American Beauty (1999)

. Met zulke typische karakters vond ik ik de buurman wel goed (de homohaat) en de vrouw van Lester heel af en toe ook wel, maar bij de dochter was dat allesbehalve het geval.

Iemand hier trouwens interesse in de dvd ?

Damnnn, dat stuk laat juist de subtiliteit van de film zien, het geeft aan hoe te genieten van de kleine momentjes in het leven en heeft verder een ontzettend grote functie in het geheel. Bedenk eens dat gedeelte weg en alles valt toch uit elkaar? Daarnaast is het script geniaal, de muziek passend en het regiewerk briljant. Snap niet hoe je daar niet van kan genieten

Als je het goed zou hebben gelezen dan wist je dat dat juist de punten waen die mijn aandacht vasthielden. Als er één ding is waar ik ontzettend van kan genieten is het het audiovisuele wel, dat was me hier dan ook absoluut niet ontgaan.

So? Tuurlijk is het essentieel, maar dat maakt het nog niet per definitie goed.

Ja jij noemt dat een zijplot. Dat is het dus totaal niet, échte sidestories heeft deze film niet.

American Beauty deed mij denken aan een iets van Amerikaanse pracht.

Niets is minder waar in de "families" die we te zien krijgen.

Er werd zeer goed geacteerd door, Kevin Spacey die voor mij wel erg uitblinkt.
Je merkt toch echt wel dat hij een midlifecrisis passeert. Zijn dochter vind hem een loser, met zijn vrouw het er ook niet beter op.
Hij wordt dan ook "verliefd" op de vriendin van zijn dochter.

De vrouw (Annete Benning) gaat dan ook vreemd met de baas van het makelaarsbedrijf waar zij werkt.
En leeft dan ook nog met veel frustraties, wat het huwelijk niet bevorderd.

Thora Birtch, de dochter, er hangt een sfeer om haar heen, een negatieve depressieve sfeer, wat ze goed uit en gaat samen met Ricky,

Dan nog Chris Cooper, de vader van Ricky. Hij is erg strict en haat zijn buren, omdat ze homo's zijn.
Dan blijkt dat hij zelf homofiel is, dat had je niet echt verwacht, een aardige twist.


De muziek ondersteund het verhaal goed.

Het einde was eigenlijk al vertelt in het begin van de film en toch wel redelijk uitgewerkt.


Ondanks dat dit niet echt mijn genre is, een goed cijfer.

4'

Een absolute topper. Kevin Spacey, Annette Bening en Thora Birch

spelen allen fantastische rollen. Een film die je elk jaar wel weer wilt zien. Een parel!

Zeer goede zwarte komedie met Spacey in een glansrol. HIj is de perfecte depressieve midlifer in deze film, die verder naar een hoog niveau wordt getild door het langzaam 'gek' worden van het hele gezin en alles eromheen.

Dit alles werkt naar het uiteindelijke einde, het hoogtepunt van iemand die door is geslagen. Heerlijke film!

Geweldige drama/komedie! Kevin Spacey is echt gemaakt voor deze rol, heb echt sympathie voor het personage zelf ook.

Prachtig hoe ze weergeven hoe families van buitenaf geweldig kunnen lijken maar in werkelijkheid echt niet zo zijn. Bv. : hoe verassend was het als de vader van Ricky een homo is, had ik echt nooit verwacht, gewoonweg zalig gedaan!

Het einde is ook zeer goed, heb echt genoten van deze film!

Mijn stem is 5! En het krijgt plaats 4 in mijn top 10!

Goede film maar vind het iets overschat!

Eens, ik vind de rest van de cast niet zo overtuigend naast Spacey (vooral Annette Bening). Wel OK verder maar toch net iets te braafjes en Hollywwood-achtig (zeker vergeleken met de een jaar eerder uitgekomen Happiness van Solondz, die film heeft veel boeiendere karakters en is een stukje donkerder).

3,5*

Nou je kan zeggen wat je wil, maar dat dit een standaard Hollywood film is? Hell no. In elke scène zit originaliteit en verfrissing. Toen ik de film voor het eerst keek, kreeg ik wel de waarschuwing dat het behoorlijk vreemd was. Dat lijkt me zeker, en wel op een meesterlijke manier. Dus ben wel benieuwd waar je Hollywood-achtig vandaan haalt?

De soundtrack, toch ook wel de cinematografie, enigszins de braafheid (dat gedoe met die bloemblaadjes die het naakt dan bedekten vond ik maar flauw), over-acting (Bening), onnodige "plotverduidelijken" bijv. wanneer Spacey naar buiten loopt om te gaan joggen de hij in voice-over vertelt dat het z'n laatste dag zal worden, ja dat was allang duidelijk, voor mij zorgden deze elementen ervoor dat deze film een Hollyood-achtige sfeer uitademde.

Waar Happiness een ruwe ongeslepen diamant is, is AB meer een zorgvuldig gesmeed zilveren (Oscar) beeldje.

Vind 'm ook niet zo heel goed "gerijpt", 10 jaar geleden zou ik wel 4 sterren hebben gegeven denk ik, maar nu ik 'm weer gezien heb vind ik 'm wat tam.

Wat niet wil zeggen dat ik deze film afraad, ik denk dat de meeste kijkers zich wel zullen vermaken hiermee.

Komedie?

Wat krijgen we nu? Dat er soms wat grappige elementen inzitten, maakt het nog geen komedie? Meningen?

Er zit wel toch aardig zwarte humor onder de oppervlakte hoor. Heb een aantal keer flink moeten lachen om de midlife-crisis van Lester.

Natuurlijk is het wel een komedie. Maar gewoon één waar ook het tragische aspect goed tot zijn recht komt, scènes zoals het einde overschaduwen de humor dan weer even. Het blijft toch een zeldzame eigenschap om drama en komedie zo goed te combineren als in deze film.

Hmm, ik denk inderdaad dat het overschaduwt dan. Het is alweer een maandje of 2 geleden dat ik AB heb gezien en de humor zit niet echt meer in mijn hoofd. Ik herinner me dan alleen nog de dramasfeer, want dat is wat de fantastische indruk van deze film op mij geeft nagelaten.

De dramasfeer is ook het overgrote deel van deze film. Er zit echter ook een redelijk komediegehalte in. Met name in het begin.

Look at me, jerking off in the shower... This will be the high point of my day; it's all downhill from here.

Ik kan me verder trouwens maar 1 mogelijk grappig moment herinneren.

Dat er humor in zit, is een feit. Of je het grappig vind, is ten tweede.

En kom op Jeroen, ik dacht dat jij gevoel voor humor had. Zeker als het gaat om absurdistische situaties. Of komt het te dicht bij de waarheid?

Het hardlopen met die homo's en zo, dat zijn gewoon droge momenten. Maar als je van platte humor houdt dan snap ik dat je AB niet zo geweldig grappig vindt.

De transformatie van Lester wist alleszins een voortdurende grijns op mijn gezicht te toveren.

"Dont interrupt me, honey!"

Precies, geweldige scène! En de kop die hij erbij trekt.

YouTube - American Beauty: Don't interrupt me, honey

Kijk, mooie scène, no doubt!

Maar niet echt grapig op een komedie-manier. Ik vind het eerder mooi te noemen, hoe hij op een (voor ons kijker) grappige wijze zijn echtgenoot zijn verandert. De situatie daar in huis is verre van grappig, wat weer neerstrijkt op het genre drama

Punt waarmee dit begon is: vinden jullie het terecht dat er drama / komedie staat?

Spacey is echt hilarisch in deze film, met die blik en de ene droge opmerking na de andere. Zonder hem had deze film toch echt wel minder geweest.

Geef bovenstaande absoluut gelijk; Spacey is een krak in 'n film te dragen (zonder per sé de show te willen stelen). Klassebak die zijn films weet te kiezen...

Iemand die de achterliggende gedachte weet waarom ze de moeder van Ricky niet bij haar naam noemen?

Het tekent natuurlijk het soort relatie dat kolonel Fitts met zijn vrouw heeft. Verder is het logisch dat Ricky haar "mom"noemt. Verder heeft ze met niemand contact (als ze dat al heeft met de eerste twee).

Het is ook meer een zwarte komedie....

Jup, gewoon de manier waarop de personages neergezet zijn is allemaal zeer tragikomisch .