The Truman Show (1998)

Smaken verschillen inderdaad, maar ik vond dat je heel goed op kon pakken waar de film over ging

Zeer mooie tragikomedie met Jim Carrey, hij heeft wellicht niet veel films waarin hij in de Top 250 staat, uitgezonderd Eternal Sunshine of the Spotless Mind .

De film werd opgenomen in Seaside in Florida, een van de eerste voorbeelden van de New Urbanismstroming in de VS. The Truman Show is ook een van de favoriete films van Florian Henckel von Donnersmarck, de regisseur van het gelauwerde Das Leben der Anderen.

Schitterend drama, met een klein vleugje humor.

Het verhaal is intrigerend, en tegelijkertijd natuurlijk een beetje ziekmakend. Het leven van één jongeman eigenlijk verwoesten voor de vreugd van anderen.

Al met al is het verhaal mooi uitgewerkt, met enkele memorabele scènes. Vooral de scènes waarin de acteurs al met mogelijke doen om hem niet te laten ontsnappen zijn fascinerend en soms grappig tegelijk. Vooral het reisburo dat reizen ontmoedigt was vermakelijk.

4,5*.

Zo ver moet ge het ook niet gaan zoeken om een mooie film te maken.

Waarom slaat een karikatuur altijd zo in ? Het gegeven origineel ? OK. Maar waarom niet over mensen zoals we ze kennen ? Waarom al dat lawaai en dat holderdebolder gedoe in absurde en idiote situaties ?

Sorry en respect voor al diegenen die er van houden maar meningen kunnen verschillen.

Een hele originele en ontroerende film met een ijzersterke Jim Carrey in de hoofdrol..

Normaal gezien kijk ik niet graag films met hem in de hoofdrol, maar deze vond ik echt wel goed.

Schitterende film met een nog mooiere soundtrack.
Als ie de bus tegenhoud...wat een scene , en de muziek erbij....schitterend...kippenvel.
Carrey op zijn best!!

Ik ga toch voor Man on the Moon.

Mooie film. Had er minder van verwacht.

Ijzersterk verhaal, goede acteur-acteurs ^^, origineel, echt een goede film

Film die imo een beetje traag op gang komt, maar zich uiteindelijk ontpopt tot een alleraardigst en origineel schouwspel. Om het een dikke 1,5 uur boeiend te houden had de uitwerking van het scenario iets beter gekund.

gewoonweg briljant

Aparte maar zeer goede film. De laatste gedeelte van de film vond ik persoonlijk wat minder.

Prima vertolkingen van o.a. een sterke Carrey in een bijzondere maar zeer onderhoudende film. Soms wat over de top maar vermakelijk genoeg. Goed.

Gisteren nog eens herzien en wat een prachtige film blijft dit toch zeg! Jim Carrey overtreft zich zelf in (voor mijn gevoel) zijn beste rol, Man on the Moon is ook een hele mooie dramafilm maar The Truman Show deed me op de een of andere mannier toch meer. Ed Harris vond ik ook overtreffend spelen als de regiseur. Echt een pareltje van een film.

5,0* nog steeds.

Fantastische film, en in deze tijden van reality-tv na tien jaar actueler dan ooit. Carrey doet het fantastisch, maar ook Laura Linney schittert hier. Erg origineel en goed uitgewerkt, met veel oog voor detail. Moet je meer dan eens zien om alle details op te merken.

leuke film , Heel erg sterk verhaal maar naar mijn idee niet de juiste acteurs gebruikt

ik heb deze film gezien toen hij pas uitkwam. Als je op het einde (of tussenin) erachter komt hoe het allemaal in elkaar zit is het een briljant plot en een hele goeie film.

ik heb hem dan ook al vaker gezien.

Geweldige film. Enorm sterk verhaal dat goed is uitgewerkt.

4,5

Big brother is watching you

4,5*

Deze heeft ondertussen trouwens een plaats gekregen in m'n top 10: #7

geweldige film

Het idee van deze film is wel briljant te noemen, en ik was erg benieuwd hoe ze dit uit zouden gaan werken. Carrey zet hier een goede rol neer, en dat ben ik normaal gesproken niet van hem gewend. Ik vond het redelijk knullig dat Truman in 30 jaar nooit de behoefte heeft gehad om buiten zijn stadje te komen, dat is op zijn minst naief te noemen. Zo zaten er nog een aantal ongeloofwaardigheden in, maar al met al vond ik het een vermakelijke film.

3.5*

Nummer 3 zie ik nu

inderdaad, hij is nog wat gestegen

Een meesterlijke film, hij zou hoger in de top 250 moeten staan

Het idee achter deze film is zó geweldig. Echt de beste film by far die ik van Jim Carrey heb gezien. Ik vond het zo leuk om te zien dat hij, hoewel hij zijn eigen bizarre hij blijft (normaal vind ik hem maar irritant), toch laat zien dat hij ook een serieuze rol kan spelen.

Het is een prachtige spiegel voor de Amerikanen en de andere westerlingen die zo'n jachtig leven leiden. Ik besefte hierdoor dat het leven gewoon echt een grap is.

Er zaten hele leuke dingen in de film (zoals dat af en toe er reclame in voor kwam door de vrouw van Jim Carrey, dat er bij het reisbureau allemaal posters hangen die het ontmoedigen om te gaan reizen).

Ook zaten er mispuntjes in. Komt het namelijk voor dat iemand nog nooit uit zijn eigen dorp weggaat?

Petje....

af.

4* (vooral voor het geweldige idee, en de leuke uitwerking)

Het moment dat zijn hand naar de muur reikt... Het einde van zijn wereld.. kippenvel... brr

Absoluut!

[Origineel geplaatst op 16 januari 2003:]

Eén van mijn lievelingsfilms en een prachtig voorbeeld van hoe secuur een regisseur een script te lijf kan gaan. Bijvoorbeeld de scène waarin Truman op het kruispunt staat met zijn koffertje in zijn hand en merkt dat hij alle bussen kan stoppen, dat de wereld om hem draait omdat hij letterlijk de hoofdpersoon is is een cruciale scène, maar is in het ijzersterke script niet terug te vinden. Toch voegt het dus heel veel toe. Ik vond de muziek daar trouwens zeer effectief en mooi. Ik heb mij er geen moment aan gestoord.

Het enige wat ik een beetje tegen heb op deze film is dat het zo'n schoolvoorbeeld lijkt van een goede film. Er zitten geen werkelijk scherpe of grillige kantjes aan. Niet dat het saai is. Maar alles kan uitgelegd worden, zoiets. Trumans ontsnapping vanuit de kelder: iemand zei dat dat niet kan met honderdduizend camera's om je heen maar ik vond het wel passen binnen het cliché van de dagelijkse soap. Maar ja, dat kan ik dan weer uitleggen en misschien was het inderdaad beter geweest als Truman daar iets compleet irrationeels had uitgevoerd.

-----

Maand later, februari 2003:

Ik zag de Truman Show van de week weer, nadat ik thuiskwam van de MMMeeting en toch maar weer mijn stem verhoogd naar vijf sterren. Wat wil namelijk het geval: vorige keer dat ik over deze film schreef, zei ik dat het af en toe inderdaad wel een beetje gelikt was qua stijl. Dat is ook zo. Maar ik vind het toch de juiste keuze. Het past zo helemaal binnen de keurige wereld die voor Truman gecreëerd wordt, die wereld waar hij niet voor gekozen heeft. Oooh, wat bewonder ik Andrew Niccol, de schrijver van deze film. Hij speelt zo slim en grappig met bijvoorbeeld de compassie en de onverschilligheid van mensen op één en hetzelfde moment. Al die kijkers die betrokken zijn bij Truman, hopen dat hij uit zijn wereld breekt en tegelijk met elkaar (als gewillige consument) de reden zijn van het soort leven dat hij heeft en de televisie weer doorschakelen als hij er dan eindelijk uitbreekt. Moet je je voorstellen: deze film is gemaakt in de United States of America, het land waar de vrijheid in al haar vormen zo aanbeden wordt dat ze er zelfs andere landen voor binnenvallen. En dan maken ze een film over iemand die geen keuze heeft wat betreft zijn toekomst, carrière en zelfs liefdesleven. Of toch wel? Ineens moest ik af en toe aan de film Karakter denken die een soortgelijk thema aansnijdt. Waarbij Christof dus dezelfde functie heeft als Dreverhaven. Maar de rol van Katadreuffe heeft nog mensen om zich heen die het beste met hem voor hebben; Truman kan feitelijk niet eens zijn beste vriend en echtgenote vertrouwen. Dat is hard. De keuze van de stijl is dus zooo meesterlijk, want juist achter al die zoete kleurtjes van Seaside zitten de meest liefdeloze acties die je je kunt voorstellen. Het wonderlijke aan de camera die hem geen privacy gunt is (Christof hint op een gegeven moment zelfs op een conceptie op tv) is dat juist de camera hem ook weer redt. Het is dezelfde kracht als die Ook dat Nog! heeft als ze een of andere instantie bellen en in tegenstelling tot een machteloze persoon wél hun zin krijgen: er zijn namelijk te veel getuigen. Nu moet ik er wel bij zeggen dat Truman uiteindelijk ook kan ontsnappen omdat er geen weg meer terug is naar zijn onwetendheid van voorheen. Christof móet dat weten. Hij zegt ook tegen Truman dat de show werkte omdat Truman 'real' was. Nu Truman de feiten kent, zou het nooit meer kunnen werken.

Nog een paar feitjes uit de film: juist Christof bewaart als creator van de show zeer zorgvuldig zijn privacy - hoe ironisch!

Marlon - Truman's beste vriend - hint verschillende keren op gebeurtenissen die Truman niet kan weten. Bijvoorbeeld hij zegt: 'I would gladly step in front of traffic for you' als teken van vriendschap. Even daarvoor werd Marlon inderdaad bijna aangereden toen Truman doorhad dat de wereld daadwerkelijk om hem draaide en daarmee het verkeer ontregelde (mijn lievelingsscène overigens). Ook zegt hij als ze bij de onaffe brug over het water zitten iets als: don't we all dream of being interviewed in 'Seahaven tonight'? Wat uiteraard een hint is naar de terugblikprogramma's rond de show waar hij als acteur natuurlijk ook een taak heeft.

Nog één zeikdingetje omdat ik nu eenmaal niet iets kan bewonderen zonder kritiek te hebben: alle acteurs hebben een radio-ontvangertje in hun oor waarmee ze aanwijzingen ontvangen vanuit de regie. Later wanneer Truman in de auto zit en zijn vrouw erop wijst dat de mensen in de straat in een 'loop' zitten, zou de regie dat makkelijk kunnen ondervangen: ze kunnen immers de acteurs tot op het laatste moment instueren. Maar dat verzuimen ze.

Op dit adres staat een andere lovende recensie op de Truman Show, en wel van een hardwerkende scenario-schrijver te Hollywood die het script zooo geweldig vind dat hij bijna niet kan geloven dat het verfilmd is: http://www.geocities.com/Hollywood/Studio/1892/reviews.htm

---

Ik heb bovenstaande stukjes van twee keer schrijven samengevoegd zodat ik ze samen bij de meningsectie kan zetten. Hoe dit dan werkt als ik weer es wat op heb aan te vullen, weet ik niet. Sorry voor het dubbelen. Ik wil niet kiezen tussen de twee.

Geweldige film! Carrey bewijst in deze film echt meer in z'n mars te hebben dan komedie! Echt een orginele film!

Zeker 4.5* waard wat mij betreft!

Kijk ook naar Eternal Sunshine of the Spottles Mind! Speelt ie ook geweldig!

Ik ben vaak niet zo te spreken over de films van jim Carrey maar the Truman Show blijf ik met plezier kijken.

Het verhaal is echt bijzonder origineel.