The Truman Show (1998)

Wat een waanzinnig leuke film. Het verhaal zit vol leuke gebeurtenissen en is ook wel sterk geacteerd (ik ben van Carrey alleen maar debiele rollen gewend zoals the Mask en de Ace Ventura's, dus dit was wel een welkome afwisseling). Ed Harris doet het zoals altijd goed. 4,5* voor deze fantastische persiflage op al die reality-programma's (waar ik sowieso een hekel aan heb).

Mensen kinderen, wat is dit toch een ongelooflijke, mooie en ijzersterke film. Toen ik deze film voor het eerst zag (zo'n anderhalf jaar geleden) keek ik op de hoes en zag ik de naam Jim Carrey staan, wat me niet echt blij maakte. De heer Carrey had bij mij, voor het kijken van deze film, de naam om in erg flauwe komedies erg slechte rollen speelt. (o.a. Ace Ventura). Maar Jim Carrey speelt hier de rol van zijn leven!!
Het ijzersterke script (briljant idee ook trouwens) geeft een mooi beeld weer van de waanzin van de Big Brother achtige programma's. (Volgens mij was het niet een parodie op zulke programma's, want programma's als Big Brother hebben hun ideën van films als deze vandaan.) Erg mooi is dat Christof (Ed Harris) op het laatst zo door draait, dat hij het weer zelfs gaat veranderen om Truman in 'zijn' wereld te houden. Waanzin dus.
Ook Ed Harris laat hier een ijzersterke rol zien samen met de rest va de cast.
Nog een paar, voor mij, leuke en mooie dingen in de film: - Aan het begin van de film waar Truman buiten staat en er opeens een lamp uit de lucht komt vallen
- De vele 'sluikreclame' die er wordt aangeprezen in 'The Truman Show'
- Het moment waarop Truman door krijgt dat hij een een illusie leeft
- Ik schoot ook in de lach aan het eind van de film wanneer Truman met de voorkant van zijn boot de lucht doorboort.
- En natuurlijk het prachtige einde waar Truman de mensheid groet
- Ook erg leuk zijn die beveiligingsbeambten die verslaafd zijn aan de Truman Show en aan elkaar vragen, wanneer het is afgelopen of er iets anders op tv is..:D

En ik weet niet of andere mensen dit ook hebben, maar als je deze film gezien hebt ga je er eens goed op letten en dan lijkt het of je zelf in een soort Truman Show leeft. Mmmm....klinkt wel leuk. The Gotti Show of zo....
De volle 5*!!!

Dit is een originele film die tot de betere films van Jim Carrey hoort. Zweeft wat tussen drama en humor en dat geeft net zo'n speciaal sfeertje. Zeker de moeite om te bekijken.

Duidelijke taal, maar volledig onterecht! Een pareltje van Weir met de nog altijd wat onderschatte Carrey in de rol van zijn leven. Het verhaal van Niccol is fascinerend en de film is grappig en ontroerend tegelijk. De prachtige muziek van Glass maakt het helemaal af.

De eerste keer dat ik hem keek vond ik het einde te abrupt, maar daar ben ik van terug gekomen; het is precies goed zo.

4* voor deze moderne klassieker.

Erg leuke film, met heel veel leuke vondsten. Ik vind dat Jim Carrey deze serieuze rol aankan.

Er zitten uiteraard wel een aantal factoren in de film die je aan het twijfelen brengen, maar op zich blijft het verhaal staan. Hij is in het plaatsje geboren waar hij nooit meer uit komt, gedurende zijn hele leven. Er zijn treinen en vliegtuigen. Waarom zijn die er? Truman wordt opgevoed in hetzelfde plaatsje en gaat naar school in hetzelfde plaatsje. Ze hadden niet hoeven te vertellen dat er treinen en/of vliegtuigen bestaan. En zo zijn er veel van dat soort gaten in het script.

Al met al een zeer vermakelijke film!

4 ****

Eindelijk herzien na 4 donderdagen in 3 jaar deze film gemist te hebben..

Erg leuke en mooie film met een zeer orgineel verhaal wat daarna in EdTv nog eens is gedaan alleen dan een stuk minder leuk. Een real life gebeurtenis zonder waargebeurde pretenties. Alles is lekker aangedikt waardoor echte over the top gebeurtenissen niet storen. Drama in een komisch drama en het werkt. Studiofouten, geweldige alternatieven voor in probleemsituaties, mooie muziek, erg sterk acteerwerk en een zon overgoten Seahaven. Wat wil een mens nog meer?

4,5*

p.s. altijd al afgevraagd waarom je nooit dichtbij je droomvrouw kan komen..

Deze film is echt fantastisch bedacht, mijn mond viel meerdere keren open van verbazing. Jammer dat de film echter wat kort is en wat makkelijke oplossingen zoekt en daarom niet helemaal geloofwaardig is (als je daar al van kan spreken). Toch staat dit geen topnotering uit de weg, maar een 5 had er absoluut ingezeten en het is jammer dat ze dat net niet redden

Fantastisch omdat het je gewoon perplex doet staan. Dit verzin je niet, dit kan alleen in de VS, zijn een paar gedachten die in me opkomen. Geweldig zeg!

Carrey zit weer in zijn standaardrol, en eerst vond ik dat een beetje jammer. Ik bedoel: de standaard burger is maar een op de 10.000 keer zo'n melige, vreemde gast als Carey is, maar hij doet het goed en ik kan dit dus accepteren

Een makkelijke oplossing vind ik het gegeven dat Carey pas na al die jaren nu pas achter de waarheid komt. We krijgen maar een erg korte periode van The Truman Show te zien, en in die korte periode komt hij dan ook nog eens achter de waarheid. Dat vind ik wat goedkoop en makkelijk.

Wat mij betreft had de film rustig tot 2 uur mogen worden uitgerekt om wat meer te laten zien van de absurde gecreeerde wereld. Nu had de film erg veel vaart, wat op zich goed is, maar hij was wel erg snel afgelopen.

4,5 sterren

Aardig idee, erg matte uitwerking. Herziening doet de film weinig goed.

Het komt vooral nogal simpel en makkelijk over allemaal. Truman's gewaarwording verloopt erg volgens het boekje, terwijl er een half land zich bezighoudt met het schrijven van hun boekje, dat net die gewaarwording dient tegen te gaan. Ook het inwerken van bepaalde ideetjes had veel beter gekunnen. Het is bijvoorbeeld lollig om die product placement zaken in je film in te werken, maar plots schakelen acteurs over van 'echte wereld' naar 'jaren 60 afwasmiddel reclame'. Waarom ? Het maakt Truman's wereld er ook alleen maar stoffiger op (en het was er al zo boeiend )

Wat de soundtrack betreft ... die was passend, maar vooral ook erg slecht. Belachelijk emotioneel, maar zo zijn die soundtracks nu eenmaal vaak bij dat soort programmas (niet noodzakelijk reality TV, maar ook soaps ed). Altijd lastig, want het 'klopt' wel, maar ondertussen zit je toch maar mooi rukmuziek te luisteren.

Carrey vond ik ook allesbehalve de juiste persoon. Ik heb op zich niks tegen de man (erg fijn in Man on the Moon), maar hij trekt in deze film nog teveel bekken. Zijn 'openingszinnetje' tegen het naburige zwarte gezin elke morgen is retarded. Past noch binnen onze realiteit, noch binnen die van de film. Dat soort grapjes hadden voor mij allemaal integraal geschrapt mogen worden.

Verder is het aardig om volgen, maar nogal saai. Paar irritante scenes (de reacties van de kijkers ) maar over het algemeen kijkt de film wel makkelijk weg.

Niet de originele, vermakelijke prent die ik het vroeger wel vond zijn. Snel verouderd, deze film.

2.5*

Stereotype is natuurlijk een bewuste keuze (stereotyp wereld, karakters etc).

Goede film, origineel idee, goed geacteerd van eigenlijk iedereen,

maar had van mij toch wel iets scherper nog gekund.

Toch net weer iets te braaf allemaal.

Carrey is goed, maar inderdaad in Man on the moon is ie helemaal fantastisch!

4 sterren.

erg fijne feel-good movie
het begin was niet al te denderend maar het werd steeds beter naar het einde toe.
Eén van de beste scripts dat ik ooit heb gezien voor een film en dat wordt hier ook aardig uitgewerkt. Weir laat goed zien hoe de kijkers manipuleerd kunnen worden door de televisie.
Zeker die scene wanneer Harris voor de muziek en de camerastandpunten moet zorgen bij die scene op de brug. Weir laat dan ook zien hoe het publiek daarop reageert: diep ontroerd net zoals Harris het wilde.
In The Truman Show besefte ik meer dan anders wat een grote impact de televisie op ons heeft. De omgeving waar de film zich afspeelt pas ook perfect bij het sfeertje. Nep!
Alles en iedereen ziet er erg fake uit, ze zien er perfect uit, want de kijker wilt ze zo, de zon schijnt er altijd, iedereen is vriendelijk en ze gebruiken alleen maar goede wasproducten en grasmaaiers, die ze dan in de soap promoten. Weer zo'n aardige zet van Weir om te laten zien dat zo de media de mensen aanzet om iets te kopen.
De muziek past er mooi bij maar dan besef ik ook hoe de film met mijn emoties speelt en daar trap ik niet meer in!Dat is misschien niet zo slim geweest want zo worden zoveel dramatische scenes verbrod doordat je dan denkt "het is allemaal om mij te ontroeren en om zo meer mensen aan te zetten om de film te zien".
Ed Harris acteert voortreffelijk maar van Carrey moet ik nog zijn ultieme acteerprestatie zien: hoeveel moeite hij er ook in steekt, hij blijft een komiek en past niet bij zo'n films. Als hij de kans krijgt om gekke bekken te trekken grijpt hij ze dan onmiddellijk wat de geloofwaardigheid van zijn personage verbrod. Truman is een gewone man en geen gek als Ace Ventura of The Mask, maar dat zal hij moeilijk afleren. Ondanks dit heb ik er echt van genoten met vaak een glimlach op mijn gezicht voor de erg leuke vondsten: de posters in het reisbureau, de mensen die een vast patroon lopen ....
en eindelijk wordt er eens een goede moraalles gegeven !

Leuke film om te zien over hoe iemands leven zo geregeld wordt dat hij het zelf niet doorheeft, een soort van Big Brother zonder dat je zelf weet dat je erin meespeelt.

Carey speelt hierin geweldig, al ben ik met jullie eens dat hij niet echt een serieuze rol speelt. Een zin die me nog is bijgebleven uit deze film is: ''In case I don't see ya: Good afternoon, good evening, and good night!

Ik geef 'm 4 sterren.

geweldig verhaal

perfect geacteerd

je leeft er echt in mee

5.0***

Vandaag weer eens herzien! The Truman Show blijft natuurlijk een geweldige film, maar toch ben ik bij een aantal puntjes beland waardoor ik mijn stem met 0.5 moet verlagen! Jim Carrey acteert briljant! De regie is meesterlijk van Weir die van detail naar detail vliegt in deze film. Laura Linney acteert erg irritant en misschien nog niet eens zo slecht maar haar hoofd stond me even niet aan! De muziek is erg goed, dat zeker! Toch kent de film een aantal verschrikkelijk ongeloofwaardige wendingen zoals het moment dat Truman's vrouw ineens begint te zeuren over die mococoa koffiebende terwijl Truman doordraait, erg vaag dat! En is het een feit dat je angst krijgt voor water als je vader op het water is overleden? Blijft voor mij ook vaag. Ook is het vreemd dat Truman 30 jaar zonder iets gemerkt te hebben in dat gat heeft geleefd en dat in deze film een aantal dagen (misschien weken) alles op zijn kop staat! Nou weet ik wel, van het een komt het ander, maar dit is een beetje teveel van het goede! En natuurijk het hele idee: kom laten we een mens zijn leven verprutsen en op de proef gaan stellen voor een live show op tv! Mag vast wel van de regering! Dacht het niet........

Natuurlijk wil ik niet negatief zijn, want de uitwerking van het verhaal is meesterlijk samen met een grandioze Carrey! Hij stond op vijf sterren, helaas een halfje gezakt........

* * * * 1/2

Na al die jaren blijft The Truman Show een mix van een sterk concept en een bovengemiddelde uitwerking. Het is wel jammer dat je bij een tweede kijkbeurt toch een aantal dingen gaan opvallen die wat minder bevallen. Dit heb ik met name op het gebied van acteurkeuze en echte onwaarschijnlijkheden in het script. Maar boven alles blijft het de doorbraak van Jim Carrey. Zonder hem is er geen Truman Show.

Weet je, soms voel ik me ook als Truman. Ik heb dan het gevoel dat de hele wereld om mij draait, dat ik de enige ben die op mijn manier denkt en dat al het slechte op de wereld slechts een nare droom is, die niet voorkomt uit individuen die net als mij normale mensen zijn. Allez, echt goed kan ik het niet uitleggen.

Nu, het zou natuurlijk kunnen dat het zo is, en dat de aarde een enorme studio is die op mij na vol zit met acteurs, maar die kans lijkt me klein

In tegenstelling tot Truman zou ik denk ik toch wel iets sneller door hebben dat er iets mis is. Ik bedoel: hij woont al dertig jaar in een gebied zo groot als een zakdoek (een grote weliswaar), maar hij heeft nog nooit de behoefte gehad om andere oorden op te zoeken. In die zin is hij wel nogal naïef. Carrey speelt echter goed deze naïeve vriendelijke man die dan toch stilaan in de mot krijgt dat er iets niet juist zit.

Dat de film vol ongeloofwaardigheden zit, en dat eigenlijk de premisse al volstrekt onwaarschijnlijk is, toch zit de film vol grappige momenten en leuke details. Of de film terecht in de top-250 staat, weet ik niet - daarvoor zijn de ongeloofwaardigheden misschien net té - en daarom hou ik het voorlopig mààr op 3.5 sterretjes.

Het is een film die ik alleszins nog ooit wel eens zou willen bekijken.

hele mooie film ook heel goed verhaal heel mooi gemaakt en carrey acteert ge-wel-dig heel mooie scene is de scene waar de maker met truman praat en de beste slotzin die ik kon bedenken

and caise i don't see you goodafternoon, goodevening and goodnicht

Ps: DIT is het bewijs dat carrey ook serieus kan spelen Nr1 in mijn top 10

Zo ver moet ge het ook niet gaan zoeken om een mooie film te maken.

Waarom slaat een karikatuur altijd zo in ? Het gegeven origineel ? OK. Maar waarom niet over mensen zoals we ze kennen ? Waarom al dat lawaai en dat holderdebolder gedoe in absurde en idiote situaties ?

Sorry en respect voor al diegenen die er van houden maar meningen kunnen verschillen.

Aparte maar zeer goede film. De laatste gedeelte van de film vond ik persoonlijk wat minder.

Prima vertolkingen van o.a. een sterke Carrey in een bijzondere maar zeer onderhoudende film. Soms wat over de top maar vermakelijk genoeg. Goed.

[Origineel geplaatst op 16 januari 2003:]

Eén van mijn lievelingsfilms en een prachtig voorbeeld van hoe secuur een regisseur een script te lijf kan gaan. Bijvoorbeeld de scène waarin Truman op het kruispunt staat met zijn koffertje in zijn hand en merkt dat hij alle bussen kan stoppen, dat de wereld om hem draait omdat hij letterlijk de hoofdpersoon is is een cruciale scène, maar is in het ijzersterke script niet terug te vinden. Toch voegt het dus heel veel toe. Ik vond de muziek daar trouwens zeer effectief en mooi. Ik heb mij er geen moment aan gestoord.

Het enige wat ik een beetje tegen heb op deze film is dat het zo'n schoolvoorbeeld lijkt van een goede film. Er zitten geen werkelijk scherpe of grillige kantjes aan. Niet dat het saai is. Maar alles kan uitgelegd worden, zoiets. Trumans ontsnapping vanuit de kelder: iemand zei dat dat niet kan met honderdduizend camera's om je heen maar ik vond het wel passen binnen het cliché van de dagelijkse soap. Maar ja, dat kan ik dan weer uitleggen en misschien was het inderdaad beter geweest als Truman daar iets compleet irrationeels had uitgevoerd.

-----

Maand later, februari 2003:

Ik zag de Truman Show van de week weer, nadat ik thuiskwam van de MMMeeting en toch maar weer mijn stem verhoogd naar vijf sterren. Wat wil namelijk het geval: vorige keer dat ik over deze film schreef, zei ik dat het af en toe inderdaad wel een beetje gelikt was qua stijl. Dat is ook zo. Maar ik vind het toch de juiste keuze. Het past zo helemaal binnen de keurige wereld die voor Truman gecreëerd wordt, die wereld waar hij niet voor gekozen heeft. Oooh, wat bewonder ik Andrew Niccol, de schrijver van deze film. Hij speelt zo slim en grappig met bijvoorbeeld de compassie en de onverschilligheid van mensen op één en hetzelfde moment. Al die kijkers die betrokken zijn bij Truman, hopen dat hij uit zijn wereld breekt en tegelijk met elkaar (als gewillige consument) de reden zijn van het soort leven dat hij heeft en de televisie weer doorschakelen als hij er dan eindelijk uitbreekt. Moet je je voorstellen: deze film is gemaakt in de United States of America, het land waar de vrijheid in al haar vormen zo aanbeden wordt dat ze er zelfs andere landen voor binnenvallen. En dan maken ze een film over iemand die geen keuze heeft wat betreft zijn toekomst, carrière en zelfs liefdesleven. Of toch wel? Ineens moest ik af en toe aan de film Karakter denken die een soortgelijk thema aansnijdt. Waarbij Christof dus dezelfde functie heeft als Dreverhaven. Maar de rol van Katadreuffe heeft nog mensen om zich heen die het beste met hem voor hebben; Truman kan feitelijk niet eens zijn beste vriend en echtgenote vertrouwen. Dat is hard. De keuze van de stijl is dus zooo meesterlijk, want juist achter al die zoete kleurtjes van Seaside zitten de meest liefdeloze acties die je je kunt voorstellen. Het wonderlijke aan de camera die hem geen privacy gunt is (Christof hint op een gegeven moment zelfs op een conceptie op tv) is dat juist de camera hem ook weer redt. Het is dezelfde kracht als die Ook dat Nog! heeft als ze een of andere instantie bellen en in tegenstelling tot een machteloze persoon wél hun zin krijgen: er zijn namelijk te veel getuigen. Nu moet ik er wel bij zeggen dat Truman uiteindelijk ook kan ontsnappen omdat er geen weg meer terug is naar zijn onwetendheid van voorheen. Christof móet dat weten. Hij zegt ook tegen Truman dat de show werkte omdat Truman 'real' was. Nu Truman de feiten kent, zou het nooit meer kunnen werken.

Nog een paar feitjes uit de film: juist Christof bewaart als creator van de show zeer zorgvuldig zijn privacy - hoe ironisch!

Marlon - Truman's beste vriend - hint verschillende keren op gebeurtenissen die Truman niet kan weten. Bijvoorbeeld hij zegt: 'I would gladly step in front of traffic for you' als teken van vriendschap. Even daarvoor werd Marlon inderdaad bijna aangereden toen Truman doorhad dat de wereld daadwerkelijk om hem draaide en daarmee het verkeer ontregelde (mijn lievelingsscène overigens). Ook zegt hij als ze bij de onaffe brug over het water zitten iets als: don't we all dream of being interviewed in 'Seahaven tonight'? Wat uiteraard een hint is naar de terugblikprogramma's rond de show waar hij als acteur natuurlijk ook een taak heeft.

Nog één zeikdingetje omdat ik nu eenmaal niet iets kan bewonderen zonder kritiek te hebben: alle acteurs hebben een radio-ontvangertje in hun oor waarmee ze aanwijzingen ontvangen vanuit de regie. Later wanneer Truman in de auto zit en zijn vrouw erop wijst dat de mensen in de straat in een 'loop' zitten, zou de regie dat makkelijk kunnen ondervangen: ze kunnen immers de acteurs tot op het laatste moment instueren. Maar dat verzuimen ze.

Op dit adres staat een andere lovende recensie op de Truman Show, en wel van een hardwerkende scenario-schrijver te Hollywood die het script zooo geweldig vind dat hij bijna niet kan geloven dat het verfilmd is: http://www.geocities.com/Hollywood/Studio/1892/reviews.htm

---

Ik heb bovenstaande stukjes van twee keer schrijven samengevoegd zodat ik ze samen bij de meningsectie kan zetten. Hoe dit dan werkt als ik weer es wat op heb aan te vullen, weet ik niet. Sorry voor het dubbelen. Ik wil niet kiezen tussen de twee.

Prachtige film, een fantastisch verhaal die ook geweldig is uitgewerkt, echt goed regie. Jim Carrey speelt geweldig, hij is perfect voor deze rol.

Het is niet echt een komedie, met carrey zitten er altijd grappige momenten in, maar de film sleept je vrijwel direct mee in het verhaal en laat je de emoties van Truman voelen. De stukjes van de makers/kijkers ertussen maken de film af.

leuk gedaan door carrey,, leuk concept ook

Het leuke van The Truman Show is om je te realiseren dat dit uitgebracht werd voordat Big Brother en al die andere realityshows op de TV kwamen. Jim Carrey blijft oke in deze film, al zal ik sommige gekke bekken van hem nog steeds niet trekken. Persoonlijk had ik de film qua karakter liever een stuk venijniger en grimmiger gezien, maar zoals het nu is, is het ook prima.

Gister eindelijk eens gezien en ik ben echt aangenaam verrast.

Ik ken Jim Carrey eigenlijk vooral van zijn komedie's met het gekke-bekken-trekkerij gedoe wat ik lang niet altijd leuk vind. In The Truman Show zien we Carrey eens in een serieuzere rol en ik moet zeggen, dat doet hij behoorlijk goed.

Om te beginnen, wat een geniaal film concept zeg! Wat ik me wel afvroeg; hebben programma's als Big Brother het concept van The Truman Show overgenomen of is het juist andersom? Ik meen te herinneren dat Big Brother 1 eind jaren 90 in Nederland op tv kwam en toen was dat concept helemaal nieuw.

Maar goed, The Truman Show gaat natuurlijk wel veel verder met het idee dat Carreys personage niet door heeft dat zijn hele wereld (Nou ja, een groot eiland) nep is. Best grappig hoe hij het langzaam aan ging ontdekken en op het einde probeerde te ontkomen.

De film lijkt me ook een boodschap naar alle mensen die dit soort reality tv leuk vinden: ga er niet te ver in. Grappig trouwens dat je ook allerlei reclame promoties e.d. in de film tussendoor krijgen. De hele aankleding van de film is erg goed. Idem voor de soundtrack van de film. Sterke rol ook van de grote baas van het programma.

Wel vond ik het 1e half uur nogal traag verlopen. Dat had wel iets sneller gemogen aangezien de film maar net een ruime 90 minuten duurt. Maar uiteindelijk verveelt de film nooit en is hij regelmatig gewoon erg boeiend.

Aanrader!

4*

Erg leuke film, uitstekend concept. En de uitwerking is ook goed.

Toch mistte ik iets, weet alleen niet wat. Hij was het gewoon net niet. Jim Carrey speelt hier inderdaad een van zijn betere rollen. Had ook wel wat meer komedie willen zien. Maar toch blijft dit een goed filmpje.

3.5* voor nu...

Goede film. Heel goed verhaal, dat origineel, erg goed uitgewerkt en ook heel meeslepend is. De acteerprestaties van Jim Carrey zijn ook erg goed en ik vond het ook wel leuk dat je af en toe ook de kijkers zag. Ik had wel iets meer van een comedy verwacht, maar dat maakt de film niet slechter.

4*

Originele film, die drama en humor goed combineert.

Wie heeft nou niet eens gedacht dat de hele wereld om hem/haar draaide, deze film laat goed zien hoe dat zou gaan.
De personage Truman waar het allemaal om draait, is goed uitgewerkt en wordt goed gespeelt door Jim Carrey. De film ontwijkt goed onlogische dingen, en dingen die wel aan bod komen worden goed verklaart. Zoals zijn angst voor water. Daarnaast zijn de rest van de personage ook goed uitgewerkt en niet overbodig. Een film die ik keer op keer kan blijven kijken zonder dat hij gaat vervelen, daarom een top tien plaatsje en een 4,5*.

Wel leuk.

Vooral als drama dan. The Truman Show was ver vooruit op het gebrek aan ethiek in zulke real-life soaps als De Gouden Kooi. Een totaal gebrek aan normbesef bij makers van zulke programma's, en in The Truman Show is dat duidelijk uitvergroot, maar het toont dit wel erg goed vond ik. Je kunt je verder afvragen waar de makers dit hele gebeuren allemaal van hebben betaald, eigenlijk blijkt nergens uit hoe dat te verantwoorden valt. Volgens mij is het gewoon onbetaalbaar, maar ach, nergens predendeert de film ook meer te zijn dan een cynische kijk op de ontwikkelingen in televisieland. Het einde vond ik dan ook wel erg sterk met die agenten. Afgelopen? Wat is er nog meer op tv. Er is vast wel iets anders waar we ons massaal aan kunnen vergapen..

Als komedie vond ik het maar een beetje mager. Er zitten wel leuke momenten in, maar vaker als het droger gebracht werd. Als Carrey een beetje gek zit te doen vond ik het allemaal niet zoveel aan.

Al met al niet verkeerd, maar niet echt grappig en het is het drama die het toch wel voor het grootste gedeelte redt.

3*