Cannibal Holocaust (1980)

Stond al een tijdje op mijn verlanglijst om te zien en het is er eindelijk van gekomen. Het dierenleed in de film is niet om aan te zien en als dierenliefhebber heb ik moeilijk om dat soort scenes te zien.

De film is onnodig hard en het is duidelijk dat de filmmakers gewoon een controversiële film wouden maken.

Maar als ik wegkijk van het dierenleed dan zit er wel een aardige horrorfilm onder, meer niet.

Ik wil wel nog meer werk van Deodato zien.

Vind dat de overeenkomsten tussen het gebruik van homecamera in Peeping Tom en Cannibal Holocaust toch behoorlijk gering hoor.

net gekeken , voor 1980 is het wel redelijk, zonder de dierenkill scenes was dezelfde nog slapper geweest, hij wist mij op geen enkel moment te pakken, weinig sfeer.

ik heel erg verwend ben kwa horror.

Tjah wat kunnen we hier over zeggen, net met evolva20 gekeken. Ongeveer op de helft van de film begind de film pas echt. De dieren kill scenes voegen verder niet veel toe en opzich is het hier en daar best wel brutal maar het valt al met al wel mee. Ik heb in ieder geval genoeg hardere films gezien en echt warm werd ik hier niet van. De soundtrack btw is nogal kiddie en de geluiden van de guns gewoon lachwekkend. Maarja we hebben het hier wel over een film van 1980, vandaar dat ik em toch nog een 2.5 sterren zal geven.

het ging wel ik had er wel meer van verwacht!!!

2.5*

Exploitation, het zegt mij toch niks eigenlijk, maar ik moet toegeven dat Cannibal Holocaust wel een goede film is.

De film is in een realistische documentaire stijl gemaakt, wat het geheel iets authentiek geeft (enkel de slechte acteerprestaties zijn een doorn in het oog) en de soundtrack draagt ook bij tot de naargeestige sfeer.

Verder vond ik het aangenaam om is de horrorfilm clichés doorbroken te zien. Zwart/wit verhoudingen waren ver zoek in Cannibal Holocaust: zowel de kannibalen (het zijn meedogenloze primitievelingen), als de filmmakers (ze gaan over lijken om sensationele beelden te krijgen) als zelfs de mensen die de beelden recupereren (door hun voyeuristische houding) komen er slecht uit. Om dit nu maatschappijkritiek te noemen, zoals velen dat doen, vind ik lichtjes overdreven. De boodschap in Cannibal Holocaust vond ik iets te simplistisch en oppervlakkig daarvoor.

Over de beruchte dierenscènes wou ik nog even kwijt dat ik ze wel degelijk degoutant vond en de vergelijking die velen met deze scènes maken is onjuist. Ja, er worden dagelijks dieren geslacht voor consumptie en ook in documentaires worden dieren gedood, maar wanneer men dit in een fictieve speelfilm doet, berust het doden van dieren louter op sensatiezucht. Ze hadden die scènes toch evengoed kunnen faken?

Over deze film heb ik maar 1 ding te zeggen:

Een film om op te vreten!

Humor

de dieren scene was goor

Best wel een shoquerende en gore film die niet alleen laat zien hoe primitief de volkeren in het Amazongebied zijn maar ook de primitieve kant van onze maatschappij. Onder meer onze beestachtige houding wanneer we van de 'beschaafde' wereld afgesloten zijn, wat op zich wel bijzonder knap is aangezien de Amerikanen zich maar al te graag laten afbeelden als brave, eerlijke zieltjes. Dat wordt dan ook nog eens aangevuld met een wat naargeestige, sinistere soundtrack en felle geluiden.

In het begin was het idee van enkele primitievelingen die een arm aan het opvreten waren nogal redelijk misselijk makend, al wennen dat soort scènes na een tijd gelukkig wel. Wat verder ook opvalt is dat alles er 'echt' uitziet, alsof de acteurs werkelijk opengereten werden en de ingewanden ook echt uit het lichaam gehaald werden, en dat in een tijd dat er nog geen sprake was van cgi, dus wat effecten betreft scoort de film opvallend goed. En om nog maar eens op de beruchte dierenscène in te gaan: ik vond alleen het doden van die reuzeschildpad en van dat varkentje iet of wat erg, dat hadden ze ook even goed in scène kunnen zetten (maar ja, het is een film uit 1980, ondertussen zijn dierenrechtorganisaties wel wat strenger). Dat die vogelspin of slang gedood werd kon ik nog mee leven..

4.0 sterren

Toendertijd was dit een zeer heftige film. Het was een jaar geleden toen ik deze film voor het eerst zag en ik moet zeggen dat ik 'm geweldig vind . De soundtrack is ook erg goed en ik vind nog steeds dat de film zo realistisch is. De scene's met de schildpad en aap en dat zwijntje die waren wel echt . Alleen ik dacht ook dat die acteurs werden vermoord maar dat was niet zo . Deze film is als ik het goed heb in 32 landen verboden geweest en werd ook in de lijst van video nasty's gezet . Ik vind hem nu ook goed dus krijgt hij van mij 4,5 sterren.

Halfje erbij.

Essentiele horrorfilm en o zo intelligent gemaakt.

Intelligent? Wat is er zo intelligent aan dan? Ik vind het eerder ziek

Het ene sluit het andere niet uit

De film is op een weldoordachte manier gemaakt.

Een voor die tijd verfrissende combinatie van gewone film en documentaire stijl die het publiek in die tijd zeker wist te verbazen. Verder weet Deodato ook de perfecte soundtrack te kiezen en ( buiten de inderdaad onnodige dierenscènes) laat hij de expliciete gore pas in de tweede helft van de film duidelijk ten tonele komen en barst deze eigenlijk pas echt los in de finale, waardoor deze scènes dubbel zo hard aanslaan. En dan zijn de effecten nog van zo'n ongelooflijk realistisch niveau dat het moeilijk is om niet aangedaan te worden. Deodato heeft duidelijk oog voor schock, maar laat dit niet ten koste komen van het goed opgebouwde verloop van de film : ieder deel van de film vertelt een andere expeditie ( een ander ' verhaal' ) die naadloos in elkaar overgaan.

En last but not least, de vraag ' ik vraag me af wie de echte beesten zijn ?' is nog gesteld in andere films maar is nooit op een meer bijtende manier gevraagd dan in deze film. Alweer weet Deodato het perfecte moment te kiezen waarop hij zijn scènes , en tenslotte deze vraag, laat verschijnen of tengehore laat brengen.

Ziek ? Misschien wel ja, maar je kan onmogelijk twijfelen aan het vakmanschap van Deodato.

Wat veel gezeur over dieren, die bijna 30 jaar geleden geslacht zijn! Het is gewoon een hele goede, mooie film. Ook de natuurbeelden zijn prachtig en het verhaal steekt knap in elkaar. Een dikke pluim voor Deadato!

Een vrouw die Cannibal Holocaust 4,5 sterren geeft, is een vrouw naar mijn hart. Zo simpel is dat .

Whawhawhiwha. Zin om onder genot van wat schildpadkluifjes de film te herzien? Het moeten toch een keer 5* worden .

Laat ik eens aanvangen met een stukje geschiedenis des Animosh: tijdens het hoogtepunt van mijn puberteit (13-14) was ik helemaal wild van horror; het was met stip mijn favoriete genre, en films uit andere categorieën keek ik zelden. Langzaam maar zeker begon ik, zoals veel horrorfans, te verharden door al het expliciete geweld dat mij aangereikt werd: de gore werd minder indrukwekkend, het lijden van de personages minder gruwelijk et cetera. Uiteraard beviel die ontwikkeling mij absoluut niet, dus trachtte ik ter compensatie, om opnieuw adrenaline en gruwel te ervaren, mijn grenzen te verleggen door middel van het zoeken naar steeds goordere, ranzigere, gruwelijkere films, en spoedig ontdekte ik Cannibal Holocaust, een film die binnen het genre een krachtige reputatie heeft opgebouwd als wreedste film allertijden. Vreemd genoeg heb ik de film toendertijd echter nooit een kans gegeven, met als hoofdreden dat ik bang was het hoogtepunt van mijn horrorcarrière te vroeg te beleven. Even later verschoof mijn interessegebied van horrorfilms naar het medium als totaal, en daarmee verdween Cannibal Holocaust van mijn mentale lijst der waarschijnlijk boeiende films. Echter, nu mijn vader vertelde de film op dvd te hebben gekocht (mede doordat ik hem eens op zijn status heb gewezen) besloot ik hem alsnog eens een kans te geven.

Tijdens de eerste vijf minuten wordt reeds snel duidelijk dat Cannibal Holocaust een audiovisuele miskraam is van reusachtige proporties: enorm onverzorgde beelden, die zich kenmerken door erg amateuristisch camerawerk, inclusief lelijke kadrering, een werkelijk afschuwelijk kleurgebruik en een bijna willekeurige montage, worden veelal slechts begeleid door een erg slechte geluidskwaliteit, waaraan tijdens enkele scènes ronduit belachelijke muziek wordt toegevoegd, die balanceert tussen absolute meligheid en wrange afstotelijkheid. Ik besloot me echter gewoon te concentreren op de reden waarom ik de film überhaupt een kans gaf: de shockvalue, maar helaas bleek de presentatie van de film nog het goorste.

Dit is de meest ranzige, wrede, gruwelijke film allertijden, de film die berucht is geworden en gebleven om niets anders dan zijn uiterst gewelddadige inhoud? Het grootste gedeelte van de film heb ik me simpelweg zitten vervelen: in plaats van afgrijselijke gore kijk je veelal naar een groepje mensen dat wordt gevolgd, zijnde óf het reddingsteam onder leiding van professor Monroe, óf het camerateam dat verdween tijdens het schieten van hun documentaire. Jawel, af en toe vrolijkt gore de vervelende dufheid (want spanning (evenals enige andere emotie) ontbreekt tijdens deze delen compleet) op, maar ten eerste zijn deze momenten (op het totaal van de film genomen) zwaar in de minderheid en ten tweede vallen deze momenten in mijn ogen qua ranzigheid best mee. Alaaf, het vermoorden van de schildpad was erg smerig, en ook op het einde vindt onsmakelijk gewroet met ingewanden plaats, maar op deze twee momenten na ben ik binnen twee weken hoogstwaarschijnlijk alle pogingen tot wansmakelijkheid vergeten. Inhoudelijk wordt het bij wijlen wel best schokkend, maar wanneer je dit vervolgens niet duidelijk in beeld brengt (zoals bij de straf voor overspel) zul je mijn maag alvast niet doen keren.

Tevens weet de film me thematisch nergens te boeien, want eerlijk is eerlijk: hoe moeilijk is het om op de vraag 'wie is nu werkelijk het beest in de film?' te antwoorden met het woord 'beide'?

Niet bijzonder ranzig, audiovisueel walgelijk en over het geheel genomen niets minder dan saai. 1*, met dank aan de twee eerdergenoemde scènes.

Wat interesseert mij die acteurs. Moeten ze daar maar wegblijven.

Het is ook maar een film, en het is gewoon laag en walgelijk om voor een film een prachtig exemplaar van het dierenrijk op deze manier te doden en te pronken met de ingewanden van die schildpad. Men had zo een scène makkelijk kunnen maken met een namaakschildpad.

De medewerkers van die film wens ik enkel het ergste toe.

Het gebruik van echte dieren was heel normaal in die tijd hoor. Vind het zo grappig dat iedereen valt over deze film terwijl diezelfde mensen Coppola's Apocalypse Now en zijn stierenslachtscene de hemel in prijzen. Hypocriet noemen we zoiets.

Hoe prachtiger, hoe lekkerder, zeggen ze weleens. Net nog heerlijk genoten van een mooi konijntje. Morgen wordt het een mooie koe, denk ik.

Ik vind zoiets roepen je standpunt niet echt geloofwaardig maken. Vreselijke opmerking waarmee je jezelf niet veel beter presenteert dan de mensen die de schildpad afmaken.

Hier stond eerst een opmerking over slachthuizen, die is nu aangepast zie ik. Maar goed, een dier doden om op te eten, daar heb ik nog begrip voor. Maar een dier doden voor het plezier en entertainment, daar kan ik onmogelijk begrip voor opwekken en het vervult me met gevoelens van woede en afschuw.

En mijn uitspraak, daar sta ik volledig achter. Maakt niet uit of ik dan beter of slechter dan die mensen overkom. Ik roep geen dingen om mezelf populair te maken, ik zeg gewoon wat ik echt meen.

Meer zelfs, hier is het feest als ik op teletekst weer eens lees dat er een stierenvechter sterft. Totaal geen sympathie of medelijden met dat soort onmensen.

Ik zeg toch nergens dat ik anders zou hebben gehandeld? Dat is verder ook niet relevant binnen deze discussie, maar soit.

Persoonlijk vond ik het doden van de schildpad vele malen walgelijker dan alle overige scènes uit de film met elkaar vermenigvuldigd: het besef dat hetgeen je ziet echt is, gecombineerd met de beelden van een dier dat al stuiptrekkend, zelfs zonder schild en hoofd, zijn uiterst pijnlijke dood tegemoet gaat, veroorzaakt bij mij vele malen meer semi-omdraaiende maagbewegingen dan enig fictieve scène zou kunnen doen.

In dat geval had de regisseur niemand weten te schokken met de betreffende scènes, is het wel? Puur uit impactoverwegingen is zijn keuze dus best begrijpelijk, de ethische kant van het verhaal even daargelaten.

Ik wil alleen nog even dit zeggen.

Een mens staat bij mij hoger dan een dier. Zegt niet dat ik dieren niet leuk vind maar verschil moet er zijn.

Het was gewoon een schokkende film dus heeft men bereikt wat men wilde. Veel aandacht dus goed voor de film.

Mag je wel denken, en veel mensen zullen met jou akkoord gaan, maar ik dus niet.

Wie ben jij om op een gruwelijke manier een onschuldig dier te doden om daarna ook nog eens met zijn ingewanden te pronken?

Wie zoiets doet is in mijn ogen nog veel minder waard dan een dier.

Ik heb geen enkel dier gedood dus sla niet door zeg !