Requiem for a Dream (2000)

Verschrikkelijk om te moeten zeggen dat je wellicht beter een paar jaartjes kan wachten met deze film. Toen ik 15 was had ik nog niet de ervaringen met drugs die ervoor zorgen dat ik deze film deste meer kan waarderen/plaatsen. Ik wil je absoluut niet aanzetten tot wat voor soort experimenten dan ook (dat doe je toch wel, daar ben je 15 voor)maar het huren van deze film is de veiligste optie.. Lekker op de bank met een reep chocola.

enjoy..

Volgens mij ben je aan vakantie toe, Jordy

Gewoon met je fikken van af blijven.

Een reep chocolade lijkt me geen te best idee! Ik ben écht onwel geweest van deze film, da's niet negatief - zo groot was de impact nu eenmaal. Dit is écht, écht, écht een film die iedereen tenminste één keer moet zien. Misschien om af te kicken achteraf de video van "Le fabuleux destin d'Amélie Poulain" bij de hand houden

Och, gewoon doen waar je zin in hebt en je verstand gebruiken.

Voor wie gelden deze goedbedoelde adviezen eigenlijk

kwam het kwaad/geërgerd over? Was niet de bedoeling.

nee joh

maar bedankt voor de reactie

adviezen voor een lief klein knulletje van 15 met gezonde interesse voor alles wat hem door zijn pappie en mammie is verboden. Zijn postje was zomaar weggehaald..

kijk daar issie weer!

funny how these things work out

da's niet de bedoeling funnyhow

weet ik maar het was geen goeie vraag daarom had ik em weggehaald

De manier van filmen en het laten zien van beelden waren zo hectisch,druk en snel dat je het gevoel had alsof je zelf in een trip zat. De angst en de gebeurtenissen rondom de personages komen naarmate de film vordert op een steeds heftiger level. Zelf werd ik daar onder het kijken in meegetrokken wat voor mij een film speciaal maakt.

Zeer realistisch en schokkend! 5*

EINDELIJK gezien en gekocht op DVD.

Ik heb hem vanmiddag gekeken en zit er nog steeds aan te denken.

Wat een film!! een topper

5 sterren

Ben nog maar eens de muziek aan het luisteren... echt geweldig! De soundtracks van de Darren Aronofsky films Pi en Requiem for a Dream zijn echt super. Vooral de main theme van Requiem for a Dream en de Bucephalul Bouncing Ball van Aphex Twin op de Pi soundtrack zijn echt top! En eh... Clint Mansell, keep it up .

Wie weet, maar ik vond de film an sich ook al geweldig.

Bij "Requiem for a dream" ben ik eigenlijk de soundtrack vergeten (ik zat zo geplakt aan de verhaallijn, dat al de rest me bijna ontging - opnieuw kijken dus binnenkort ) - maar bij Pi leek de muziek me toch echt essentieel aan de film.

Ik kan me zo'n duistere scène herinneren waarin Max alweer last krijgt van z'n waanbeelden met muziek eronder van Ken Ishii (is dit wel juist?) - wel daar gingen soundtrack & film toch wel zéér goed samen én leek de één niet zonder de ander te kunnen.

Tuurlijk helemaal subjectief wat ik nu ga schrijven - maar ik zou me "Magnolia" ook moeilijk kunnen voorstellen zonder die prachtige soundtrack van Aimee Mann (héél straf hoe die film opgebouwd is rond "Save Me").

Maar opnieuw, da's natuurlijk subjectiviteit van mijn kant

Het grote depressieve overbekende thema van mansell en kronos quartet draagt wel enorm bij aan de gehele sfeer. Ik krijg vaak al los van de film koppijn van deze muziek en dan heb ik het nog geen eens over de enorme impact in de film gehad!

Muziek was goed. De rest van de film deed me bitter weinig.

Ik vind de muziek in deze film wel degelijk extra (dramatische) waarde hebben.

De muziek geeft zeker een extra dimensie aan de film en heeft ook een erg belangrijke functie. Beeld en muziek lappen elkaar perfect over. Als er een film is die beiden goed weet te combineren dan is het deze film wel.

De muziek houdt de film overeind, de hoofdrollen zijn namelijk erg oninteressant en ook niet bijster goed geacteerd. Je krijgt geen enkele sympathie voor de hoofdkarakters, hooguit een klein beetje voor de mama die zo graag in een spelshow wil.

Verder is Requiem heel gaaf gefilmd maar feitelijk zit je 2 uur te kijken naar een 'DONT USE DRUGS' advertentie. voor mensen die al weten dat drugs slecht zijn is het dus weinig nieuws.

Oftewel een grote tegenvaller na PI die op alle fronten verrassend en boeiend is.

Leg eens uit Agony...

Mij stoort die moralistische ondertoon van de film ook.

Allereerst wordt er nergens expliciet beweert dat drugs slecht zijn. De boodschap van de film is om te laten zien wat diverse verslavingen met je kunnen doen. Ze schetsen een realistisch beeld van de werkelijk (die dus niet zo heel fraai is in DEZE gevallen)... Men laat keihard zien wat de gevolgen KUNNEN zijn en wellicht dat sommigen onder ons daar niet zo goed tegen kunnen. In ieder geval is de oprechtheid van deze film ontzettend mooi; de eenzaamheid van het bestaan welke men probeert te ontvluchten in verslavingen is erg doeltreffend in beeld gebracht. Ik vind het derhalve ook nergens moralististisch overkomen en al zou dat wel zo zijn: so what!? Het blijft een uitstekende intrigerende film!

Volgens de makers. Ik vind dit dus nogal moralistisch. Als ik de effecten van drugsgebruik wil zien, kijk ik wel een documentaire.

Oprechtheid ? Daar twijfel ik wel wat aan. Effectbejag zit ik meer aan te denken.

(maar dat is mijn persoonlijke mening natuurlijk)

Misschien nuttig om te vermelden dat het hier om een boekverfilming gaat. Een boek dat in de jaren '70 uit kwam. Ik kan me voorstellen dat het boek toen geschreven is.