Jackie Brown (1997)

Misschien niet de beste film van Tarantino, maar wederom toch een verdomd goede film uit de handen van de man. En dat komt vooral door de dialogen die meestal de film vertragen, maar niet kwalitatief ondermaats maken. De kwaliteit van de dialogen worden vooral bepaald door Samuel L. Jackson. De overdaad aan fuck kan misschien voor sommige een hindernis zijn, maar ik vind het heerlijk. Je kunt veel zeggen van Tarantino, maar dat hij weet waar en wanneer hij zulke woorden moet plaatsen in de tekst kun je onmogelijk ontkennen. Ook Pam Grier, Robert De Niro en Robert Forster weten hier goed te spelen, maar het is toch vooral Samuel L. Jackson die de show speelt. Hoe kan het ook anders?

Van 2,0* naar 3,5*. Blijkt toch een heel fijn filmpje te zijn. Dit maal heb ik hem op BluRay gezien en dat maakt ook een hoop verschil, zowel qua beeld als geluid. Tarantino gebruikt altijd geweldige muziek dus op momenten als deze ben ik altijd blij met mijn speakersetje Ik heb wel een pauze ingelast maar ik krijg het idee dat het verstandig is om dat bij elke Tarantino film te doen.

My ass may be dumb, but I ain't no dumbass.

Gisteren dan eindelijk deze Tarantino gezien. Door de ietwat lagere score in vergelijking met zijn andere films toch met iets minder hoge verwachting aan begonnen. Dat bleek nergens voor nodig: de film groeit gestaag naar grote hoogten. Geweldig script met schitterende oneliners, erg goed geacteerd en een zeer fijne muziekkeuze. Wat mij betreft behoort dit zelfs tot een van zijn meest humoristische werken. Enorm genoten!

Lekkerrrrr filmpie hoorrr

Buiten de fijne teksten van met name Samuel L. Jackson en de ongebruikelijk rol van de Niro, valt deze film vooral op door het gebruik van de muziek. Niet alleen de keuze van de muziek maar ook wanneer het gebruikt wordt en vooral hoe, bijvoorbeeld dat de muziek stopt als de sleutel van een auto er uit wordt gehaald. Het zijn dit soort details waar deze film vol mee zit waardoor ik dit een zeer goed film vind. Enig minpunt: op sommige momenten is de film wel heel erg traag..

Van 't weekend gescoord op een vlooienmarkt voor 1 euro en heb er (weer) van genoten. Die 2,5 uur vliegen om. Echt weer dat heerlijke Tarantino sausje wat er over heen ligt. Opvallend weinig bloed trouwens en "slechts" 4 doden! Zo,nu eerst even het woord "blaxploitation" googlen.

Wanneer is dat? Ik heb de indruk dat het tempo redelijk consequent is. De duurtijd is misschien wel net iets te lang.

Gisteren de Blu-ray gezien. Blijft de enige film van Tarantino waarbij ik Tarantino niet achter zijn schrijfmachine zie zitten.

Je hebt wel gelijk dat het tempo redelijk vlak blijft, maar de film moet het voor mij zoals gezegd vooral hebben van bijvoorbeeld goede dialogen en mooi gefilmde scènes met knappe muzikale ondersteuning.

Wellicht door de wat lange speelduur kreeg ik af en toe het gevoel te zitten wachten op zo'n scène. Dat kan er ook mee te maken hebben dat ik de film nu zo'n 5 keer gezien heb, bij de eerste kijkbeurt was dat wellicht minder omdat dan alles nog nieuw is.

Weer een mooi stukje Tarantino, al moet ik bekennen dat ik het de minste vond van wat ik tot nu toe van hem heb gezien. De prent leunt als gewoonlijk bij Tarantino met name op de vlijmscherpe dialoog en overwegend goede acteerprestaties. Met name Jackson is weer fenomenaal. Visueel oogt het allemaal wat 'cheap' maar dat is juist de bedoeling.

De grootste troef van Tarantino zijn toch meestal zijn dialogen. Ook hier is het weer een genot om dit alles aan te horen. Daarnaast weet hij een best complex verhaal toch op een logische en duidelijke manier te filmen zodat je als kijker makkelijk de draad kunt volgen. En daarmee blijft de film vlot lopen ondanks z'n lange speelduur. Ik blijf alleen met het einde zitten. De politie weet immers dat er een half miljoen dollar in het spel was, dus weten ze ook dat er nog een erg groot deel van het geld ontbreekt. En daarmee blijft onze Jackie Brown toch verdacht. Zeker als ze vervolgens op vakantie naar Spanje gaat.

Lou...ISss!

Lou...ISss!

Minder slecht dan ik me herinnerde.

Toen ik Pulp Fiction nog goed vond, vond ik deze vooral erg tegenvallen. Door de jaren heen zijn ze duidelijk naar elkaar toegegroeid. Al blijft deze nog steeds iets onder het niveau van Pulp Fiction hangen.

Komt vooral door Pam Grier, die zowel in haar personage als met haar hele verhaallijn niks weet te doen. Het minste deel (maar wel de kern natuurlijk) van de film. Kon mij meer vinden in de bijpersonages en de verhaaltjes daarrond. Vooral Jackson (en daarmee het begin van de film) vond ik goed te pruimen.

Tweede deel is wat vervelender aangezien de aandacht daar vooral naar de switch gaat. Wel nog kunnen genieten van De Niro en Fonda, die een lollig duo vormden. De typische dialogen zijn hier wat minder aanwezig, maar wel aangenaam, ook de verwijzingen liggen iets minder op de voorgrond.

Enige grote nadeel verder is de muziek, niet om aan te horen en veel te nadrukkelijk aanwezig. Yuk.

2.0*

@robi. De politie weet dat Ordell het geld heeft in Mexico maar denkt dat er maar 50.000 deze kant op komt, die worden gemerkt en ze krijgen het uiteindelijk terug (Melanie 10 en Ordell 40). Het ging hun echt om Ordell.

Fantastische film, typisch Tarrantino. De dialogen, de muziek, de manier van filmen en vooral de details. Auto starten en het cassette bandje begint te lopen en wij horen de muziek, Louis krijgt de sleutel vd auto van Ordell en legt hem uit hoe hij hem moet openen met het knopje enz.

Afgelopen week keek ik "out of side" en daar speelde Michael Keaton een politieman genaamd Ray Nicolet net als in deze film en daardoor kreeg ik gelijk weer zin om Jackie Brown te kijken. Deze film kijk ik niet jaarlijks maar om de 3 á 4 jaar en dan vergeet je telkens weer hoe uitgebreid het verhaal wordt verteld en je ook een boel scenes bent vergeten.

Ook heel goed dat de belangrijke scene met het wisselen vd tassen vanuit 3 perspectieven wordt gefilmd en laten zien, waardoor je precies begrijp hoe het in elkaar zit.

Nog een klein "omg" momentje trouwens: zo'n rek waar cassettebandjes inlagen om te kopen. Iets dat ik blijkbaar uit m'n geheugen verbannen had (en iets wat je in opvallend weinig andere films tegenkomt).

na deze een 6 keer te bekijken ... is dit in mijn ogen toch 'DE' Tarantino film bij uitstek.

de casting,de personages,de dialogen,de muziekkeuze en dit met die heerlijke tarantino flow

deze word ECHT steeds beter na meerdere malen kijken,terwijl er bij reservoir dogs,death proof en pulp fiction toch enige sleet beginnen te vertonen ... inlgorius bastards en django laat ik nog effe in het midden ... omdat ik deze toch niet echt als oldskool tarantino aanzie. ( mss 5 jaar later ook mijn waardering krijgen) ... was ook blij te lezen dat tarantino terug een meer 'Jacky Brown' film ging maken.

Toch maar bewijs hoe geniaal die man is ...

Nog maar eens een Quentin Tarantino film gekeken, met in mijn achterhoofd zitten dat er altijd wel een degelijke film uit de koker komt. Na het zien van jackie Brown kan ik wel stellen dat deze film in mijn ogen toch wel de minste is. Dit heeft mede te maken dat de personages te weinig interessant zijn om het te grote gat van 154 minuten te kunnen vullen en het verhaal heeft dan ook weer te weinig om het lijf.

Dus eigenlijk is het vrij eenvoudig om te stellen dat de film in mijn ogen een te lange speelduur heeft om interessant te zijn. Quentin Tarantino weet er dan wel tussen door wat leuke trucjes uit te halen en er worden af en toe wel een leuk nummertjes gedraaid, maar dat heeft toch te weinig in breng. Ik had daar- in- tegen dan wel weer hoop gehad dat er een knaller van een einde kom (wat er bij hem altijd wel in zit), maar dat bleek een grote desillusie te zijn.

Een karige 2,5**

Een lange zit van bijna drie uur en als eind resultaat nog best een goede film van Quentin Tarantino.

Het verhaal zit geweldig in elkaar en focust zich op het genre Misdaad wat goed wordt neer gezet en goed wordt opgebouwd.

Net als in de film Pulp Fiction verwerkt Tarantino ook in Jackie Brown zijn eigen humor stijl er aan vast.

Hier en daar vindt je nog wel wat briljante scene's, maar naar mijn idee haalt Jackie Brown niet het niveau van de film Pulp Fiction (misschien was dat wel een te groot succes)

Voor meer dan twee uur weet de film wel vast te houden en te vermaken!!

3,0*

Dat was wel een prachtig stuk en on aan gekondigd waar door je iegelijk als kijker terecht komt in een soort van flashback? Of personage overzicht....

Wat ook goed neergezet was, was de scene dat ze het idee gaan uitwerken (met die tassen) als proef en later in het echt.

Dit wordt dan ook aangekondigd als 'En nu in het echt'

Er zaten echt goeie bedachte stukken in!

Samen met Pulp Fiction de beste Tarantino.

Net als in zijn populairste werk weet hij hier een geweldig soulsfeertje op te roepen, wat mij als liefhebber erg kan bekoren. De heerlijke muziek en de laidback humor doen het 'm. Verder zit de film qua geweld op het randje, maar gaat niet over-the-top, iets wat mij in Reservoir Dogs behoorlijk irriteerde. Zodra grofheid en geschreeuw de boventoon gaan voeren haak ik af.

Het plot is hier en daar wat rommelig en de vele typische Tarantino personages vereisen wel wat extra aandacht, maar de film blijft boeien tot het einde, ondanks de lange speelduur. Samuel L. Jackson, Pam Grier en Robert Forster zetten alle drie leuke rollen neer. Van de laatste twee is het ook gelijk hun beste rol ooit; ergens anders ken ik ze niet van, uitgezonderd wat bijrollen. Over bijrollen gesproken: grappig om Robert De Niro eens in de rol van sullige crimineel te zien, i.p.v. topcrimineel.

Meeslepend of nagel bijtend spannend is Jackie Brown verder niet. Wel blijft de film blijft de gehele speelduur komisch luchtig en vermakelijk, dankzij een sterke combinatie van dialogen, acteurs en sfeer. Ik kan alleen maar hopen dat wanneer Tarantino klaar is met de martial arts, oorlog, western en horror-genres hij ooit nog terugkeert naar de soul. 4****

Erg vermakelijke film! En wat een milf die Pam Grier!

Net pas voor de eerste keer gezien.

Tevens had ik niet gekeken naar de speelduur en nu besef ik dat ik me geen seconde verveelt heb tijdens die 2,5 uur.

Ik had niet verwacht dat een film van 17 jaar(!) geleden me zo kon boeien. Daarmee bedoel ik vooral wat voor een hedendaagse technieken gebruikt worden maar dat is helemaal geen gemis in deze film. De typische Tarantino saus over deze film vind ik fantastisch. Zo herkenbaar omdat het groots bedacht is.

Begrijp me niet verkeerd, ik ben grotendeels blank georiënteerd wat vrouwen betreft, maar wat was (is) Pam Grier een prachtige vrouw om te zien, wauw.

Vanwaar dat uitroepteken? 17 jaar stelt toch vrij weinig voor in meer dan 120 jaar cinema of zeg ik nu iets doms?

NYSe

Ja als je het zo stelt dan is 17 jaar niet veel i.v.m. 120 jaar.

Ik ben verwend geraakt met de moderne technieken en ik wilde alleen aangeven dat ik dat in Jackie Brown totaal niet miste.

Als je ziet hoe snel alles veranderd tegenwoordig vind ik een periode van 17 jaar best lang.

Weer een goeie film van Qentin,

Cast is zeer goed

Ik begeef me w.s. in het hol van de Tarentinofans, maar echt, dit was voor mij ondermaats.

Traag als dikke stroop en een overkill aan nietszeggende dialogen, waar hier voor zo over geprezen werd. De snelheid waarmee iemand zijn tekst reproduceert is niet echt wat indruk maakt. De Niro had voor deze rol, nou ja rol, moeten bedanken, zonde van het talent.

Ieder het zijne maar als we Tarentino lezen is dat echt geen garantie voor het leven. Zeg er wel bij dat hij een aantal zéér mooie films heeft gemaakt.

Rest me om te zeggen dat het wat moeizaam in elkaar stak. Meer een drama dus!

Herzien. Zeker niet Tarantino's minste, en uiteindelijk ook prettiger dan Reservoir Dogs, waarin iets teveel geschreeuw te horen was. De film komt uit de jaren 90, speelt in de jaren 90, maar voelt qua sfeer veel ouder aan, ook dankzij de fijne soulmuziek.

Eerste helft is het beste, met Jackson in z'n element als ouwehoerende crimineel. Komt allemaal lekker vlot over, en de dialogen zijn het spitsvondigst. In de tweede helft wordt er meer gefocused op de ontknoping, waarvan de afloop niet verrassend is, maar waar wel een fijne spanning opgebouwd wordt.

Deze film wordt door velen als weinig typisch Tarantino genoemd, toch ook hier genoeg stijlkenmerken. De muziek, de dialogen op bepaalde momenten, maar ook een aantal keer het scheppen van een verwachtingspatroon waarna iets onverwachts te doen. Met name de seksscène en het neerschieten van Fonda.

Behoorlijk goed acteerwerk, met name Jackson en Grier. Leuke bijrollen voor Fonda en De Niro, met name de rol van de laatste is opmerkelijk. Met name in The Godfather II zet hij een maffioso met heel veel charisma neer (zowat het enige goede aan die film), het contrast met z'n rol in deze film als dommige ouwe crimineel kon niet groter zijn. Die seksscène alleen al, wat ziet dat er suf uit, erg komisch.

Muziek is zoals gezegd dus erg fijn, visueel is het degelijk, maar saaitjes. Het verhaal kijkt aardig weg, al was de eerste helft het meest spitsvondig. 3*.

Pam Grier blijkt een zeer fijne actrice om naar te kijken, draagt haar rol met charme en wekte bij mij ruim voldoende sympathie op. De sfeer bij films van Tarantino staat altijd aan, en dat was hier niet anders. Ergens heb ik iets met zijn 'keuken-zwarte koffie- ochtend-tijdens een goed gesprek' scenes. Ik krijg echt zin in zwarte koffie hiervan.

Degelijke film van Tarantino, niet zijn beste maar ook niet zijn minste. De film had iets korter mogen zijn, hoewel het niet echt gaat vervelen. Qua plot is het onderhoudend genoeg en het acteerwerk is ook niet onaardig. Het muziekgebruik geeft de film bovendien iets extra's.

Film gekeken. acteurs waren aardig goed te noemen. Echter was da niro gewoon weg een totaal zinloze rol gekregen die door elk figuur gespeelt kon worden en waarschijnlijk nog beter ook. Lijkt wel of die de hele film maar wat afk in een hoekje zit en er weinig tot geen zin in heeft.

Grootste nadeel van de film vondt ik toch echter de voortgang van de film. Alles duurde veelste en veelste lang. De film had goed gekunt in een uurtje en ik denk dat het dan ook een stuk interessanter was geweest om door te kijken. Het begon nu wel heel erg langdradig te worden met weinig tot geen inhoudt.

Ik had dan ook moeite om verder de film uit te zitten aangezien je het einde al wel aan ziet komen. Waardoor ik de film toch na ander half uur maar voor de dag afgezet had om de volgende dag met moeite hem af te kijken.

Tevens was de rol van jackson veelste groot en had veelste weinig inhoudt, de eeuwige dialoogen waar geen einde aan komt is echt wat de film gewoon een saai langdradig geheel maakt.

2.5, dit is vooral voor de hoofdrol speelster "jackie brown", zij zorgde ervoor dat ik de film nog af wou kijken. Zonder haar was de film een dikke flop geweest.

Echter geen voldoende jammer.