Vozvrashchenie (2003)

Het sterke aan deze film is dat je alles vanuit het perspectief van de broers ziet. Je kunt slechts gissen naar de motieven van de vader.

Ben hier niet zo ondersteboven van als menigeen.

+punten voor de soundtrack (of voor een groot deel het ontbreken daarvan) en de prachtige decors en camerawerk die samen zorgen voor een intens dreigende sfeer.
Ivan Dobronravov vond ik ijzersterk acteren , van vaderlief was ik wat minder onder de indruk omdat zijn stoicijnse gelaatsuitdrukking mij ging vervelen.

- punten voor het feit dat deze film mij niet bij de strot greep, Misschien is dit te wijten aan het suggestieve verhaal waar ik het belang niet zo van inzie.

Ook een - punt voor sommige handelingen van de vader bv. op het eiland waar hij ontpopt in soort meedogenloze Bear Grylls waardoor ik soms het gevoel kreeg naar een aflevering van Expeditie Robinson te zitten kijken.

Zijn reactie toen de jongens ondanks het horloge dat hij aan de oudste zoon had meegegeven veel later dan afgesproken terug kwamen loog er toch niet om.

Wisten jullie trouwens dat het oudere broertje, vlak voor de Russisch premiere om het leven kwam? Tijdens een duik kreeg hij kramp in zijn been waardoor hij verdronk.

Ik ben op de hoogte van dat tragische feit. Ik moet hier bij elke herziening aan denken.

Pffff. Mooie beelden, script uit de stilte laten spreken lukt wel ja.. maar jemig wat een onbevredigende film verder... Super culti, je moet er van houden..

Heeft iemand enig idee wat er in dat kistje zat die die vader had opgegraven op dat eiland?

Wij hebben er allemaal een 'idee' over, maar dat is net het mooie: we hebben, meer nog dan de kinderen, sterke vermoedens, maar uiteindelijk kunnen we het niet weten en dat zorgt er ook voor dat we geen eenduidige mening over die vader kunnen hebben. Want misschien hebben we het bij het v

erkeerde eind.

het enige waar we op kunnen oordelen is wat we zien: een vader die weinig opvoedkundige ervaring heeft, maar toch om zijn kinderen geeft. Mooi, mooi, mooi.

Ik heb hem trouwens net op dvd gekocht voor een heel goede vriend.

Mooi drama, leuke plaatjes, goed in elkaar gezet, blijft tot het einde boeien.

Snap de hoge waardering niet helemaal, best aardig drama niet meer en niet minder, tot aan het eiland wat langdradig, daarna goed met een triest einde: 3,0

Adembenemend mooie beelden van de oogverblindend mooie natuur, de mooiste filmmuziek die ik ooit gehoord heb, een aangrijpend verhaal met veel spanning en de onzekerheid over de motieven van de vader waarmee de film je achterlaat. Genoeg redenen voor een hoge waardering?

In de film zit toch een spanning die zich heel de tijd laat voelen. Het is wat gesuggereerd wordt en niét getoond, dat zelfs nog ver nà de film blijft doorwerken.

Voeg daarbij perfecte, suggestieve vertolkingen, wondermooie cinematografie, een subtiele soundtrack en een eenvoudig, doch niet simplistisch, voorspelbaar scenario en je eindigt met een nagenoeg perfecte film.

Althans: zo denken de mensen erover die deze film zo'n hoge score meegeven.

Ieder zijn eigen mening, de vader deed voorkomen dat hij de verloren tijd (12 jaar) wilde goedmaken met een vakantie, maar hij wilde gewoon zijn buit ophalen, eenmaal op het eiland werd de film wat beter, nogmaals ik vind 3 sterren genoeg voor deze film.

Een handvol vragen waarmee je blijft zitten.

Misschien net iets te veel.

Maar wel stof dus om over na te denken en praten.

Opvallend mooie shots in een veelal sombere en desolate omgeving.

Heel aparte film eigenlijk.

Ik ben het eens met Pierre1965,
teveel vragen waar je mee blijft zitten. Dan heb ik het niet eens over zijn motieven, maar vooral om dat wat er in het kistje zat.

De inhoud van dat kistje had de film voor mij naar een 1 ster kunnen brengen, of naar een 5 sterren.
Nu blijf ik er tussenin steken; maar stem toch een 3,5 voor de sobere omgeving en de verknipte vertrouwensband die goed uitgebeeld werd.

Die vragen zijn totaal onbelangrijk voor de film.

Precies, een matige film geeft aan het einde netjes alle antwoorden, een goede film roept aanstekelijke vragen op.

De hoge noteringen vliegen de laatste tijd echt de deur uit bij mij, het lijkt wel alsof ik alleen nog maar goede films zie. Na Keane en 35 Rhums is dit de derde film deze week die een 4,5 scoort. Van die drie films moet wel gezegd worden dat ik deze weer de beste vond. De 5 sterren worden dan ook benaderd, maar net niet gehaald.

Vozvrashchenie is namelijk een film die me helemaal ligt. Prachtige, maar dan ook echt prachtige cinematografie. Heerlijke shots, traag, subtiel en toch treffend (en daarom boeiend). Fenomenaal aan deze film vond ik het kleurgebruik. Nog nooit zo mooi contrasten tussen bewolkt en zonnig gezien, echt schitterend. Ook de stranden, de bossen, de zee en de verlaten Russische gebouwen worden heerlijk (treffend) in beeld gebracht. Daarbij kwam ook nog eens de fijne - ook al zo subtiele - ambient soundtrack die de film tot een audiovisuele parel maakt.

Die elementen brachten erg veel sfeer in de film en veroorzaakte een mysterieus effect, dat natuurlijk versterkend werkte op het verhaal dat verteld wordt. Het verhaal an sich boeide me echt heel erg en was ook erg ontroerend. Het mysterieuze kan ik vaak ook wel heel erg waarderen.

Toch waren er een nog een paar kleine minpuntjes. Het acteerwerk van de kleinste boeide me net wat minder en ik vond het soms net op het randje (van irritant). De vader vond ik daarentegen een geslaagder personage.

Dan nog een laatste (visuele) kritiekpunt: De scènes in de regen, zoals op de brug (met de kleinste) werden net niet zo mooi weergegeven als de rest. Er miste een bepaalde sfeer om die scènes, terwijl die nou net zo mooi weergegeven hadden kunnen worden.

Maar ik vergeef het de film. Verder was het audiovisueel namelijk fenomenaal. Vozvrashchenie blijft dan ook in m'n hoofd rondspoken.

Voor nu 4,5* (maar veel kans op verhoging naar de 5*)

joepp (hierboven) houdt duidelijk van visueel stijlvolle 'kleine' films. Ik mag hopen dat ie ook 'Stranger than paradise' van J. Jarmusch kent - ook al zo'n pareltje.

Haha beetje off-topic. Ken 'm wel, maar heb nog weinig uit t oeuvre van Jarmusch gezien. Is Stranger Than Paradise ook echt vergelijkbaar, of op een andere manier visueel zeer aantrekkelijk?

Nee, volstrekt anders (qua toon, inhoud, stijl) maar ik bedoel 'past in het rijtje van mooi klein visueel sterk drama'...

Toch nog met een halfje verhoogd naar de 5 sterren trouwens. Ik kon niet anders. Deze film maar rondspoken in m'n hoofd, vooral door de setting en het prachtige kleurgebruik.

Ik weet wat je bedoelt. Aanvankelijk denk je nog gewoon "wat een keigoede, mooie film" , maar dan begint het pas. Zoals je bijna mythische herinneringen hebt aan films die je 30 jaar geleden gezien hebt (bij mij dan ), bereikt deze film al snel vanzelf dit niveau.

Bij het maken van deze film zijn alleen maar juiste keuzes gemaakt.

Grappig. Het werd mij op een zeker moment ook duidelijk dat de film meer waard was dan de 4,5* die ik aanvankelijk had gegeven

... en zo is het.

Wordt het niet eens tijd dat jij 'm dan ook de volle mep gaat geven?