Beethoven's 2nd (1993)

Erg slechte film die ik vroeger zelfs leuk vond. Rod Daniel heeft ook al het walgelijke Home Alone 4 gemaakt en dit is ook heel erg slecht. Met stomme kinderen met irritante stemmetjes. 0,5 dat ik dit leuk vond zeg.

Ze schijnen inmiddels al acht Beethoven films te hebben gemaakt. Dit vervolg kwam enorm snel na de eerste, want dat was een flinke hit. De regisseur van Teen Wolf kreeg de regie in handen en hij had het geluk dat de oorspronkelijke cast weer van de partij is, waardoor deze film toch anders aanvoelt dan zo'n later gemaakt vervolgfilmpje met totaal andere personages. Beetje hetzelfde geval als bij Home Alone. Maar net als bij Home Alone 2 is ook Beethoven's 2nd alsnog lang niet zo leuk als de eerste film. De film gaat - zoals zo vaak bij snel gemaakte vervolgfilms - flink op herhaling, alleen dit keer gewoon iets meer. Dus niet één hond, maar vijf. Daarnaast gaat men halverwege de film op vakantie, dus ook de locatie voelt dan net even anders. Maar verder lijkt een groot deel van het script van de eerste film gewoon opnieuw gebruikt.

Dus wederom heeft de oudste dochter iets met een jongen, heeft het jochie last van dat hij te klein is en is vader vooral met z'n werk bezig en kan hij de honden eigenlijk niet uitstaan. En uiteraard zijn er ook weer schurken, ditmaal gespeeld door Debi Mazar en haar vriendje Chris Penn. Dat zij de schurken zijn is trouwens geen geheim; de eerste seconden dat Mazar in beeld komt is meteen duidelijk dat zij de boosaardige heks is. Haar gezicht - en met name die wenkbrauwen - staan de hele film standaard op 'evil mode'. Ze zijn best oké schurken en het gekibbel tussen haar en Penn is soms geinig, maar ze zijn geen Platt en Tucci, laat staan een Dean Jones. Er komt soms iets teveel kinderlijke slapstick voorbij. Maar alsnog is Beethoven's 2nd alles behalve rampzalig. Het is een veilige, onschuldige familiefilm met weinig verrassingen, maar de film kent genoeg sympathieke momenten of scènes die op z'n minst een glimlach waard zijn. En elke scène met Charles Grodin is eigenlijk al de moeite waard.

3 sterren.

Deel twee eens bekeken en dit keer lag de focus meer op een romantisch verhaal ipv komisch. De film had dus minder grappen, maar qua verhaal stelde het toch niet teleur, zeker bij dit soort films. Het is natuurlijk wel voorspelbaar, maar storend vond ik het niet.

Wel leuk dat dezelfde cast weer meedeed.

Een beetje een andere insteek maar vond hem eigenlijk niet zo slecht.