel meer ambitie dan dat lijkt er hier niet schuil te gaan. En dat is maar goed ook.

Best wel een goede drama / thriller. Het verhaal is simpel maar is wel boeiend en soms zelfs spannend. Ook de uitvoering was dik in orde en dat is vooral te danken aan Jodie Foster en Forest Whitaker die goed spelen. De rol van de jonge Kristen Stewart (leek net een jongetje, nu nog eigenlijk) stelt overigens niet veel voor en ze is meer tot last dan dat ze nuttig is. Al met al was dit een goede film die van de eerste tot de laatste minuut wist te boeien en waarvan het einde ook best aardig was (wel cliché maar dat lag natuurlijk in de lijn van het verhaal).

P.S. de oplettende politieagent was ook best goed.

Zeer vermakelijk, redelijk spannend en lekker stijlvol gefilmd. Fincher schiet weer eens een paar mooie plaatjes, vooral mooi als de inbrekers zoeken naar een ingang. Er zijn mensen die klagen over het IQ van de inbrekers, ik vond het kat en muisspelletje tussen Foster en the guys erg interessant. Prima rollen van Foster, Stewart, Yoakam, Leto en Whitaker.

Home Alone voor volwassenen.

Leuke filmpje. Toch knap deze film, die zich alleen afspeelt in het huis, mij de volle 112 heeft geboeid. Natuurlijk zaten er een aantal Hollywood 'net-niet' scènes, waar ik niet echt dol op ben, maar dat was in deze film niet zo erg. De manier waarop Whitaker en Jodie Foster was goed en overtuigend. Ik heb mij goed vermaakt.

Erg vermakelijke film van Fincher, die ondanks het erg eenvoudige verhaal absoluut weet te vermaken.

Allereerst zijn er de acteurs, die het goed doen. Foster is overtuigend als de moeder, die haar dochter koste wat kost wil beschermen tegen het geboefte dat haar huis is binnengevallen. Het geboefte zelf bestaat o.a.a uit Forest Whitaker, die van zijn rol een interessant personage weet te maken met goede en slechte eigenschappen. Hij geeft zijn personage vorm en karakter en zet een prima rol neer. Ook Jared Leto is niet onaardig als de verwende boef.

Naast het acteerwerk is de regie ook goed. Visueel laat Fincher af en toe wat trucjes zien met de diverse camera’s die in het huis geïnstalleerd zijn, wat er soms best fraai uitziet. Daarnaast is de film op sommige momenten best spannend. Zo’n Panic Room is soeiso al niet fijn voor iemand die claustrofobisch is en dat komt in de film op momenten soms goed naar voren. Panic Room is eenvoudig, maar vermakelijk, goed gemaakt en verveelt niet.

3,5*