Dancer in the Dark (2000)

Wat een gigantische boutfilm zeg. Dat irritante zelfingenomen Engelse accent van Bjork irriteerde me mateloos. Dat even irritante camerawerk van die even zelfingenomen interessant doenende Deen, Meneer von Trier maakte de film nog beroerder, dat enorme flutscript hielp ook al niet mee, en die tot vervelens toe en geloofwaardigheids-onderuit-halende musical invloeden maakten deze film een regelrechte ramp, gewoon genant bij tijden.

_o_

Join the club The Eye

Bijzondere en aparte musical die veel prijzen heeft gewonnen. Goed spel van Bjork die ook zingt in haar eigen speciale stijl en van Catherine Deneuve. Yep, weer een amazing film van Lars von Trier.

Ik was niet gecharmeerd van het schokkerige kamera werk. Ook overdrijft de regisseur (ik bedoel, wat is het niet van aan de auto hangen met kamera, als je erook simpelweg een statief kan plaatsen?). Bjork was een goede actrice, maar de rest was behoorlijk saai. Behalve Catherine Deneuve. De film heeft een indrukwekkend einde. De liedjes in de film waren wel oke.

al met al: 3/5

Wat een schitterende film met een prachtrol van Björk. Ik vreesde een beetje op voorhand de musical scenes omdat ik daar eigenlijk totaal niet van hou. Maar ik vind het zeker niet irriterend ofzo in deze film, juist doordat het steeds bij momenten is waar Selma probeert weg te dromen van de harde realiteit waar ze in leeft.

Dat sommigen zich ergeren aan het camerawerk kan ik totaal niet begrijpen. Ik verwachte op voorhand dan ook een beetje de camerastijl à la Festen in mindere mate, maar hier is het toch opmerkelijk met minder schokkende beelden, het viel me zelfs amper op terwijl bv bij Festen ik me daaraan wel een beetje ergerde.

Dat sommigen niet veel moeten weten van de zangkwaliteiten van Björk kan ik begrijpen, dat zijn persoonlijke smaken. Maar ik vond ze prachtig zingen en acteren, ondanks dat ik niet echt een Björk fan ben. En wat betreft haar speciaal accent, Selma was afkomstig van Tsjechoslovakije in de film, dus vond ik dat maar normaal.

Na mijn eerste indruk ga ik een 5* geven en misschien plaats ik wel deze in mijn top10

Kon mij moeilijk bekoren. De muziek zat voor mij in de weg om het drama geloofwaardig te maken. Van de visuele stijl en de innoverende drang van Von Trier hou ik wel, maar in deze vond ik het niet zo erg geslaagd. Anderzijds: Breaking the waves beviel mij de eerste keer ook helemaal niet, maar bij een tweede keer zien vond ik hem dan toch wel goed. Voorlopig 3* omdat ik het nog geen steengoeie film (3.5*) of een meesterwerkje (4* of meer) kan noemen.

Wat een mooie film! Sterke rol van Bjork. Toch erg fijn die muziekjes.

Eigenlijk hou ik niet van musical maar de stukjes waren vermakelijk.

Ik vond de film zelf niet slecht maar ook niet supergoed. De muziek was niet echt mijn smaak maar gaf wel een sfeer. Ik vond vooral het einde goed

een 4

Kunst!

Ik vond de film erg mooi, vooral die musicalstukjes tussen door.

Waarom staat Peter Stormare hierboven gemeld bij de acteurs? Volgens mij is de rol van David Morse groter hoor....

Ik heb het geloof ik een beetje gehad met Lars 'von' Trier. Die rare snob bezorgt me steeds meer hoofdpijn. Fraai vormgegeven weer, deze film, maar wat een zwartgallig zwetsverhaal. Wat zit die Deense feestneus toch dwars? Misschien moest hij maar eens een nachtje op stap met Jules Deelder.

Lieve Lars / Wees niet bang

De wereld is rond / en dat istie al lang

De mensen zijn goed / de mensen zijn slecht

Maar ze gaan allen / dezelfde weg

Hoe langer je leeft / hoe korter het duurt

Je komt uit het water / en gaat door het vuur

Daarom lieve Lars / Wees niet bang

De wereld draait rond / en dat doettie nog lang

wetende dat deze film enkele prijzen gekregen heeft had ik wel wat verwachtingen ; helaas viel de film me nogal tegen.... ik vond het verhaal gewoon dun , ik vond bjork ook niet echt overtuigend als moeder. het gewiebel met de camera bracht niets extra (dit in tegenstelling tot enkele andere films die dit effect gebruiken). ben ook geen fan van musicals blijkbaar, bjork zingt wel goed maar ik wou film en geen muziek. is dit kunst? ik had veeleer de indruk dat de maker ons iets wou voorschotelen dat op kunst leek. voor mij is dit eerder een afrader, toch 2 sterren

ik geef je zeker gelijk vooral omdatie soveel stemmen heeft gekregen; maar toch heb ik heb ook veel sterretjes gegeven het komt omdat Bjork in speelt,

Niet dat ik een fan ben of zo, maar ze speelt het gewoon erg mooi, ze heeft van die trekjes en haar stem is ook niet slecht.

ik denk dat de meeste mensen toch het verhaal niet so mooi vonden , maar de stem/rol van Bjork was gewoon iets speciaals.

de film moet je zeker eens gezien hebben daarom geef ik natuurlijk 1 ster meer dan ie het verdient .

Dit is (volgens mij) wel een heel erg mooie film. Björk is echt. Met muziek en acteren. In ieder geval gaat zij met haar gevoel dwars door me heen. No nonsens. Puur werk. Deze film is geen "kunstje". Hier is met gevoel, kracht en liefde aan gewerkt. Zeer ingetogen. Voor alle negatieve ‘schrijvers’, onderschat al die mensen niet zo makkelijk. De hele cast en crew tegenover jou? Probeer er later nog eens naar te kijken. Het heeft ook vaak met je eigen ontwikkeling te maken.

Evert Verbeek

Ik verwachtte hier heel weinig van, aangezien dit in dezelfde trilogie zit als the idiots en breaking the waves, die beide niet hoog bij mij scoorde.

En ik moet zeggen dat dit een meevaller is. Mede doordat Bjork inderdaad leuke trekjes heeft en gewoon echt en leuk speelt voelde ik me aardig betrokken bij de hoofdpersonage.

Ik erger me niet zo erg aan musical al vele andere en daarom vond ik de zangscenes ook alles behalve irritant, al moet ik ook weer toegeven dat het niet mijn favoriete genre is.

Natuurlijk zijn er ook aardig wat minpunten aan deze film. Onder andere het saaie acteerwerk van de buurman en ook het feit dat de cipier zo betrokken raakte bij Selma (Bjork) vond ik een beetje "overdone" (al kwam het zo wel amerikaanser over ). Het grootste minpunt blijft toch wel het wannabee hand camera werk. Kom op zeg, ik dacht dat von Trier ooit met dogme regel zoveel (dat alleen met de hand gefilmd mag worden) dat het realistischer zou moeten overkomen, alleen door al dat parkinson gedoe besef je juist heel goed dat je een film bekijkt. (trouwens, ik weet dat dit geen dogma is maar toch).

Verder moet ik toch zeggen dat Von Trier naast hele slechte films ook hele goede films heeft gemaakt en over de jaren toch beter is geworden (ik moet zeggen dat ik zijn Europa trilogie niet heb gezien). Na walgerlijke iflms als die idiots is dit toch een aller aardigste film. 3.5*

Hele goede films moet hele goede film zijn, want dogville is de enige hele goede film van hem

Ik dacht eigenlijkvooraf dat deze film me wel zou liggen. Zelden heb ik me zo in mezelf vergist. Wat een verschrikking. De muziek van Bjork kan ik wel waarderen maar past totaal niet bij de film. Het acteren van Bjork is helemaal erg en het camerawerk is een ramp. Ik geef eigenlijk niet graag 0,5´s aan films. Maar weet ook niet waarom deze het niet zou verdienen. Dus deze film heeft de twijfelachtige eer de derde in dat rijtje te zijn.

Dit middel heb ik nog niet eerder mogen aanschouwen in filmland. Tenminste, niet in dit scherpe contrast. Dat maakt het voor mij ook geen genre-film, zoals sommigen onder ons deze film beweren te zijn. Het is geen musical, het zijn slechts musical-elementen die het drama versterken.

Von Trier maakt er een sport van film zo dramatisch mogelijk te maken. Hij schuwt in deze weinig middelen.

Hij beheerst de kunst van het overdrijven en dat is jammer. De slecht uitgewerkte en ongeloofwaardige relaties dien je daarbij op de koop toe te nemen.

De film kent een breed scala aan plussen en minnen. Het is voor al de fenomenale intensiteit van Björk, die niet geheel tot haar recht komt, maar wel mijn beoordeling naar 4,0 sterren tilt.

Hele goede film moet best goede flim zijn ofzo. In wat voor bui heb ik die comment getyped :S

Eerste keer ben ik de zaal uitgelopen, omdat ik absoluut niet van musicals houd, maar ik vond dat ik een Von Trier een herkansing moest geven en bij herziening viel alles behoorlijk mee en werd de film zelfs bovengemiddeld mooi gemaakt. Prachtig surrealistich sausje over mooi donker verhaal.

4*

Typische Von Trieriaanse theatraliteiten, maar wel een mooie film met een indrukwekkende finale. Wel zitten er veel te veel liedjes in die het verhaal onnodig ophouden (met name in de 2e helft).

3,5*.

Fantastische film, een unieke combinatie tussen een lichtvoetige musical en een inktzwart drama.

Dancer in the Dark wordt gedragen door het hoofdpersonage, Selma. Haar door en door goede karakter, met die breekbare stem en de verlegen glimlach is prachtig neergezet. Net als Grace (Dogville) lijkt ze zo weggelopen uit de romans van Dostojewski.
Bjork komt tot een hele goede acteerprestatie. Ook dat is de kracht van Von Trier, misschien wel door zijn persoonlijke manier van filmen, waar Nicole Kidman hoog van op geeft, dat hij het beste uit zijn acteurs weet te halen.

De eigenheid van Von Trier blijkt vooral goed uit de fenomenale montage. Alle regels van het gelikte systeem van continuity editing worden met voeten getreden. Von Trier danst over de 180-graden lijn alsof die niet bestaat (en dat is inderdaad zo), waardoor in een bepaalde conversatie Bjork continu een andere richting lijkt uit te praten. Geweldig zijn ook de jump-cuts, waar Jean-Luc Godard veel gebruik van heeft gemaakt. Tenslotte geeft het uit de hand filmen een enorme lading aan de extreme close-ups van Selma's ogen, elke trilling onderstreept haar afnemende contact met de buitenwereld.

Zoals eerder gezegd, juist de afwisseling tussen drama en musical maakt deze film uniek. Door aan Selma de eigenschap toe te kennen dat ze in alledaagse geluiden muziek hoort worden de musicalfragmenten geintegreerd in het verhaal. De gehele cameravoering verandert tijdens deze gedeelten, met strakke beelden en heldere kleuren. Selma ondergaat een metamorfose, die misschien nog wel het best tot uitdrukking komt in de mystieke, magische melancholie van Bjorks aanzwellende stem. Prachtig!
Vooral de scenes aan het einde van de film krijgen hierdoor een enorme diepgang. Mijn favoriet is het zingen in de cel, voor het ventilatierooster, maar ook haar laatste gang door de gevangenis geeft een extra dimensie aan het drama. De eindscene schets als geen ander dat schokkende contrast.

Toch heeft de film ook minpunten. Bepaalde elementen van het verhaal liggen vrij voor de hand, niet alles lijkt even goed te kloppen. Dat neemt niet weg dat ik het onbegrijpelijk vind om deze film heel laag te beoordelen. Dan ga je voorbij aan de eigenheid, het experimentele, het spelen met genre en montage, kortom: het is de miskenning van de kwaliteit van een regisseur met een eigen stijl, of je er nu van houdt of niet.

4*

Miskenning van kwaliteit ? Onzin. Als iemand mij beelden laat zien, en verhaallijnen laat zien, die ik niet appreciëer, dan zegt dat niks over kwaliteit of eigen stijl. Een film moet me vermaken en zeker niet ergeren, en regisseurs die dat laatste voor elkaar krijgen, in meerdere films nog wel, zijn flut-regisseurs in mijn ogen, wat anderen er ook over mogen denken.... (en daarom ook gestopt met het kijken van films van de desbetreffende regisseur)

'Een film moet me vermaken' vind ik een beperkte filmbeleving.

Films die me de donkere zijde van de mens tonen, films die me soms een ongemakkelijk gevoel geven waardeer ik zeer.

Idi i Smotri, Seul Contre Tous, Irreversible, Naked, Dogville etc.

Je mist een hoop als je daar niet voor openstaat. Ik veroordeel het niet, moet je zelf weten natuurlijk.

Het vermaken is natuurlijk een vrij breed begrip, en heeft meer raakvlakken met het "niet" irriteren. Als iets een ongemakkelijk gevoel heeft is het natuurlijk niet slecht. Naked vind ik briljant, omdat het één consistent verhaal bevat.

Wat ik slecht vind is, als het met de haren bijgesleept is. Geweld omwille van geweld. Verregaande beelden tonen die absoluut niks verder aan het verhaal bijdragen maar enkel bedoeld zijn om te shockeren. Ja, dan haak ik af. Ook het propaganderen van een bepaalde mening kan ik soms niet waarderen.

Alles accepteren wat er vertoond wordt, vind ik ook maar een beperkte filmbeleving

Het punt is dat het ook mogelijk moet zijn waardering op te brengen voor iets wat je zelf niet aanspreekt (of waar je je aan ergert). Von Trier is een kwaliteitsregisseur in die zin dat hij een eigen stijl heeft, een visie, bepaalde dingen doet die nieuw zijn enzovoorts. Dit is een stukje absolute kwaliteit dat minstens goed is voor een hogere score dan 0,5*, en dat jij volgens mij te weinig erkent.

Iemand die mij verveelt met bibberende camera-bewegingen, en een naargeestige verhaallijn, kan wat mij betreft de pot op. Waarom is dat dan kwaliteit. ?

Ik zie enkel dat zijn marketingmachine goed loopt.

En zie er verder geen enkele kwaliteit in. Wat mij betreft één van de meest overschatte regisseurs ooit. Dus is dit een 0.5* Eén van de meest dikke die ik geef. (en waar ik tot vervelens toe op reageer )