Jackie Brown (1997)

De eerste en gelukkig ook de enige echte misser van Quentin Tarentino wat mij betreft. Over Jackie Brown hangt wel voortdurend dat prettige Tarentinosfeertje, maar verder weet het vrij weinig indruk te maken. De acteurs zijn goed gekozen en de vele knipogen naar oude blaxpoitation zijn duidelijk. Het plot is echter weinig bijzonder en vooral traag. Erg traag. Het is een misdaadfilmpje waarin de sympathieke hoofdpersonen uiteindelijk op slinkse wijze er met de hoofdprijs vandoor gaan, maar de opbouw en uitwerking zijn matig. De leukste rol is wat mij betreft die van Bridget Fonda, die als Melanie een nutteloos, maar interessant karakter speelt. De scene waarin ze De Niro loopt te jennen en vervolgens bruut neergeknald wordt is een absoluut lichtpuntje. Wat betreft de dialogen en muziekkeuze is Tarentino een meester. Jackie Brown is geen vreselijke film, maar wel het minste uit zijn oeuvre (voor zover ik die gezien heb). Het grootste probleem is uiteindelijk toch de traagheid.

De reden waarom ik dit de beste van Tarantino vind is omdat het zijn meest volwassen, subtiele en ingetogen film is. De eerste keer sloeg hij daarom ook wat tegen. Zijn andere films zijn 'luider' en meer onomwonden maar konden me de tweede keer minder boeien.

Niet fantastisch, maar wel amusant.

Degelijk misdaadverhaaltje, met een vermakelijk doch simpel plot. Qua inhoud heeft de film net te weinig te bieden, gezien de lange speelduur. Veel dialogen, dat wel, maar ook veel rond-de-pot-gedraai.

Qua acteerwerk heb ik wat gemengde gevoelens. Samuel L Jackson speelt weer een schreeuwerig typetje, iets wat hij goed kan, maar ook (te) veel doet. Robert De Niro had een erg grappig rolletje, maar met zijn talent kan hij beter iets groter krijgen. Pam Grier doet het redelijk. Robert Forster en Michael Keaton waren nogal saai.

Het camerawerk was uitstekend. Tarantino weet echt wel hoe een film in beeld gebracht dient te worden. Ook de muziekkeuze paste perfect. De dialogen waren hier minder dan in bv Pulp Fiction.

3,5

Misschien een minder bekende film van Quentin Tarantino. 'k Vond hem niet slecht, al mocht hij misschien wat minder lang duren (2 en een half uur!). Samuel L. Jackson zag er met z'n lang haar precies een mislukte travestie uit

Jackie Brown prequel krijgt hoofdrolspelers - FilmTotaal filmnieuws

Was een goeie en leuke film om te zien.

Wie Pulp Fiction goed vond zal deze ook wel wat vinden, want zitten best wat herkenningspunten in.

Van Pam Grier had ik nog niet eerder films gezien, kende haar enkel uit Miami Vice maar vond haar erg goed in haar rol. Samuel L. Jackson zoals altijd heel scherp, een kleinere rol voor Robert De Niro maar wel een leuk personage, en Bridget Fonda zag er heel erg sexy uit.

De soundtrack vond ik ook erg goed, zorgde vaak voor een jaren 70 sfeertje.

Minder bekend dan Pulp Fiction, maar zeker een aanrader dus.

4 sterren

Wat mij betreft de beste film van Tarantino . Echter , audiovisueel is de film wel snel verouderd , hij voelt namelijk erg nineties aan ...

Saaie film. Het verhaal is is niet verschrikkelijk maar ook niet interessant genoeg. Het beste aan deze film is Samuel L. Jackson die zoals altijd goed acteerde. Robert de Niro speelde ook goed maar zijn personage is niet veel aan. Pam Grier doet niets speciaals.

Het is geen slechte film maar wel vreselijk overgewaardeerd hier, waarschijnlijk alleen omdat ie van Tarantino is. Toen ik deze gister afgekeken had was Reservoir Dogs op tv. Het kwatiertje dat ik nog van RD bekeken heb was stukken leuker dan heel Jackie Brown.

Echt? Dan vind ik Reservoir Dogs een stuk ingetogener en om die reden veruit ook Tarantino's beste. Een groepje ruziënde mannen in één garage, met niks meer dan een popzender op de radio en hun vlotte babbel. Jackie Brown wil daarentegen eigenlijk maar niet op gang komen. Daar wil Tarantino simpelweg te veel personages uitdiepen zonder er echt de tijd voor te nemen.

Leuke film, maar haalt het niet bij Pulp Fiction, wat naar mijn mening een van de beste films ooit is.

toch een redelijk goede film. Keek goed weg voor de lange speelduur. Vind de dialogen ook nog goed. Pam Grier is toch een lekker wijf zeg Das gewoon de milf van de negerinnen.

Weer een leuke vondst van Tarantino.

Het is qua verhaallijn allemaal wat simpeler dan bij Pulp Fiction, wat meer rechttoe rechtaan, maar dat is absoluut niet vervelend. Pam Grier zet hier een prima hoofdrol neer als stewardess Jackie Brown. Ze maakt van haar personage een sterk vrouw van vlees en bloed, een echt personage dat de nodige diepgang meekrijgt. De bijrollen zijn echter het leukst. Samuel L. Jackson is met zijn dialogen en oneliners erg grappig, maar vooral Robert de Niro is ontzettend grappig en lijkt continu stoned en onder invloed te zijn, zo sloom komt hij vaak over. Ook Robert Forster verdient nog een vermelding voor zijn leuke rol.

Naast leuke personages, komen er een hoop leuke en boeiende dialogen in voor, iets wat Tarantino altijd wel kenmerkt. Het verhaal is daarnaast op een bijzondere leuke manier uitgewerkt, niet ingewikkeld, maar wel vlot. Vooral de scène, die vanuit verschillende invalshoeken wordt bekeken, is leuk gemonteerd en verduidelijkt daarnaast een hoop. Tevens wordt Jackie Brown gekenmerkt door aanstekelijke muziek, die de jaren zeventig een beetje doen herleven. Het grappige repeterende deuntje van de Deftones is daar zo’n typisch voorbeeld van.

Ja prima film dus, waarbij de speelduur tweeënhalf uur zo voorbij is.

4,0*

Leuke film, maar het duurt wel een beetje te lang. Het beste van de film vind ik de ontzettend goed Robert de Niro. Die speelt echt fantastisch.

3.5*

Heb paar maal gedeeltes van de film gezien en tijdje geleden helemaal uitgekeken en beviel prima. Goie film is voor mij als je makkelijk paar maal kunt bekijken en er staads weer lekker inzit en dat is bij deze wel het geval. Ga zeker weer kijken vanavond. Alles bijelkaar leuke/aparte typetjes. DeNiro is echt top hoewel geen echte hoofdrol. Jackson speelt zichzelf, grote bek, stoer, geweldadig maar doet ie gewoon heel leuk. Speelduur vind ik goed, hou wel van wat langer dan gebruikelijk...geeft kans om er lekker in te komen.

Prima film met prima acteerwerk. Vooral van Jackson.

Weer topwerk afgeleverd door Tarantino!

Eerste tegenvallertje van Tarantino.

Het begint best aardig. Zoals gewoonlijk zijn de uitstekende dialogen zoals in elke Tarantino film weer aanwezig. Ook de referenties naar Blaxploitation zijn leuk.

De Niro zet een erg goede rol neer maar de show wordt absoluut gestolen door Samuel L. Jackson. Net zoals in Pulp Fiction zet hij in Jackie Brown zijn character op geniale wijze neer.

Zeker een heel groot pluspunt aan de film.

Helaas duurt Jackie Brown te lang en al wordt het nergens echt saai, het zakt op bepaalde momenten wel degelijk in. Ik ben ook geen fan van Pam Grier al doet ze het niet slecht.

Plot is af en toe ook wat onduidelijk/rommelig maar dat kan aan mij liggen.

Zeker de minste van Tarantino die ik tot nu toe heb gezien. Maar de heerlijke acteerprestaties van De Niro en Jackson houden het op een voldoende.

Na het kijken van deze film, moet ik denken aan "hoe kun je een drol lekker maken".

En dan staat de lekkere drol voor deze film.

HeOverduidelijk zijn de kwaliteiten van Tarantino in deze film te zien.

Vooral in de cinematografie en het script is de hand van quentin te zien.

Het plot is niets anders dan een standaard complot om geld te stelen van een crimineel.

In de eerste scenes wordt je geboeid door de personages en wat er toch aan de hand zou zijn. Maar hoe verder de film vordert hoe voorspelbaarder de film wordt en hoe minder geboeid je kijkt.

Toch vind ik het wel een goed punt dat ik toch het einde wil afzien.

Helaas 2,5* voor een saai verhaal dat best nog leuk gebracht wordt.

Prima film heb me prima vermaakt en ondanks de lange speelduur verveelde de film me niet.

Tarantino met de rem er op in iets dat je als blaxploitation light kan omschrijven. Een hommage is het in ieder geval. Als je met dat soort films iets hebt, kan het bijna niet anders of je bent al grotendeels om als Bobby Womack zijn Across 110th Street inzet. De stille, sullige Bobby de Niro, de glazige Bridget Fonda of de ook hier weer heerlijk brullende Samuel L. Jackson, allemaal goed, maar de casting van Robert Forster en Pam Grier zijn de échte vondsten. Coffy, Foxy Brown en nu dus Jackie Brown is één en al uitstraling, terwijl Forster gezegend is met één van de sympathiekste koppen op de planeet.

Een duo dat het warme, menselijke middelpunt van de film vormt. Nogal ongebruikelijk binnen het oeuvre van Tarantino en daarmee ook één van de redenen waarom dit tot zijn betere werk mag worden gerekend. Net als de climax. In de aanloop gaat het eventjes iets moeizamer, in mijn herinneringen was het nog net iets sfeervoller, maar eenmaal aangekomen in het winkelcentrum ontspint zich een geweldig slot vanuit meerdere perspectieven waar die typische muziek ook weer een prominente rol speelt. Een uitgekiende, beheerste misdaadfilm met soul power. I put a cherry on top. Booh-yah!

Fantastische film is deze van Quentin Tarantino.

Prachtig verhaal met een sublieme cast, met als uitschieter toch de prachtige Pam Grier.

Misschien dat de film niet iedereen zal bevallen, je moet was zijn voor de aanpak van Tarantino, maar ik ben een fan, en dit is eentje die in het rijtje van al zijn goede films past.

Voor de liefhebbers een aanrader !!

Wow. Elke keer dat ik Jackie Brown zie vind ik hem steeds beter worden. En man, man, man... Wat een geweldige cast. Pam Grier, Robert Forster, Samuel L. Jackson en De Niro vond ik echt onwijs goed. Hoe vaak ik wel niet een glimlach kreeg bij het horen van het woord 'Motherf*cker' van mister Samuel, heerlijk! Ook ik vond het eerst een van de minste van Tarantino, maar telkens bij het herzien blijkt eigenlijk dat deze film toch wel echt goed in elkaar steekt. Daarnaast vult de muziek de film heel goed aan en dit brengt mij tot een 4,5*.

Meer zelfs, het is de enige film van Tarantino die niet drijft op sensatie en die niet langzaam afbrokkelt als je 'm nog eens bekijkt.

Verhoog hem naar de 5.0. Het is zelfs zo dat ik dagen erna nog terug denk aan bepaalde scènes uit de film. Ik vind het gewoon echt geniaal en naar mijn gevoel klopt ook alles aan Jackie Brown. Verveel me geen moment, ook niet bij het herzien van de film. Het is een topper en hoort in mijn top 10 thuis.

Dit is de enige van Tarantino die ik slechts éénmaal heb bekeken -hoewel ik beide delen van Kill Bill ook nog niet zo vaak op mijn scherm heb geplaatst. Destijds viel ie me tegen nadat ik Elmore Leanord's Rum Punch, waar dit een adaptatie van is, net uit had. Ik heb 'm nu op Blu-ray en zal 'm binnenkort herzien. Ik weet wel dat mijn score van een vier eigenlijk wat te laag is. Die verhoog ik met twee punten, voorlopig.

Dit is ook weer een heerlijke film van Tarantino. Niet zo goed als bijvoorbeeld Reservoir Dogs, maar ik heb zeker genoten van Jackie Brown.

De film komt ietwat traag op gang, maar toen eenmaal Jackie Brown werd geïntroduceerd ging het verhaal echt van start en blijft het tot het einde aan boeiend. Jackson zet weer een fantastische rol neer. Een badguy met de nodige humor, iets wat ik zeker kan waarderen. De Niro had een beetje een vreemde rol, vooral in het begin had ik niet echt het idee dat hij enige toegevoegde waarde had. Richting het einde kwam hij wat meer in beeld en zie je duidelijk dat het gewoon een fantastische acteur is. Pam Grier deed het ook wel goed, al moet ik eerlijk zeggen dat ik haar voor deze film niet echt kende.

De scène met de uiteindelijke overdracht is echt heel erg goed gedaan. Ook gewoon drie keer laten zien, telkens uit het oogpunt van iemand anders. Heerlijk. De soundtrack is, zoals we gewend zijn van Tarantino, weer fantastisch. De lange speelduur vind ik overigens ook helemaal geen nadeel. Omdat het gewoon een leuke en boeiende film is vliegt de tijd zo voorbij. Tarantino is en blijft een baas.

Matige film van Tarantino.

Ja, ik ben een Tarantino-liefhebber en kijk altijd uit als hij weer iets nieuws op de markt brengt, maar met Jackie Brown maakt hij iets waar hij volgens mij zelf weinig zin in had. Af en toe lijkt Jackie Brown net een soort emulatie van Pulp Fiction; maar dan niet goed.

Toch heeft de film haar geniale opzichten: de dialogen blijven briljant (vooral de langdurige gesprekken tussen Jackson en De Niro zijn bij wijlen zeer komisch) maar ook heeft de film een soort aandoenlijk 70s sfeertje van het blaxploitation genre, waar deze film volgens mij ook voor een groot deel voor dient.

Maar ja: hoe leuk die dialogen en dat sfeertje zijn: de film is doodsaai, maar dat zal ook grotendeels komen door de lange speelduur in combinatie met de Tarantino-regiekenmerken. Ik heb echt het idee dat Tarantino teveel naar de Leone-stiltes uit Once Upon A Time In The West heeft gekeken, want daar deed het me veel aan denken, maar Tarantino brengt voor de rest niks nieuws op tafel waardoor je een oninteressante en saaie boel krijgt.

Dus geniaal of niet: de film is met name zeer saai en traag, waar ik op zich geen probleem mee heb als er op een goede manier een film wordt gemaakt.

Dat vind ik helaas bij Jackie Brown niet het geval.

2.0 sterren!

A-typische Tarantino-film, en dat bedoel ik positief.

Doorheen de film weet je niet waar het heen gaat met het plot. Ik had het gevoel dat iedereen een verborgen agenda had.

De film wil overigens expres verouderd aanvoelen. Vandaar de vele verwijzingen naar de jaren '70.

Tja, wat kan ik zeggen? Ik denk dat dit (een) van de redenen is dat ik Jackie Brown vrij weinig aan vind. Het plot lijkt gewoon nergens naar toe te gaan. Niet dat het een uber slechte film is, maar als ik alle films van Tarantino op een rijtje zet is dit waarschijnlijk de enigste waarmee ik helemaal niks kon.

Fijne film van Tarantino, die weliswaar niet het niveau van Pulp Fiction en Reservoir Dogs haalt, maar toch weer eigenzinnig is, en vintage Tarantino. Samuel L. Jackson speelt een personage dat hem op het lijf geschreven is natuurlijk, ik ken weinig acteurs die dit beter kunnen. De beste acteerprestatie mag echter op het conto van Robert De Niro geschreven worden, hoe hij z'n personage neer weet te zetten, is ronduit fantastisch. Mag je ook wel verwachten van zo'n kanjer, natuurlijk.

De scène waarin Ordell Robbie Beaumont ophaalt, hem iets op z'n mouw spelt en in de koffer van zijn wagen laat plaatsnemen, vervolgens een rondje rijdt en parkeert op het braakliggende terrein achter het woonblok, en Beaumont kurkdroog afmaakt, is één van de beste scènes. Macabere humor. Ook de muziek is weer goed, maar dat is zo goed als altijd een garantie bij Tarantino's films.

3,5* zou ik normaal gezien geven, maar dankzij de prestatie van De Niro wordt dat 4*.