Star Wars: Episode I - The Phantom Menace (1999)

Redelijke 'eerste' Star Wars film waarin we kennis maken met Anakin Skywalker. De film voelt helaas iets teveel als een familiefilm aan, waardoor het af en toe wat kinderachtig overkomt. Buiten dat zijn de actiescènes wel oke, biedt het podracen spektakel, en stelt de cgi enigszins wat teleur.

voor mij de minste film van alle star wars films, Te kinderachtig en teveel het familie gevoel zoals hier boven al geschreven word.... Darth Maul daar in tegen vind ik een vette tegestander, die er te weinig inkomt!

Star Wars: Episode I - The Phantom Menace

Is deze film nou het begin of het vervolg van de Star Wars saga? Het is deel IV of deel I, och wat maakt Lucas het toch ingewikkeld. Feit blijft dat het een prequel is, en zich dus voor Luke Skywalker afspeelt. Nu alles is opgehelderd maar gewoon afspelen dan. Met Liam en Ewan zou er toch iets moois uit kunnen komen.

Het verhaal is een beetje magertjes bedacht door Lucas. Het gehele verhaal doet er niet toe, de setting doet er niet toe, en de gevolgen doen er niet toe zolang Anakin maar ontdekt wordt. Dat is een beetje jammer aan het verhaal. Het is natuurlijk logisch dat het zich geheel om Anakin vormt, maar je krijgt het idee dat het zo overbodig is. Sterker nog: eigenlijk klopt het verhaal van geen kant: The Trade Federation heeft totaal geen motief om Naboo te blokkeren, Lord Sidious en Darth Maul hebben totaal geen reden om zich bekent te maken aan de wereld.. Helemaal als je nagaat dat deze film, (nogmaals) op de ontdekking van Anakin na, totaal geen gevolgen heeft voor de volgende delen. Hierdoor komt dit eerste deel totaal los van de andere te staan.

Liam Neeson en Ewan McGregor zijn in het begin een aardig duo met zijn tweeën. Neeson, die zich natuurlijk aangepast lijkt te hebben, voelt zich als een vis in het water. McGregor daarentegen lijkt vooral zijn script hard op te dreunen. Hij lijkt totaal apathisch in het geheel en probeert er zo nu en dan met droge humor wat van te maken. Nu moet ik zeggen dat zijn script ook niet heel erg mee zat, en zijn rol is behoorlijk onderbelicht.
Portman is dan een wat opener verschijnsel. Ook haar personage is niet je van het, maar ze weet er nog wat van te brouwen.

Visueel gezien is deze nieuwe Star Wars in orde. Natuurlijk helpen de tijd en de technieken hierbij mee. Toch is er geen overmaat aan CGI toegevoegd. Gelukkig is dat niet zo. Veel bekende deuntjes komen gelukkig weer terug, wat je toch een beetje dat nostalgische gevoel terug geeft. De sfeer is niet zoals in de oudste delen, maar toch degelijk en op orde.

Star Wars: Episode I - The Phantom Menace is zeker niet wat je hoopt, helemaal als je kijkt naar de volgende delen. Het is los en onsamenhangend met de rest van de saga, en bijna overbodig zelfs. Jammer. Ik hoop dat Disney een leuk deel 7 weet te maken, wat een toevoeging is op de serie.

2.5*

Blijft een hele fijne en goede film om te zien.

Niet alleen is het verhaal en universum uiterst interessant, Maar kijkt de film ook gewoon ontzettend lekker weg. Geen lange dialogen of langdradige scenes, nee gewoon vaart maken en de indrukwekkende beelden doen de rest.

4 sterren.

Het absolute dieptepunt van de Star Wars serie. Een vrijwel geheel overbodige film met zo ongelofelijk veel personages omdat Lucas graag poppetjes verkoopt via de speelgoedwinkels.

Strak film

De minste van de zes. Hoop dat episode VII wat gaat worden.

Goede special effects, maar verder is dit een beetje het meest oninteressante deel van de reeks. Er gebeurd hier nog niet erg veel, zij het dat we de herkomst van Anakin wat meer te zien krijgen. Verder inderdaad wel heel erg een familiefilm. Het blijft allemaal wat tam.

nog eens herbekeken en met een halfje verlaagd prima film de eerste maar was hier vroeger toch blijkbaar iets meer van overtuigt. is een beetje kinderachtiger nu ik er na die paar jaar terug naar kijk was toen ook nog niet zo oud.

ik was al niet zo'n grote fan van Star Wars, maar deze film heeft het laatste restje genegenheid om zeep geholpen.

wat een kinderachtige film.

Anakin vond ik echt verschrikkelijk irritant, nog erger dan JarJar.

Nee, de nieuwe star wars moet toch echt met wat beter op de proppen komen.

Star Wars rewatch. The Phantom Menace mag dan een beetje het zwarte schaap van de SW-saga zijn, er zitten nog genoeg goede elementen in de film waardoor het nooit echt vervelend wordt.

McGregor en Neeson als Obi-Wan en Qui-Gon Jinn zetten hun personages perfect neer en hebben een goede meester/leerling band. Dat Natalie Portman meer chemie heeft met een 12 jarige Anakin dan met Hayden Christensen zegt genoeg. Van alle drie de prequels is ze hier op haar best als Queen Amidala. De film heeft veel kinderlijke elementen (Jar Jar Binks en zijn soortgenoten, robots die 'roger,roger' roepen), maar op het einde wordt de film gered door de goede actiescenes en een fantastisch gevecht tussen Jinn/Obi Wan en Darth Maul. Het is al vaker gezegd, maar Darth Maul had wat meer uitgewerkt mogen worden en een grotere rol moeten krijgen. Op naar AotC. 3.5/5.0

Gek genoeg heeft mijn jeugd nooit genoeg prikkels geleverd voor het zien van de Star Wars-saga. Het trok me gewoon nooit zo heel erg. Dat is achteraf gezien wat vreemd, maar ik heb nu dan toch maar een familieavondje gewijd aan het bekijken van deel 1. Deel 7 is immers in aantocht.. Uit de achtergrondkennis die ik bezat had ik al wel het idee opgedaan dat deze film (en misschien breder gezien, de gehele nieuwe trilogie) minder zou zijn dan Pt.IV tm VI. Of dat ook zo is, kan ik nog niet beoordelen, maar ik vond the Phantom Menace in ieder geval nog niet enorm denderend. Vermakelijk, dat is het juiste woord in dit geval. De introductie tot de Star Wars wereld is aangenaam, maar niet enorm bijzonder. Dit komt misschien met name doordat deze film een echte opbouwer is; ze draait met name om de introductie van Anakin Skywalker. Het acteerwerk vond ik aardig; leuk om Liam Neeson in zo'n rol te zien, en Natalie Portman doet het ook uitstekend. De jonge Skywalker is ook goed gecast, wel met het manco dat the Phantom Menace misschien net iets te veel kinderlijke aspecten kent. Ik kon de film daardoor lang niet altijd even serieus nemen, waardoor de grootste actiescenes nog niet echt grote indruk maakten. Uitzondering daarop is het gevecht tussen Darth Maul en McGregor aan het einde, dat zag er erg tof uit.

The Phantom Menace is vooral een fysieke brok amusement; ik vond de podrace-scene erg mooi gefilmd, en er zit genoeg humor in de film, al is die humor vaak ook weer net iets te kinderlijk (zie JarJar Binks).

Voor deze eerste Star Wars-film geef ik een solide 3,5*. Ben erg benieuwd naar de rest van de serie.

Maar weer eens een keer bekeken dit eerste deel. Ik heb deze destijds ooit 1 keertje gezien en dat was vlak nadat die uitkwam. Van wat ik me ervan herinner was het niet zo heel sterk. Bij herziening komt deze conclusie ook naar voren, al moet ik zelfs toegeven, dat het allemaal wel erg zwak is.

Het verhaal is bijzonder magertjes en alles lijkt een beetje als los zand aan elkaar te hangen, om zo maar te komen tot de voortgang van Anakin Skywalker in de vervolgdelen.Vooral het eerste uur is enorm flauwtjes, minder sfeervol dan de oude trilogie ende personages spreken ook niet echt aan.

Visueel is het ook niet altijd even goed, maar gelukkig wordt het in het tweede gedeelte iets vermakelijker, met als hoogtepunt het eindgevecht. Overall gezien viel het me nog niet mee, al zal ik me binnenkort ook wel aan een herziening van het volgende deel gaan wagen.

1,5*

Laatst voor het eerst in ruim 10 jaar maar weer eens begonnen aan de Star Wars-reeks. Nooit echt een fan geweest van deze films, waardoor ik wellicht wat minder haat koester jegens de prequel-trilogie dan menig Star Wars-fan.

De originele Star Wars-trilogie is één van de meest geliefde trilogieën uit de filmgeschiedenis, met miljoenen fans over de hele wereld. Toen bedenker George Lucas in de jaren ’80 aangaf dat hij de serie wilde uitbreiden tot 9 films, keken vele fans hier reikhalzend naar uit. Halverwege de jaren ’90 werd aangekondigd dat er drie prequels gemaakt zouden worden, die het ontstaan van Darth Vader zouden toelichten. In 1999, 16 jaar na de laatste Star Wars-film, was het wachten eindelijk ten einde. Onder een enorme media-hype ging The Phantom Menace in première. Helaas kon de film niet aan de verwachtingen voldoen. Vele fans klaagden over de overdaad aan, veelal, computertrucages en een gebrek aan plot. Met name het figuur Jar Jar Binks was bij velen een doorn in het oog.

The Phantom Menace is dan ook geen geweldige film. Het begin is behoorlijk rommelig, waarbij het verhaal van de hak op de tak springt. De fans hadden gelijk dat de film teveel computertrucages bevat, want bijna elke scène wordt wel opgevuld door de computer. Anno 2015 zien een hoop van die trucages er ook behoorlijk cartoonish uit. De personages weten helaas ook niet allemaal te overtuigen. Qui-Gon Jinn is een ietwat saaie Jedi-ridder en Obi-Wan Kenobi is hier vooral een bijfiguur, die bitter weinig toevoegt aan het verhaal. Het acteerwerk van Jake Lloyd en Natalie Portman is behoorlijk houterig en het figuur van Jar Jar Binks is inderdaad enorm kinderachtig en waarschijnlijk alleen maar leuk voor kleine kinderen. De schurk Dath Maul is het beste personage uit de film, maar zijn rol is erg kort. De actie is gelukkig wel spectaculair in beeld gebracht, met een indrukwekkende Pod-race en een fenomenaal lightsaber-gevecht tussen twee Jedi’s en een Sith-lord.

Al met al is The Phantom Menace best een vermakelijke film geworden, maar helaas niet een al te memorabele. Niettemin werd de film een groot succes, al werd er niet geheel aan de verwachtingen voldaan.

Star Wars: Episode 1 – The Phantom Menace

The Phantom Menace mag dan een beetje het zwarte schaap van de SW-saga zijn, er zitten nog genoeg goede elementen in de film waardoor het nooit echt vervelend wordt.

De film begint redelijk met Jinn/Obi Wan die zich uit een ruimteschip van de Trade Federation moeten vechten. Daarna gaat het even bergafwaarts als Jar Jar Binks en de onderwaterwereld worden geïntroduceerd. Kinderachtig, ongeïnspireerd en erg slechte effecten. Gelukkig verplaatst het verhaal zich naar Tatooine (Tatooine maakt altijd alles beter). Hier ontmoeten we een 12-jarige Anakin Skywalker. Het verhaal hier is nogal vlak en Jake Lloyd is niet de beste kindacteur die ik ooit heb gezien maar gelukkig hebben we podracing. Visueel prachtig gedaan en nog redelijk meeslepend ook. De film wordt gered door het eindgevecht op de planeet Naboo met goede actiescènes en een fantastisch gevecht tussen Jinn/Obi Wan en Darth Maul. Het is al vaker gezegd maar Darth Maul had wat meer uitgewerkt mogen worden en een grotere rol moeten krijgen.

McGregor en Neeson als Obi-Wan en Qui-Gon Jinn zetten hun personages perfect neer en hebben een goede meester/leerling band. Dat Natalie Portman meer chemie heeft met een 12-jarige Anakin dan met Hayden Christensen zegt genoeg. Van alle drie de prequels is ze hier op haar best als Queen Amidala.

De film heeft veel kinderlijke elementen (Jar Jar Binks en zijn soortgenoten, robots die 'roger,roger' roepen), slechte dialogen, geen al te beste Anakin en een verhaal wat wel erg losstaat van de andere delen. Maar het heeft ook Darth Maul, Qui-Gon Jinn, podracing en goede lightsaber gevechten. De magie van de sequels komt nergens tot leven maar het is allemaal wel vermakelijk.

Star Wars - Episode I: The Phantom Menace is de prequel van de vorige Stars Wars trilogie.

Ik ben toch lichtelijk teleurgesteld. De vorige 3 films waren stukken beter. George Lucas besloot met de tijd mee te gaan door de pakken weg te laten en te vervangen door computerbeelden. Slechte keuze, want de bewegingen zien er niet realistisch uit. En dat stoort.

De acteerprestaties zijn ook niet geweldig. Zelfs Liam Neeson, een zeer grote naam, acteert onder zijn niveau.

Mijn conclusie: 2.5

Gisteren herzien en me gewoon uitermate vermaakt. Erg leuke film. Uiteindelijk wel het woord denk ik. Leuk. Behoorlijk leuk zelfs. Duidelijk de guitigste van het stel en kan me op zich wel voorstellen dat het destijds als een redelijke deceptie gekomen zou kunnen zijn wanneer je in spanning af zat te wachten op de nieuwe aankomende Star Wars en vervolgens al deze lichtzinnigheid kreeg voorgeschoteld. Ik was toendertijd al zeker Star Wars fan en dat ben ik dan ook al vrijwel heel mijn leven, echter ik was toen kind en vond sowieso alles wel prima.

En nog steeds wel, zo is gebleken.

Want de tijd voor hoognodige herziening was hier, en het viel niet tegen. In retrospect hoe dan weer een zeer waardige kijkervaring. Geinige kleurrijke film vervuld van schitterende plaatjes en koddige personages. Liam Neeson zet een sterke Jedi Knight en innemende persoonlijkheid neer, omgeven door kalmte en wijsheid. Zoals het een echte Jedi meester betaamt. Mooi vond ik de wijze waarop Obi Wan uiteindelijk gedwongen afscheid nam door zijn gezicht helemaal tegen het zijne te drukken. Dat raakte me wel.

Daarnaast is mijn uiteindelijke conclusie dat Darth Maul zeker wel een waardige slechterik in de reeks mag heten. Strakke styling en wat intrigeert is het zwijgzame aspect aan hem, hij heeft echt maar één of twee zinnetjes in de hele film en wat al helemaal opvalt is hoe er tijdens de lichtsabel confrontaties geen enkel woord valt. Meestal is er gedurende het gekletter toch ook nog een hele dialoog gaande, deze keer niet. Daarbij zijn flitsende acrobatische moves maken het eindgevecht een van de beste en in het geheel sowieso een van de meest opmerkelijke wat mij betreft.

Helemaal vet vond ik de wijze waarop hij zichzelf voor het eerst kenbaar maakt aan de helden door plotsklaps op zijn dikke speederbike ding aan te komen sjeesen; hoe soepeltjes hij dan omhoog tjoept als hij simultaan zijn wapen inschakelt om zo pontificaal de confrontatie af te dwingen en aan te gaan.

Verhaal kent hier en daar wel wat eigenaardigheden die ik niet eens ga benoemen maar me wel opvielen, heb mij aan niets kunnen storen en vrijwel alles was eigenlijk zoals Star Wars voor mij altijd is en zal zijn, uitermate genietbaar.

Op dus naar het volgende deel zo dadelijk, want ik heb de smaak inmiddels gelijk aardig te pakken.

Mooie tijd daarvoor.

Er was een tijd dat ik The Phantom Menace een geweldige film vond - ik was 12 toen de film uitkwam, een perfecte leeftijd voor deze toch wel kinderfilm. Met de jaren ga je wel inzien dat dit geen al te beste cinema is. Nog steeds wel vermakelijk, maar niet meer dan dat, en soms wel minder. In het kader van de zevende film komende december leek me dit een mooi moment weer eens de beide trilogieën te herzien in de volgorde van Episodes, iets dat ik nog nooit gedaan heb eigenlijk, ondanks dat ik ooit groot fanboy was van het hele fenomeen Star Wars.

Vooropgesteld, de film weet redelijk te vermaken en ondanks de dikke twee uur aan film valt deze nergens stil. Lucas weet in ieder geval wel hoe hij de vaart erin moet houden. Ook is de actie knap overzichtelijk en vrij afwisselend en goed verspreid door de hele film. Wel is het extra stuk Pod-race die er voor de DVD is bijgevoegd (de bioscoop- en VHS-versie waren korter) net iets te veel en haalt een beetje flow weg, want nu duurt die race net iets te lang. Maar zeker tegen het einde, waar op meerdere fronten wordt gestreden valt het geheel nooit stil, ondanks dat het qua actie nooit echt spettert. Ja, het duel tussen de Jedi en Darth Maul met die muziek is nog altijd fantastisch, maar de rest is wel wat duf allemaal.

Maar dan het script, dat is soms tenenkrommend slecht. De dialogen zijn van heel laag niveau, de hele rol van Jar Jar Binks is vervelend (en zijn hele figuur nog veel erger) en sowieso is de hele plot welbeschouwd volstrekt onbegrijpelijk. Tenzij iemand mij nu kan uitleggen wat de Trade Federation nu precies is en waarom deze een blokkade aanlegt. In wezen is dit een McGuffin, maar ik had graag wat meer achtergrond gehad. Hij is er, en toen ik 12 was accepteerde ik dat zonder twijfel, maar later ga je toch vragen stellen.

De acteurs redden zich er ook niet echt in. Je hebt een talentvolle Portman en McGregor en die weten er al weinig van te maken, maar zeker Jake Lloyd is echt een verschrikking. Want laten we wel wezen, hij is een slaaf, maar heeft hij het echt zo slecht? Dus wat is nu net zijn hele probleem. Of het aan de teksten ligt of aan hem of aan beide weet ik niet, maar overtuigend is het allerminst. Alleen Liam Neeson redt zich behoorlijk en weet net als Guinness in deel IV een bepaalde waarde mee te brengen.

Al met al vooral een teleurstellende film die als popcornvermaak nog wel werkt, maar zoveel meer had kunnen zijn. 2,5*

tbouwh schreef :

Zoals vele onder ons terug een herziening gezien de aankomende blockbuster in december.

En het is fijn om eens met deel 1 te beginnen. Nooit gezien in die volgorde. Opmerkelijk, ik heb me meer vermaakt met deze film dat toen de film uitkwam. De reden was vooral Jarjar Binks en die rare vogel ( baas van jonge Skywalker ) mateloos irriteerde. Het leek ook allemaal echt een popjeswereld. Dit gevoel had ik nu veel minder, ook al blijft het wel kinderachtig. Maar op de één of andere manier was het soms wel humoristisch, wat ik misschien in die tijd niet kon appreciëren. Tof vermaak met een paar geweldige scènes zoals de race en het duel tussen de Jedi en Darth Maul. Half punt verhoogd. 7/10

Naar aanleiding van Star Wars: The Force Awakens speelt de Vlaamse zender 4 alle reeds verschenen Star Wars-films af in chronologische volgorde. De eerste in de rij was dus The Phantom Menace.

Deze heb ik, in tegenstelling tot alle andere films uit de reeks, nog nooit gezien. Mede door de tegenvallende meningen heb ik deze vermeden en uiteindelijk viel hij wel mee, maar begrijp ik zeker de matige tot slechte kritieken.

Het is vooral de gehele film die tegenvalt. En daarmee bedoel ik vooral de inhoud. Deze film wilt eigenlijk weinig zeggen en dient vooral als opbouw. Alle gekende personages krijgen eigenlijk hun intro en voorgeschiedenis en daar is het vooral om te doen. De inhoud van de film zelf valt dan wel dik tegen. Waar de allereerste Star Wars nog onbekende acteurs had om op terug te vallen is dat hier toch wel anders. Namen als Neeson, Mcgregor, Jackson,... Het zijn niet de minste. Alleen heeft Lucas ervoor gezorgd dat ze dankzij de dialogen overkomen als aspiranten. Het is eigenlijk lachwekkend om een acteurs als Neeson zo te zien spelen. Zelfs in de meest matige simpele actievehicles komt hij nog overtuigender over dan hier. De badguy, in dit geval leerling Darth Maul is ook niet echt om over naar huis te schrijven. Een echte achtergrond krijgen we niet. In het eerste gevecht met Neeson is hij al niet de betere en in de finale is het allemaal nogal voorspelbaar en anderzijds ook onlogisch.

Toch is deze Phantom Menace geen totale ramp. De race-scène mat Skywalker is wel om duimen en vingers van af te likken, ook de steden en werelden zijn van een schitterend niveau en spreken tot de verbeelding. En ondanks de voorspelbaarheid is de finale best Star Wars-waardig. Alleen zijn de tussenstukken volgepropt met vaak een onnodige overdosis aan CGI waarbij je soms naar een kinderfilm lijkt te zien. Hoewel de effects de dag van vandaag overeind blijven (geen top notch, maar toch) werkt het toch averechts op de beleving van de film.

De cast was dus niet écht in orde, maar ik geef hun het voordeel van de twijfel door de barslechte voorgeschreven dialogen. Daarnaast was de montage ook wel klungelig met overgangen die recht uit windows movie maker lijken te komen en weinig dynamische beelden.

The Phantom Menace wordt daarom terecht gezien als de slechtste episode uit de hele reeks. En hoewel het nooit het niveau van de originele trilogie haalt en eigenlijk weinig bijdraagt aan de reeks blijft het op de éen of andere manier wel een vermakelijke film.

Re-watch.

Meegevallen. In herinnering was de film trager dan die eigenlijk is. Het tempo is over het algemeen wel goed en de actie adequaat gedoseerd. Het lightsaber duel op het einde het beste moment en het ruimteduel helaas erg zwak, zeker als je die uit IV of VI al kent. Grootste manco is eigenlijk de opzet van het hele epische gebeuren; slaat eigenlijk nergens op.

Nu alles weer in het teken staat van Star Wars heb ik The Phantom Menace een tweede kans gegeven. Maar het blijft een vermoeiende film. Charme is ver te zoeken, de knulligheid van de originele trilogie heeft plaatsgemaakt voor oerlelijke CGI en alle vermakelijke personages van de eerste films zijn ingeruild voor irritante of zielloze figuren.

The Phantom Menace is een verzameling van belachelijk veel oninteressant politiek geneuzel, afgewisseld met sequenties vol schreeuwerige CGI, wat zogenaamd spektakel moet voorstellen. Een race hier, een gevecht daar en tussendoor een hele hoop vergaderingen en gedoe over federations en comités, dat op de meest oninteressante manier wordt gebracht. Je zakt als kijker steeds verder in je stoel. De actiesequenties zijn echter ook alles behalve overtuigend, je voelt totaal geen spanning. En dat maakt het nog slaapverwekkender. Verder enkel oninteressante personages (en het houterige acteerwerk werkt ook niet echt bevorderlijk) en opvallend genoeg krijgen de meest irritante en weerzinwekkende personages juist de meeste screentijd. Eén keer in de zoveel tijd komt er een aardige vondst of geinige scène, maar die zijn over het algemeen echt ver te zoeken. Wat dat betreft ligt de lat voor J.J. Abrams niet erg hoog.

2 sterren.

…en zijn slechte pruik en opgeplakte baard?

Of heb je het toch over de flappende Jar Jar Binks?

mja, heb het niet zo voor al te bijdehante kinderen, maar deze kon er wel mee door.

Dit was mijn eerste Star Wars ooit. Naar verluidt de slechtste en dat hoop ik maar.

"Finding him was the will of the force, I have no doubt of that."

Ter voorbereiding op de nieuwe Star Wars-film die volgende week zal gaan verschijnen weer begonnen met het kijken van alle eerdere Episodes. Episode I zag ik voor het laatst als 3D re-release in de bioscoop drie jaar geleden. Daarvoor heb ik hem erg vaak op VHS gezien.

De Handelsfederatie heeft een blokkade rond de planeet Naboo met als doel de leiders van het Naboo-stelsel een handelscontract met hen te laten ondertekenen. De koppige jonge Koningin Amidala weigert echter in te gaan op de eisen van de Federatie en schakelt de hulp in van de Galactische republiek. De Senaat stuurt twee Jedi, Qui-Gon Jinn en Obi-Wan Kenobi, naar de Handelsfederatie om te onderhandelen. Dit blijkt echter een list en de Jedi moeten vluchten naar de planeet. De Handelsfederatie is echter begonnen met een invasie van de planeet en houd de leiders gevangen. De Jedi weten de koningin en haar gevolg te bevrijden en zoeken hun toevlucht op de arme woestijnplaneet Tantooine. Hier ontmoeten ze de jonge slaaf en pod-racer Anakin Akywalker…

- Film technische beoordeling -
Hoewel The Phantom Menace door veel mensen word gezien als minste deel van de reeks, deel ik die mening niet. De film heeft eigenlijk alle ingrediënten voor een epische fantasy, van de stuntelige sidekick tot de koele bad-guy.

Het acteerwerk is niet altijd even goed, sommige dialogen zijn waardeloos (met name in het begin van de film) maar gelukkig was het acteerwerk van Liam Neeson, Ewan McGregor en Ian McDarmid uitstekend.

De practical effects, animatronics, schaalmodellen, make-up en locatie-opnames zien er erg sterk uit. De CGI is echter wat wisselend van kwaliteit. Zo ziet het Droid invasieleger er erg goed uit maar de Gungans nogal teleurstellend (het lijkt alsof Obi-Wan en Qui-Gon door Jar Jar heen kunnen kijken). De opnames in Italië zijn ook bijzonder mooi geschoten en ook het interieur van de ruimteschepen mag er zeker wezen. Wat ik bijzonder storend vond aan de re-release en blue-ray was dat Yoda is vervangen door een CGI-schepsel, zeer spijtig want de pop uit de originele versie was vele male beter (hetzij in constant met het uiterlijk in Episode II).

De muziek van John Williams is een van de absolutie hoogtepunten van de film. Van het epische Duel of the Fates tot de mars van de Droids, schitterende muziek.

Veel mensen vinden politiek geen goede toevoeging, maar ik kan de uitbreiding van de voorgeschiedenis van het Keizerrijk wel waarderen. Wel is het niet altijd even goed doordacht en uitgewerkt en dat is spijtig. Ook heeft Jar Jar veel te veel tijd op het scherm, zeker in vergelijking met Darth Maul. Ook jammer is dat de Droids en de Handelsfederatie zo laf zijn. De Droids hadden wat mij betreft wat meer als bijvoorbeeld The Terminator mogen zijn (maar Lucas dacht natuurlijk aan de kindertjes…).

Toch vind ik, ondanks de gebreken, dat Episode I een erg vermakelijke en epische film is met een goed plot. Vooral naar het einde zit de film erg goed in elkaar als we afwisselend zien hoe het duel tussen de Jedi en de Sith, de strijd tussen de Gungans en de Droids, de poging van de koningin en haar gevolg om de lijders van de Federatie gevangen te nemen en de poging om de ruimtebasis van de Federatie neer te halen, plaats vinden.

De geweldige lightsaber gevechten mogen ook een hoogtepunt van de film genoemd worden. In de eerste Star Wars film krijgen we niet meer als twee oude mannen die zwaarden tegen elkaar staan. The Empire Strikes Back en Return of the Jedi hebben ieder een erg krachtig en emotionele confrontatie tussen Luke en Vader. De Prequels zitten op hun beurt vol met epische gevechten waarin de Jedi en Shit gebruikmakend van de Force in het rond springen. Niemand kan ontkennen dat dat een uitstekende toevoeging is van Lucas.

- Verhaaltechnische analyse van de film in binnen het Star Wars-universum -
Het verhaal van The Phantom Menace is gebaseerd op een concept voor het plot van de eerste Star Wars-film. Hieruit is Lucas sinds het voltooien van de originele trilogie bezig geweest met het uitbreiden van een voorgeschiedenis van de drie films.

De film speelt zich 32 jaar voor de eerste Star Wars-film af, 32 BBY (Before the Battle of Yavin). Persoonlijk vind ik dat een beetje te kort op de eerste film. Ik had me namelijk bij de originele trilogie voorgesteld dat het Galactische keizerrijk al eeuwen bestond en de keizer al bijna 100 jaar aan de macht was in een lange traditie van keizers. Uit de prequels vernemen we echter dat het keizerrijk voor de eerste film slechts 16 jaar heeft bestaan... De Galactische republiek bestaat echter wel sinds 25.053 BBY, zoals in boeken uit de Extended Universe uitgelicht word. Vind het ook jammer dat de republiek in de volgde twee episoden niet meer de uiterlijke kenmerken heeft van het Romeinse rijk.

Een ding dat me altijd dwars heeft gezeten is het feit dat Padme Amidala democratisch zou zijn verkozen tot koningin van de Naboo. Is het niet heel onwaarschijnlijk dat een jonge vrouw word gekozen tot koningin? Veel waarschijnlijker is dat ze door erfopvolging op de troon gekomen zou zijn omdat haar vader/moeder vroeg gestorven is. Ook zou het mijns inziens beter zijn geweest als de naam Naboo vervangen werd met Alderaan, een naam die we al kennen uit de originele trilogie. Echter in het huidige plot lijkt me dat moeilijk aangezien Naboo de thuiswereld is van Palpatine, en die zou nooit opdracht geven om zijn eigen thuiswereld op te blazen.

- Conclusie -
Al met al vind ik The Phantom Menace een erg goede film. Hoewel ik nieuwkomers in de Star Wars-franchise aanraad om te beginnen met de originele trilogie en daarna pas te beginnen aan de prequels, blijft deze episode een must voor de fan. Nergens haalt de film het niveau van het origineel en ook de hoge verwachtingen op de voorgeschiedenis maakt de film niet waar. Toch vind ik het een erg geslaagde toevoeging tot de sage.

Ik ben als een van de latere Star Wars-fans (ik ben geboren in het zelfde jaar als deze film verscheen) ook opgegroeid met de Prequels, niet alleen met de originele films. Dus voor mij speelt jeugdsentiment al een beetje een rol.

De muziek, practical effects en lightsaber gevechten maken het de film meer dan waard en als je de storende aspecten weet te negeren is het een bijzonder vermakelijke film.

Aangezien over een paar dagen The Force awakens aan de beurt is, leek het me wel eens tijd de overige zes films te herbekijken. Dit omdat het toch al weer een tijdje geleden is dat ik de hele saga zag. The phantom menace is de eerste Star Wars die ik zag en jaren terug vond ik het een heel goede film. Nu, na een herziening, heeft de film toch veel van zijn kracht verloren. Ik kan best begrijpen dat destijds de fans enorm teleurgesteld waren met deze film als het startschot van de prequeltrilogie. Het grootste pijnpunt is de 'humor'. Dit deel is echt enorm kinderachtig en dat komt door het personage Jar Jar Binks, wellicht het irritantste en meest pijnlijk ongrappige filmpersonage ooit. Dat zo'n verschijning in de film zit is al erg genoeg, maar Lucas ramt hem werkelijk door ieders strot door hem een quasi hoofdrol te geven. Had Lucas nu echt gedacht dat ook maar iemand dit leuk zou vinden? Niet alleen Binks is strontirritant, de kinderlijke humor is in alles aanwezig; kinderachtige robots die 'Roger-roger' roepen, dwaze aliens, de Gungans,..

De dialogen zijn nooit het sterkste punt van Star Wars geweest, dus daar ga ik dan ook niet over vallen, maar het script zit vaak met haken en ogen aan elkaar; personages nemen beslissingen die nergens op slaan, het verhaal neemt onzinnige sprongen.. De acteerprestaties vallen over het algemeen wel mee. McCregor moet er nog wat inkomen als Kenobi, maar vooral Liam Neeson doet het voortreffelijk. In principe het toonbeeld van de perfecte Jedi en ik ben blij dat hij zo'n grote rol heeft. Natalie Portman deed het wel redelijk dramatisch. Maar goed, te negatief wil ik ook niet overkomen. Visueel blijft het namelijk een erg mooie film, met lang niet zo'n overdaad aan CGI als velen beweren (dat komt pas in de vervolgen). Ja, sommige animaties komen best verouderd over, maar so be it. Ik vind het vooral heel fijn om hier de Republiek en de Jedi-orde in hun volle glorie te zien. Hoogtepunten zijn de Pod-Race en het lightsaberduel op het einde. Darth Maul is best een leuke vijand, maar wordt heel fel onderbelicht. Hoogstens 5 minuutjes screentime, terwijl Jar Jar.. Tja, jullie begrijpen het wel.

Al bij al blijf ik het wel een erg vermakelijke film vinden, want eerlijk is eerlijk: de film valt geen moment stil, Lucas weet wel hoe hij er de vaart in houdt. Er heerst een avontuurlijk gevoel, zoals het in feite hoort in een Star Wars-film. Hoe kinderachtig en licht van toon de film ook mag zijn, daar is ie toch wel in geslaagd.

Deze film is zeker vermakelijk alleen kan bij lange na niet tippen aan de originele trilogie.

Het acteerwerk is van sommige gewoon slecht terwijl er toch hele goede acteurs in zitten.

Ik snap heel goed dat mensen de prequel trilogie een stuk minder goed vinden ik ben het daar zelf ook mee eens maar revenge is of the sith is in mijn ogen echt de beste van de 3.

Hoogtepunten van deze film zijn inderdaad de Pod-Race en het lightsaberduel op het einde.

Dus dat maakt deze film sowieso erg de moeite waard maar al met al geen fantastische film.

Vraagje: Waarom verdween Jedi-Master Ben K. toen hij doodgestoken werd met een lichtzwaard (in een ander deel van de serie), maar verdwijnt in dit deel Jedi-Master Qui-Gon niet nadat hij wordt doodgestoken met een lichtzwaard?
Over de film: eigenlijk is alleen dat lichtzwaardgevecht met die engerd op het einde de moeite waard. De pod-race ziet er ongelooflijk nep uit, de locaties zien er ook nep uit en Jar Jar is irritant (maar daar vertel ik niets nieuws mee). Het verhaal is ook nog eens nauwelijks interessant met dat politieke gezever.

The Phantom Manace.

Eén woord. vermakelijk. niet fantastisch of grandioos want dat was deze film simpelweg niet. Het acteerwerk was prima en de tekst was ook goed maar de verhaallijn kon beter.

desondanks een goede opstap naar Attack of the Clones. Maar deze Star Wars film was toch wel verre weg de minste van de 7 Star Wars films die ik heb gezien. maar nogmaals toch een prima film.