Star Wars: Episode I - The Phantom Menace (1999)

Mijn eigen reis door het universum van George Lucas gaat verder met...

De eerste Star Wars-prequel werd destijds niet bijzonder enthousiast ontvangen door de eigen cultaanhang. Ik kan misschien wel begrijpen waarom, want de film mist een beetje de knusse sfeer die de originele trilogie meerwaarde gaf.

Met een grote hoop geld, en alle nieuwe technieken tot zijn beschikking, zet Lucas deze trilogie groots in. Op de juiste momenten is al die techniek een verrijking. Hoe een racewedstrijd eruit zou zien in een soort SF-ghetto, hoe een veldslag eruit zou zien als één van de twee legers enkel uit robots bestaat, hoe een intergalactisch parlement zou vergaderen... het is inventief en ziet er mooi uit. Soms een beetje te gelikt, waardoor je iets te veel beseft naar een tekenfilm te kijken, maar The Phanton Menace stamt dan ook alweer uit de jaren negentig.

Ook de actiescenes, met name de zwaard, pardon, lightsabre-gevechten, zijn gewoon stukken beter dan in de originele trilogie.

De zwakke kanten van Lucas als regisseur en met name scriptschrijver komen wel weer duidelijk naar de oppervlakte. Als de actie even stilvalt, komt de film terecht in een aaneenschakeling van houterige scenes met matige dialogen, kennelijk alleen bedoeld om het plot van A naar B te brengen.

Het acteerwerk is navenant. Dat jochie krijgt een hoop kritiek over zich heen, maar ook de grote acteurs bakten er weinig van (McGregor leek zichzelf ook constant af te vragen wat hij daar stond te doen). R2D2 was nog de meest oscarwaardige van het stel. JarJar is een twijfelgeval, een soort stereotype van een domme Caribische neger in de vorm van een ruimtekonijn, vaak irritant en ook enigszins racistisch. Maar stiekem ook ergens wel innemend, en van de filmreeks die de grote battle op het einde ooit liet beslissen door teddybeertjes met speren moeten we accepteren dat dit soort melige karakters ook wel deel zijn van de charme.

Alles bij elkaar opgeteld vond ik het nog niet zo slecht. De knullige chemie die Ford, Fisher en Hamilton (plus robots en haarbal) samen creëerden door samen in een klein ruimteschipje het universum te redden, vindt hier geen equivalent. Waar er iets tussen de karakters van The Phantom Menace ontstaat, verzuipt dat toch te veel in overdadige CGI en zwakke dialogen. Als poging om het universum van Star Wars tot leven te wekken met een technologische update is het echter wel geslaagd, op de juiste momenten zelfs betoverend.

Na herziening blijven de 3,5☆ staan. De film is af en toe wat langdradig maar kent zo veel iconische scènes die je in de loop der jaren zijn bijgebleven.

Na het zien van The Force Awakens toch maar eens terug gekeken naar de vorige drie Star Wars delen, de Prequels. In mijn review van deel VII zei ik al dat dat deel alles goed deed wat deel I - III fout deden, maar het is nog erger.

Ten eerste is het verhaal van de Prequels nodeloos gecompliceerd. Aan de ene kant lijkt Lucas het verhaal te willen vertellen van het verval van Anakin, aan de andere kant wil hij de totstandkoming van the Empire vertellen. Omdat hij daarin niet echt een keuze lijkt te maken is het vlees noch vis. Hij had er beter voor kunnen kiezen om het verhaal van Anakin deel te laten zijn van een groter geheel (een klassiek goed vs. kwaad verhaal dus) of om er een soort biopic van te maken. Lucas is er echter zo aan gewend geraakt om met CGI en computers te werken dat hij geen idee heeft hoe hij zo'n film moet maken. Gevolg is houterige dialogen, gefrustreerde relaties tussen mensen die geliefden of vrienden moeten zijn en bar slecht acteerwerk, zelfs van Ewan McGregor en Nathalie Portman.

De opening scroll van the Phantom Menace belooft al niet veel goeds. Twee Jedi Knights die een handelsdispuut moeten oplossen. Talk about boring. Daarmee hebben we overigens al de eerste continuïteitsfout te pakken want Obi-Wan wordt hier een Jedi Knight genoemd, maar pas aan het einde van de film wordt hij ook daadwerkelijk beëdigd.

Enfin, de heren komen dus aan op het ruimteschip van de handelsfederatie. Ze maken zich niet als dusdanig bekend, maar worden wel door de eerste de beste Protocol Droid als Jedi herkend. Nadat door Sidious verteld wordt dat ze gedood moeten worden wordt eerst hun ruimteschip opgeblazen, waardoor de Jedi meteen alert zijn op gevaar. Op zich nog geen ramp, want ze zetten gifgas in om de klus te klaren. Ze hadden ook net zo goed gif in de thee kunnen doen, want dat drinken ze ook zonder morren op. Maar goed. Qui-Gon ruikt meteen wat voor gas het is. Toch knap, bij gifgas en instrueert Obi-Wan zijn adem in te houden. Dan wachten ze toch zeker 30 seconden om de deur te openen om de lijken op te ruimen.

Ik weet het niet hoor, maar misschien moet je gewoon ff een half uurtje wachten om zeker te weten dat ze dood zijn. Nee, in plaats daarvan sturen ze vier battle droids naar binnen die binnen een oogwenk in de pan gehakt worden. En dat is dus pas het begin van de film! De toon is direct gezet, want voor de kijker is duidelijk dat die droids nergens in de film voor problemen zullen zorgen, waarmee direct een element van spanning weg is gehaald.

Even later worden ze aangevallen door andere droids, die een stuk sterker zijn, maar opeens gebruiken ze dan hun super jedi sprint vermogen en rennen gelijk The Flash het beeld uit. Handig, dat zou nog wel eens vaker van pas komen, denk je dan. Maar op het einde van de film, als Obi-Wan en Qui Gon met Darth Maul aan het vechten zijn en Obi-Wan klem komt te zitten tussen die laser deuren had dat trucje ook van pas gekomen, maar dan wordt het ineens niet meer gebruikt.

Dan volgt de invasie. De oh zo wijze Qui Gon besluit dat het beter is om op aparte schepen te gaan zitten. Dit terwijl hij geen idee heeft waar de schepen naartoe gaan, voor het zelfde geld landen de schepen op verschillende kanten van de planeet. Maar wonder boven worden gebeurt dat niet en komen ze Jar Jar tegen. Aan Jar Jar maak ik verder weinig woorden vuil, daar is al genoeg over gezegd.

Waar ik een groter probleem mee heb is dat de Naboo een vreedzaam volkje zijn zonder wapens en een echt leger. Lekker makkelijke invasie dus. Maar de heren besluiten om aan de andere kant van de planeet te landen. Waarom? ALs ze gewoon buiten de stad landen en de hele zooi plat schieten lijkt me dat veel effectiever. Gezien het materieel dat ze hebben is het ook niet bepaald een amateuristisch clubje.

Ondertussen hebben de Jedi tijd zat om door de planeet te reizen naar de andere kant van de planeet en zo de Naboo te waarschuwen. Dan blijkt dat Amidala de spil in het verhaal is. Ze weten haar toch gevangen te nemen omdat ze en of ander verdrag moet tekenen. Maar wat doen ze... ze sturen haar weg naar een of ander kamp. En wonder boven wonder weten de Jedi haar natuurlijk te bevrijden en te ontsnappen met haar ruimteschip.

Dan komt de volgende domme ondoordachte scene. Het schip wordt beschermd door een schild. Dat schild raakt beschadigd omdat de generator geraakt wordt. Hoe kan dat dan? Wordt dat ding niet ook beschermd door dat schild? Enfin, mooie kans om R2D2 te introduceren. Die maakt dat schild en ze komen ongeschonden door de strijd. Niet dat het uitmaakt dat dat schild het weer doet, want ze worden toch niet meer beschoten. Het is voor mij werkelijk onbegrijpelijk dat dat schip met zoveel eenvoud door de blokkade heen gaat.

Helaas voor de Jedi is het schip toch beschadigd en moeten ze op Tatooine een nieuw onderdeel halen. Qui Gon loopt de eerste de beste oud ijzerzaak binnen en wonder boven wonder heeft die het onderdeel. Maar helaas Watto neemt het geld dat Qui Gon heeft niet aan. Wat ik dan niet snap is, waarom Qui Gon niet naar een andere zaak gaat, waar ze wellicht wel zijn geld aannemen. Maar oh wacht, dat komt omdat Watto zegt dat hij de enige is die dat onderdeel heeft. Dus Qui Gon is zo ontzettend dom dat hij daarin trapt of hij heeft ontzettend veel geluk dat hij precies de juiste zaak binnen loopt. Maar goed ook, want daar is Anakin! Wat volgt is een niet te volgen weddenschap, een foeilelijk geanimeerde Pod Race en het vertrek van de planeet. En oh ja, C3PO, want die mag niet ontbreken natuurlijk. Kennelijk heeft Anakin C3PO gemaakt. Opmerkelijk, want dat soort Protocol Droids zag je in deel IV - VI tientallen rondlopen. Maar Anakin heeft uitgerekend C3PO gemaakt natuurlijk, om zijn moeder te helpen. Waarmee dan? De afwas?

Eenmaal terug op Naboo volgt snel het eindgevecht. Passieloos overdadig gechoreografeerd lightsaber gevecht in een of andere reactor. Dat ding zit er behoorlijk geavanceerd uit, hetgeen totaal niet strookt met het feit dat Naboo geen leger of wapens heeft. Ondertussen activeert Anakin per ongeluk een ruimteschip en laat het schip, dat de Battle Droids bestuurd ontploffen. Palpatine wordt verkozen tot kanselier en de bad guys worden opgepakt. De schakeling tussen deze scenes is ook nog eens zo bedroevend slecht (einde van Jedi was al op het randje) dat het voor mij allemaal niet meer te volgen is. Als klap op de vuurpijl besluiten ze dan Obi-Wan Anakin te laten opleiden, terwijl ze eeen groot gevaar voelen en eigenlijk het idee hebben dat Obi-Wan er niet klaar voor is. Sterker nog Obi-Wan had er zelf ook eerst geen trek in, maar voelt zich verplicht naar Qui-Gon.

Dat is kenmerkend voor de film, wan wat het het meest tegenstaat is dat alle personages precies het tegenovergestelde doen van wat ze moeten doen. Geen enkel besluit van de Jedi is wijs, doordacht of oprecht. Anders speel je niet vals tijdens het gokken, chanteer je de Gungas niet in het meedoen in het gevecht en laat je Obi-Wan Anakin niet opleiden. Tel daarbij het niet te volgen verhaal op, platte personages die alles hebben geacteerd in een groene ruimte, waardoor alles steriel en onecht aanvoelt op en je hebt een ontzettende slechte film die Star Wars onwaardig is.

Altijd leuk om eens in de zoveel tijd weer zo een belachelijke review van een OT purist te lezen. Ga zo door. Ik heb me er weer hartelijk mee vermaakt. Ga je over deel 2 en 3 ook zo een leuke review schrijven?

Mooie review van harm1985. Zelf heb ik me nog wel een beetje vermaakt bij die onzin, maar ik kan me voorstellen dat je een heel laag cijfer voor deze film geeft.

Mooi? Doorspekt met spoilers. Slechte review dus.

Mijn excuses, aangepast. Maar als de fanboys nou eens echt eerlijk zijn, weten ze ook dat er geen woord van gelogen is. Had de review getypt in kladblok en ben het simpelweg vergeten.

Als fan van de originele trilogie kun je niet anders dan teleurgesteld zijn. Zou dit geen Star Wars film zijn dan zou Lucas keihard worden afgebrand vanwege alle hierboven genoemde zaken.

Ga proberen in de loop van de week de andere twee te doen.

Ik heb mijn waardering opgekrikt. Ten eerste vanwege de fantastische soundtrack van John Williams en vanwege de goede sound effects. Ook het acteerwerk van Ian McDiarmid is in dit deel net als in III meer dan prima. En halve ster is een beetje een haat stem en alleen voorbehouden aan echte bagger. En zelfs deze film heeft zijn momenten. Al is de film beter te bekijken in de fan edit Attack of the Federation. Een groot aantal van de door mij hierboven genoemde ergernissen is verwijderd of ingekort.

De Star Wars met de beruchte Jar Jar Binks. Vreselijk personage inderdaad, en vreselijke computereffecten. Sowieso iets waar de film behoorlijk vol mee zit. Ondanks de zeer kinderachtige aanwezigheid van Jar Jar is de film wat betreft het verhaal met al dat politiek gedoe wel een stuk serieuzer dan de originele trilogie. Regelmatig op het te droge af. Eigenlijk gewoon het slechtste van twee werelden. Aan de ene kant de infantiliteit van een film vol Jar Jar-humor en CGI, aan de andere kant tamelijk slaapverwekkend gedoe over politiek. De sfeer en het gevoel van avontuur ontbreken ook een beetje. De muziek is nooit herkenbaar en over het algemeen erg gewoontjes. De ontwerpen zijn ook lang niet zo mooi als in de originele trilogie en zien er ook moderner uit, wat misschien raar is aangezien het hier om een prequel gaat. Scènes in ruimte zien we eigenlijk ook niet zo heel veel.

Ze hadden er misschien ook beter aan gedaan alles veel meer vanuit Anakin Skywalker te vertellen, om het allemaal wat persoonlijker en avontuurlijker te maken. Die komt nu op een wat rare manier in het verhaal. Quin-Gon en Obi-Wan sluiten vriendschap met zo'n klein kind, en gaan zelfs met hem mee naar huis, waar Anakins moeder (gespeeld door een volkomen ongeloofwaardige actrice) niets te vertellen blijkt te hebben. Misschien ook nog meer R2-D2 naar voren schuiven in belangrijke komische bijrollen zoals ze dat in A New Hope vooral zo leuk deden. Nu ze toch in de film zitten, bij wijze van erg geforceerde verwijzing.

Toch is niet alles slecht aan deze film. De cast gaat over het algemeen nog wel. Portman is prima en ook altijd leuk in scènes met dat jochie, die zich in elke scène ook opvallend goed houdt (ik snap niet zo waarom hij zo alom wordt bekritiseerd). McGregor en Neeson zijn wel wat saai, vooral Neeson. McDiarmid is als valse politicus een heel stuk leuker dan in zijn zwaar over de top rol als de keizer in Return of the Jedi. Het einde valt wel weer wat tegen. Allereerst al hoe makkelijk er ineens een alliantie kan worden gesmeed tussen Naboo en de Gungans. En dan vormen de Clones ook niet de meest aansprekende tegenstander. Ze zien er zwak uit en voelen als kanonnenvoer en meer niet. En wie gaat nou de prinses én Anakin op zo'n gevaarlijke missie als de ontvoering van Gunray sturen? Alleen het zwaardgevecht tussen Quin-Gon, Obi-Wan en Darth Maul weet nog een klein beetje te leveren (de muziek blijft hier ook zowaar hangen). Maar het is een over het algemeen zeer karig einde van een karige en ronduit onwaardige film. Return of the Jedi is al duidelijk minder dan zijn voorgangers, maar met deze film doet daar nogal een schepje bovenop. Ik moet mijn cijfer verlagen naar een onvoldoende. 2.0*.

Vermakelijke film maar wel de minste in de star wars serie!

Ik heb gelezen dat Darth Maul wel door darth Sidious werd opgeleid als een Sith, maar volgens de Rule of Two van Darth Bane was Maul eigenlijk geen echte erfgenaam van het Sith-erfgoed.En daardoor verder niet belangrijk en hebben ze hem als snel dood laten gaan.

Gisteren weer bekeken, en ik moet zeggen het viel niet mee. Slecht acteerwerk, ondanks een toch wel goede cast, slapverhaaltje, en het ergste veel geforceerd erin geplaatste CGI.

Eigenlijk alles waarvoor ik bang was toen Disney de formule overnam, maar de nieuwste viel dus juist erg mee.

Me nog eens aan deze gewaagd en vond het niet mis, maar af en toe mocht hij gerust wat korter geweest zijn. Het is ook een soort inleiding voor de andere delen.

De cast deed het niet slecht en visueel zag de film er ook wel goed uit, ondanks dat het CGI is.

Al bij al wel een leuke inleiding.

Zoals vele anderen was voor mij was The Force Awakens de reden om alle Star Wars-films weer eens te kijken. Het duurde even, maar nu ben ik dan begonnen bij deel 1; ik ga ze voor de verandering maar eens in de volgorde van 1 tot 6 kijken. Nu ben ik me al te zeer bewust van de wat zwakke reputatie van dit deel, dus mijn verwachtingen waren niet al te hoog. Maar is dat me eens even meegevallen!

Waar ik episode II en episode V vaak gezien heb, kon ik me van dit eerste deel niet heel veel meer herinneren. Er was iets onderwater, iets met paarse ballen en een race. Darth Maul kon ik me nog heel goed herinneren, om zijn enge schmink die me vroeger nogal intimideerde, en om het fantastische eindgevecht met het epische Duel of the Fates. Wat verder ook veel indruk maakte waren de kostuums van de koningin, en meer nog, de manier waarop ze haar lippenstift draagt. Dat vond ik als klein meisje fascinerend...

Er zijn vast een boel redenen om op deze film neer te kijken. Het acteerwerk is lang niet altijd goed te noemen, zelfs van Natalie Portman niet! Shmi Skywalker was weinig indrukwekkend, Ewan McGregor maakt ook nog niet echt veel indruk, en de jonge Anakin deed het zo goed als je van de gemiddelde kindacteur mag verwachten. Op Liam Neeson kan ik echter niks aanmerken, ik vind dat hij zijn rol prima neerzet. Jar Jar Binks is voor menigeen het grote struikelblok van de film, en hij ís ook belachelijk, maar om heel eerlijk te zijn kon ik wel om hem lachen. Misschien is het puur jeugdsentiment, misschien is het mijn onwrikbare sympathie voor iedereen die er in slaagt nog onhandiger te zijn dan ik, maar ik kan geen hekel hebben aan Jar Jar.

Qua details is het plot ook niet perfect (midichlorians...) maar in de grote lijnen vond ik het prima. Je moet er soms gewoon in mee gaan (Qui-Gonn is een awesome Jedi, dus hij wist vast wat hij deed toen hij alles op het spel zette toen hij Anakin liet racen.). De Trade Federation heeft natuurlijk liever een quasi-rechtmatige bezetting van Naboo, dan dat ze de hele planeet platgooien. En Anakin is natuurlijk niet voor niets de chosen one, natuurlijk is hij overal goed in. Hoewel, en dat verraste me eigenlijk best wel, er nu al wordt gezegd dat er een gevaar in hem schuilt.Wat ik probeer te zeggen: als je er een beetje gewillig tegenover staat, is het verhaal prima te doen.

Ik snap het grote probleem met de sfx ook niet zo. Natuurlijk is het niet zo geavanceerd als nu, maar je kan van een film uit 1999 ook weer niet verwachten dat er dezelfde technieken gebruikt worden als in 1977. Ik vond de effecten in ieder geval nergens storen.

Daarnaast heeft de film twee heel sterke punten: de epische muziek (natuurlijk) en de prachtige locaties. Tatooine ziet er verschrikkelijk uit, maar wel op een geslaagde manier, en Naboo is adembenemend mooi. De stad, het paleis, de bossen, echt heel erg mooi. Verder ben ik nog steeds onder de indruk van de gewaden van de koningin. Ze zijn lang niet allemaal mooi, maar fascinerend zijn ze wel.

Ik verwachtte eigenlijk dat ik mijn best zou moeten doen om deze film leuk te vinden, maar eigenlijk ging dat vrij moeiteloos. Zwakke punten genoeg, maar niets dat de pret echt kan bederven. Als dit de slechtste film van allemaal is, ga ik nog erg genieten van het herkijken van de volgende vijf delen!

Oef.

Episode I-III heb ik nooit gereviewed op deze site, nu ze op Netflix staan de ideale moment om daar verandering in te brengen. De originele reeks vond ik wel redelijk, maar ben geen al te grote fan, deze nieuwe reeks vond ik echter waardeloos toen ik ze voor het eerst zag.

De tijd heeft dit eerste deel zeker geen goed gedaan. De effecten zijn echt te brak voor woorden. Zéér povere CG en de acteurs hebben duidelijk moeite om te acteren voor/tegen de green screens. Daarbij komt nog eens dat de designs allerminst flatterend zijn, waardoor het eigenlijk van begin tot einde goedkoop oogt.

Ook het acteerwerk is dramatisch. Toch best redelijke acteurs (zoals een McGregor, Portman en Neeson) die hun dialogen op houterige, onnatuurlijke wijze opdreunen. En het is al allemaal zo gewichtig. Op zich vind ik het allemaal véél te serieus gebracht, al moet ik dan wel even een oog of drie dichtknijpen voor Jar Jar Binks en gevolg. De comic relief die zo geweldig ongrappig is dat hij zelfs faalt enige luchtigheid in de film te persen, ondanks z'n verwoedde pogingen tot humor.

Zo is deze Episode I een zéér vervelende film die schijnbaar eeuwig doorgaat met het oprakelen van lelijke CG, saaie designs en krakkemikkelige dialogen. Naar ik mij herinner zijn Ep II en III wel iets beter van kwaliteit, hoop het ook wat dit was niet echt bevordelijk om die delen er ook nog achteraan te gooien.

0.5*

Star Wars: Episode I - The Phantom Menace

Ik ben de hele Star Wars Saga eens aan het bekijken. Ook van mij de reden door de toevoegingen op Netflix en de vakantie dat ik deze allemaal eens kan zien. The Phantom Menace heb ik vanochtend maar eens aan gezet. Ik moet zeggen dat ik lichtelijk geschrokken ben van The Phantom Menace nadat ik die goeie films als Episode V en VI heb gezien. Toch heb ik mij niet verveeld, dat doe ik niet zo snel namelijk vooral niet bij deze films heb ik al gemerkt maar, ik vind het wel de minste tot nu toe.

Ik The Phantom Menace gaan we ver terug in de tijd. Waar Anakin Skywalker nog een klein jongetje is, de latere 'Darth Vader' en vader van Luke Skywalker. Waar Obi-Wan Kenobi leerling was en Yoda de grote meester van tenminste een paar man. Ze moeten ook hier weer een bepaalde leger uitschakelen waar ze dus Anakin tegen komen. Op een gegeven moment gaat Anakin racen, daar stond ik nou niet echt van onder de indruk. De film is veelal niet spannend en ik mis de voorgaande karakters misschien ietwat teveel. Ik vond The Phantom Menace een slecht begin van de Prequel.

Het feit dat Neeson aan Star Wars mee doet vind ik al erg wennen, voor mij een grote acteur die ik zelfs heb gezien in mijn begin van de film verslaving (hoe ik dat zelf maar noem). Neeson is in mijn ogen veel geschikter voor films als Taken, Star Wars vond ik simpel weg niet passen bij de beste man. Het gevecht vond ik wel erg gaaf. Tussen Qui-Gon Jinn met Obi-Wan Kenobi tegen Darth Maul , die was wel erg gaaf. En uiteraard het grond gevecht rond het einde vond ik gaaf. De rest was wat tegenvallend.

3.0*

Weet jij toevallig hoe dat zit met het verhaal rond Darth maul Ik heb gelezen dat Darth Maul wel door darth Sidious werd opgeleid als een Sith, maar volgens de Rule of Two van Darth Bane was Maul eigenlijk geen echte erfgenaam van het Sith-erfgoed.En daardoor verder niet belangrijk en hebben ze hem als snel dood laten gaan. Klopt dat?

The boy is dangerous. They all sense it, why can't you?

Grappig en vreemd om mijn jaren oude review eens terug te lezen, waar ik zei dat ik deze film veel leuker vond dan de oude trilogie, die ik redelijk saai en lelijk vond, terwijl ik deze Phantom Menace erg mooi geanimeerd vond met leukere personages, omdat ik de oude cast uit de originele trilogie vervelend vond Ik heb niet vaak dat ik zo erg van mening kan veranderen als bij het nu opnieuw bekijken van alle Star Wars films. Wat zat ik er destijds naast, was toen overigens wel de eerste keer dat ik Star Wars zag.

Ik heb namelijk enorm van mijn nieuwe poging om de oude trilogie te bekijken genoten en het was juist een lange, soms zelfs vervelende zit om deze Phantom Menace uit te kijken. Ik miste de oude cast, ik heb eigenlijk niks met de nieuwe cast. Slechts het karakter van Liam Neeson beviel wel, maar verder geen memorabel personage gezien. Anakin Skywalker, die in de oude trilogie uit zal groeien tot de grote bad guy, wordt hier gespeeld door een kind die het op zich goed doet, maar tegelijkertijd vind ik kinderen in de hoofdrol nooit veel aan. Ook hier wordt het allemaal wat kinderachtig, maar dat komt ook door de vele misplaatste grappen en humor die vooral van Jar Jar Binks komen, een nogal aanwezig en ongrappig personage. Niet zo kut als velen hem noemen, maar ik had er ook weinig mee.

En dan is er nog de visuele kant van de film. Waar de oude films veel met decors en echte tastbare dingen werkte, is deze Phantom Menace grotendeels computer-geanimeerd. Dat levert enkele voordelen op, zoals iets meer realisme bij grootschalige scenes, maar het haalt wel ontzettend veel van de sfeer weg. Deze film voelde voor mij niet echt Star Wars achtig aan.

De locaties zijn op zich best mooi, maar het ziet er allemaal te gladjes en opgepoetst uit, waar het oude Star Wars vooral sfeervol en historisch voelde. Verder kent de film ook praktisch geen scenes die me over 10 jaar nog bijblijven. Slechts de Pod-race (duurde te lang maar zag er wel cool uit) en het gevecht op het einde met Darth Maul zijn interessant, maar verder valt er te weinig te genieten. Het meer op politiek gerichte plot is ook gortdroog en niet boeiend.

Benieuwd of Episode II en III me nog een beetje gaan overtuigen. Helaas verlaag ik met een vol punt richting een onvoldoende.

2,5* (was 3,5*)

Eens in de zoveel jaar probeer ik het toch maar weer eens, in de hoop dat op miraculeuze wijze het kwartje eindelijk valt. Helaas. Dit blijft veruit de zwakste Star Wars-film uit de reeks. Visueel vond ik het dit keer nog niet eens zo beroerd, al zijn bepaalde shots echt heel lelijk, maar vooral qua akteerwerk en sfeer viel er weer bijzonder weinig te beleven. Vrijwel alle akteurs bevinden zich in een levenloos vacuum dat alle lol wegzuigt en de boel is zo statisch dat zelfs de meeste aktiescenes dodelijk saai zijn.

Die opbouw, ferm !! Voor mij de beste episode.

En vermakelijk film

Na het zien van de originele trilogie was ik ook wel benieuwd naar de zogenaamde prequel-trilogie.

Wat me meteen opviel tijdens het kijken was dat het er visueel gezien allemaal wat beter uitziet. Logisch uiteraard, maar toch een pluspuntje.

Dat is meteen ook het enige pluspunt ten opzichte van de originele films, want verder is deze in alles minder.

Wat hier vooral ontbreekt is een echt goede schurk. Nou ja, die is er wel maar die wordt zelden getoond. Jammer, want het eindgevecht tussen Darth Maul, Qui-Gon Jinn en Obi-Wan Kenobi is van een erg hoog niveau.

Waar ik ook erg aan moest wennen was dat de originele cast totaal verdwenen is. Liam Neeson kon ik nog wel aardig pruimen evenals dat kleine kereltje die de rol van Anakin Skywalker op zich neemt. Hij doet het helemaal niet zo verkeerd naar mijn mening.

McGregor en Portman konden me niet zo bekoren, maar misschien dat ze me in de volgende films wel kunnen overtuigen.

Het verhaal zelf stelt weinig voor. Eigenlijk kent de film maar twee leuke scenes, te weten de Pod-race en het eindgevecht die ik hierboven al benoemde.

Verder is het niet heel erg spannend of duister, ziet het er wel leuk uit en heb ik me op zich best wel weten te vermaken.

Voldoende.

Ook in de eerste episode van het Star Wars universum gebeurt niet zo gek veel. Leuke rol van Natalie Portman en de jongen die Anakin speelt doet dit ook heel behoorlijk. Verder veel CGi, wat minder sfeervol dan het eerste deel daardoor.

Slecht.

Ik begrijp het verhaal maar half omdat het door het politieke element nodeloos gecompliceerd is. Iets met een handelsembargo enzovoort, en dat maakt het verhaal niet echt boeiend om te volgen. Ook is het moeilijk om je te binden aan de personages. Niemand maakt echt indruk. Liam Neeson en Natalie Portman vallen tegen. Jar Jar Binks is extreem irritant. En veel personages worden slecht geïntroduceerd. Ik weet nog altijd niet wat een sith betekent, of wie die vent was op het einde die Liam Neeson doodde, en dan zelf gedood werd door Obi-Wan Kenobi. Het maakt het verhaal niet interessant om te volgen, en ook nodeloos lang. Het is ook jammer dat het avonturenelement wegvalt uit deze film.

Deze film voelt vooral vrij druk aan, mede door de montage, door de setting (planeten met grote steden) en door het verhaal dat van de hak op de tak springt. Wat ook ontzettend slecht gedaan is, zijn de overgangen tussen scènes die me eerder aan Microsoft Powerpoint doen denken, waar ik dergelijke overgangen ook als kind gebruikte tijdens mijn presentaties, maar in zo een film met een groot budget is dat niet alleen professioneel, maar vooral erg beschamend. De dosis rust, de sfeer, de muziek, en het avonturenelement vallen allemaal weg. De CGI is met momenten ook behoorlijk lelijk. Je moet eens letten op de details van het gras bijvoorbeeld. Maar het belangrijkste van allemaal is, is dat dit gewoon niet boeit en nooit wil boeien.

Alle Star Wars-films hebben zulke overgangen. Juist best genieus bedacht in 1977. Door de gekozen overgang blijft steeds het belangrijkste element uit de frame het langst in beeld of word een beweging in de volgende frame aangekondigd. Omdat de beweging in de overgangen zo niet geblokkeerd wordt, maar door blijft gaan, blijft er tempo in de film.

Overigens hebben meer mensen het over slechte CGI in Episode 1. Er werd inderdaad voor een aantal dingen CGI gebruikt, de Gungans bijvoorbeeld, een techniek die toendertijd nog niet ten volle ontwikkeld was. Het overgrote deel van de film bevat echter gewoon practical effects, sets en miniaturen.

Is dit overigens de eerste Star Wars die je kijkt? Voor de eerste keer kun je het beste bij 4 beginnen. Delen 1-2-3 bevatten namelijk spoilers voor 4-5-6.

Altijd vermakelijk te lezen dat die overgangen in de PT worden bekritiseerd terwijl het eigenlijk een homage is aan de OT, echter in de OT hoor je niemand hierover klagen...

Ik heb 4 en 5 gisteren gezien, 6 en 1 heb ik vandaag gezien. Het verschil tussen de originele trilogie en deze film is immens, en er is wel degelijk een verschil tussen de overgangen van toen en de overgangen in deze film, en ze zijn verschrikkelijk gemaakt.