Dancer in the Dark (2000)

Dat is nu éénmaal het kenmerk van Von Trier: eigenzinnigheid

saaie film heb hem niet eens af kunnen kijken zo saai

Jouw type film gewoon niet kerel...

En je zouw beter geen punten geven als je de film niet eens hebt uitgezien.

Terwijl Von Trier's Antichrist me totaal koud liet, liep ik bij Dancer in the Dark over van sentiment en medeleven.

Lang geleden dat ik na het kijken van een film zo emotioneel aangedaan was als bij Dancer in the Dark. Vanaf het moment dat Selma's spaargeld gestolen wordt begon de situatie me steeds meer naar de keel te grijpen tot ik bij de momenten voor de executie helemaal vol schoot de tranen gewoon niet meer kon tegenhouden. Geweldige opbouw van emotie.

In een film met zo'n zwaar thema lijken zoetsappige musical elementen de grootste stijlbreuk die je maar kunt verzinnen. Maar het werkt hier gewoon, het contrast met de hardheid van het echte leven komt aan als een klap in je gezicht.

Prachtige film! Geweldig hoe Von Trier toch elke keer weer de juiste snaar weet te raken. Eigenlijk zijn bijna al zijn films dan ook formule-films, van kwaad tot erger tot ongelooflijk lijden.
Geweldige prestatie van Bjork en ook geweldige muziek.
Prachtige cameravoering.

En alweer een inside joke trouwens! de rechter tijdens het proces

4*

Vreemde film, ik ben geen liefhebber van musicals, maar dat effect was zeker in het begin van de film haast essentieel. Het blijft me als kijker nog steeds uit het verhaal halen, maar dit was wel weergaloos gedaan. Na de moord vond ik de film veel minder worden en kwam steeds meer het besef bovendrijven dat dit toch wel een draak van een verhaal is. Dat die luizige 2000 dollar voor een goede advocaat niet elders vandaan kon komen was zo schrijnend onwaarschijnlijk, elke goede advocaat was zelfs gratis boven op zo'n zaak gesprongen. Dichterlijke vrijheid, ja, slap gedoe nee. Het emotioneerde me dan ook helemaal niet meer, in tegenstelling tot het eerste deel van de film.

Mogelijks zou dat hier gebeuren; in de VS zou me dat voor zo'n geval zeer onwaarschijnlijk lijken...

onwaarschijnlijk mooie prent van von Trier. Emotioneel oprecht, sober, krachtig en diepgaand. Björk speelt fantastisch.

Mensen, dit is broodnodige kost!

Bijzonder mooie film. Ik had hem al een hele tijd liggen maar vreemd genoeg mezelf er nooit toe aangezet te kijken.

Ik was sowieso al redelijk fan van Bjork vanwege haar muziek, maar wist niet dat ze ook nog eens goed kon acteren. Wat een ontzettend sterke rol speelt zij, erg intens.

Von Trier heeft overigens in een interview aangegeven dat ie er achteraf meer musical aspecten in had willen doen.. Ik weet het niet, de combinatie van zwaar emotioneel geladen drama en musical werkt op de een of andere manier wel, maar meer had van mij toch niet gehoeven. Zou me denk ik té veel uit de film halen.

Hoezo Dogma...? (Dogme 95)

Enkele van de belangrijkste Dogma-regels worden schromelijk overtreden om dit meesterwerkje tot een Dogma-film te kunnen bestempelen... tenzij je in iedere film waarin een handcamera is gebruikt bestempeld tot Dogma...

Dit is mijn tweede film van Lars von Trier, en net als de vorige (Antichrist) was hij geweldig. Prachtige film, met geweldige acteerprestaties van Björk. Ik had nog nooit van haar gehoord, maar ze kan zeer goed acteren , net als zingen trouwens. Ik vond al dat ze zo goed kon zingen voor een actrice, maar ze is dus ook zangeres. Ze heeft een hele aparte stem, maar het werkt perfect voor haar personage. Ze komt haast over als een kind. Prachtig gedaan. Ik lees op wikipedia dat de opnames voor Björk behoorlijk heftig waren. Ik kan het me goed voorstellen, want het is natuurlijk niet niks zo'n rol.
Ik kan me eigenlijk ook best wel voorstellen dat de musicalgedeeltes niet gewaardeert worden. Ik ben er normaal gesproken ook niet echt dol op, maar in deze film werkte het heel goed, met name door de prachtige stem van Bjork.
Hoe verder de film vordert hoe heftiger het wordt. Vooral het eind is heel indrukwekkend. Dat die kerel haar helemaal ten gronde richt, een blinde vrouw notabene, en haar dwingt hem te vermoorden. En dat ze eigenlijk haar leven opofferd voor haar zoon. Heel aangrijpend. Ik heb wel even met een brok in m'n keel naar de aftiteling zitten kijken. Heel indrukwekkend. Van mij krijgt deze film 5 welverdiende sterren. Het is een tijd geleden dat ik zo onder de inruk raakte van een film, prachtig.

op en top drama.

in het begin moet je je er wel ff doorheen bijten, maar als de ellende eenmaal begint .......

tranentrekker !

21/8 op Ned2!

Laat Dogville je volgende ervaring met Von Trier zijn.

De afschuwelijke stem van Björk, de irritante handmatige cameravoering en het onwaarschijnlijke verhaal brengen me tot niet meer dan 2 sterren. Eigenlijk nog teveel voor dit pseudo-intellectueel gedrocht.

Nederland, niet naar de onderstaande commentaar luisteren en kijk deze prachtige film gewoon morgenavond, ik raad het zeer aan.

pseudo-intellectueel. Leg dat eens uit.

Ga dit zien!

prachtig verhaal en prima spel

maar wat een slecht camerawerk. Af en toe leek de cameraman wel een amateur met een handycam!

Ik ben wel nemieuwd wat het nederlandse aandeel in de film is.

2

oei, vrij verkeerde opmerking. Volgens mij heb je nog niet veel von trier films gezien?

En ik had me er nog op zo verheugd...

Teleurstelling met hoofdletter T. Ik ben erg blij met de Scandinavische filmzomer op Nederland 2, heb veel gekeken en opgenomen. Een van de laatste vakantieavonden, één van een grote naam, Lars Von Trier, met een hoog gemiddelde. Bijna alle uitgezonden films bevielen mij, Dogville was razend interessant (maar vreemd), ik verheugde me wel op deze film eigenlijk.

Nergens wist het me te pakken. De eerste veertig minuten zijn redelijk normaal, alleen sprak me daar eigenlijk ook niks aan. Spuuglelijke camerabeelden van een schokkerige hand, en een ontzettend onlogisch hoofdpersoon. Waarom verhult ze altijd de waarheid, waarom laat ze Jef altijd staan? Dan komen ook nog die verschrikkelijke musicalliedjes langs. Muziek leek nergens op, om nog maar niet te spreken over die belachelijk choreografie.

Ook het verhaal gaat van kwaad naar erger. Het plot is gewoon belachelijk en ik kan er ook nergens een diepere laag vinden, maar dat zal wel aan mij liggen. Na het totaal ongeloofwaardige voorval krijgen we een flauwe rechtzaak, en ik ergerde me er dood aan dat ze zo stil bleef. Moest dat haar ware liefde voorstellen? Wat een onzin! Tot de zogenaamde 'ontroerende' eindscène was het uitzitten met nog een aantal verschrikkelijke musicalfragmenten. Nergens heb ik enige ontroering gevoeld voor dit ongelofowaardige verhaal met een simpelweg idiote hoofdpersoon.

Van Björk had ik nog nooit gehoord, maar dat is dus een zangeres. Naast dat ik haar heel veel jonger vond ogen (ze heeft iets ontzettend meisjesachtigs) kon haar rol me absoluut niet boeien, maar dat kan komen door het personage. Het grootste probleem is de musicalnummers; wat kan dat kind blèren zeg, afschuwelijk! Nee, ik ga niet haar grootste fan worden. Bijrollen zijn weggelegd voor veel bekende koppen die ik vaak kan waarderen, en ze doen het niet verkeerd, maar weer kan ik er eigenlijk helemaal niets mee.

Een ontroerend verhaal over onrecht en de ontsnapping door de fantasie? Nee! Een film die o zo graag origineel en interessant poogt te zijn, en daar volgens velen kennelijk in slaagt wat voor mij een groot raadsel blijft, maar het liet mij vermoeid, verward en koud achter. Wat moet dit in hemelsnaam voorstellen? Ik kan er helemaal niets mee.

0,5*

Het is dus weer een film die je of heel goed vind of heel Slecht. ik hoor bij die 1e categorie. Gisteren voor de 3e keer gezien en was er net zo kapot van als de 1e keer

Eentje eerder en daar viel me dat maffe camerawerk ook al in op. Zonde van het geheel van de film.

Het aparte camerawerk zorgt ervoor dat de film een andere look en feel krijgt. Lars is niet geinteresseerd in het maken van de zoveelste gladde Hollywood musical.

Jezus, wat een drama. Helaas, heb ik alweer de film niet in zijn geheel kunnen zien. Het begin gemist en een flink deel uit het middenstuk, maar ... zoals bij alle grootse drama's wordt het verhaal gedragen door de hoofdpersoon. Selma, gespeeld door de o zo kwetsbare en eigenzinnige Björk. Tot in elke vezel van haar verschijning is zij de naïeve onschuld. Haar zachte bijna fluisterende, misschien zelfs betoverende stem, versterkt deze uitstraling tot ongekende hoogte.

Onschuld, verraad, geld, zelfopoffering, de wet, en de dood. Waar heb ik dat eerder gelezen? Von Trier perst het in een waanzinnig eigentijds jasje en doet er zelfs een schepje bovenop door er musical elementen in te voegen, die op het eerste gezicht nogal uit de toon vallen, maar verrassend veel effect in positieve zin sorteren.

Gedurfd en eigenzinnig, laat dat maar aan Von Trier EN aan Björk over.

Gemengde gevoelens.

Op veel punten sprak Dancer in the Dark me niet aan, maar toch blijft hij rondspoken in mijn gedachten. Het begon voor mij niet goed. Opzich speelt Björk wel goed en doet Catherine Deneuve het ook leuk, maar het verhaal wist nog niet te boeien. De werkdagen in de fabriek waren eerder saai. De eerste muzikale interval bracht wat leven in de brouwerij, maar wist ook niet helemaal te overtuigen. Aan de ene kant heel leuk gedaan zo, maar het zag er soms een beetje klungelig uit.

Visueel weet ik niet wat ik moet vinden. Een beetje teveel uit de losse pols geschoten, maar er zitten ook weer erg goede shots bij.

Ik vond het vooral jammer dat alles zo groots opgeblazen overkomt. Alles komt zo overdreven over.

Maar wat de film helemaal de moeite waard maakt, is het prachtige verhaal. Heel erg mooi en hartverscheurend. Hoe iemand zo bedrieglijk kan zijn en hoe het leven oneerlijk kan zijn voor personen. En natuurlijk de liefde van een moeder voor een zoon. Geweldig.

Vooruit 3,5*, echt een prachtig verhaal en heel origineel gebracht.

Wauw, wat een indrukwekkende film. I cried my eyes out!

Björk wist mij aangenaam te verrassen als actrice. Ik ben benieuwd hoe de andere films van Lars von Trier zijn.