Jackie Brown (1997)

Ook maar op dvd gehaald (ten eerste omdat hij lekker goedkoop was en ten tweede omdat het toch 'een Tarantino' is ).

En bij de tweede kijkbeurt vond ik hem stukken beter dan bij de eerste. Deze film had niet het niveau van Reservoir Dogs en zeker niet van Pulp Fiction, maar het is toch een zeer goeie en vooral vermakelijke film. Maar dan is dit wel vermakelijk op niveau. Dus geen James Bond vermakelijk, maar vermakelijk in de zin van een goeie cast en goed verhaal en goeie en grappige dialogen. Zeker een film om vaker te zien en ik verhoog hem dan ook naar 4*.

Voor het eerst gezien vanmiddag.

Mooie openingscene met de perfect gecaste Pam Grier. Bijzonder goede muziek weer. Fijne suikersoul uit de jaren '70.

Maar deze film is vooral duidelijk minder scherp dan de vorige twee. En hij mist ook vaart en ritme.

Desondanks leuk vermaak. Maar ook niet veel meer.

3.0*

Mwoah, snap niet helemaal waarom dit door velen als de slechtste Tarantino wordt bestempeld. Vond dit nu niet echt opvallend minder dan Pulp Fiction. Jackie Brown bevat een serie leuke personages, een hele reeks geinige dialogen, een vermakelijk verhaal en een plot met een lekker vlot tempo. Geen meesterwerk, maar amuseren doet het uitstekend. En wat wil een mens nog meer op een regenachtige zondagavond?

4 sterren.

Het niveau van Reservoir Dogs en met name Pulp Fiction wordt nergens gehaald in deze film. De karakters en het verhaal zijn minder interessant, en de dialogen minder legendarisch. Het enige wat is gebleven is de lange speelduur...

2,5*.

Direct bij de start van de film dat geweldige nummer "Across 110th Street" van Bobbie Womack. Pam Grier is echt op haar best in deze film, perfect gecast voor de rol die ze speelt. Een echte layback film met verassende elementen en het neusje van de zalm wat betreft acteurs. Robert de Niro, Samuel L jackson. Robert Forster zet trouwens ook een schitterende karakterrol neer. Dit is mijn Tarantino film naast Resevoir Dogs. Het alom gewaardeerde Pulp Fiction vind ik net iets teveel pulp , net als Kill Bill. Sterke films maar ze halen voor mij niet de sfeer die Jackie Brown en Resevoir Dogs uitstralen.

Dus ben ik het totaal niet eens met Otherfool. 4,5 *

Veeel te lang. De verder toch al niet bijster sterke film wordt hierdoor op het laatst echt vervelend. Waar Pulp Fiction een film is met veel geniale dialogen en een paar saaie scènes, is dit een film met een paar geniale dialogen en veel saaie scènes. De Niro heeft overigens wel een mooie rol.

Halfje omlaag

2,5*

Duidelijk de minste film van Tarantino en het is niet moeilijk te zeggen waarom. Jackie Brown mist namelijk grotendeels de stijl van de andere films van Tarantino en is daardoor een vrij doorsnee misdaadfilm geworden. De vindingrijkheid van men name Pulp Fiction ontbreekt hier meteen. De muziekkeuze was zo'n beetje het interessantste dat de film te bieden had.

Buiten dat het allemaal dus vrij doorsnee is, is het allemaal wel goed uigewerkt. Het verhaaltje is leuk en onderhoudend en de acteurs zijn ook goed. Vooral Foster veraste mij wel een beetje. Helaas is ook de cast niet zo aansprekelijk als die van Pulp Fiction en Reservoir Dogs. Misschien ook omdat de dialogen niet zo sterk waren als in die twee films.

3*

Dit vind ik de minste van Tarantino. Hij heeft het originele boek van Elmore Leonard bijna blz voor blz verfilmd, zonder zijn eigen typische stijl er in te verwerken.

Het lijkt mij dat hij iets te veel ontzag hier mee toont voor de schrijver, overigens een best goede thriller, maar het duurt allemaal te lang en er zit nauwelijks of geen actie in.

En als je kijkt naar alle grote namen, dan komen er nog al wat opdraven voor nietszeggende rolletjes.

Met name vind ik het acteertalent van De Niro hier verspilt, ook Keaton heeft een rolletje van niks!

Opvallend is trouwens wel dat in het boek (originele titel Rum Punch) de hoofdrolspeelster helemaal geen donker iemand is en dat ze daar Jackie Burke heet.

Voor mij niet meer dan 2,5 ster!

Het grootste nadeel aan de hele film is eigenlijk wel dat Tarantino hem helemaal laat doodbloeden, na een uur is het zo ongeveer wel zeker hoe het gaat aflopen. Vooral omdat de plotomschrijving op de dvd (en hier) bijna drie kwart van de film omvat.

2,5 *

Een kleine tegenvaller van Tarantino. Deze film is trouwens de enige van Q die hier niet in de top 250 staat. De film was een beetje saai en houterig maar dat wil nog niet zeggen dat ie slecht is. Er zit wel een beetje sfeer in maar geen Tarentino sfeer. Soms denk je wel eens: Is deze door Tarantino geregiseerd? Maargoed...

Ondanks dat toch een vermakelijke film. Brigit Fonda speelt ook als een lekkere halfblote beachbunny die even later ook een fikse beurt van De Niro krijgt. Alleen jammer dat ik nou op Imdb moet lezen dat ze toen al 33 was. veelste oud. Ze hadden eigenlijk beter Angelina Jolie voor die rol moeten vragen(die toen nog piepjong en lekker was).

Verder vind ik L Jackson ook wel redelijk spelen en Pam Grier kon het ook wel goed.

3,5*

Dit is Hollywood zoals ik het wil zien. Top vermaak.

Prachtrol van Pam Grier. Er zit heel veel variatie in haar rol viel me op.

Ook geweldige bijrollen van Bridget Fonda en Robertt de Niro.

De manier waarop de film naar een climax toewerkt is ook erg goed.

Ik heb de film met een frisse blik herzien en de score een halve punt verhoogd naar 4,5 sterren.

De vorige keer dat ik 'm zag was in 1998 bij de NL biosrelease.

Toen viel ie iets tegen omdat de verwachtingen te hoog waren na Pulp Fiction.

Jackie Brown is een film die net niet tegen Pulp Fiction en Reservoir Dogs op kan. Toch is dit een prachtfilm die zeker alle lof verdient! Prachtige rol van Pam Grier, maar ook De Niro en Samuel L. Jackson zijn geweldig in dit ijzersterke werkje van Tarantino! De Film bevat, zoals we van Tarantino gewend zijn briljante dialogen, heerlijke humor en een meesterlijk verhaal......Jackie Brown is zeker een aanrader!

* * * * 1/2

Leuke film om te zien met fantastische rollen van Jackson en Grier. Verder zijn het verhaal en de dialogen goed. Wel ben ik het met jullie eens dat dit toch wel minder is dan Pulp Fiction of Reservoir Dogs, maar toch leuk om te zien.

Ik geef 'm 4, 0 sterren.

Ik heb gekeken en ofwel is Tarantino erg overhypet, ofwel zijn zijn films gewoon niet aan mij besteed.

Ok, er zijn enkele sterke scènes (herhaalscène uit drie standpunten is altijd leuk; scène in de auto nadat De Niro Melanie heeft neergeknald, de droge "wanna fuck"-scène), maar voor de rest vind ik het een tamelijk langdradige bedoening met op het einde een in mijn ogen afknappend einde dat ik niet volledig begrijp. (waarom is Ray Nicolette verborgen in het kantoor van Cherry? Hij gaat er immers vanuit dat er enkel de 50000 dollar was die Jackie laten merken had. De misdaad waarop men Ordell wil oppakken is me ook niet volledig duidelijk. Ok, wapensmokkel, maar hoe wordt in de film bewezen dat Ordell wapens smokkelt? Is het feit dat het geld vanuit Mexico voor hem bestemd is genoeg om te veronderstellen dat hij wapens smokkelt. En dan schiet Ray simpelweg Ordell neer omdat hij een wapen heeft. Als men alle Amerikanen zou neerschieten die een wapen hebben, zouden er niet veel meer overblijven. Wettige zelfverdediging vind ik niet echt van toepassing als je eerst iemand in een hinderlaag lokt.)

Anyway, weinig beklijvend op enkele veel te schaarse lichtpuntjes na.

De inhoud van deze film kon mij nu eens geen fluit schelen.

Als het zo gecompliceerd moet zijn dan is er geen plezier meer aan.

Ik denk dat zelfs Hitchcock zich aan dit gegeven niet zou hebben gewaagd.

Alleen het spel van de acteurs haalt de film net over de streep.

Wederom een prachtige film van Tarantino. De dialogen zijn misschien wel niet van dezelfde kwaliteit dan Pulp Fiction maar ze mogen toch zeker gehoord worden, ook het verhaal weet me te boeien enkel mocht het tempo wel iets hoger liggen. Opvallend ook dat Tarantino weer een topcast bij een krijgt, rekening houdend dat dit nog maar zijn 3de film was.

****

Ietwat ondergewaardeerde Tarantino met, zoals gebruikelijk, een schitterende soundtrack, prima dialogen en leuke verhaallijntjes die elkaar kruisen. Zeer goed.

Typische Tarantino film. Een sterk verhaal waarin zo nu dan van verschillende perspectieven wordt gekeken, de kopjes tussendoor en natuurlijk de steeds weer briljante muziek.

Ook de cast is erg leuk en dan met name Samuel L. Jackson die weer zoals altijd lekker op dreef is, beetje a la Pulp Fiction style. Robert de Niro vind ik eigenlijk nog beter in deze film dan Jackson, maar heeft geen hele grote rol natuurlijk. En natuurlijk Foster, die terecht een Oscarnominatie heeft gekregen voor zijn rol.

Zeker een boeiende film, en de redelijk lange duur is zeker geen probleem.

4*

Jackie Brown is een zeer stijlvolle film. Het verhaal is mooi uitgewerkt, en is goed verassend. Er wordt goed geacteerd, door iedereen wel. De sfeer is in orde (muziek, kleding) en het idee dat een scène drie keer achter elkaar in beeld wordt gebracht is zeer bijzonder. Top film. De rol van De Niro is echt geweldig trouwens, wordt ook super neergezet.

4,0

Duidelijk de minste van Tarantino.

De film opzich en de dialogen zijn best leuk, alleen ruim 150 minuten daarvan werd deze film te veel. Op ten duur was het voor mij wachten op het einde en kon het me allemaal niet veel meer boeien. Missertje. 2*

Jackie Brown is zeker wel een vermakelijke film, maar lang niet zo geniaal als Pulp Fiction en Reservoir dogs. Ik verwachtte een film zoals Pulp Fiction maar dit viel toch tegen, de dialogen waren niet zo sterk en er kwam maar één stukje in voor dat ze een scene van verschillende kanten lieten zien, de scene bij het pashokje. De film is ook wat traag en er zit lang niet zoveel humor in.

Daartegenover staan de acteerprestatie van Forster, Jackson en De Niro. Persoonlijk vind in De Niro de beste acteerprestatie neerzetten, de zielige, mislukte crimineel die iedereen vertrouwt en gelooft als ze een beetje op hem in spelen. Robert Foster had ik nog nooit eerder gezien maar is me toch wel bevallen en zet ook een goede acteerprestatie neer.

De dialogen zijn goed en echt 'Tarantino' en er zit een sterk verhaal in. Ondanks dat de film wat lang duurt, vooral door het trage begin, weet de film je wel te boeien en hou je de aandacht erbij.

Er zit goede muziek in die ook wel bij de stijl van de film past.

Al met al een goede film die zeker het kijken waard is.

4*

Langdradig en oninteressant; zo omschrijf ik Jackie Brown nadat ik hem vanavond zag.

Er wordt prima geacteerd (Samuel L. Jackson is weer eens briljant om er 1 te noemen), de muziek is uitstekend en er zitten een aantal prima scene's en dialogen in maar het kan me in zijn totaliteit weinig boeien. Twee en een half uur kijken naar wat? Ik zat na een uur al te kijken hoelang de film nu eigenlijk bezig was. De 1e anderhalf uur vond ik dodelijk saai. Het laatste uur was nog wel aardig als ze naar het einde toe werken. De 3 dubbel gefilmde pashokje-scene was prima net als het einde maar om daar nu 2,5 uur over te doen?!

Dit is duidelijk de minste van Tarantino samen met Death Proof (die is echt heel heel slecht). Ik vind bepaalde films van hem echt goed (Kill Bill 1 en 2, Pulp Fiction) maar bepaalde titels vind ik gewoon tegenvallend. Ik werd ook niet al te warm van Reservoir Dogs om een grote titel te noemen. Oftewel, lang niet al het werk van Tarantino slaat bij me aan. Deze ook niet.

Prima om een keer te kijken maar meer ook niet. Was de film een uur korter geweest dan had ik hem misschien beter beoordeeld. Dankzij het laatste uur scoort de film nog een (krappe) voldoende.

3,0*

Niet bepaalds Quentin Tarantino's beste werk. Het verhaal is niet echt boeiend en duurt ook gewoon te lang. Er zitten best een aan aantal leuke momenten bij maar vergeleken met Pulp Fiction stelt het allemaal weinig voor. Samuel L. Jackson, Robert De Niro en Bridget Fonda vond ik best aardig spelen maar hoofdrolspeelster Pam Grier vond ik dramatisch en vond ik ook niet echt passen in deze film.

12 jaar geleden in de bios bekeken en nog steeds een prima film. Was alleen het einde blijkbaar vergeten: ik dacht dat Max met Jackie mee zou gaan, maar nee.

Zeker weer een goede film van Tarantino. Het acteerwerk was erg goed, Samuel L. Jackson, maar met name Robert Foster vond ik super in hun rol zitten. Het einde is een beetje onverwacht, maar wel goed.. Hier en daar een paar voorspelbaardere scenes en er werd vaak met 'motherfucker' gescholden, maar vervelend of saai werd het nooit. Dus ik heb me zeker het speelduur prima vermaakt.

3,5*

Gisteren maar eens de gelegenheid aangegrepen om deze film eens aan een herziening te onderwerpen. Blijft een film met zijn momenten, maar met een te lange aanloop en kutmuziek.

Het zijn vooral de dames Pam Grier en Bridget Fonda die indruk weten te maken in deze bovengemiddelde Tarantino film vol slap gelul. Genoeg wol, al begon het allemaal wat stroef met de ontwikkelingen rondom Samuel L. Jackson in het begin. Een hoop genikker en andere zogenaamde stoere taal, wat niet gelijk bijdraagt aan het verder redelijk geraffineerd in elkaar zittende Jackie Brown.

Oftewel het kan verkeren, in Pulp Fiction was Samuel L. Jackson by far de sterkste schakel van de film, terwijl hij hier laat zien dat hij zonder fijne dialogen spartelt als een vis op het droge. Het spervuur aan dialogen, met af en toe een kwinkslag rondom het telefoon aannemen, was er bij mij teveel aan.

Het wat stroeve begin wordt moeiteloos van tafel geveegd als Pam Grier haar opwachting maakt. Een imponerende, modieus geklede dame waar je naar blijft kijken, zoveel charisma als ze uitstraalt. Echt zo `n vrouw waarbij een vuilniszak nog goed zou staan. Getuige het dragen van een tuinbroek, tussen alle mantelpakjes door.

Meest in het oog springende moment is uiteraard het moment supreme waar de tassenruil plaatsvindt vanuit 3 verschillende perspectieven. De generale repetitie had al wat, maar wordt moeiteloos geëvenaard door de komische ontwikkelingen tussen Bridget Fonda en Robert DeNiro, die hier misschien wel de rol van zijn leven speelt. Komt misschien omdat hij hier als een van de weinigen de kaken lekker op elkaar weet te houden. Ik vond hun eerdere intieme moment, met een rustig aftastende DeNiro en een recht op haar doel afgaande Fonda ook al geslaagd.

Qua muziek is het wat droevig gesteld. Leuk bedacht hoe iedereen in zijn auto naar zijn eigen, totaal verschillende, voor een gangster veel te vredelievende muziek luistert, maar echt mooi om aan te horen is een ander verhaal. Al vond ik de muziek die Jackie Brown afspeelde en op het einde klonk nog wel lekker. Overigens ook een film die afsluit met het enige juiste einde. 3,5*

Was hier al een tijdje benieuwd naar.

En Jackie Brown viel me zeker niet tegen maar komt tegelijkertijd niet verder dan vermakelijk. De film zit weer vol met typische Tarantino-elementen maar kan nou niet zeggen dat deze allemaal even goed uit de verf komen.

De dialogen zijn op zich best vermakelijk maar weten nooit memorabel te worden, net als het verhaaltje en de personages. Het acteerwerk is dan wel weer goed met vooral Pam Grier en De Niro als uitschieters.

Cinematografie is weer erg verzorgd en precies zoals we van Tarantino gewend zijn maar echt schokkend, vernieuwend of spectaculair wordt het nergens. Muziekkeuze is best aardig maar valt me toch wat tegen.

Krappe 3.5*

Jackie Brown was vorige week op Veronica in het kader van de Tarantino-week ter promotie van Inglorious Basterds samen met Reservoir Dogs en Pulp Fiction en vanavond Kill Bill Vol. 2

Nou had ik me nog niet aan Jackie Brown gewaagd omdat hij gewoon lang niet zo hoog stond aangeschreven als de eerdere Tarantino films uit de 90's en ook lang niet zo vaak op de 'top' lijstjes was te vinden. Doordat hij laatst op TV was mer er toch maar aan gewaagd.

Ik moet zeggen dat ik het ook niet zo vreemd vind dat de film lang niet zo gewaardeerd wordt als andere films in het oeuvre van Tarantino, omdat het de film is die het allerminst trouw blijft aan de stijl van Tarantino.

Het feit dat hij veel minder creatieve vrijheid had voor Jackie Brown omdat het natuurlijk al op een bestaand verhaal was gebasseerd werkt zeker niet in het voordeel van de film en ondanks wat herkenbare elementen halen de teksten, het verhaal en de muziek het lang niet bij RD en PF.

3.0/5.0

Jackie Brown gescoord met een 3 voor 25 actie. Niet naar de synopsis gekeken, zonder aarzeling op director gekocht.

Tot mijn verbazing vond ik 'm niet 100% 'Tarantino-achtig'. Een regisseur die vaak hetzelfde (hele toffe) recept gebruikt voor zijn films. Dat wil niet zeggen dat ik de film slecht vind, ik had 'm gewoon anders verwacht. Maar ik mis wel een paar dingen.

Zo vond ik de muziekkeuze in JB beduidend minder dan in zijn andere films. Het tempo ligt lager dan we gewend zijn, een heel stuk lager. De film kwam erg langzaam op gang (idd een iets te lange speelduur) en dat vond ik daadwerkelijk storend en erg jammer aangezien ik dat een van Tarantino's sterkste punten vind.

Verder zaten er gelukkig genoeg sterke karakteristieke eigenschappen in. Goddank, de geweldige dialogen! 'Slap gelul' werd het eerder genoemd, een ultieme verwoording als je het mij vraagt. Heel het verhaal wordt door dit slappe gelul aan elkaar geluld. De personage's zijn goed uitgedacht en hebben allemaal hun momenten. Verder maken een paar uitblinkende scene's de film helemaal af. (de "wanna f*ck?"-scene vond ik werkelijk geniaal)

Al met al een hele aardige film die goed in elkaar zit. Helaas dat er een paar cruciale Tarantino eigenschappen ontbreken.

3.5 / 5.0

Gisteren herzien op Blu-Ray en Jackie Brown blijft fier overeind staan als Tarantino's beste. Wat een geweldige film is dit toch.

Het experimentele laat Tarantino grotendeels achter zich en de verwijzingen liggen er niet te dik op waardoor hij veel meer als een volwassen filmmaker bezig is en de nadruk vooral op sfeerzetting, personagevorming en verhaal legt. Ik moest vaak denken aan een film die de setting van een blaxploitation heeft en ons een verhaal vertelt in de stijl van een Melville, maar toch hier en daar Tarantino trekjes vertoont. Jackie Brown doet zeker niet onconventioneel aan, maar bepaalde details geven dit een eigenzinnige draai. Bepaalde dialogen die weinig samenhang met het verhaal hebben of een Louis die wegrijdt na net Melanie neergeknald te hebben en zijn auto uitvalt. Kleine, weinig betekende zaken, maar toch zeer fijn om te zien.

Naast dit alles bevat Jackie Brown ook de meest fijne personages uit menig Tarantino film. Pam Grier schittert weer als vanouds, Samuel L. Jackson is in bloedvorm, Bridget Fonda speelt overtuigend de blonde bimbo en De Niro heeft de meest geniale stille rol die ik ken. De interactie tussen deze laatste twee in het winkelcentrum is briljant. En dan heb ik het nog niet over Robert Forster gehad, die zijn beste rol in tijden speelt.

Cinematografisch valt er verder niet al te veel te beleven, met uitzondering misschien van een split screen her en der, maar het is de rust en kalmte waarmee Tarantino dit brengt dat Jackie Brown voor mij tot zijn beste en meest volwassen film maakt. Een dik ondergewaardeerd pareltje. En wat een soundtrack!

5*