Conan the Barbarian (1982)

Het was al lang bedtijd voor mijn oude botten maar omdat Sinterklaas binnen 2 weken wordt verwacht, ben ik al aan het oefenen om midden in de nacht een wortel te eten en een pintje open te trekken. Geen moeite teveel voor mijn dochter. Dus een film om de tijd te doden (128 minuten moet volstaan) en met Conan the barbarian dacht ik de perfecte Sinterklaas film gevonden te hebben. We weten immers allemaal dat het nep is maar het brengt ons lekkers en zoet én krijgertje spelen, brengt me terug naar mijn eigen Sinterklaastijd waar een speelgoed zwaard van Ardoewaan onder de schoorsteen lag.

De film begint prachtig, de sequentie van de van de inval op het dorp van de jonge Conan is zelfs bombastische cinema op zijn best. Nadien blijven het set pieces die eigenlijk niks vertellen maar dienen als opbouw naar de confrontatie met Thulsa Doom (what”s in a name). Toch nog 2x met verbazing toegekeken en me bijna verslikt in de wortel. De scene met de heks en de transformatie tot slang. Alhoewel ik niet weet of dit positief of negatief moet beoordeeld worden. Hoe komen ze erop. Het zou ook de reactie kunnen zijn van Sinterklaas toen hij de brief van mijn dochter las. In de tweede helft was er gelukkig de fantastische pompeuze score van Basil Poledouris

om me wakker te houden. Het laatste gevecht was er wel te veel aan vind ik (het is dan al lang duidelijk hoe het moet eindigen) maar geduld is een schone zaak. Het is nu ver na middernacht als de eindgeneriek (ik ben reeds bij Special Effects : Nick, Allder, Antonio Baladin, … ) over het scherm rolt. De kinderen dromen van een oude man op een wit paard dat over daken loopt en cadeautjes komt brengen. De wortel is op op en het pintje uit. Missie geslaagd. De geloofwaardigheid van Sinterklaas zal ook dit jaar nog intact zijn. De geloofwaardigheid van Conan daarentegen …

Arnold is perfect gecast als Conan, hij is Conan.

Memorabel rolletje van Max von Sydow, wat een top acteur was dat toch.

Einde zaterdagavond in plaats van een horrorfilm dit cult product er nog even in, ooit deed ik de film af als hele foute pulp, maar maar gedurende de eerste fase in het door sneeuw omgeving dorpje waar Conan woont, eenmaal onder aanval, vraag ik me toch af of dit wel zo cult is. Want bepaalde dingen zien er toch wel heel goed uit voor een cult film.

Fraai is de opening temidden van het dorpje in het bos, de locatie, de aankleding, de actie en vooral bepaalt camerawerk, het lijkt in eerste instantie een bepaalde kwaliteit te verraden die niet perse aan een cultfilm doet denken, net als het dramatische shot waar Tulsa Doom de moeder van Conan onthoofd. Dit is toch zeker niet slecht te noemen denk ik in eerste instantie maar dat is buiten het tempo dat verderop regelmatig stroopt en Mister Universe zelf gerekend. Imposant is de verschijning uiteraard, maar acterenderwijs is het natuurlijk te slecht voor woorden met zijn 'moeilijke' blik en kreuntjes en kreten als er iets anders is of hij in gevecht is.

Maar te midden van sterke bad guys in de vorm van Jones, Thorsen en Smith, prima vrouwelijk schoon, en toch wel het nodige aan prima actie plus sfeer en locaties passend bij het fantasy beeld doet Conan het toch echt niet slecht. Het gevecht met de slang is visueel niet bijzonder sterk maar ben ik bereid door de vingers te kijken vanwege de leeftijd van de film, daar staat tegenover dat het fenomeen met de geesten waar de tovenaar Conan weer terug probeert te halen best sterk en sinister is. Tevens vind ik het eindgevecht met Smith en Thorsen ook best wel prima, wat een klerenkast is die Thorsen trouwens ook die by the way als stunt double voor Schwarzenegger fungeerde.

En zo kan Conan The Barbarian op goede en minder goede punten rekenen, is de film toch wel degelijk een cult product, verveelt de film opzich geen moment en is best lekker om zo nu en dan weer eens even mee te pakken.

Ik heb er een halfje bijgedaan zoals ik al eerder heb aangegeven is het een ontzettende vermakelijke film. Het sprookjes sfeer/gevoel zit hier goed in, en het is ook luchtig wat het niet snel doet vervelen.

Viel me tegen, film is saai en veel te langdraderig, had wel een half uur korter gekund.

Nooit eerder gezien, geen jeugdsentiment voor mij. Wel een enorm leuke en fijne film die lekker lang duurt, alles op een fijn laag tempo tot het onvermijdelijke einde brengt.

Met vanzelf in de hoofdrol Arnie, en waar ik hem altijd al een ietwat onderschatte acteur heb gevonden, is deze rol wellicht precies waar hij voor geboren is. Het klopt gewoon, en wat daar ook nog eens perfect in werkt is de onbezorgde happy-go-lucky lach die me ook al opviel in Stay Hungry (1976) en die hij ergens tussen deze film en de Terminator kwijt raakte.

Verder erg leuk om James Earl Jones in deze rol te zien - een serieuze maar toch zo onserieuze film, en hoewel er geen lachje af kan in character, spat het plezier van het scherm. En Sandahl Bergman, jammer dat zij nooit doorgebroken is. Wie wel doorbrak met deze film? Basil Poledouris met zijn filmmuziek, die na dit succes in zowat elke film voor de muziek mocht opdraven - of zo leek het toen toch haast.

De film is misschien niet heel verrassend - en dat klopt ook wel, want talloze keren nageaapt of inspiratie in gevonden, en met een beetje goede wil kan je dat tot en met vandaag terugvinden. En terecht, want een leuke, onderhoudende en historisch interessante film die terecht een cultstatus heeft.

Ook deze maar weer eens herzien. De 4k transfer van Arrow is voortreffelijk. Ik heb de film nog bij de release in de bioscoop gezien maar dit zag er vast net zo goed uit.

De film heeft enorm veel sterke elementen. Schwarzenegger op zijn fysieke hoogtepunt, een heerlijke soundtrack en een aantal fijne gewwelddadige scenes.

Maar toch weet de film me niet helemaal te overtuigen. Dat heeft vooral te maken met het tempo, het gebrek aan urgentie en de vrij droge regie. Ondanks alle kwaliteiten krijgt de film me nooit op het puntje van mijn stoel. Daarnaast valt er ook weinig te lachen.

Nog steeds goed voor een dikke 4* maar ik zou m toch graag nog beter vinden.