Panic Room (2002)

Rechttoe rechtaan thriller, zoals het hoort zonder poespas of overbodige subplotjes. Spannend van begin tot eind, niet allen voor de opgesloten moeder en dochter, maar ook voor de boeven die hun plannen volkomen in duigen zien vallen, het dan ook niet meer weten en van de weeromstuit elkaar naar het leven beginnen te staan.
Knap acteerwerk van Jodie Foster en Forest Whitaker.

Een van de weinige films die ik nog niet gezien had van Fincher. Het verhaal stond me zeer aan en vond het hoog tijd worden om eens op te zetten. Had de film opgenomen dus lekker op een groot scherm gekeken.

Stiekem viel de film me toch iets tegen. De film begon nog zo goed. Het camerawerk van de inbrekersscene was fenomenaal en beloofde een hoop. Forest Whitaker zet een prima rol neer als een van de inbrekers. Hij kwam geloofwaardig over en leverde samen met Foster de beste prestatie van de film. Wel leuk om de jonge Kristen Stewart te zien. Leek inderdaad net een jongen..

Echt superspannend vond ik de film niet. Er zitten zeker leuke en spannende scenes tussen maar in het geheel genomen vond ik het wel wat tegenvallen.

Een voldoende is het zeker waard want het is zeker prima te doen om de film eens te kijken!

Sterke en vermakelijke film. De cast presteert prima. Het verhaal is simpel en rechttoe-rechtaan, desalniettemin is het spannend en vermakelijk genoeg. Een redelijk sfeertje, een aantal spannende momenten, wat leuke camera trucjes. Prima vermaak maar niets hoogstaands.

Een geslaagde film met een op zich eenvoudige en voorspelbaar script, die toch geen seconde verveelt en de spanning goed weet vast te houden. Bovendien eentje die zich een keertje opnieuw laat herkijken, ook al ken je het verhaal en de afloop.

Een goede combinatie tussen (milde) actie en spanning, met enkele zijverhaaltjes (zoals de behoefte aan medicijnen van de dochter) die aan die spanning verder bijdragen. Prima beelden, en uitstekende acteerwerk en regie, die van een relatief eenvoudige en eigenlijk nauwelijks origineel uitgangspunt wel een hele goede en spannende thriller weet te maken.

Een aanrader wat mij betreft.

Prima filmpje, misschien in het begin iets te voorspellend. Inbraak komt wel direct bij de eerste overnachting.. beetje home alone achtig..

Ondanks dat toch 3*

Misschien mooi geweest wanneer aan het einde iets verassend zou gebeuren. Wellicht een link dat de gehele inbraak is opgezet door haar eigen (ex) man ?

Beetje teleurstellende Fincher.

Na een echt goede periode zette deze film z'n downfall in. Hoewel nog best sfeervol mist deze film identiteit en verslapt het naar het einde toe in een reeks vervelende ongeloofwaardigheden.

Foster is een stoorzender. Sowieso al geen beste actrice maar hier loopt ze toch wel érg te grimassen en moeilijk te doen. Ook Stewart komt er niet al te best uit. Dan waren de bad guys eigenlijk leuker. Whitaker is een persoonlijke favoriet, Leto is tof als verwend nest.

De opzet is vlotjes, visueel af en toe nog interessant, vooral als FIncher met de camera close-up bij allerhande objecten kruipt, maar eens de pionnetjes op hun plaats zitten komen er al snel torenhoge clichés de film insluipen. Het schaakspel tussen de twee partijen duurt te lang en de finale is té ongeloofwaardig. Foster die op Home Alone-achtige wijzen de boefjes probeert te pakken ... mnee dank u.

Toch een gemiste kans want het duistere sfeertje, de geweldige locatie, fijne belichting en interessante boeven hadden van deze film meer kunnen maken.

2.5*

Het extreem simplistische verhaal is een canvas voor Fincher om zijn stijl op los te laten. Panic Room is, zoals het een Fincher betaamt, dan ook bijzonder sfeervol en op momenten nagelbijtend spannend. Een wat jammerlijke keuze is wel dat de inbrekers zo'n expliciete persoonlijkheid meekrijgen. Er wordt op een interessante manier met de informatieverstrekking gespeeld, maar toch: Burnham is de goedzak die liever geen vlieg kwaad doet; Junior is de arrogante domkop en Raoul de kille psychopaat. Hoe het verhaal in de trailer werd gebracht leek beter te werken: de inbrekers als naam- en gezichtloze indringers zijn veel angstaanjagender. Desalniettemin is de film sterk en staat de scène waarin Foster haar mobiel zoekt in mijn top 10 van beste nagelbijters.

Om onverklaarbare redenen heb ik deze film als enige van Fincher nog niet gezien - ik ging er niet vanuit direct zijn beste gemist te hebben maar hoe vaak ik deze wel niet zag liggen in de aanbiedingsbakken zonder die mee te nemen zijn niet op twee handen te tellen. Maar onder het mom van de nieuwe prent Gone Girl over twee maand leek het me nu maar eens tijd, en het is me niet meegevallen.

Op zich heeft de film best wat te bieden. De film is goed gemonteerd zonder dat er een moment te veel in zit, de personages krijgen allemaal geen moeilijke achtergronden mee waar uiteindelijk niets mee wordt gedaan- enkel een plaatsing van de situatie, maar altijd nodig in het verhaal- en de film begint al snel met de eigenlijke plot. Ook het camerawerk is best fijn met een aantal knappe shots en veel spielerei en fijn belichte ruimten in het huis. De boeven van dien hangen van clichés aan elkaar, maar de acteurs zijn goed genoeg er wat van te maken; ze zijn soms oprecht grappig.

Maar goed, het is een thriller en probeert spanning aan te brengen. Soms lukt dat goed met de muziek en het camerawerk (dat shot dat van bed wegglijdt, je weet dat er wat gaat gebeuren) maar ook al te vaak lukt het niet. Sterker, ik liep me al te vaak te irriteren. Nu eens zijn boeven en moeder en dochter slim en lukt van alles, dan weer doen ze sullige dingen net naar gelang het nodig is in de film. Beste voorbeeld is die eindscène waarin eerst iemand de hersens wordt ingeslagen, wonderbaarlijk snel geneest en vervolgens vier maal niet neergeschoten wordt en zelfs de vrouw met de hamer weet te overmeesteren. Serieus? En zo gaat het maar door. Agenten die worden afgewimpeld, terwijl er geen geluid is of een camera op de lippen, dus is er toch ergens wel een teken te geven (vaak genoeg was mevrouw wel slim en scherp genoeg), boeven die even van de deur weglopen (hoe dom kan je zijn?), een lamp die net valt (waarom vallen dingen altijd op momenten dat het niet echt bruikbaar is?), et cetera et cetera. Daarom 2,5* en op naar Gone Girl.

Stevige thrillersituaties in deze "Panic Room", waarbij de spanning nooit uit de lucht is.

Jodie Foster overtuigt in haar energieke moederrol en Forest Whitaker is, eigenlijk niet zo verwonderlijk, best als iets menselijker boef.

In de ontknoping iets te clichématig, maar in zijn geheel best genietbaar en borg voor anderhalf uur spannende film.

Panic Room vind ik een goede film.

De film begint al opvallend goed met mooie openingstitels tussen de wolkenkrabbers. Al vrij snel komt de spanning in de film. Moeder en dochter moeten een beveiligde kamer in terwijl een paar dieven iets willen stelen wat in de beveiligde kamer bevindt. Wat volgt is een spannend kat en muis spel tussen de moeder en dochter enerzijds en de dieven anderzijds. Intussen nemen de spanningen tussen de dieven ook steeds meer toe…….

De film weet de gehele speelduur te boeien en is behoorlijk spannend. Wel jammer van een paar onlogische momenten in de film. Dat de dieven de beveiligde kamer op een gegeven moment niet bewaken is niet geloofwaardig en slim ( ze zijn met ze drieën, op ze minst had er één iemand de boel voor de zekerheid moeten beveiligen ). En dan aan het eind dat die Raoul een harde klap krijgt van Fosters personage en daarna heel leuk nog even de aanval inzet….. Dit was ook wel ongeloofwaardig.

Het acteerwerk in deze film vond ik erg goed. Vooral Jodie Foster vond ik erg sterk acteren. Forrest Whitaker vond ik ook goed acteren. Zijn personage weet ook een bepaalde sympathie bij de kijker op te wekken De film weet dan ook op een goede manier met het gevoel van de kijker te spelen wanneer hij wordt opgepakt.


Het camera werk in deze film is best wel goed. De muziek van Howard Shore vond ik ook erg sterk. Shore creëert met zijn muziek een nog wat spannendere sfeer.

Het einde op dat bankje vond ik wat flauw en voegde niet echt wat aan de film toe. Maar haal dat stukje weg en de film eindigt dan eigenlijk redelijk abrupt. Dus er moet toch wel iets bij moest men gedacht hebben. Maar dat iets had wat mij betreft niet het einde op dat bankje moeten zijn. Dus met andere woorden: de film heeft niet echt een bevredigend einde.

Al met al vind ik Panic Room ondanks een paar mankementen een sterke film.

4 sterren voor deze film

Naar deze Panic Room van David Fincher was ik al langere tijd nieuwsgierig.

Een pas gescheiden vrouw gaat in een groot huis in Manhattan wonen. Het huis heeft een geavanceerde noodkamer. Als drie mannen s'avonds inbreken, blijkt deze kamer van pas te komen. Het loopt echter helemaal verkeerd als blijkt dat de inbrekers iets willen hebben dat zich nu net in die kamer bevind.

Prima acteerwerk van Jodie Foster. Kristen Stewart speelt hier een aardige jeugdrol, nog lang niet zo'n houten klaas als het nu is. Verder waren ook Forest Whitaker en de Belgische Patrick Bauchau goed in hun rol.

Net als eerder bij The Game van Fincher is de film in alles bijzonder degelijk. De film is mooi opgenomen met een aantal erg gave 'onmogelijke' shots. De muziek van Howard Shore mag er wezen, al heb ik veel beter van hem gehoord en was de muziek vaak een beetje afwezig. Het acteerwerk is prima verzorgt. Het verhaal is spannend, kent meerdere twists en weet de volledige speelduur lang te boeien. Het had op zich wat beter, spannender en mysterieuzer gemogen. Bij The Game was het einde een enorme misser, hier vond ik het einde wel goed.

Het verhaal heeft veel weg van Wait Until Dark, toch is het geen remake.

Heb me weer prima vermaakt met deze film van Fincher, maar een meesterwerk is het helaas nog steeds niet. Zijn degelijke manier filmmaken en goede stijl qua cinematografie vind ik wel erg sterk, maar qua verhaal kan het mischien wat beter. Panic Room is een spannende Home Invasion en zeker de moeite waard.

Degelijke thriller, maar niet des Fincher. Waar hij normaal gesproken een duister sfeertje weet neer te zetten, is daar in Panic Room amper sprake van. Mede door de bijna amicale inbrekers wordt het een luchtigere thriller dan ik van hem gewend ben. Daarbij voegen zich nog enkele irritaties. Stewart is er daar 1 van. Mijn god, wat speelt zij slecht. De enige die zich nog redelijk positief kan onderscheiden, is Whitaker. Redelijk leuk gegeven, maar nergens voelde ik echte spanning. Sonde. 2,5*

“Get out of my house!”

Een echte Fincher film. Een ijzingwekkende sfeer, een strakke regie en geweldige acteurs. Fincher heeft niet veel nodig om een sterke thriller te maken. Een groot en oud huis, inbrekers, een panic room en charismatische acteurs. Foster en Whitaker stelen de show, maar ook een jonge Stewart en Leto zijn erg sterk. Foster en Stewart lijken veilig in de panic room te zitten, maar door allerlei complicaties ontstaat er een spannende strijd tussen moeder, dochter en de inbrekers. Met de kijker als lachende derde. Een vakkundig gemaakte thriller.

Een zeer sterke thriller met de uitmuntend acterende Jodie Foster. Kristen Stewart lijkt in deze film een beetje op Justin Bieber.

Deze film heeft alles om er uitstekende film van te maken: een goede cast met Foster en Whitaker (Oh, wat behoort die laatste tot één van mijn favoriete 10), een uitstekende regisseur, goede sfeerschepping, prachtige, maar dan ook uitstekend camerawerk, realistisch en overtuigend gebracht ...
Maar dat einde? Waarom moet dit weer een film overhoop halen? Ik heb het niet zozeer over Whitaker. Dat kan ik nog plaatsen, al zijn de clichés legio met een typische bad (Raoul) and good guy. De verwondigen waren aanvankelijk realistisch correct. Maar dat die Raoul nadat zijn hand geplet werd en na een letterlijke mokerslag van de trap viel én toch nog de held kon uithangen, neen... dat was er dik over en haalt de hele geloofwaardigheid van de film naar beneden. Jammer! Voor de rest boeiende film en wel eens de moeite waard om te zien.

Een meer dan vermakelijke thriller is dit geworden. Ik ben wel voor dit type films van kleine ruimtes aka de Panic Room hier, hoewel het huis dan weer gigantisch groot was. Er worden sterke rollen neergezet door zowat alle acteurs. Jodie Foster vond ik heel geloofwaardig bij haar gesprekje aan de deur met de politie. Je moet het maar doen, ten eerste is het geacteerd en ten tweede lijkt het niet simpel zo'n situatie te verzwijgen. Ze praat haar er echter vlot uit of dat denkt ze toch, want de politie valt uiteindelijk toch binnen. Geen idee of het door haar toedoen was uiteindelijk, waarschijnlijk wel dan aangezien heel het huis omsingeld was.

Een beetje jammer is dan weer Foster haar onhandigheid bij enkele scènes, terwijl ze echter wel handig blijkt te zijn bij het maken van een alternatieve telefoonverbinding. De film had dus sneller gedaan kunnen zijn als die lamp niet tegen de grond was gegaan en ze gewoon had kunnen bellen

De film heeft zeker enkele sterke momenten, al is het einde een domper zoals Fisico hierboven al aanhaalt. Ik ben volledig akkoord. Daarom ook van mij een 3.5*.

Deze film voelt aan alsof Fincher minder moeite heeft gedaan om er de perfecte film van te maken, al leent het plot hier ook niet voor denk ik. Er is overigens niks mis met de film. Jodie Foster acteert sterk en ook Kristen Stewart doet het niet onverdienstelijk. De 'boeven' zijn enigszins komisch en hun personages en onderlinge verhoudingen zijn bovengemiddeld. Zeker niet de sterkste Fincher maar als, voor zijn doen, kort 'tussendoortje' een prima film.

Tja, het hele uitgangspunt is nogal dunnetjes en onwaarschijnlijk. Moeder en dochter gaan wonen in een groot huis, met goh een panic room, en goh, meteen de eerste nacht komt er een stel kibbelende inbrekers die zo weggelopen lijkt uit 101 Dalmatiërs (en goh, een van hen maakt zelfs deze panic rooms).

Afgezien daarvan is het qua spanning en kat-en-muis-spel wel vrij sterk gedaan, en ik hou ook altijd wel van films die gebruik maken van weinig middelen of 1 bepaalde ruimte. De computereffecten zijn soms wat gedateerd anno nu, maar verder wordt er wel inventief omgesprongen met het camerawerk en de ruimte. Twintig minuten korter had ook gemogen, maar vooruit.

3,5*

Degelijke film van Fincher. Het uitgangspunt is niet meteen het meest geloofwaardige, maar het wordt best redelijk uitgewerkt. Het acteerwerk is niet heel bijzonder, alleen Forest Whitaker weet zijn rol iets extra's mee te geven. Verder kijkt het wel aardig weg, al duurt de film wel wat lang voor hetgeen het qua verhaal te bieden heeft.

Simpel maar vermakelijk.

Het verhaal brengt voor mij niets origineels. Maar Fincher wou ik nog wel een kans geven. Daarnaast is het wel lollig om een jonge Stewart te zien die in mijn ogen erg op een jongen lijkt in plaats van een 12 jarig meisje.

Foster doet het redelijk, maar Leto en Whitaker steken er duidelijk bovenuit. Ik vond het heerlijk om de boeven zo te zien kibbelen. En dat is trouwens ook hoe ik ze het liefst heb, dus dat is een pluspunt. Daarnaast is de film op sommige momenten ook nog redelijk spannend.

Alleen het verhaal is wel simpel en brengt niets nieuws onder de zon. Vermakelijk maar toch wat simpel.

Minste Fincher.

Je merkt aan alles de kwaliteit en het vakmanschap. Het lukt de film ook aardig om er de spanning in te houden, maar er zitten toch echt te veel plot holes in. Mensen maken onlogische keuzes sommige dingen zijn gewoonweg onrealistisch. Met als toppunt de man die vrolijk opstaat nadat hij met een mookhamer in zijn schedel is geslagen. Als je al ziet wat voor een deuk een auto krijgt door een klap met deze hamer, slaat het nergens op dat deze man nog leeft. Hij had niet eens een deuk in zijn schedel.

Door deze onrealistische punten ben ik me gaan ergeren wat me uit de film haalde. Qua vakmanschap is hier weinig op aan te merken, maar qua verhaal wel. Overigens is het ook geen slechte film en prima om een keer te bekijken. Wel het minste werk van Fincher.

Sterke thriller die helaas nooit dat éne stapje maakt en echt nagelbijtend spannend en eng wordt – misschien omdat de personages van Jared Leto en Dwight Yoakam zo ééndimensionaal zijn. Het kat-en-muis-spel tussen Jodie Foster en Forest Whitaker daarentegen is zeer goed uitgewerkt, en beide acteurs leveren uitstekende prestaties. David Finchers regie is zoals gebruikelijk scherp en strak, maar zoals ik in mijn eerste zin al zei kan ook hij de film helaas nergens die extra lading geven waar ik zo op hoopte.

Conventionele thriller van David Fincher waarvan ik meer had verwacht. De film kijkt aardig weg en er wordt redelijk geacteerd. Het script is simpel en bij vlagen wat ongeloofwaardig (o.a. enorm veel geld in een leegstaand huis, 911 die zegt heeft u een moment en daarna niks meer met het telefoontje doet). Tegen het einde wordt het nog even spannend. Grappig dat Forrest Whitaker, die ik vaak de good guy zie spelen hier dan een 'lieve' boef is. Die paradijselijke reddingsactie kost hem vermoedelijk wel 22 miljoen.

David Fincher is één van mijn favoriete regisseurs en ik kwam erachter dat ik Panic Room nog niet had beoordeeld op MovieMeter. Dit vroeg dus om een herziening.

Panic Room is zeker niet het beste werk van Fincher, maar zelfs van een standaard filmpje als dit weet hij toch een bijzonder sfeervolle en spannende film te maken. Dat je weet dat je met een bovengemiddeld talent te maken hebt kan je vooral aan de manier zien hoe de scenes in elkaar steken. Innovatief camerawerk en een goede geluidsband zorgen ervoor dat Panic Room bovengemiddeld aanvoelt. Het helpt ook wel dat hij door zijn naam ook een goede cast bij elkaar heeft weten te brengen, want die zorgen er ook voor dat alles toch nog geloofwaardig overkomt. Wellicht dat Fincher een iets meer baanbrekend project had kunnen uitkiezen, want ondanks zijn aanwezigheid is de film echt straight forward en gebeurt er niks onverwachts. Maar met een minder groot talent aan het roer had dit werkje zo in de vergetelheid kunnen raken.

Ideaal voor een avondje vermaak, maar het meet zich niet met de moderne Fincher klassiekers.

3,5*

Vergeten, onderschatte Fincher film. 

Hij geeft de film een claustrofobisch gevoel met een mooi schakspel tussen protagonisten en antagonisten. Jody Foster, Kirsten Stewart zijn erg goed maar Antagonisten springen er voor mij uit. Met name Dwight Yoakam die gewoon een vrede klootzak speelt die er alles aan doet om te krijgen wat hij wil. Forrest Withaker als  de schattige burham die gewoon bijna altijd goed is. Jammer van het afgeraffeld einde. Had David meer mee moeten doen

Een effectief mengsel van Hitchcock, The A-team, Home Alone en een home invasionthriller. Het is niet de Fincher die de grootste naam heeft maar ik vind het een behoorlijk effectieve film (en beter dan verschillde andere) met één flink nadeel. Dat zijn de scenes met CGI en effectbejag door middel van camerawerk met extreme close ups en zo. Het dateert de film echt enorm naar iets van rond het jaar 2000 en is nogal lelijk bovendien. Deels qua stijl en deels door verouderde techniek. Het is ook wat over de top voor een film die vooral een vrij eenvoudige (en goede!) genre/B-film is. Foster zie ik altijd wel graag en ook de anderen zijn erg fijn hier

Best nog çava film, maar hadm wel wa spannender verwacht.

Blijft een ongekende ijzersterke aktie -thriller.

Met ontzettend sterke spelers.

Spannend gebrachte home invasion, zeker in de tweede helft, met aardige wendingen. Het kat-en-muisspel in het huis verveelt niet ondanks de beperktheid van de locatie. De drie boeven zijn ook heel goed uitgewerkt : een planner (Leto), een humane boef (Whitaker) en een killer (Yoakam). Ook onder hen heerst een zekere spanning. Minpunten zijn dan weer ongeloofwaardigheid in de details (zoals Jodie Foster er vlug in slaagt om een telefoonkabel aan te sluiten.) en enkele slechte special effects die er echt niet goed uit zagen (gasexplosie).

Redelijk.

Van de regisseur van Se7en verwacht ik ietsje meer, maar slecht is Panic Room geenszins. Zelfs Jodie Foster in een niet al te beste vertolking kan daar weinig aan veranderen. De film staat op zichzelf en is solide genoeg. Fincher weet ook de ganse film lang de schwung er aardig in te houden, onder meer door vrij snel to the point te komen. Maar ook eenmaal de panic room in gebruik is, kan hij aardig overweg met de genreclichés die onvermijdelijk voorbij komen. De bijrollen van onder meer Forest Whitaker en Jared Leto zijn goed.

3

Maandagavond als afsluiter nog even aan deze Panicroom die ik ooit al eens zag maar toen niet bepaald voor openstond. Ik baalde namelijk dat mijn zwager de film mocht uitkiezen en dat was eerder met onderandere Spy Game niet goed uitgepakt en had ik de de focus op andere films, derhalve gaf ik destijds Panic Room niet veel kans en serveerde ik de film af als niets bijzonders. Maar met deze broodnodige herkijk zie ik daar inmiddels toch wel met andere ogen naar.

Het verhaal is opzich duidelijk hoewel ik er soort van midden in val met de bezichtiging en vind ik het bijzonder dat zij zo'n huis kan bekostigen of dat de ex-man dat kennelijk maar laat gaan. Want laten we eerlijk zijn dat het een absurd en vooral gigantisch huis is. Dan is er de voorwaarde Jodie Foster waar ik altijd met een bepaalde ergernis naar kijk, ik heb het niet op die vrouw en haar acteerkwaliteiten. Maar zo in ontwikkeling met things yet to come lijkt Panic Room weinig verkeerd te doen met een behoorlijke setting, de voorwaarde van de Panic Room en de jonge Kristin Stewart. En het moet gezegd dat het beeld van het drietal struinende door het huis met moeder en dochter nietsvermoedende op bed toch best goed is vooral het shot van moeder met off focus Burnham op de achtergrond. Het heeft een bepaald psychologisch aspect en is subtiel te noemen. Snel daarna slaat de vlam in de pan waarop moeder en dochter zich ternauwernood in de Panic Room weten terug te trekken waarop de kaarten geschud zijn.

Wat daarna volgt blijkt toch een alleraardigst kat en muis spel waar vooral de drie boeven en hun belangen en geschillen interessant zijn en de film naar een behoorlijk niveau trekken. Goed zijn de momenten waarop het drietal moeder en dochter het vuur keer op keer aan de schenen legt waarop het tweetal in de Panic Room iedere keer het noodlot of dreiging ternauwernood kunnen afwenden waarop de spanning tussen het drietal weer verder stijgt en dat later zelfs tot grote hoogte doet. Knap sowieso ook bepaalde momenten qua opbouw zoals wanneer moeders kortstondig uit de Room is voor de telefoon en later de insuline, maar het is vooral het moment van de telefoon die goed opgebouwd is. Klein dingen die ik niet echt sterk vind zijn bijvoorbeeld waar de specialistische boor voor de klus weg komt. Ja, men had gereedschap bij zich maar dat hield met een tas wel op en dit heb je zo even bij je tussen de andere rommel? Zo is dat geboord buiten de kamer in de rest van het huis merkwaardig genoeg niet te horen, reageert er überhaupt niemand op al dat gesloop midden in de nacht, doen die imbicielen dat ook nog van onderaf alsof je daar bij kan zonder rolsteiger of dergelijke en is wat de politie op het einde roept tegen Burnham ook een beetje raar, namelijk dat ze niet zullen aarzelen to 'kill you.' Bijzonder aangezien men helemaal nog niet weet wat hij precies gedaan heeft en hij net zo goed de buurman kan zijn die op de commotie is afgekomen en vervolgens vlugt.

Eindresultaat is toch wel dat Panic Room aan het einde van de streep een prima film is die boven de middenmoot uitsteekt maar zich net niet kan meten met het hogere segment.

Aardige thriller die absoluut spannend is tot het eind maar bijster origineel is hij zeker niet. Vooral de inbrekers behalve Forest Whitaker vond ik niet geweldig acteren. En niet alles was geslaagd in deze thriller. Zo vond ik het gasincident lachwekkend. Maar goed heb me op deze vrijdagavond toch niet verveeld. En leuk om weer eens een jonge Jodie Foster te zien in haar hoogtijdagen.

Film 3,0

Beeld (4K) 4,5

Geluid 4,5