The Truman Show (1998)

Queto Yurlunyur, ik zou dit geen komedie willen noemen... en ook de maatschappijkritiek niet simplistisch.

Die vind ik ook persoonlijk beter Maar ook niet echt vergelijkbaar.

voor de tweede keer gezien en veel plezier gehad. prima gespeeld door carey, hij kan het wel, en prachtig in beeld gebracht. de opbouw is heel goed. wat renske al zei, de stijl, gelikt dus, past perfect bij deze film. 4,5 sterren.

al die "verborgen" reclame.

Blijft erg goed, nietwaar Yak?

ook geniaal, die posters in dat reisbureau: bliksem die inslaat in een vliegtuig "it could happen to you" en zo'n andere met de gevaren van reizen: "Travellers Beware : Terrorists - Diseases - Wild Animals - Street Gangs"

Als dit geen komedie is, dan is het helemaal niets.



Ach, streven naar vrijheid, mensen die elkaar bedriegen, we hebben het allemaal al eens gezien. En ideeen zoals dat het in de nep-stad prettiger wonen zou zijn dan daarbuiten en dat "We accept the reality of the world with which we are presented" zijn tamelijk kortzichtig. Natuurlijk, ik quote de stereotype bad-guy hier, maar als ik dit niet als de maatschappijkritiek opvat, wordt die alleen maar moeilijker te vinden (niet dat dat een probleem zou zijn, de film kan d'r best mee door al geslaagde komedie zonder diepere bodem). Ik weet trouwens niet of de film ook nog kritiek poogt te hebben op reality-tv (ik neem aan van niet, maar voor het geval dat); als dat zo zou zijn, zou elke parallel mank gaan op het punt van de onwetendheid. Kortom, uiteindelijk heeft de film niets zinnigs te melden.

een redelijk intelligente komedie maar idd in essentie een komedie. helemaal niets gaat ook weer te ver

We have a caller from The Hague...

Den Haag ja!

Ik vind die ideeen eigenlijjk helemaal niet zo kortzichtig. Het is toch ook zo, dat wij onze werkelijkheid voor waar aannemen? Jij gaat er toch ook van uit, dat alles wat jij ziet, alles wat jij waarneemt, Echt is? Dat de werkelijkheid zoals wij die waarnemen ook DE werkelijkheid is? En daardoor accepteren wij misschien wel dat we in een nepstad leven, omdat we simpelweg niet _weten_ dat we in een nepstad leven. En Als we dat eenmaal te weten komen, kunnen we daar niet meer mee leven. Want je kunt niet in een onechte werkelijkheid leven. Je houdt jezelf voor de gek, wanneer je weet dat je in een soort simulatie zit en dat zie je dus ook aan het einde van deze film: waarbij Truman vaarwel zegt tegen de studio.
Dit gegeven is idd wel vaker gebruikt (Matrix) [stamt zelfs van Plato en z'n grotvergelijking af], maar ik vind het een erg interessant thema.

Welnee, alleen heel naieve mensen gaan daar vanuit.

Wat maar weer aangeeft dat we het allemaal al eens eerder hebben gezien, precies mijn punt. Deze film versimplificeert de kwestie van Plato daarnaast nogal, mocht het de bedoeling zijn die uit te drukken. Plato wist het allemaal veel beter, complexer en vollediger te vertellen (en toen was het nog nieuw). (niet dat ik zo'n aanhanger ben van Plato's ideeen, hoor, maar hij heeft in mijn ogen heel interessante dingen gezegd in ieder geval)

Wat Camy hier zegt, probeerde ik je te zeggen op de chat Queto.

De realiteit is een illusie!

ROFL, ik wou er dus ook net iets van zeggen Ramon

Er is nog wel een verschil tussen het bestaan van de realiteit en het kennen ervan. Ik geloof dat er een realiteit bestaat, maar ik geloof niet dat ik die realiteit kan kenn, alleen maar dat ik een wereldbeeld kan opbouwen aan de hand van mijn waarnemingen dat ik voor de realiteit houdt. Die aanname, dat dat wereldbeeld niet per definitie gelijk staat aan de realiteit, is nu juist realisme, en dat is beslist geen illusie (althans, in elk geval niet in de mate waarin jouw idealisme dat is).

Idealisme is zoeken naar de realiteit.

Realisme is vasthouden aan een illusie. Dat 90 % van de maatschappij zich wil vasthouden aan een illusie vind ik vreemder dan die 10 % die wel wil zoeken naar de realiteit. De definitie van realiteit is juist dat wat je niet kunt waarnemen, het 'hoge' goed imho.

Nee gelukkig niet hoop ik. (ik hoop dat mensen nog een beetje kritisch vermogen hebben, hoewel ik het ergste begin te vrezen nadat ik de kijkcijfers las van Idols (4mln), maar dit terzijde.)

Ik vond dit erg slecht verfilmd en was teleurgesteld doordat dit thema niet echt aan de orde kwam.... Bovendien allerlei onlogische (technische zaken) verpestte de hele film voor mij.....

Bedoel je programma's als Big Brother? Dat programma werd bedacht naar aanleidning van Truman, niet andersom.

Ja, die Marlon bijvoorbeeld, acteert hij al sinds zijn geboorte of peuterjaren de beste vriend van Truman?

vind het allemaal toch zeer ongeloofwaardig, ik bedoel als je er ff over nadenkt, dan kan het natuurlijk allemaal nooit en het is zeer onlogisch.

maar Carrey en een paar slimme vondsten redden de film.

Plus het feit dat zo'n programma in het echt natuurlijk dodelijk saai zou zijn.

Nee, idealisten willen juist de realiteit niet onder ogen zien en gaan daarom naar een schijnrealiteit jagen, die wel overeenkomt met hun idealen, maar die bestaat niet (en is dus een illusie).

Dat het waargenomene niet gelijk staat aan de realiteit ben ik het mee eens, maar dat maakt de realiteit nog geen 'hoger' goed, dan het wereldbeeld dat men naar zijn waarnemingen modelleert. En zolang men voor ogen houdt dat dat wereldbeeld geen exacte replica is van de werkelijkheid, is dat geen illusie.

Maar dit begint allemaal behoorlijk off-topic te geraken, dus misschien kunnen we dit beter verder via de chat bediscussieren (moet je Dr. Strangelove maar opnemen ).

Toch blijft 't leuk!

Best wel een paar schoonheidsfoutjes, maar als je moet wachten met het uitreiken van 5 sterren tot de perfecte film langs komt kun je lang wachten. Ik denk eigenlijk (oei oei oei) dat er helemaal niet zoiets bestaat als een perfecte film. En dus geef ik die 5 sterren maar aan Truman. Origineel, goed uitgewerkt, humoristisch, spannend en zelfs tot nadenken stemmend. Ziet er verder gaaf uit, opvallende muziek, goed camerawerk en rolbezetting. Nou, met zo'n rapport kun je thuiskomen. Toch? En die paar minpuntjes, die laat ik graag over aan de kniesoren.

*****

lariekoek!

JUMMIE!

lariekoek![/quote]

Tja. Het is wat de bedenker ervan (John de Mol) altijd beweerd heeft.

Mensen kinderen, wat is dit toch een ongelooflijke, mooie en ijzersterke film. Toen ik deze film voor het eerst zag (zo'n anderhalf jaar geleden) keek ik op de hoes en zag ik de naam Jim Carrey staan, wat me niet echt blij maakte. De heer Carrey had bij mij, voor het kijken van deze film, de naam om in erg flauwe komedies erg slechte rollen speelt. (o.a. Ace Ventura). Maar Jim Carrey speelt hier de rol van zijn leven!!
Het ijzersterke script (briljant idee ook trouwens) geeft een mooi beeld weer van de waanzin van de Big Brother achtige programma's. (Volgens mij was het niet een parodie op zulke programma's, want programma's als Big Brother hebben hun ideën van films als deze vandaan.) Erg mooi is dat Christof (Ed Harris) op het laatst zo door draait, dat hij het weer zelfs gaat veranderen om Truman in 'zijn' wereld te houden. Waanzin dus.
Ook Ed Harris laat hier een ijzersterke rol zien samen met de rest va de cast.
Nog een paar, voor mij, leuke en mooie dingen in de film: - Aan het begin van de film waar Truman buiten staat en er opeens een lamp uit de lucht komt vallen
- De vele 'sluikreclame' die er wordt aangeprezen in 'The Truman Show'
- Het moment waarop Truman door krijgt dat hij een een illusie leeft
- Ik schoot ook in de lach aan het eind van de film wanneer Truman met de voorkant van zijn boot de lucht doorboort.
- En natuurlijk het prachtige einde waar Truman de mensheid groet
- Ook erg leuk zijn die beveiligingsbeambten die verslaafd zijn aan de Truman Show en aan elkaar vragen, wanneer het is afgelopen of er iets anders op tv is..:D

En ik weet niet of andere mensen dit ook hebben, maar als je deze film gezien hebt ga je er eens goed op letten en dan lijkt het of je zelf in een soort Truman Show leeft. Mmmm....klinkt wel leuk. The Gotti Show of zo....
De volle 5*!!!

een van de meest geniale momenten uit 100 jaar filmhistorie

Wat ik wel een beetje slecht vond aan de film, was het einde op t water. Je kijkt vaak in de film door de cameralens naar Truman. Maar hoe flikken ze dat dan op t water??? Daar zitten toch geen camera's?

Alleen op de boot klopt niet met de getoonde beelden!