Birth (2004)

Hele sfeervolle mystery die me erg aan de klassieker suspensfilms van weleer deden denken. Lange statische shots, goedgekozen klassieke muziek van Wagner (en een paar schitterende thema's van Alexandre Desplat) en veel suspens die de hele tijd als het zwaard van Damokles boven de personages hangt. Gelukkig laat regisseur Glazer zich nooit verleiden tot goedkope shocks en ontvouwt het plot heel langzaam. Soms zelfs iets te langzaam, want naar het einde toe mist Birth helaas vaart, al maakt de boeiende ontknoping dat weer ruimschoots goed. En de uitstekende acteerprestaties van Nicole Kidman en de jonge Cameron Bright geven de film net dat tikkie extra.

Ik had naderhand met m'n vriendin nog een discussie over de ontknoping, en net als Esteban konden we niet anders dan besluiten dat de clou ergens het midden houdt tussen pure psychologie (het jongetje dat door de brieven gaat geloven dat hij Sean is) en een onverklaarbaar(bovennatuurlijk?) aspect waardoor Sean een aantal dingen over Anna te weten komt die hij zelfs door het lezen van die brieven nooit had kunnen weten. In elk geval is de clou zeker niet zo simplistisch als het misschien lijkt. En ongetwijfeld stof voor menige cafédiscussie.

3.5 sterren.

Glazer mag dan mooie muziekvideos hebben gemaakt, zijn films zijn haast niet om aan te zien. Hoewel, dat gezegd hebbende, Birth wel een hele vooruitgang is ten opzichte van het ronduit vervelende Sexy Beast.

Birth heeft namelijk een paar voordelen: Een interessant en controversieel uitgangspunt én 1 van de leading ladies van Hollywood.

Dat die combinatie toch niet resulteert in een fijne filmbelevenis is te wijten aan het tempo (te laag), subplotjes (te vaag) en het einde (te standaard). Ook heb ik Kidman wel eens beter gezien.

Al met al een teleurstelling: 2*.

Een interessant thema snijdt deze Jonathan Glazer hier aan.Spijtig is het resultaat maar pover.De prachtige muziek en de mooie filmstijl kan deze film niet boven water houden.Al was het begin wel interessant,erg mysterieus en je raakt meteen geboeid over wie die jongen nu uiteindelijk is.Is dit hem nu echt?Hallucineert hij?Is dit een droom?Een erg moed mysterie met een goede Kidman.

Toch hoefde het voor mij na een klein uurtje niet meer.De verveling sloeg toe.De omgeving van Anna reageert volstrekt onrealistisch op iemand die zomaar beweert een familielid te zijn.Een aantal scenes waren saai tot overbodig en de eerstebadscene was al helemaal belachelijk.De ijssalon conversatie was zelfs eerder komisch.

2.5*

Toch zit ik nog wel met een vraagje:Waarom huilde Anna op het strand?

Snap niet dat zoveel mensen deze film niet goed vinden. Vond het einde jammer, maar geweldige shots, en goed geacteerd.

Dit is gewoon een erg goed psychologisch drama met uitstekende acteerprestaties en een prachtige soundtrack.

Een van de beste rollen van Nicole Kidman. Vooral hoe ze de vertwijfeling op de rand van hoop en wanhoop weet neer te zetten. Prachtig gewoon.

Het jongetje is goed gecast. Hij heeft een sinistere uitstraling.

Inderdaad behoorlijk ondergewaardeerde film. Deze film verdient inderdaad beter.

Ik denk dat het vooral met valse verwachtingen te maken heeft van blockbusterpubliek.

Ja geniaal! Kippenvel moment!

Het lange openingsshot van de film is trouwens ook schitterend. Hogeschool camerawerk en ondersteund door geweldige muziek.

Psychologisch drama op z'n Polanski's, alleen is het script iets minder dan bij zijn klassiekers. Vooral het laatste half uur had wat mij betreft een stuk minder direct gemogen. Dat wordt echter goedgemaakt door een heel bijzondere sfeer, verrassende klassieke muziekkeuze en hier en daar scenes die zo ontzettend mooi geschoten zijn.

Ik geef, omdat de plotontwikkeling in het laatste half uur me een tikje dwars zit, een 3.5*, maar ik zit heel dicht bij de 4 sterren, misschien verhoog ik nog wel. Ben nieuwsgierig naar Sexy Beast geworden.

Ik heb deze film 2 keer gekeken maar het kan me niet behagen. Op zich hou ik wel van mystieke en trage films maar om 1 of andere reden vond ik deze film niet om door te komen.

Inderdaad dat stemmetje van Kidman irriteerde mij ook. Het jongetje was inderdaad ontzettend goed. Daar kreeg ik wel een beetje kippenvel van. Maar toch, de rest van de film is niet aan mij besteed.

Ik vond dit echt een schitterende film, vooral qua vorm en sfeer. De close-up van Kidman en de openingsscene zal ik niet licht vergeten.

Inhoudelijk zag ik de film vooral als een prachtige karakterstudie van Anna. Ik vond het dan ook jammer dat de scene waarin Sean zijn moeder zegt dat hij niet langer haar zoon is in de film zat. Had liever gehad dat alle gebeurtenissen in de film door Anna geinitieerd waren of haar waren overkomen.

En wat betreft de ontknoping had best wat meer in het midden gelaten mogen worden.

Maar ik kijk reikhalzend uit naar een nieuwe Glazer-film. Hij is visueel namelijk altijd imponerend. Nog niet genoemd hier, geloof ik, maar hij maakte ook een aantal wonderschone videoclips: onder meer Radiohead's Street Spirit, Nick Cave's Into my Arms, Jamiroquais Virtual Insanity en UNKLE's Rabbit in Your Headlights. En de prachtige Levi's-commercial waarin een jongen en een meisje parallel aan elkaar dwars door muren heen rennen, op muziek van Handel (?).

Een film die uitblinkt in drie dingen:

1) De sublieme acteerprestaties van Nicole Kidman en Cameron Bright.

2) De sferistische plaatjes en long-shots van Harris Savides [hij was ook verantwoordelijk voor de laatste films van Gus van Sant]

3) De score van Alexandre Desplat.

Het is jammer dat de ontknoping niet als een verrassing komt, dit nekt de film nogal. Kleine 3,5* mijnerzijde.

Trage film met weinig spraak, weinig snelle beelden. Dit werkt wel bij de film. Ook de muziek past er goed bij, alleen is er een vaakterugkomend irritant hoog/laag basgeluid. Wat mij opviel was dat Sean nogal emotieloos was, behalve toen hij zijn 'broer' weer zag. Ik vroeg me de hele tijd af wie de vrouw met lang, blond haar was, maar dat wordt gaandeweg wel duidelijk. Wel een mooi plotje, die ik niet zag aankomen. Ik vond alleen de laatste scene wat vaag. Waarom ging ze op het strand in het water staan? Mijn eerste gedachte was dat het een soort van afsluiting van Sean was, die ze ontmoet had op het strand. Later dacht ik dat de kleine Sean misschien zichzelf had verdronken, omdat hij in zijn brief zegt: ik zie je in een volgend leven wel weer.
Al met al een 3,5* voor deze film.

Deze film bevatte twee hele mooie scenes; de scene waarin Sean in de sneeuw aan het trimmen was en daarna dood neerviel onder de tunnel en de scene waarin wij Anna zien in de concertzaal kijkend naar de uitvoering van "Die Walküre" van Richard Wagner. Bijzonder was ook dat wij na de plotseling dood van Sean de andere Sean zagen die net ter wereld gekomen was. Dit deed mij onmiddellijk denken aan eenzelfde soort scene in de film "Winterschäfer" van Tom Tykwer. Met dit verschil dat in "Birth" de film begon en in "Winterschläfer" de film eindigde. Beide scenes gingen over hetzelfde thema; reïncarnatie. Alleen in de film van Tom Tykwer werd er wijselijk niets over gezegd. En daarom vond ik dat ook een zeer goede film. Maar in deze film "Birth" dus werd er een heel verhaal uit gesponnen en daar ligt voor mij de zwakte in deze film. Je kunt in reïncarnatie geloven maar zo gauw je er over gaat praten kun je alleen maar onzin uitkramen. En dat wordt in deze film weer eens bewezen. Het verhaal sloeg echt nergens op.
De muziek van Alexandre Desplat vond ik zonder meer prachtig, vooral in het openingsshot en het acteren van Nicole Kidman vond ik zoals altijd weer uitstekend. Alleen is dat voor mij niet genoeg om deze film een voldoende te geven.

2,0* voor de muziek en Nicole Kidman

Intrigerend filmpje dat het hier verrassend genoeg niet bijster goed doet. ‘k Vrees wel een beetje dat bij herziening het vet wat van de soep zal zijn.

Een film die visueel niet boeit en door het saaie geneuzel helemaal spaak loopt. Beginscène is aardig, maar verder valt er bar weinig te beleven. Erg saaie registratie en over het algemeen onovertuigend geacteerd. Sexy Beast van Glazer is een stuk beter.

1.0*

Interessante, sfeervolle mystery, waar helaas niet zoveel uit het plot gehaald werd dan dat ik had gehoopt. Nicole Kidman doet het uitstekend, vooral de lange shot bij het klassieke concert is fantastisch. Daarnaast vind ik de openingsscéne erg mooi, vooral door de prima score die het sfeervolle, besneeuwde park ondersteund. De film kent nog een paar sterke scénes, bijvoorbeeld wanneer Danny Huston tekeer gaat naar Sean. Wat een bofkont trouwens, die Cameron Bright; lekker in je nakie met Nicole Kidman in bad, yeah! Voor de rest vind ik het toch jammer dat het zo interessante plot een beetje makkelijk afgedaan wordt. Daarnaast vond ik dat gedoe tussen de jonge Sean en Kidman soms wat té ver gaan en ze gelooft hem te makkelijk. Mjah, voor de rest toch zeker een prima film, vooral dankzij de sfeer, muziek, cinematografie en acteerprestaties, want dat was allemaal dik in orde. Voldoende dus ook wel voor deze film.

Heel knappe film, mooie shots, aangenaam tempo en schitterend geacteerd. Uiteraard gaat de film niet over een leugenachtig jongetje of bovennatuurlijke verschijnselen, maar enkel over de mentale stap die Anna moet zetten om te kunnen hertrouwen, maar het wordt wel erg fascinerend gebracht, met genoeg mystieke elementen om de fantasie te blijven prikkelen.

Hierboven schreef ik al, dat ik het niet veel soeps vond, maar ik zal hem wat grondiger "bespreken".

De film kwam maar traag op gang en bleef ook traag. Men zoomde altijd veel te lang in op iemands gezichtsuitdrukking. Je probeert je dan niet al te ergeren aan die traagheid en je gaat dus proberen van het verhaal te genieten.

Jammergenoeg was dit ook nogal magertjes...

Er zou zoveel meer uitgehaalt kunnen worden, dacht ik tijdens het zien, want het verhaal op zich is best wel goed.

Maar het verhaal, zoals het hier gebracht werd, kwam nooit uit de televisie, het bleef de hele tijd nogal bekrompen.

Mijn idee over het verhaal op zich moet ik, nadat de film gedaan was, ook wel herzien. Er was namelijk geen einde, geen verklaring, dus werd het verhaal ook waardeloos.

De acteerprestaties op zich waren van de meeste wel goed, zeker Nicole Kidman mocht er qua acteerprestatie zeker wezen. Jammergenoeg heeft ze de neiging om in films mee te spelen, die voor de rest zwak zijn. Denk hiervoor maar aan "The Golden Compass", het schitterende epos met de indrukwekkende gepantserde ijsberen.

Nee, deze film was het niet voor mij.

Mooi en intrigerend drama over een mogelijke reincarnatie (het definitieve antwoord daarop ligt goed verborgen in het verhaal).

De soms nadrukkelijk aanwezige muziek, het ingetogen acteerwerk, het langzame tempo en de vele statische shots zorgen voor een goed bijpassend mysterieus gevoel tijdens de film en werken zelfs hypnotiserend.

Goed acteerwerk, waarbij vooral de jonge Cameron Bright opvalt in een moeilijke rol. Ook een mooi openingsshot.

Birth is een uitermate stijlvolle film. De film barst soms uit zijn voegen op het audiovisuele vlak en kent een reeks wonderschone scenes. De rustige cameravoering en de grandioze muziek van Desplat (de fluit ostinato!) zorgen op enkele momenten voor kippenvel. Zo is er een prachtige openingsscène en een aangrijpende close-up van Nicole Kidman.

De film doet erg denken aan een ouderwets psychologisch drama, waardoor de film begrijpelijkerwijs niet geheel aan ieders verwachtingen zal voldoen. Het heeft een vleugje van enkele andere films, waaronder werk van Polanski en een bepaalde filmmaker wiens naam ik niet zal noemen, omdat dit mogelijk een spoiler is. Het mysterieuze element van de film is eigenlijk minder van belang, hoewel het wel behoorlijk de aandacht opeist. Het draait puur om de moeite die de hoofdpersoon heeft om te hertrouwen. De ontrafeling van het mysterie is daarbij helaas net dat zwakke element wat iets doet afwaarderen.

Sfeervolle, tamelijk bijzondere film. Jonathan Glazer is een naam om in de gaten te houden.

Een beetje een speciale film, maar vond hem niet slecht. Opmerkelijk, want er zitten toch enkele vreemde zaken in de film. Zo is het verhaal natuurlijk al vreemd op zich, maar daarnaast ook bv de muziek, ook Nicole Kidman die bv 2 min constant net niet in de camera staart, ..., maar 'k heb tot het einde geboeid zitten kijken naar de film en was benieuwd hoe de film ging eindigen.

Nicole (toen nog zonder botoxgezicht) en het jongetje Cameron Bright deden het heel goed.

Vond hem goed, niet waw, maar zeker eentje om eens mee te pikken via tv.

Bijzonder sterke film.

Een uitgangspunt dat erg interessant is maar ook erg zwak uitgewerkt had kunnen worden. Erg creatief en inventief in beeld gebracht. De film begint erg wazig, ook komt het vaak wat te erg over als een arthouse film. Dit is de grote kracht van de film maar in het eerst deel zeker ook de zwakte. Glazer valt soms wat door de mand met de opbouw. De scène in de bioscoop waar ze erg lang het hoofd van Kidman blijven filmen had erg goed kunnen werken. Het is een redelijk zwaar shot dat beter verder in de film getoond had kunnen worden. De opbouw had dus wat beter gekund alleen verder in de film werkte dit alleen maar ik het voordeel. De bijzondere maar erg treffende shots deden de film erg goed en maakte hem bijzonder interessant om naar te kijken.

De muziek in de film was wekelijk geniaal te noemen. Glazer voelt precies aan wanneer hij welk nummer in moet zetten en nog veel belangrijker, wanneer geen nummer. Iets waar veel recente regisseurs in doordraven. Bij elke scène moet perse een nummer. En dat terwijl de stilte bij bepaalde scènes de beste muziek is Tegen het einde aan krijgt de film meer klassieke nummers die de bijbehorende scènes een heel stuk beter uit de verf laten komen.

Het tempo in de film was erg fijn, ook hier ging het in het begin wel helaas mis. Na 30 minuten nam de film beter de tijd om zijn verhaal te vertellen. Iets waar ik eigenlijk alleen maar blij mee kan zijn. Dit alles was nodig voor dit psychologisch drama. Psychologisch is hier een belangrijk woord. Erg knap hoe Kidman je al snel aan haar kant weet te krijgen. Op het einde blijkt dan toch dat het allemaal weer niet was wat je dacht. Het werd hierdoor nog makkelijk om je in Kidman in te leven. Totaal overdonderd gekeken want het leek me toch overduidelijk dat de jongen echt Sean was.

Acteerwerk is erg goed. Kidman speelt geweldig, ze lijkt hierin erg op Farrow in rosemary's baby. Ook speelt ze een vergelijkbare rol. Beiden grandioze films. Het jongetje speelt boven gemiddeld en de rest doet het ook allemaal naar behoren.

Toen kwam het eind waarin je niet alle antwoorden kreeg waar je op hoopte, Toch heeft ook wel weer iets. De film zet hierdoor aan tot denken en het mysterieuze sfeertje dat al heerste wordt versterkt.

Al met al een erg sterke film. Glazer schiet her en der net wat uit de bocht maar verder geeft hij het op een perfecte manier vorm. Het is lastig om hier een film over te maken alleen glazer weet het psychologische deel goed naar voren te brengen.

Krappe 4.5*

Een goede drama/mysterie/romantiek/thriller film...

Spannend verhaal...

Prima acteerwerk...

Bekende actrice Nicole Kidman speelt zeer goed...

Perfect achtergrond geluid/muziek

(Dolby Digital)...

Af en toe mooi HD kwaliteit...

De film was tot zo'n tien minuten voor tijd erg leuk. Maar net op het moment dat je denkt dat de twee eindelijk weer bij elkaar komen, blijkt het een psychisch gestoorde te zijn. Wat een saai einde...

een zeer intrigerende film die me tot vlak voor het einde geboeid heeft. maar toen, god allemachtig: wat een bagger kut klote tyfus einde. 0,5 van mij.

Erg mooi.

Mysterieus, stijlvol, en een Kidman in vorm. Het plot, en, bovenal, de bijbehorende ontknoping viel vroegtijdig te voorspellen, maar ook daarna blijft de film nog iets van mystiek over zich heen houden. De muziek is dikwijls prachtig (vooral die pianomuziek), de locaties sfeerrijk. In al z'n elegantie straalt de film tevens iets duisters uit, knap.

Kidman en het psychisch gestoorde joch zijn geweldig, de rest niet altijd even goed. Sommigen familieleden leken me ook wat flegmatisch te reageren bij zo'n bizarre gebeurtenis. Maar veel deed het niet af. Hoogtepunt van Birth was ongetwijfeld de alhier veelbesproken close-up scene van Kidman.

Toch wel een interessant regisseur. Wel weer zo'n twijfelgeval waarbij ik de keuze tussen 3,5* en 4* nauwelijks kan maken. Maar voorlopig dan maar het voordeel van de twijfel.

De tweede film van regisseur Jonathan Glazer, gaat ten onder aan zijn eigen prestigieuze visuele beelden. Het is het soort aankleding waarvan recensenten smullen. Maar er is helaas te veel aandacht voor de vormgeving wat ten kosten gaat van de spanning en intelligentie. Elk oplettende kijker weet "het" binnen 10 minuten na aanvang van de film! 'Birth' is dus geen film die je op het puntje van de stoel zal doen laten zitten. Minutenlange close-ups en vele “long takes” halen elk tempo uit de film. Hierdoor wordt de film traag en langdradig. Toch weet de film nog betrokkenheid bij de toeschouwer te genereren, wat te danken is aan Nicole Kidmans overtuigende invulling van haar rol. Haar gevoelens en twijfels, haar onsterfelijke liefde voor haar overleden man die ze maar niet weet los te laten, en de projectie van haar mans eigenschappen op het jongetje, waardoor ze daadwerkelijk verliefd op hem lijkt te worden vormen het meest intrigerende aspect van de film. De manier waarop Anna verkiest om, emotioneel gezien, met de informatie van deze jongen om te gaan, is wat de film dus nog enigszins interessant maakt. Mooie beelden, een geweldige cast maar helaas een te slap verhaal.

Mysterieuze, aangrijpende psychologische dramafilm. Geweldig gespeeld door de toen ongeveer 11-jarige Cameron Bright, het lijkt me een zware rol voor die leeftijd...... Nicole Kidman speelt goed, vooral die scene bij het concert, de twijfel op haar gezicht en de lege blik in haar ogen, die spreekt voor zich. Uiteindelijk is het aan de kijker of hij Sean gelooft of niet. Anna zwicht en bedenkt een plan waardoor zij en Sean bij elkaar kunnen blijven. Tot Sean's bekentenis na uitkomst van de liefdesbrieven........ De eindscene weerspiegelt dat Anna waarschijnlijk voor altijd getraumatiseerd is en haar eerste man nooit helemaal kan vergeten........

Best een intrigerend plot waarbij de overleden man van Anna geïncarneerd lijkt in een (vervelend) jochie van 11 met dezelfde naam als wijlen haar echtgenoot. Volgens mij wordt het volledige potentieel van dit plot onvoldoende uitgewerkt. Het 'mystery gedeelte' komt te weinig uit de verf om de volle aandacht te trekken en vooral te behouden. De angst en vertwijfeling van Kidman komt maar sporadisch naar boven.

De ontgoocheling zit hem vooral in het einde dat ik als een anticlimax ervoer. Alsof je een ballon laat leeglopen. Het mag best een leugen of bedrog zijn, maar ik miste intensiteit. In plaats van te bekennen had ik liever Anna of een ander personage zelf zien graven in het hoe en waarom van deze jonge Sean. Nu lijkt er voor de gemakkelijkheidshalve oplossing gekozen te zijn.

Een interessant uitgangspunt, waar uiteindelijk weinig tot niets mee gedaan wordt omdat een ongeloofwaardige plot-twist ons laat weten dat de jongen liegt (iets waar men met twee gerichte vragen al veel eerder achter had kunnen komen). Verder zit er door alle pogingen tot diepzinnig drama absoluut geen tempo in. Ook vond ik enkele "intieme" momenten tussen een volwassen vrouw en een tienjarig ventje ronduit ongeloofwaardig en zelfs afstotend. Under the skin was een schitterende film, dit helaas drie keer niks.

Nicole Kidman marathon 22#

De verrassing van de maand. Langgeleden een paar keer gezien, maar het kon mij toen niet bekoren. Nu echter wel! Ik denk dat de huidige fase in mijn leven ervoor zorgt dat ik anders naar films ben gaan kijken. Het is best een artistieke film die niet zo doorsnee is. Daar moet je van houden, maar het is best gangbaar. Al denk ik dat er ook veel mensen zullen zijn die de film saai zouden vinden.

Kidman is weer geweldig. Andere look, maar ze is als vanouds sterk. Vooral emotionele scenes weet ze goed over te brengen. Het verhaal is leuk bedacht. Er zitten wat wendingen in die ervoor zorgen dat je toch anders naar de film gaat kijken. Dat maakt het wat spannender. De muziek en de winterse kou in New York maken de sfeer. Al denk ik wel dat ze met dit concept er net iets meer uit hadden kunnen halen helaas.

Ik heb mij hoe dan ook prima vermaakt en kan deze film zeker beter waarderen. Een aanrader.

Van 2,0* naar 3,5*