Jackie Brown (1997)

Wat een heerlijke film, een lange zit maar zeker de moeite waard.

De non verbale communicatie van Robert de Niro was een verademing om te zien. Des te meer was zijn actie bij de zogenaamde tassen-ruil heel verrassend en vermakelijk.

'My ass may be dumb, but I ain't no dumbass...'

Ik snap niet dat deze film zo laag scoort? Dit is toch een hele goede film die bijna alles heeft wat een topper zou moeten hebben?
Misschien wordt er tevaak gescholden?

Uitstekend verhaal en tot vlak voor het einde kan het nog alle kanten op!
De dialogen zijn niet van het niveau Reservoir Dogs of Pulp Fiction, maar ze zijn toch goed?
Ok, eerlijk gezegd was de enige met goede dialogen Ordell en de andere leunden daar een beetje op.
Ik heb me gewoon vermaakt en ben een beetje verbaasd dat deze film ruim 2 uur duurt.

En damn.. die Melanie (Bridget Fonda) is hot!

Enige minpunt: De muziek.. daar werd teveel mee gekloot. Opeens ging hij heel hard en dan opeens werd de muziek weer abrupt afgebroken.

Een uitstekende film!
4,5*

P.S. Chris Tucker was ook weer geweldig, kort, maar geweldig

Na een aantal jaren weer eens herzien en dat pakt positief uit voor Jackie Brown. Veel beter dan ik dacht, en eigenlijk de laatste 'klassieke' Tarantino film, daarna is hij met Kill Bill toch veel en veel meer de absurdistische en de actie kant gaan opzoeken. Ook zeker niet verkeerd maar dit is ook wel erg lekker.

Jackie Brown girlpower in een tijd waarin dat vooral nog werd geassocieerd met The Spice Girls... Nee, dan Pam Grier die hier toch wel een heerlijk karakter wegzet, ik vind haar verrassend veelzijdig spelen. Ze weet meer uit haar personage te halen dan je verwacht van je normale standaard misdaadflick held(in). Mooie vind ik toch wel dat Jackie Brown een vrouw van vlees en bloed blijft. Daarnaast wordt ze mooi aangevuld door geweldige rollen van Samuel Jackson, Robert DeNiro en Robert Foster. Vooral deze 4 maken het helemaal niet erg om 154 minuten naar het scherm te moeten kijken.
Tarantino maakt bovendien niet de, veelgemaakte, fout om zijn plot nodeloos ingewikkeld te maken. Iets wat nogal eens vaak voorkomt bij misdaad/heist films waarbij misleiding en verwisseling een grote rol spelen. Nee, de truuk om het geld te bemachtigen is eigenlijk heel simpel maar klopt daardoor wel. De enige niet ingecalculeerde toevalligheid, het neerschieten van Melanie, werkt eens in het voordeel trouwens en geeft nog niet eens een overbodige twist op het eind van het liedje.

Cinematografisch heb ik ook bar weinig aan te merken op deze film, het ziet er allemaal heel prettig en tot in de puntjes verzorgt uit. Het oog voor detail en perfectie is iets wat ik erg waardeer in de regie van Quentin Tarantino.
Denk dat deze film wat minder gewaardeerd wordt dan andere films van de man omdat hij wat minder uitgesproken is. Voor Tarantino begrippen is het zelfs een erg bescheiden film maar daarom niet minder fijn want ook dat blijkt hij dus prima in de vingers te hebben.

4*

Lange zit, maar wel te doen als je hippe dialogen + Tarantino kunt waarderen . Het verhaal had wel wat compacter verteld kunnen worden. Daartegenover staat wel een toffe cast en funky muziek.

Persoonlijk is dit één van de mindere misdaad-films die ik gezien heb.

Hij krijgt wel een kleine voldoende, maar dat komt alleen maar hoe ze de beelden (hoe ze dus met de flashbacks spelen) goed in elkaar hebben gezet. Samen met het kleine rol van Tucker, is dit 't enigste positieve dat ik van deze film vond.

Wat ik wel opmerkelijk irritant vond was de intro. Naast de vreselijke intro van Watchmen, kan deze ook gerust bij.

Ook waren de camerabeelden soms irritant. Bijv. toen Jackie haast had en met haar nieuwe pak door de winkel ging lopen, dat camerabeeld alleen al Ik werd er volkomen duizelig van.

Dit moet haast één van De Niro's slechste rollen zijn die ik heb gezien Hij wordt bijna volkomen weggelaten terwijl hij toch echt een hoofdrol moest hebben. En nog de geitensik en lange haren van Jackson

Ikzelf zou hem niet sterk aanraden. Tenzij er hardcore liefhebbers zijn van misdaad en fans van Tarantino's filmstijl. In die twee laatste gevallen zou ik zeggen: gerust kijken en zo niet, zelf weten en anders niet

Erg gave film, die dan wel niet bestaat uit heel veel actie. maar wel lekker spannend blijft. Gave dialogen en de rol van De Niro is inderdaad niet groot, maar wel erg goed.

Ik heb de film net herbekeken en ik heb hem een half puntje omhoog gedaan! Wat een fantastische Tarantino film. Ik houd sowieso al van alle tarantino-films, alles in de film klopt. De intro fantastisch, die komt dan later in de film nog een keer terug. Echt volmaakt!
De camerabeelden vond ik ook ijzersterk en alles behalve irritant of slecht. Alles past precies. Duizelende camera wanneer het moet en een rustige stilstaande camera wanneer het moet. Top!
De acteerprestaties van Samuel en De Niro waren allebei bijna perfect. Samuel is echt het stereotyp oplichter. Met zijn sikje, zijn grote huis en zijn "blonde engeltje".
De dialogen in de film waren ook weer van hoogstaand niveau. Ze praten bijvoorbeeld in het begin van de film erg lang over wapens, maar het blijft interessant. Zo zijn er wel meer scenes waarbij het onderwerp van het gesprek nergens over gaat, maar toch houd je je aandacht er vol bij! Fantastisch.
Dan nog de muziek! Wauw, elke keer als de muziek weer opkwam was het weer een genot voor je oren. Het klopte precies, soms wat kinderachtige piepdeuntjes, maar zelfs die pastte precies bij de scene.
Waarom is deze film eigenlijk 16+? Daar kon ik niet helemaal inkomen. Er wordt een paar keer geschoten, een lijk laten zien en een heel klein beetje seks.
Het halve puntje wat mist voor de vijf. Is dat het verhaal eigenlijk niet diep genoeg uitgekiend wordt. Niet dat het verhaal langer had moeten zijn, maar in 2,5 uur had dit toch iets diepgaander gekunt. Daarom denk ik dat Jackie Brown een beetje laag beoordeelt wordt.
Het verhaal is gewoon niet diepgaand genoeg voor 2,5 uur Tarantino. Dat stoort veel mensen denk ik, mij gelukkig niet heel erg, maar wel een beetje.
Dit alles maakt voor mij dus een 4,5*!

Ik vond het wel een geslaagde film.

Vooral de casting is erg goed in deze misdaadfilm (Grier, Jackson en Nero etc). Soms wel traag, maar dat was RD ook soms. Maar hier stoorde het me wat meer. Voor de rest is er helemaal niks mis mee dus een 3,5.

Net herzien maar het blijft in mijn ogen saai. Een saai verhaal, traag verteld en vrijwel alleen maar door middel van vermoeiende dialogen. Soundtrackkeuze was bij een Tarantino nog nooit zo belabberd en ik vond het camerawerk, de decoupage en montage ook allemaal heel saai en vermoeiend. Ik blijf bij mijn oude cijfer en vind dit duidelijk het werk van een ongeinspireerde Tarantino.

Jackie Brown!
Een ietwat ondergesneeuwde film boven zijn eerste klassiekers en de geweldadige kannonnen hierna. De film zit er precies tussenin. En dat is eigenlijk perfect.
Deze film valt precies in een periode waarin Quentin Tarantino een verandering maakt van stijl(?) De films hierna zijn vooral wat geweldadiger en voelen wat minder eigen aan.
Jackie Brown oogt op het begin als een standaard thriller filmpje. Maar Quentin Tarantino weet met een geweldige cast die eigenlijk betrekkelijk klein is naast de main characters en een geweldige finishing touch JB tot een klein meesterwerk te maken.
QT neemt zijn tijd, en laat alles lekker lopen. Slaat niks over, wat bijvoorbeeld goed te zien is aan de intro scene waarin we Pam Grier zien lopen over het vliegveld en ook het uitleggen van de tassenwissel is erg uitgebruid gedaan. Normaal zou dit irritant zijn. Want wie wil nou iemand door een aantal gangen zien lopen. Maar QT weet een soort respect te kweken voor de acteurs die op de kijker neerdaalt. De heerlijke soundtrack helpt hier overigens ook aan mee. Het nummers door elkaar laten lopen en aan te passen aan de situatie werkt perfect.

Over de cast is geen vuil woord te zeggen. Robert De Niro is echt geweldig droog. De regisseur laat deze megaster gerust op de achtergrond spelen, maar De Niro maakt met wat minder screentime een even verpletterende indruk als de rest. De rest van de acteurs is even zo briljant en hier hoef ik verder ook niks kwijt.

Wie zien weer invloeden van heel wat cinema als....zie ramon k. Waarom zou je iets niet gebruiken wat verdomd goed werkt en het in een nieuw jasje steken. Je geeft ook je waardering naar deze eerdere films.

Ben ik iets vergeten? Vast wel, maar dit was het wel z'n beetje wat mijn brein kon opbrengen op dit tijdstip. Ohja, geweldig locatie's: een overdekt winkelcentrum in de 90'ties.

Na een hele poos nog eens herzien en Jackie Brown blijft een dik geslaagde film die wat mij betreft net niet de glans heeft van QT's meesterwerken Pulp Fiction en Reservoir Dogs. De dialogen zijn bij momenten nochtans geweldig en ondanks de lange speelduur en het lage tempo heb ik me geen seconde verveeld.

Maar als geheel vind ik deze toch duidelijk minder in vergelijking met Tarantino's eerste 2. De Kin kreeg me dit keer dan ook niet op het puntje van m'n stoel. De film mist wat zazz, zing, zork... Kapowza! Is het simpele en niet al te boeiende verhaaltje te weinig om een prent van 2,5 uur aan op te hangen?

Vergelijken met Pulp Fiction en Reservoir Dogs is misschien ook niet eerlijk, en op zich heb ik meer dan genoten. Meer zelfs: Jackie Brown is voor mij de derde beste Tarantino. Een ronduit briljante rol van Sam Jackson (die eeuwige cool en dat idiote haar!), een geweldige Forster, Grier en De Niro en Across 110th Street blijft uiteraard een bom.

Ruim 3,5*

Aardige film die ook weer die typsiche Tarantino sfeer heeft. De debiele personages, goede muziek, de kofferbakscene, af en toe hilarische dialogen en de soms totaal onverwachtse dood van (hoofd)personage. Toch mist het de genialiteit van Inglourious Basterds en Reservoir Dogs. Uiteindelijk vind ik het zelfs Tarantino's minste. Dit komt vooral de redelijk lange saaie stukken die de film kent. Overigens beschikt deze prent uiteraard weer over uitstekende rollen kent met onder andere Samuel L. Jackson die een topprestatie neerzet. Ook de rol van DeNiro vond ik hilarisch.

Aardig om eens gezien te hebben, maar een echte aanrader is het niet.
3*

Jackie Brown haalt het zeker niet bij Tarantino's beste films. De film mist wat vaart af en toe, en is niet de hele speelduur even boeiend. Maar goed, verder is dit gewoon een heerlijke film met vele geweldige dialogen en een goeie sfeer. Alle acteurs zetten stuk voor stuk prima rollen neer met als uitschieters de Niro en Pam Grier. Uitstekende film toch weer. Ook na de tweede herziening.

Dit is toch een teleurstelling als ik kijk naar mijn verwachtingen van de beste man Tarantino. Er gebeurt niet gek veel merkwaardigs en het geweld blijft grofgezegd beperkt. Oké, er worden vanuit het niets een paar mensen op koelbloedige wijze afgeknald maar omdat dit steeds buiten beeld bleef resteert er een slappe driehoeksverhouding tussen FBI, wapendealer en de verdachte. De cast presteert goed, daar ligt het niet aan. Ik vind de opzet gewoon niet zo boeiend en wat mij betreft had Quentin wat meer registers open mogen trekken. De muziek is weer een excellente keus en blaast wat extra leven in deze prent. Ook de lange dialogen zorgen ervoor dat je betrokken blijft bij het onderwerp en dat is misschien zelfs de reden dat de speelduur nog redelijk snel leek te gaan.

Shut your raggedy-ass up, and sit the fuck down!

Sterke en vooral coole, mede dankzij Pam Grier, film die eigenlijk overal werkt, alleen vergeleken Tarantino's andere werk wat minder weet te pakken slash indruk weet te maken. Hoogstwaarschijnlijk is het mijn oppervlakkigheid die snakt naar geweld, of misschien is het de, naar mijn mening, niet zo grappige of a-la-tarantino-dialogen. Het verloopt allemaal lekker, maar is naar mijn idee niet een klassieker zoals we hadden verwacht. Mag ook.

Naast dit is het gewoon een sterke film die elke minuut weet te boeien en lekker vlot en smooth weet te rollen. Door de Quentin-aspecten blijft het altijd leuk om te kijken, het bewust gebruiken van muziek, montage en de kijkers point of view, blijf je bewust van dat het zijn werk is, en dat is fijn. Als fan.

Cast deed het heel leuk, alle credits gaan uit naar Pam de zakenvrouw, echt geweldig hoe ze haar rol wist te vertolken. Ook leuk om Jackson een keertje te zien, met een andere uitstraling, is goed over nagedacht want zo blijft deze rol wel memorabel.

Zeker geen slechte film, maar voor een Tarantino iets te veilig en niet zo memorabel als gehoopt. Minste tot nu toe. 3,5 ster

Niet fantastisch, maar wel amusant.

Degelijk misdaadverhaaltje, met een vermakelijk doch simpel plot. Qua inhoud heeft de film net te weinig te bieden, gezien de lange speelduur. Veel dialogen, dat wel, maar ook veel rond-de-pot-gedraai.

Qua acteerwerk heb ik wat gemengde gevoelens. Samuel L Jackson speelt weer een schreeuwerig typetje, iets wat hij goed kan, maar ook (te) veel doet. Robert De Niro had een erg grappig rolletje, maar met zijn talent kan hij beter iets groter krijgen. Pam Grier doet het redelijk. Robert Forster en Michael Keaton waren nogal saai.

Het camerawerk was uitstekend. Tarantino weet echt wel hoe een film in beeld gebracht dient te worden. Ook de muziekkeuze paste perfect. De dialogen waren hier minder dan in bv Pulp Fiction.

3,5

Misschien een minder bekende film van Quentin Tarantino. 'k Vond hem niet slecht, al mocht hij misschien wat minder lang duren (2 en een half uur!). Samuel L. Jackson zag er met z'n lang haar precies een mislukte travestie uit

Was een goeie en leuke film om te zien.

Wie Pulp Fiction goed vond zal deze ook wel wat vinden, want zitten best wat herkenningspunten in.

Van Pam Grier had ik nog niet eerder films gezien, kende haar enkel uit Miami Vice maar vond haar erg goed in haar rol. Samuel L. Jackson zoals altijd heel scherp, een kleinere rol voor Robert De Niro maar wel een leuk personage, en Bridget Fonda zag er heel erg sexy uit.

De soundtrack vond ik ook erg goed, zorgde vaak voor een jaren 70 sfeertje.

Minder bekend dan Pulp Fiction, maar zeker een aanrader dus.

4 sterren

Weer een leuke vondst van Tarantino.

Het is qua verhaallijn allemaal wat simpeler dan bij Pulp Fiction, wat meer rechttoe rechtaan, maar dat is absoluut niet vervelend. Pam Grier zet hier een prima hoofdrol neer als stewardess Jackie Brown. Ze maakt van haar personage een sterk vrouw van vlees en bloed, een echt personage dat de nodige diepgang meekrijgt. De bijrollen zijn echter het leukst. Samuel L. Jackson is met zijn dialogen en oneliners erg grappig, maar vooral Robert de Niro is ontzettend grappig en lijkt continu stoned en onder invloed te zijn, zo sloom komt hij vaak over. Ook Robert Forster verdient nog een vermelding voor zijn leuke rol.

Naast leuke personages, komen er een hoop leuke en boeiende dialogen in voor, iets wat Tarantino altijd wel kenmerkt. Het verhaal is daarnaast op een bijzondere leuke manier uitgewerkt, niet ingewikkeld, maar wel vlot. Vooral de scène, die vanuit verschillende invalshoeken wordt bekeken, is leuk gemonteerd en verduidelijkt daarnaast een hoop. Tevens wordt Jackie Brown gekenmerkt door aanstekelijke muziek, die de jaren zeventig een beetje doen herleven. Het grappige repeterende deuntje van de Deftones is daar zo’n typisch voorbeeld van.

Ja prima film dus, waarbij de speelduur tweeënhalf uur zo voorbij is.

4,0*

Eerste tegenvallertje van Tarantino.

Het begint best aardig. Zoals gewoonlijk zijn de uitstekende dialogen zoals in elke Tarantino film weer aanwezig. Ook de referenties naar Blaxploitation zijn leuk.

De Niro zet een erg goede rol neer maar de show wordt absoluut gestolen door Samuel L. Jackson. Net zoals in Pulp Fiction zet hij in Jackie Brown zijn character op geniale wijze neer.

Zeker een heel groot pluspunt aan de film.

Helaas duurt Jackie Brown te lang en al wordt het nergens echt saai, het zakt op bepaalde momenten wel degelijk in. Ik ben ook geen fan van Pam Grier al doet ze het niet slecht.

Plot is af en toe ook wat onduidelijk/rommelig maar dat kan aan mij liggen.

Zeker de minste van Tarantino die ik tot nu toe heb gezien. Maar de heerlijke acteerprestaties van De Niro en Jackson houden het op een voldoende.

Na het kijken van deze film, moet ik denken aan "hoe kun je een drol lekker maken".

En dan staat de lekkere drol voor deze film.

HeOverduidelijk zijn de kwaliteiten van Tarantino in deze film te zien.

Vooral in de cinematografie en het script is de hand van quentin te zien.

Het plot is niets anders dan een standaard complot om geld te stelen van een crimineel.

In de eerste scenes wordt je geboeid door de personages en wat er toch aan de hand zou zijn. Maar hoe verder de film vordert hoe voorspelbaarder de film wordt en hoe minder geboeid je kijkt.

Toch vind ik het wel een goed punt dat ik toch het einde wil afzien.

Helaas 2,5* voor een saai verhaal dat best nog leuk gebracht wordt.

Tarantino met de rem er op in iets dat je als blaxploitation light kan omschrijven. Een hommage is het in ieder geval. Als je met dat soort films iets hebt, kan het bijna niet anders of je bent al grotendeels om als Bobby Womack zijn Across 110th Street inzet. De stille, sullige Bobby de Niro, de glazige Bridget Fonda of de ook hier weer heerlijk brullende Samuel L. Jackson, allemaal goed, maar de casting van Robert Forster en Pam Grier zijn de échte vondsten. Coffy, Foxy Brown en nu dus Jackie Brown is één en al uitstraling, terwijl Forster gezegend is met één van de sympathiekste koppen op de planeet.

Een duo dat het warme, menselijke middelpunt van de film vormt. Nogal ongebruikelijk binnen het oeuvre van Tarantino en daarmee ook één van de redenen waarom dit tot zijn betere werk mag worden gerekend. Net als de climax. In de aanloop gaat het eventjes iets moeizamer, in mijn herinneringen was het nog net iets sfeervoller, maar eenmaal aangekomen in het winkelcentrum ontspint zich een geweldig slot vanuit meerdere perspectieven waar die typische muziek ook weer een prominente rol speelt. Een uitgekiende, beheerste misdaadfilm met soul power. I put a cherry on top. Booh-yah!

Wow. Elke keer dat ik Jackie Brown zie vind ik hem steeds beter worden. En man, man, man... Wat een geweldige cast. Pam Grier, Robert Forster, Samuel L. Jackson en De Niro vond ik echt onwijs goed. Hoe vaak ik wel niet een glimlach kreeg bij het horen van het woord 'Motherf*cker' van mister Samuel, heerlijk! Ook ik vond het eerst een van de minste van Tarantino, maar telkens bij het herzien blijkt eigenlijk dat deze film toch wel echt goed in elkaar steekt. Daarnaast vult de muziek de film heel goed aan en dit brengt mij tot een 4,5*.

Van 2,0* naar 3,5*. Blijkt toch een heel fijn filmpje te zijn. Dit maal heb ik hem op BluRay gezien en dat maakt ook een hoop verschil, zowel qua beeld als geluid. Tarantino gebruikt altijd geweldige muziek dus op momenten als deze ben ik altijd blij met mijn speakersetje Ik heb wel een pauze ingelast maar ik krijg het idee dat het verstandig is om dat bij elke Tarantino film te doen.

Buiten de fijne teksten van met name Samuel L. Jackson en de ongebruikelijk rol van de Niro, valt deze film vooral op door het gebruik van de muziek. Niet alleen de keuze van de muziek maar ook wanneer het gebruikt wordt en vooral hoe, bijvoorbeeld dat de muziek stopt als de sleutel van een auto er uit wordt gehaald. Het zijn dit soort details waar deze film vol mee zit waardoor ik dit een zeer goed film vind. Enig minpunt: op sommige momenten is de film wel heel erg traag..

Minder slecht dan ik me herinnerde.

Toen ik Pulp Fiction nog goed vond, vond ik deze vooral erg tegenvallen. Door de jaren heen zijn ze duidelijk naar elkaar toegegroeid. Al blijft deze nog steeds iets onder het niveau van Pulp Fiction hangen.

Komt vooral door Pam Grier, die zowel in haar personage als met haar hele verhaallijn niks weet te doen. Het minste deel (maar wel de kern natuurlijk) van de film. Kon mij meer vinden in de bijpersonages en de verhaaltjes daarrond. Vooral Jackson (en daarmee het begin van de film) vond ik goed te pruimen.

Tweede deel is wat vervelender aangezien de aandacht daar vooral naar de switch gaat. Wel nog kunnen genieten van De Niro en Fonda, die een lollig duo vormden. De typische dialogen zijn hier wat minder aanwezig, maar wel aangenaam, ook de verwijzingen liggen iets minder op de voorgrond.

Enige grote nadeel verder is de muziek, niet om aan te horen en veel te nadrukkelijk aanwezig. Yuk.

2.0*

Nog maar eens een Quentin Tarantino film gekeken, met in mijn achterhoofd zitten dat er altijd wel een degelijke film uit de koker komt. Na het zien van jackie Brown kan ik wel stellen dat deze film in mijn ogen toch wel de minste is. Dit heeft mede te maken dat de personages te weinig interessant zijn om het te grote gat van 154 minuten te kunnen vullen en het verhaal heeft dan ook weer te weinig om het lijf.

Dus eigenlijk is het vrij eenvoudig om te stellen dat de film in mijn ogen een te lange speelduur heeft om interessant te zijn. Quentin Tarantino weet er dan wel tussen door wat leuke trucjes uit te halen en er worden af en toe wel een leuk nummertjes gedraaid, maar dat heeft toch te weinig in breng. Ik had daar- in- tegen dan wel weer hoop gehad dat er een knaller van een einde kom (wat er bij hem altijd wel in zit), maar dat bleek een grote desillusie te zijn.

Een karige 2,5**

Samen met Pulp Fiction de beste Tarantino.

Net als in zijn populairste werk weet hij hier een geweldig soulsfeertje op te roepen, wat mij als liefhebber erg kan bekoren. De heerlijke muziek en de laidback humor doen het 'm. Verder zit de film qua geweld op het randje, maar gaat niet over-the-top, iets wat mij in Reservoir Dogs behoorlijk irriteerde. Zodra grofheid en geschreeuw de boventoon gaan voeren haak ik af.

Het plot is hier en daar wat rommelig en de vele typische Tarantino personages vereisen wel wat extra aandacht, maar de film blijft boeien tot het einde, ondanks de lange speelduur. Samuel L. Jackson, Pam Grier en Robert Forster zetten alle drie leuke rollen neer. Van de laatste twee is het ook gelijk hun beste rol ooit; ergens anders ken ik ze niet van, uitgezonderd wat bijrollen. Over bijrollen gesproken: grappig om Robert De Niro eens in de rol van sullige crimineel te zien, i.p.v. topcrimineel.

Meeslepend of nagel bijtend spannend is Jackie Brown verder niet. Wel blijft de film blijft de gehele speelduur komisch luchtig en vermakelijk, dankzij een sterke combinatie van dialogen, acteurs en sfeer. Ik kan alleen maar hopen dat wanneer Tarantino klaar is met de martial arts, oorlog, western en horror-genres hij ooit nog terugkeert naar de soul. 4****

Ik begeef me w.s. in het hol van de Tarentinofans, maar echt, dit was voor mij ondermaats.

Traag als dikke stroop en een overkill aan nietszeggende dialogen, waar hier voor zo over geprezen werd. De snelheid waarmee iemand zijn tekst reproduceert is niet echt wat indruk maakt. De Niro had voor deze rol, nou ja rol, moeten bedanken, zonde van het talent.

Ieder het zijne maar als we Tarentino lezen is dat echt geen garantie voor het leven. Zeg er wel bij dat hij een aantal zéér mooie films heeft gemaakt.

Rest me om te zeggen dat het wat moeizaam in elkaar stak. Meer een drama dus!

Herzien. Zeker niet Tarantino's minste, en uiteindelijk ook prettiger dan Reservoir Dogs, waarin iets teveel geschreeuw te horen was. De film komt uit de jaren 90, speelt in de jaren 90, maar voelt qua sfeer veel ouder aan, ook dankzij de fijne soulmuziek.

Eerste helft is het beste, met Jackson in z'n element als ouwehoerende crimineel. Komt allemaal lekker vlot over, en de dialogen zijn het spitsvondigst. In de tweede helft wordt er meer gefocused op de ontknoping, waarvan de afloop niet verrassend is, maar waar wel een fijne spanning opgebouwd wordt.

Deze film wordt door velen als weinig typisch Tarantino genoemd, toch ook hier genoeg stijlkenmerken. De muziek, de dialogen op bepaalde momenten, maar ook een aantal keer het scheppen van een verwachtingspatroon waarna iets onverwachts te doen. Met name de seksscène en het neerschieten van Fonda.

Behoorlijk goed acteerwerk, met name Jackson en Grier. Leuke bijrollen voor Fonda en De Niro, met name de rol van de laatste is opmerkelijk. Met name in The Godfather II zet hij een maffioso met heel veel charisma neer (zowat het enige goede aan die film), het contrast met z'n rol in deze film als dommige ouwe crimineel kon niet groter zijn. Die seksscène alleen al, wat ziet dat er suf uit, erg komisch.

Muziek is zoals gezegd dus erg fijn, visueel is het degelijk, maar saaitjes. Het verhaal kijkt aardig weg, al was de eerste helft het meest spitsvondig. 3*.