American Beauty (1999)

Oke, dat eerste dus

Na herzien wordt dat helemaal duidelijk. Let maar eens op de scène waarin Ricky door z'n vader naar school wordt gebracht en het onderwerp homoseksualiteit te sprake komt:
Ricky Fitts: Excuse me for speaking so bluntly sir. But those fags make me want to puke my fucking guts out.
Colonel Frank Fitts: [cautiously, after a long pause] Well, me too son. Me too.

Let vooral op de blik van Ricky's vader als Ricky zo hard uithaalt tegen homo's.

Oké, dat denk ik zelf ook maar ik vind het niet overduidelijk. Dat was eigenlijk het enige wat ik bedoelde

Misschien ben ik een beetje raar, maar ik vond het echt geen leuke film! Heb me kapot verveeld, wat een sloom gedoe zeg!

Een beetje raar? Heb je niet de verkeerde film voor je?

Schitterende film, over een normaal gezin dat gewoon helemaal ontspoort, kan hem blijven zien! Goed acteerwerk en sterk verhaal. Ook vind ik het einde wel sterk.

Omdat ik 'American Beauty' in 3 stukken gezien heb binnen een week, onthoudt ik me van een stem. De sfeer, ongetwijfeld het belangrijkste punt uit de hele film, was daarom soms nogal moeilijk om vatten, alhoewel... Desondanks volgt een weergave van mijn gevoelens omtrent deze film...

Quasi ongenblikkelijk wordt de kijker getroffen door de banalitiet van (of noem het gerust "gelijkenis met") de Burnhams, zonder dat hun reilen en zeilen ooit oninteressant wordt of ze onlogische handelingen gaan uitvoeren. De personages, doorheen de hele film enorm veelzijdig, evolueren bovendien richting een bijna ondraagelijke climax boordevol tragiek.

Dat Sam Mendes de film daarenboven nog eens visueel interessant houdt, maakt 'American Beauty' tot een magistraal geheel, dat alleen maar verwondering kan oproepen.

Van 3* naar 4,25*, schat ik...

Echt ontzettend genoten van deze film, samen met A Clockwork Orange de enige film die ik een 5* geef op moviemeter.

Meesterlijk. Kevin Spacey was echt geweldig. Hij kan Al Pacino en Jack Nickolson een handje geven.

Lust is een houtworm die de perfect gedisciplineerde 'bred voor de kop' van biinnenuit aantast. Volmaakt opgebouwde Imago's vallen in duigen. Niets is wat men of het lijkt. Deze film is een betoverende cocktail van erotiek, (haantjesgedrag ) vergankelijkheid, schoonheid, humor, filosofie, miscommunicatie.....de eenvoud van cinematografie....een film over film...mystiek doordrengt met magische muziek!

Deze film heeft een metamorfose in mijn toptien veroorzaakt: als gevoelsmens geef ik onderleiding van deze schitterende film andere films een podium.......er is zoveel moois!

Imago dus.....Deze film pakt je helemaal in als je je laat meevoeren op een 'vrij-gevige kracht'......

Imago dus..."Yes, she is the great pretender"...Het vrijheidsbeeld, Statue of Liberty als inspirerende muze, is tegenwoordig in haar waardigheid aangetast. In haar mond zit een bloederige roos. Haar macht, als 'American Beauty', is tanende: "Never under-estimate the power of denial".......

Imago dus....Slimme Bill Clinton, hij moest zich wel met '"American Beauty" geïdentifiseerd voelen, leende van zijn vriend Kevin Spacey de Oscar, voor zijn afscheidsfilm "Clinton's last days in the White House".....een vette zelfspottende knipoog (Spacey trad ook even op) naar deze film. Impliciet schaamteloos wist Clinton zijn beschadigde imago te helen:
"Well call me crazy but it is my philosophy that in order to be succesful one must project an imago of succes.....at all times. Macht erotiseert velen.

Imago dus....Na deze uitspraak van de makelaar komt direct de prachtige scéne met Ricky die opnamen maakt van een dode vogel, 'in staat van ontbinding'.....schoonheid van het ultieme verlies en letterlijke imagoschade....

Imago dus....Inderdaad bijna iedereen in deze fascinerende film ontspoort...lust zoekt een bevrijdende uitweg. Miss Burnham vindt haar Majesty.
Jane kan haar moordgedachten kwijt bij haar 'morbide' vriend. (Hoe onvergetelijk zijn die scénes tussen die twee!) En Mr Burnham weet zijn sexuele lust te sublimeren door de onverwachte confrontatie met een maagd. Hierdoor komt zijn bewustzijn toch nog in het spoor van verantwoordelijkheidsgevoel....."man oh man" ...met het gezinsfoto in vaderlijke handen is het nog net voor het einde goed afgelopen. Zijn imago als vader was waarschijnlijk ook weer in zijn bewustzijn boven water gekomen als hij ontdekt had dat zijn dochter een seksuele relatie had met een veel oudere leeraar....(Wat een prachtige rol van The Blond American Beauty....van pretentieuze vamp verandert ze in een onzeker meisje... ) En de buurman ontspoort in het ontkennen van zijn gevoelens door te vluchten in discipline en structuur.Een ontregelende spoor is niet altijd door bevel (handelen onder doodsdreiging) recht te buigen.
Je denkt het, voor jou, dreigende vreemde spoor alleen maar met een 'schot' uit te wissen...of te isoleren.. Ook Miss Burnham met haar zelfhulp cursus geeft zichzelf klappen en bevelen....maar raakt ook met pistool in de hand het spoor volkomen bijster. Alleen Ricky lijkt het ware spoor te voorvoelen en te zien: in de immer transformerende vergankelijkheid. Hij lijkt te weten dat al het gewone iets vreemds verbergt en omgekeerd... Imago dus....

Imago dus..."American Beauty is a rose"...."What's in a name"? Met een 'naam' willen we de veranderende werkelijkheid (o.a. ons zelf als mens) vastpinnen. "Love is a war of roses". Vooroordelen vormen al generaliserend onze doornenkroon.( 'We rule'). De mens is de tragische Koning(in) van het misverstand. Liefde is een hemels blozende roos rustend op een zich immer vertakkend vat vol aardse lust. En wie het plukt moet de doornen voor lief nemen.....Zo raken we geprikkeld in elkaar verwikkeld....
"You like getting nailed by the King......Oh yes I love it"

Imago dus....Lester's "American Beauty" is een 'PIN-UP' girl.....

Imago dus...Sergeant I got three reasons for being in the Army:: First I'm patriotic. Second I love my country. And third they N A I L E D me"

Imago dus....En Ricky 'nailed' de fasinerende werkelijkheid met zijn camera zodat een ONKWETSBAAR GEVOEL in het geheugen wordt vastgelegd. "I need to remember: .. There is an entire life behind things....and this incredibly benevolent force....that wanted me to know there is no reason to be afraid....ever"...God zit ogenschijnlijk altijd uitstekend achter de details.

Imago dus....Want gevoelens raken uitgebloeid en verwelken. Maar schoonheid is verslavend ook al genereren we dat vaak uit ons eigen zich verbeeldende zelf.......ontroerend BEWUSTzijn.

Imago dus.... is de zichtbare buitenkant. Het is emballage: wegwerp verpakking.
Een plasticzak dansend op een koude wind.....ons oppervlakkig bestaan.....als rooskleurige blaadjes....

Imago dus...."American Beauty" is een perfecte film dat een sublieme script, bevat......met als thema o.a de onvolmaaktheid van het bestaan....De wondermooie scénes zijn meesterlijk gemonteerd. Wat een ongekend ritme oplevert. Begeleid door magisch vibrerende muziek. Originele shots b.v. in wisselwerking met cam-camera en tv. Zie ook het shot waar de blonde vriendin van Jane sensueel aandacht van Ricky probeert te trekken, maar hij focust op Jane's gezicht in de spiegel..Magnifieke cinematografie! Alle rollen kloppen. Het spel is ongekend aantrekkelijk. En voeg daarbij nog humor en diepzinnig relativerende observaties. De film heeft in de kern iets onaantastbaars....LOOK CLOSER! 5*

Imago dus...("I'm so sick of people taking their insecurities out on me" ...) blijkt vaak een masker te zijn

Damn ik heb m drie uur geleden gezien en nog steeds een zweverig gevoel in mijn buik 5*

Er zit zoals al gezegd is zoveel in deze film dat is echt onvoorstelbaar

Perfect gesproken

Deze film zou eigenlijk iedereen tussen de 15 en de 20 (ofzo) moeten zien om duidelijk te maken dat je nooit moet vergeten om te leven en altijd jezelf te blijven. Wat ik echt heel gaaf en dat ook om me heen zie is dat juist de mensen die zichzelf durven zijn als raar of maf worden aangezien in een negatief vorm. Terwijl eigenlijk het kuddevolk maf en raar in de nagatieve zin is. Vndaar dat ik deze film een hoop mensen in mijn omgeving zou aan willen raden zodat ze ook eens lol hebben en hunzelf zijn

ik vind jouw ook raar

Vond het een zeer goede film...ouders in midlife crises, puberteit en de The American Dream en samenleving worden aan de kaak gesteld!

Sfeer die wordt neegezet en beelden zijn ontzettend mooi in combinatie met de muziek...


Krijg vaak te horen dat mensen moeten lachen om de scene met het plastic zakje of het niet snappen, maar ik snap wel wat die jongen ermee bedoelt en wat je daarbij voelt...naja misschien ben ik dan wel net zo 'raar' als die jongen hahaha...

Mooie rol en zeer goed geacteerd van Kevin Spacey als ook Annette Benning!!

Van mij 4,5 sterren

Gezien je top 10 is dit niet zo gek hoor, het is niet bepaald een popcorn movie. De eerste keer dat ik hem zag was ik 15 ofzo en interesseerde me die hele film niet en vond ik hem ook bagger.

Deels ben ik het hier mee eens. Ik vind echter dat vele subculturen zelf nog een betere afspiegeling zijn van kudde gedrag dan de massa zelf; ze willen toch immers ook gewoon ergens bij horen. Als je "gothic" bent ben je ook doodgewoon een meeloper alleen net even iets anders.

Ik ben het met je eens dat de massa nogal eens relativeringsvermogen en reflectie ontbeerd. Aan de andere kant vind ik het dan weer niet erg dat niet iedereen lol beleefd aan(mensen) observeren; als we dit allemaal zouden doen dan was het immers ook niet uniek meer.

Uiteindelijk moet iedereen lekker zijn eigen ding doen. Tot op een bepaalde hoogte.

Gothic worden om bij de gothics te horen is uiteraard ook niets anders dan kuddegedrag. In hoeverre sluiten we ons bij een groep aan omdat we ons daadwerkelijk met die groep kunnen identificeren? Gothic worden om je af te zetten tegen de maatschappij levert niets op dan isolatie en onbegrip. Nu hoeft isolatie niet per se verkeerd te zijn - denk aan Ricky Fitts, hoewel die slechts in een heel geringe vorm van isolatie verkeert - maar in veruit de meeste gevallen is de mens niet geschikt voor eenzaamheid. De aanhangers van het gothic hebben elkaar dan wel, maar wat hebben zij daar aan, als zij zich net zo min in deze subcultuur 'thuis voelen' als in de gehele maatschappij?

Verder beweer ik ook niet dat we met zijn allen naar elkaar moeten gluren. Ik zou het gewoonweg op prijs stellen als iedereen niet zo zou opkijken naar degenen die door de verloederde maatschappij als canoniek worden bestempeld. Niet alleen deze slachtoffers - ja, ik zie ze als slachtoffers van... wie zal het zeggen... domheid? - zijn hier schuldig aan, de bedrijfsleven(en dus de media) is hier evengoed schuldig aan.

Moraal(ethica) van het verhaal: "Wees gewoon c.q. ongewoon, wees jezelf!"

Helaas een te nobel(ja, nobel, met als uiteindelijke doel de verbetering van de leefomstandigheden in dit despotisme, de gruwel zelve: aarde) streven.

Damn, ben weer depressief.

Wow, sterke film!

Een van de weinige films die ik echt 5 sterren waard vind. En het is helemaal niet mijn genre. Deze film is echt gewoon sterk.

Het acteerwerk is tip top in orde.

De karakters zijn allemaal interessant.

De film is heel mooi geschoten en heeft een mooie soundtrack die precies bij de film past.

Het verhaal is logisch, vloeiend en vlot.

Er zitten erg leuke grappen in(!), gecombineerd met goed drama.

De film is lekker kritisch naar Amerika maar veliest niks aan schoonheid... echt prachtige film.

En zo kan ik wel even doorgaan; vrijwel alles is positief aan deze film. Een echte aanrader, zeker kijken!

5* dubbel en dwars verdiend

Wel een goeie film.

Je ziet de mensen in dit verhaal veranderen.

Sommige worden alleen maar depressiever en anderen juist harder vanbinnen, dat ze nergens meer om geven zeg maar.

Het is heel realistisch, maar het heeft toch iets vreemds.

Zoals sommige personages in de film, zoals de nieuwe buurjongen, heeft een vreemd karakter.

Later word het steeds grappiger en dan is daar opeens het moment dat het BLOEDseriues word.

Dat is dan tegen het einde van de film aan en dat is een onverwachte scène.

Kijk de film maar eens, dan begrijp je wat ik bedoel.

Het is dus wel een aanrader en goed geacteerd.

Mijn punten: 3,5*

nogal slecht..... maar onverwachte scene was ok dus een 3*

Ik hou van deze film. Alles is kalm en verloopt rustig, en dan plots wordt je als kijker terug met beide voeten op de grond gebracht. De acteerprestaties zijn ronduit schitterend te noemen, met name dan Spacey's rol als hoofdprotagonist, hoewel er eigenlijk meer dan één hoofdprotagonist is in deze film. Kortom: 4.5 sterren meer dan waard.

Meer dan één hoofdprotagonist? Wie dan?

Wel, Spacey is dus de hoofdprotagonist over wie ik het had, maar dan heb je ook nog zijn vrouw en zijn dochter, die allebei even belangrijk zijn in het verhaal. Zonder hen zou het einde niet tot die climax gekomen zijn. Dus zou ik persoonlijk durven stellen dat er drie hoofdpersonages zijn.

Dat Spacey de hoofdprotagonist (sowieso een vreemde term imo) is ben ik geheel met je eens. Vrouw en dochter zijn echter bijfiguren, die in dienst staan van de protagonist. Tuurlijk zijn ze belangrijk in het verhaal en tuurlijk kennen deze twee vrouwen ook karakteruitdieping, maar al dit staat in dienst van de ontwikkeling van de protagonist.

Zonder de homoseksuele buurmannen ook niet, maar dat maakt hen toch ook geen protagonisten.

Dat mag, maar je hebt dan wel ongelijk.

Je kunt wel van meerdere hoofdpersonages spreken, maar dan hoort die jongen met die camera er zeker ook bij, en de lolita dame.

Die buurmannen zijn duidelijk bijrollen, die hebben misschien 2 minuten speeltijd.

hoofd·per·soon (de ~ (m.))

1 degene om wie alles draait [ook in toneelstukken en romans] => hoofdfiguur, protagonist

Lester Burnham dus.

Eén echte tegenstander is er ook niet voor Lester. Hij strijdt meer tegen een antagonisten-collectief., waarvan geen van alleen een hoofdpersonage is.

Mja, maar hetzelfde geval kunnen we stellen in CRASH: er is eigenlijk geen hoofdpersoon in CRASH, omdat ze allemaal hoofdpersoon zijn. Zo ook (vind ik) hier in AMERICAN BEAUTY: dat Lester niet de enige hoofdpersoon is, maar deel uitmaakt van verschillende gebeurtenissen die personages zo ver drijven dat het uiteindelijk tot een climax komt die hen samen brengt.

Ze worden allemaal samen gebracht door één persoon; Lester Burnham. Elke verhaallijn in de film valt terug op zijn persoon. Onderling hebben de personages buiten Lester (een enkele uitzondering daargelaten) weinig met elkaar van doen. Ze komen in contact dóór Lester.

Volgens mij is het zo klaar als boter dat American Beauty een duidelijke hoofdpersoon heeft.