Birth (2004)

precies, dat was ook mijn ervaring, het einde is helemaal niet zo eenduidig als je in eerste instantie denkt .

Misschien ook een film die ik eens moet herzien. Het einde was waar ik de vorige keer wat over viel. Voor de rest vond ik het een erg goede film.

zou iemand willen vertellen waar de einde over ging ben het helemaal vergetten??

vanavond de kans om m nog een keer te zien!

Volgens mij vind je dit: of een geweldige film, of belachelijk.

Maar ik ga het vanavond gewoon proberen.

Ik heb gelezen in de tvgids dat ze samen naakt in bad gaan en elkaar op de mond kussen en dat Amerika dat een waardeloze scene vond enzo.

Het is natuurlijk ook wel beetje raar dat een kind van 10 kust met een volwassen vrouw (niet in de film maar in het echt) Ik zou mijn kind (als ik die had, ben pas 19) niet aan zo'n film laten meedoen.

Verder lijkt het me een vage film, maar ik ga hem kijken denk ik

Hmm snapte niet veel van het einde?! Ineens weet ze de waarheid, en het kind, en dan is het voorbij??

Het einde sloeg nergens op iig, de rest was heel vaag, maar niet belachelijk ofzo.

2 *

De film was naar mijn mening echt PIJNLIJK om te kijken. Alle scenes worden tot in het oneindige uitgerekt en er zit zoveel onnodig materiaal in.

Pas op het eind maakt ie een beetje voort. Maar ja, misschien is ie gewoon te art-house voor me...

Prachtig geschoten film, welhaast als hommage aan Stanley Kubrick. Wat in combinatie met het mooie ingetogen tempo en de muziek een hypnotiserende 'ervaring' geeft, die met het verhaal nog intrigeert ook. Het maakt het anderzijds mogelijk moeilijk te bevatten of aanvaarden uitgangspunt plots erg aannemelijk.

Het sterkste vond ik nog het acteerwerk van de jongen, die je echt sterk doet twijfelen aan zijn ware aard. En zoals boven aangegeven is het einde echt niet zo duidelijk; dat hij geen reincarnatie is, valt immers te betwisten, zij het niet van haar echtgenoot.

Niettemin hoeft het helemaal niet om deze uitkomst te gaan; het feit dat het jongetje haar zo van slag wist te brengen en haar emoties, en daarmee haar leven, wist om te gooien, maakt de film al intrigerend genoeg.

De regisseur betreedt de dunne lijn van goede smaak, maar weet er juist dankzij de mooie stijl mee weg te komen. Het verleent de film zelfs een bizarre sfeer. 4*

Op zich een redelijke film, maar het is jammer dat er (voor mijn gevoel) nergens naar een hoogtepunt toe werd gewerkt. Zelfs het moment waarop de jongen vertelt dat hij niet echt de reïncarnatie van Sean is, was in mijn ogen ongevoelig geacteerd door Kidman. Als ik haar was had ik die jongen een klap in zijn gezicht verkocht, maar zij reageert er nogal koel op.
Verder was het acteerwerk wel in orde, vooral de jongen speelde erg goed. Deze film is leuk om een keer gezien te hebben maar echt niet meer dan dat. 3*

Ik vond de film te gek maar ik was er op momenten niet helemaal bij, waardoor ik volgens mij het plot heb gemist HAHA! Ik weet dat er iets met die brieven was. Wil iemand mij ajb zeggen hoe het zit? Was Sean nu echt de reïncarnatie of was het all made up?

Dat met die brieven was mij ook niet helemaal duidelijk.

Ik weet alleen dat die ene vrouw ze begraven had, maar waarom?

Heeft Sean die brieven gelezen en zo net gedaan alsof hij de reincarnatie was, of heeft dat geen betrekking op hem?

Het is typisch zo'n film waar je je aandacht goed bij moet houden, ik vond het wel een vrij goed verhaal, tja, je moet er van houden.

Er zitten prachtige scenes in de film, maar naar het einde toe vind ik toch wel erg tegenvallen. Misschien verwachtte ik toch teveel een geweldig plot.

Een thema als reïncarnatie is niet zo maar iets dus mijn ogen waar gekluisterd naar de film en eens kijken wat deze maker ervan brabbelde. Nicole Kidman speelt een behoorlijk ingetogen kalme vrouw die eindelijk weet wat ze wil gaan doen met haar leven. Maar plots krijgt ze bezoek van haar overleden man in de gedaante van een kind. De hele film lijkt eigenlijk door haar kalme spel doorspekt te zijn. De film is vrij stil zonder echt heftige momenten op een paar na, neem nou bijvoorbeeld de openingshot van een man die aan het hardlopen is door de sneeuw en plots in een tunnel neervalt. Deze shot wordt nergens geforceerd of hectisch, complimenten aan de cameraman! Door deze aparte keuze van cameravoering wordt een vreemde extase genesteld waar ik niet meer uitkwam hoe knudde de uitvoering van het verhaal ook werd. Het einde lijkt vrij abrupt en neigt naar een vrij simpele uitweg dat de jongen gewoon aan het liegen was. Maar vraag me echt af of dat wel bedoeling moest zijn van de maker. En daarom denk ik dat het jongetje misschien wel echt zijn reïncarnatie was. Hij trekt zichzelf enkel in twijfel door de tussenkomst van de minnares, die hij zich niet meende te herinneren. Reïncarnatie is en blijft een onderwerp waarbij je veel kan speculeren over wat de persoon van kwestie nog weet en niet weet. Het blijft een feit dat je bij een reïncarnatie niet alles weet en daardoor jezelf ook in twijfel neemt, de vraag naar het open einde van de film is dan ook deze, hoe bevredigend blijft Kidmans personage achter? En daar kun je dus weer flink over discussiëren en speculeren.

Belachelijk lage score hier, zeg. Gewoon een erg goeie film als je het mij vraagt. Geen meesterwerk of zo, maar ik heb me eigenlijk geen moment verveeld.

Klopt, ik vindt de waardering voor deze film ook nogal aan de lage kant.

Eens in de zoveel tijd komt er een film voorbij die jammer genoeg door veel mensen wordt overgeslagen en die uiteindelijk op DVD in de treurige uitverkoopbak terecht komt. Dit is er zo een.

Deze film gaat niet over re-incarnatie, het gaat over het verlies van een echte liefde en een rouwproces dat na 10 jaar moet worden overgedaan. Nicole Kidman speelt heel delicaat een kwetsbare Anna, in een van haar mooiste rollen. Alleen al haar scene [close-up] in de concertzaal is wat mij betreft klassiek. Prachtige film en eigenlijk toch wel een meesterwerk[je] Paalhaas. Deze film verdient een veel hogere waardering. ZIEN !

Als ik deze film wil zien dan is het alleen maar om dat schitterende fragment wat Apollinisch liet zien in de MM contest nr 14.

Wat het verhaal betreft; het thema re-incarnatie vind ik een zeer link onderwerp. Daar wordt heel wat onzin over uitgekraamd. Zeker door mensen uit het Westen. In feite kan hier eigenlijk niets over gezegd worden omdat het een proces is wat zich niet in de wereld afspeelt.

Niettemin ben ik toch wel een beetje nieuwsgierig geworden naar deze film. Toch maar een keertje zien dus.

Deze film bevatte twee hele mooie scenes; de scene waarin Sean in de sneeuw aan het trimmen was en daarna dood neerviel onder de tunnel en de scene waarin wij Anna zien in de concertzaal kijkend naar de uitvoering van "Die Walküre" van Richard Wagner. Bijzonder was ook dat wij na de plotseling dood van Sean de andere Sean zagen die net ter wereld gekomen was. Dit deed mij onmiddellijk denken aan eenzelfde soort scene in de film "Winterschäfer" van Tom Tykwer. Met dit verschil dat in "Birth" de film begon en in "Winterschläfer" de film eindigde. Beide scenes gingen over hetzelfde thema; reïncarnatie. Alleen in de film van Tom Tykwer werd er wijselijk niets over gezegd. En daarom vond ik dat ook een zeer goede film. Maar in deze film "Birth" dus werd er een heel verhaal uit gesponnen en daar ligt voor mij de zwakte in deze film. Je kunt in reïncarnatie geloven maar zo gauw je er over gaat praten kun je alleen maar onzin uitkramen. En dat wordt in deze film weer eens bewezen. Het verhaal sloeg echt nergens op.
De muziek van Alexandre Desplat vond ik zonder meer prachtig, vooral in het openingsshot en het acteren van Nicole Kidman vond ik zoals altijd weer uitstekend. Alleen is dat voor mij niet genoeg om deze film een voldoende te geven.

2,0* voor de muziek en Nicole Kidman

Zo heeft de contest je toch mooi op het verkeerde been gebracht .

Wat jij mij zou kunnen verwijten is dat ik het verhaal in de film te serieus heb opgenomen en geen ruimte heb overgelaten voor de fantasie. Want, je hebt volkomen gelijk dat je je in films niet aan natuurwetten hoeft te houden want dan zou er geen ruimte zijn voor fantasie en dan zou ik mij enorm tegenspreken door films als "Lost Highway" en "Donnie Darko" in mijn top 10 te zetten.

Waarom ik deze film wél serieus opneem heeft volledig te maken met het onderwerp "reïncarnatie' wat hier ter sprake komt. Over dit onderwerp wordt enorm veel onzin uitgekraamd. Niet alleen in film maar in het algemeen. Als ik er nu helemaal niet in zou geloven dan zou ik dit soort films gewoon links laten liggen. Maar het punt is dat ik er op een of andere manier wél in geloof, alleen op een radicaal andere manier zoals het in de film getoond wordt. Wat ik onder 'reïncarnatie' versta kan ik het kort niet zeggen, want dan ga ik off-topic. Dit hoort in het forum 'filosofie' thuis.

Mooie film maar plot zit zodanig in de weg dat ik toch niet boven de 3* uit kom. Mooie muziek, sterk geacteerd en af en toe fraai camerawerk, maar het script slaat naar het einde toe vreemde weggetjes in, en dat heeft uiteindelijk als resultaat dat de kijker het mysterie moet oplossen met gedeeltes van verschillende verklaringen. Ik vind dat nogal flauw.

Intrigerend filmpje dat het hier verrassend genoeg niet bijster goed doet. ‘k Vrees wel een beetje dat bij herziening het vet wat van de soep zal zijn.

Voor mij is het echt een film die bij herziening beter wordt, dan kijk je verder dan alleen naar plot.

Je haalt me de woorden uit de mond!

Hopelijk! Nochtans was het vooral de mystery-factor die me aansprak. Cinematografisch vind ik Birth op zich niet zo indrukwekkend, en ook over de soundtrack ben ik minder lyrisch. Op beide vlakken doet Glazer het wat mij betreft zeker niet slecht hoor, maar nu niet dat ik Birth daardoor bijzonder vind.

Ik ben zelf na verloop van tijd van 2,5 naar 4 sterren gegaan. Dus wie weet

Uri Geller zou zeggen: You blew me away!

Klein verrassend meesterwerkje.